- หน้าแรก
- นมพิษเก้าดาว
- บทที่ 16 เฉียด
บทที่ 16 เฉียด
บทที่ 16 เฉียด
บทที่ 16 เฉียด
ในที่สุดดาบยักษ์ที่เซี่ยหยานลากก็ถูกยกขึ้น ขายาวทั้งคู่เกร็งเหยียบลงบนพื้นหิมะ เธอย่อตัวลงและดีดตัวออกไปทันที!
ฉับ!
เจียงเสี่ยวที่กำลังวิ่งอยู่ตกใจมาก แม้เขาจะอยู่มา 25 ปีแล้ว แต่จะเคยเห็นฉากนองเลือดและความรุนแรงแบบนี้กับตาที่ไหนกัน?
เขาเห็นเซี่ยหยานปะทะกับผีขาวตัวที่เป็นผู้นำทางด้านซ้าย ดาบยักษ์ที่ลุกเป็นไฟผ่าแยกแบ่งครึ่งร่างผีขาวจากบนลงล่าง มีเลือดไหลกระเซ็นออกมาจำนวนมากเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าของเซี่ยหยาน
แต่ดูเหมือนเซี่ยหยานจะเคยชินกับมัน เธอสะบัดผมสีเกาลัดดัดเป็นลอนสวย พร้อมกับแลบลิ้นมาเลียเลือดที่กระเซ็นมาถูกริมฝีปากของเธออย่างนุ่มนวล ด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความงามที่เซ็กซี่และดุร้าย
แม้จะฟันผีขาวจนตายไปหนึ่งตัวแล้ว แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดจังหวะการฆ่าของเซี่ยหยาน ดาบยักษ์แตะลงพื้นจนเกิดหลุมขนาดใหญ่ เปลวไฟที่ลุกโชนทำให้หิมะละลาย จนเกิดเป็นหมอกสีขาว และภายใต้หมอก เซี่ยหยานหันกลับไปเหวี่ยงดาบยักษ์ไปข้างหน้า
ผีขาวตัวที่วิ่งมาจนอยู่ใกล้เซี่ยหยานที่สุด กระโดดขึ้นอย่างแรงเพื่อหลบหลีกคมดาบ และด้วยท่าทางดังกล่าวของมัน ทำให้การหลบของเซี่ยหยานกลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจทำได้
เจียงเสี่ยวที่อยู่ทางด้านหลัง มองเห็นบนร่างของหานเจียงเสวี่ยมีกลุ่มเปลวไฟสีขาวปรากฏขึ้น สองทองเหลือง สองเงิน และหนึ่งทอง
ทอง! ?
เจียงเสี่ยวรู้ว่า ไม่มีอาจารย์ผู้ตื่นคนใดในโรงเรียนมัธยมปลายทั้งหมดที่มีทักษะดาวคุณภาพทอง หานเจียงเสวี่ยโชคดีขนาดไหนที่ได้รับทักษะดาวคุณภาพทอง! ?
เขาเห็นหานเจียงเสวี่ยยกมือขึ้นข้างหนึ่ง ช่องทักษะดาวคุณภาพเงินก็สว่างขึ้นทันที
ทักษะดาวเงิน : สายลมป่าเถื่อน
เหนือหัวผีขาวตัวที่กระโดดสูง จู่ๆก็มีลมกระโชกแรงพัดผ่าน ผีขาวตัวนั้นเหมือนถูกกดทับด้วยมือขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็น
ฉับ!
ประกายดาบสั่นไหว เปลวไฟโหมกระหน่ำ
เลือดสาดกระจาย ร่างของผีขาวถูกตัดขาดที่เอว
“ฆ่าหนึ่งทองเหลือง แต้มทักษะ +1”
จู่ๆ ข้อมูลในใจก็ปรากฏขึ้น ทำให้เจียงเสี่ยวตกตะลึงไปชั่วครู่ ฆ่าหนึ่งทองเหลือง?
แต้มทักษะได้จากการฆ่าสัตว์ประหลาดต่างมิติจริงๆหรือเนี่ย?
ถ้าเป็นไปตามนี้ก็หมายความว่าในการต่อสู้แบบทีม ก็จะนับว่าเป็นคะแนนทักษะของเขาด้วยเหมือนกันใช่ไหม?
(ผู้แปล – ตัวแรกที่เซี่ยหยานฆ่าไม่นับ เพราะเป็นการต่อสู้เดี่ยว)
ทางด้านเซี่ยหยาน หลังจากฟาดฟันออกไป คลื่นพลังดาวและเปลวไฟที่โหมกระหน่ำ ได้พัดใส่ผีขาวสองตัวที่อยู่ด้านหลังตรงๆ แม้พวกมันจะอยู่ห่างไป 4-5 เมตร แต่ก็ได้รับผลกระทบอย่างอเนจอนาถ สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงพลังดาบของเซี่ยหยาน
ผีขาวทั้งสองตัวถูกพัดล้มกลิ้งไปกับพื้นอย่างแรง และส่งเสียงร้องโหยหวน ดูเหมือนพวกมันจะถูกคลื่นพลังดาวจู่โจมอย่างรุนแรง
“วู้~ วู้~” มีเสียงร้องแปลกๆดังขึ้นจากในป่าหิมะ พร้อมกับแสงสีขาวสองดวงที่ตกลงมาบนร่างของผีขาวสองตัวนั้น
เสียงกรีดร้องน่าสมเพชของผีขาวทั้งสองตัวหายไป และถูกแทนที่ด้วยเสียงคำรามอย่างโกรธจัด
“แม่มดผีขาว คอยดูแม่มดผีขาวไว้” เซี่ยหยานลากดาบยักษ์พุ่งไปข้างหน้าต่อไป คิดจะปิดล้อมพวกเรารึ? ฝันไปเถอะ!
“อืม” หานเจียงเสวี่ยสังเกตการณ์สนามรบอย่างรีบเร่ง ช่องดาวคุณภาพเงินในแผนที่ดาวดอกไม้ไฟสีขาว สว่างขึ้นอีกครั้ง
“พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!” เจียงเสี่ยวรู้สึกเพียงว่าร่างกายของเขาเหมือนเมฆและหมอก ที่ถูกลมพัดปลิวไป
เจียวเสี่ยวที่ปลิวคว้างอยู่กลางอากาศและกำลังตกสู่พื้น ได้หันมองไปทางด้านหลัง และเขาก็เห็นผีขาวสองตัวที่ไล่ตามมาถูกหานเจียงเสวี่ยพัดปลิวไปในลักษณะเดียวกัน ส่วนนายทหารผีเข่อฉิวได้เข้าร่วมการต่อสู้ระยะประชิดกับผีขาวที่ไล่ตามมาถึง
แผนที่ดาวของผีเข่อฉิวเป็นรูปทรงกลมมี 16 ช่องดาว ด้านบนฝังไว้ด้วยสามทองเหลือง ทักษะดาวสามอย่าง ในขณะนี้ช่องดาวแรกในแผนที่ดาวทรงกลมส่องแสงเจิดจ้า หมัดขวาของผีเข่อฉิวฉายแสงสีน้ำเงิน เขาก้มหัวหลบกรงเล็บแหลมคมของผีขาว และกระแทกหมัดเข้าไปที่หน้าอกของมัน
(ผู้แปล – ชิงหมาง หมายถึง แสงสีฟ้า หรือสีน้ำเงิน)
ปัง!
เสียงปะทะรุนแรงดังขึ้น
ร่างหนักของผีขาวกระเด็นถอยหลังไป 3 เมตร สิ่งนี้ไม่ได้เกิดจากความแข็