บทที่ 16 เฉียด

บทที่ 16 เฉียด

ในที่สุดดาบยักษ์ที่เซี่ยหยานลากก็ถูกยกขึ้น ขายาวทั้งคู่เกร็งเหยียบลงบนพื้นหิมะ เธอย่อตัวลงและดีดตัวออกไปทันที!

ฉับ!

เจียงเสี่ยวที่กำลังวิ่งอยู่ตกใจมาก แม้เขาจะอยู่มา 25 ปีแล้ว แต่จะเคยเห็นฉากนองเลือดและความรุนแรงแบบนี้กับตาที่ไหนกัน?

เขาเห็นเซี่ยหยานปะทะกับผีขาวตัวที่เป็นผู้นำทางด้านซ้าย ดาบยักษ์ที่ลุกเป็นไฟผ่าแยกแบ่งครึ่งร่างผีขาวจากบนลงล่าง มีเลือดไหลกระเซ็นออกมาจำนวนมากเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าของเซี่ยหยาน

แต่ดูเหมือนเซี่ยหยานจะเคยชินกับมัน เธอสะบัดผมสีเกาลัดดัดเป็นลอนสวย พร้อมกับแลบลิ้นมาเลียเลือดที่กระเซ็นมาถูกริมฝีปากของเธออย่างนุ่มนวล ด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความงามที่เซ็กซี่และดุร้าย

แม้จะฟันผีขาวจนตายไปหนึ่งตัวแล้ว แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดจังหวะการฆ่าของเซี่ยหยาน ดาบยักษ์แตะลงพื้นจนเกิดหลุมขนาดใหญ่ เปลวไฟที่ลุกโชนทำให้หิมะละลาย จนเกิดเป็นหมอกสีขาว และภายใต้หมอก เซี่ยหยานหันกลับไปเหวี่ยงดาบยักษ์ไปข้างหน้า

ผีขาวตัวที่วิ่งมาจนอยู่ใกล้เซี่ยหยานที่สุด กระโดดขึ้นอย่างแรงเพื่อหลบหลีกคมดาบ และด้วยท่าทางดังกล่าวของมัน ทำให้การหลบของเซี่ยหยานกลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจทำได้

เจียงเสี่ยวที่อยู่ทางด้านหลัง มองเห็นบนร่างของหานเจียงเสวี่ยมีกลุ่มเปลวไฟสีขาวปรากฏขึ้น สองทองเหลือง สองเงิน และหนึ่งทอง

ทอง! ?

เจียงเสี่ยวรู้ว่า ไม่มีอาจารย์ผู้ตื่นคนใดในโรงเรียนมัธยมปลายทั้งหมดที่มีทักษะดาวคุณภาพทอง หานเจียงเสวี่ยโชคดีขนาดไหนที่ได้รับทักษะดาวคุณภาพทอง! ?

เขาเห็นหานเจียงเสวี่ยยกมือขึ้นข้างหนึ่ง ช่องทักษะดาวคุณภาพเงินก็สว่างขึ้นทันที

ทักษะดาวเงิน : สายลมป่าเถื่อน

เหนือหัวผีขาวตัวที่กระโดดสูง จู่ๆก็มีลมกระโชกแรงพัดผ่าน ผีขาวตัวนั้นเหมือนถูกกดทับด้วยมือขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็น

ฉับ!

ประกายดาบสั่นไหว เปลวไฟโหมกระหน่ำ

เลือดสาดกระจาย ร่างของผีขาวถูกตัดขาดที่เอว

“ฆ่าหนึ่งทองเหลือง แต้มทักษะ +1”

จู่ๆ ข้อมูลในใจก็ปรากฏขึ้น ทำให้เจียงเสี่ยวตกตะลึงไปชั่วครู่ ฆ่าหนึ่งทองเหลือง?

แต้มทักษะได้จากการฆ่าสัตว์ประหลาดต่างมิติจริงๆหรือเนี่ย?

ถ้าเป็นไปตามนี้ก็หมายความว่าในการต่อสู้แบบทีม ก็จะนับว่าเป็นคะแนนทักษะของเขาด้วยเหมือนกันใช่ไหม?

(ผู้แปล – ตัวแรกที่เซี่ยหยานฆ่าไม่นับ เพราะเป็นการต่อสู้เดี่ยว)

ทางด้านเซี่ยหยาน หลังจากฟาดฟันออกไป คลื่นพลังดาวและเปลวไฟที่โหมกระหน่ำ ได้พัดใส่ผีขาวสองตัวที่อยู่ด้านหลังตรงๆ แม้พวกมันจะอยู่ห่างไป 4-5 เมตร แต่ก็ได้รับผลกระทบอย่างอเนจอนาถ สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงพลังดาบของเซี่ยหยาน

ผีขาวทั้งสองตัวถูกพัดล้มกลิ้งไปกับพื้นอย่างแรง และส่งเสียงร้องโหยหวน ดูเหมือนพวกมันจะถูกคลื่นพลังดาวจู่โจมอย่างรุนแรง

“วู้~ วู้~” มีเสียงร้องแปลกๆดังขึ้นจากในป่าหิมะ พร้อมกับแสงสีขาวสองดวงที่ตกลงมาบนร่างของผีขาวสองตัวนั้น

เสียงกรีดร้องน่าสมเพชของผีขาวทั้งสองตัวหายไป และถูกแทนที่ด้วยเสียงคำรามอย่างโกรธจัด

“แม่มดผีขาว คอยดูแม่มดผีขาวไว้” เซี่ยหยานลากดาบยักษ์พุ่งไปข้างหน้าต่อไป คิดจะปิดล้อมพวกเรารึ? ฝันไปเถอะ!

“อืม” หานเจียงเสวี่ยสังเกตการณ์สนามรบอย่างรีบเร่ง ช่องดาวคุณภาพเงินในแผนที่ดาวดอกไม้ไฟสีขาว สว่างขึ้นอีกครั้ง

“พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!” เจียงเสี่ยวรู้สึกเพียงว่าร่างกายของเขาเหมือนเมฆและหมอก ที่ถูกลมพัดปลิวไป

เจียวเสี่ยวที่ปลิวคว้างอยู่กลางอากาศและกำลังตกสู่พื้น ได้หันมองไปทางด้านหลัง และเขาก็เห็นผีขาวสองตัวที่ไล่ตามมาถูกหานเจียงเสวี่ยพัดปลิวไปในลักษณะเดียวกัน ส่วนนายทหารผีเข่อฉิวได้เข้าร่วมการต่อสู้ระยะประชิดกับผีขาวที่ไล่ตามมาถึง

แผนที่ดาวของผีเข่อฉิวเป็นรูปทรงกลมมี 16 ช่องดาว ด้านบนฝังไว้ด้วยสามทองเหลือง ทักษะดาวสามอย่าง ในขณะนี้ช่องดาวแรกในแผนที่ดาวทรงกลมส่องแสงเจิดจ้า หมัดขวาของผีเข่อฉิวฉายแสงสีน้ำเงิน เขาก้มหัวหลบกรงเล็บแหลมคมของผีขาว และกระแทกหมัดเข้าไปที่หน้าอกของมัน

(ผู้แปล – ชิงหมาง หมายถึง แสงสีฟ้า หรือสีน้ำเงิน)

ปัง!

เสียงปะทะรุนแรงดังขึ้น

ร่างหนักของผีขาวกระเด็นถอยหลังไป 3 เมตร สิ่งนี้ไม่ได้เกิดจากความแข็งแกร่งของผีเข่อฉิวเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทักษะดาวชิงหมาง ‘การโจมตีอย่างรุนแรง’ ที่เพิ่มความเสียหายและมีเอฟเฟกต์กระแทกกลับเล็กน้อย

ทางด้านหานเจียงเสวี่ย ผีขาวที่ปลิวออกไปยังไม่ทันได้ตกถึงพื้น เธอก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แผนที่ดาวดอกไม้ไฟสีขาว ช่องทักษะดาวคุณภาพเงินที่สองก็ส่องสว่างขึ้น แล้วเธอก็โยนลูกไฟในมือออกไป

ทักษะดาวคุณภาพเงิน: ระเบิดเพลิง

ลูกไฟกระทบใบหน้าดำสนิทของผีขาวอย่างแม่นยำ และระเบิดขึ้นทันที

“โอ้ย~ อ๊าก~!” ผีขาวร้องโหยหวนอย่างน่าสังเวช ใบหน้าไม่มีขนของมันที่ถูกลูกไฟระเบิดใส่ ถูกแผดเผาด้วยความร้อนอย่างรุนแรงจนมันต้องร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

“วู้~ วู้~”

ฮู! แสงสีขาวตกจากท้องฟ้าลงมาที่แก้มของผีขาวที่กลิ้งไปมาอยู่บนพื้น

ด้านหลังต้นไม้ภายในป่าหิมะ มีสิ่งมีชีวิตรูปร่างผอมลีบ แม้มันจะมีใบหน้าสีดำและขนสีขาวหนาตามลำตัว แต่ใบหน้าของมันกลับซีดเซียวไร้สีเลือด และมีผิวหนังที่เหี่ยวแห้ง จนดูเหมือนผีตายซาก

“ออกมา” ร่างที่ไล่ล่าอย่างรวดเร็วของหานเจียงเสวี่ยหยุดลงอย่างกะทันหัน แต่ร่างก็ยังไถลไปครึ่งเมตรจนหิมะฟุ้งกระจาย นิ้วเรียวชี้ไปยังสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์บนชายป่าหิมะ แล้วร้องตะโกนออกมา

การแสดงออกของแม่มดผีขาวภายในป่าหิมะเปลี่ยนไปอย่างมาก ในขณะที่ลมกระโชกแรงพัดผ่าน ร่างของมันก็ปลิวออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

เซี่ยหยานใช้มือหนึ่งกดไว้ที่ใบมีดที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟ ส่วนอีกมือจับที่ด้ามดาบ ขวางดาบยักษ์ไว้ด้านหน้า ต้านทานการโจมตีของผีขาวที่พุ่งเข้ามาจู่โจมด้วยกรงเล็บ กรงเล็บแหลมคมที่ฉายแสงสีฟ้ากระแทกเข้ากับดาบยักษ์อย่างแรง จนเซี่ยหยานถอยหลังไปครึ่งก้าว

“พวกแก…” ในขณะที่เซี่ยหยานกำลังจะโต้กลับ จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าควบคุมร่างกายไม่ได้และปลิวขึ้นไปบนอากาศ ข้ามหัวผีขาวหลายตัวที่ห้อมล้อมอยู่ และมุ่งไปยังป่าหิมะที่อยู่ในระยะไกล

บนท้องฟ้า ในที่สุดเซี่ยหยานก็เห็นเป้าหมายของเธอ!

แม่มดผีขาวที่ปลิวอยู่ในอากาศอย่างควบคุมไม่ได้ เข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว!

หานเจียงเสวี่ยยังยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาเย็นเยียบภายใต้หมวกผ้าฝ้าย ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ดูเหมือนเธอจะลืมไปว่าเธอกำลังอยู่ในสนามรบที่อันตราย เธอทิ้งแขนอย่างเป็นธรรมชาติ แต่หันฝ่ามือทั้งคู่ไปทางร่างทั้งสองที่อยู่บนท้องฟ้า คอยควบคุมทุกอย่าง อย่างระมัดระวัง

เซี่ยหยานเลียริมฝีปาก ความป่าเถื่อนส่องประกายในดวงตา สองมือจับด้ามดาบแน่น หนึ่งบนหนึ่งล่าง แล้วส่วนโค้งที่สมบูรณ์แบบก็ถูกวาดขั้นกลางอากาศ

ในเวลาเดียวกัน ช่องดาวที่สี่ในแผนที่ดาวดาบสองมือก็ส่องสว่างขึ้นด้วยแสงสีเงิน

ทักษะดาวคุณภาพเงิน: จันทร์เสี้ยวเพลิง

เป็นหนึ่งดาบที่งดงามและประณีต!

อย่างไรก็ตามเซี่ยหยานยังคงอยู่ห่างจากแม่มดผีขาวมากกว่า 20 เมตร แต่เธอที่อยู่กลางอากาศยังคงถือดาบยักษ์และฟันลงไป

ทันทีที่ดาบถูกฟันออกไป ส่วนโค้งสีแดงเข้มก็พุ่งออกจากดาบที่ลุกโชน ใบมีดเพลิงกลายเป็นรูปโค้งพระจันทร์เสี้ยว ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าอันมืดมิด ทำให้ทั้งโลกสว่างไสว และยังทำให้ร่างเหี่ยวแห้งของแม่มดผีขาวแตกเป็นเสี่ยงๆ

ตูม!

มันเป็นเสียงระเบิดที่ไพเราะมาก เซี่ยหยานตกลงสู่พื้น แม้จะใช้ดาบปักลงบนพื้น แต่ก็ยังลื่นไถลไปอีกสองสามเมตร จนรอยดาบลากยาวลงบนพื้น และทำให้ร่างกายของเธอค่อยๆ มั่นคง

เธอเงยหน้าขึ้นพร้อมกับดวงตาที่เป็นประกายราวกับแสงดาว และมองไปยังหานเจียงเสวี่ยที่อยู่ในระยะไกล ราวกับอยากเห็นสายตาชื่นชมของเพื่อนสนิท แต่…

“ระ…” เซี่ยหยานยังไม่ทันกล่าวคำว่า ‘ระวัง’ ได้ครบ ผีขาวตัวหนึ่งที่วิ่งเข้าหาหานเจียงเสวี่ยจากทางด้านหลัง แต่ได้ถูกร่างหนึ่งหยุดไว้

ความเร็วของร่างนี้ไม่เร็วนัก แม้เป็นการกระทำโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาควรให้ความสนใจอยู่ที่หานเจียงเสวี่ยมานานแล้ว

ยิ่งกว่านั้น ร่างนี้ก็ไม่ได้เกรงกลัว เขาส่งลำแสงเข้าไปชนกับร่างของผีขาว

ร่างนั้นคือเจียงเสี่ยว(ผี)

ตอนนั้นเจียงเสี่ยวถูกหานเจียงเสวี่ยพัดปลิวไปในอากาศ และตกลงสู่พื้น เขาอยากตามเซี่ยหยานให้ทันเพื่อออกจากวงล้อมตามแผนที่ตกลงกันไว้ แต่เซี่ยหยานก็ถูกหานเจียงเสวี่ยพัดปลิวไปในอากาศ อย่างไรก็ตาม หานเจียงเสวี่ยกลับยืนอยู่กับที่ เพราะเธอต้องมีสมาธิ มันเป็นการยากที่จะควบคุมทั้งเซี่ยหยานและแม่มดผีขาวพร้อมกัน

สิ่งนี้ทำให้เจียงเสี่ยวเป็นกังวล เขารีบวิ่งกลับมา นายทหารผีเข่อฉิวสามารถป้องกันหานเจียงเสวี่ยได้เพียงด้านเดียว เขาไม่สามารถรับการโจมตีทั้งหมดได้

เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ในที่สุดเจียงเสี่ยวก็ตามมาทัน

กรงเล็บแหลมคมของผีขาวส่องแสงสีฟ้า ในขณะที่หมัดของเจียงเสี่ยวก็ฉายแสงสีฟ้าเช่นกัน ที่แตกต่างก็คือ เป้าหมายการโจมตีของผีขาวคือหานเจียงเสวี่ย แต่เป้าหมายของเจียงเสี่ยวคือผีขาว

แม้ความแข็งแกร่งของเจียงเสี่ยวจะไม่สามารถหยุดผีขาวที่บ้าคลั่งได้ แต่ทักษะดาว ‘ชิงหมาง’ ก็ส่งผลที่น่าตกใจ!

หมัดของเจียงเสี่ยวโจมตีไปที่ไตของผีขาว ร่างของผีขาวถูกทักษะโจมตีอย่างรุนแรงและเอฟเฟกต์กระแทกกลับของทักษะดาวชิงหมาง กระแทกออกไปหลายสิบเซนติเมตร ผีขาวถูกบังคับให้เปลี่ยน ‘เส้นทาง’

“หวือ” ผีขาวเซผ่านด้านข้างของหานเจียงเสวี่ยไป ต้องอธิบายการผ่านไปนี้ว่า ‘เฉียด’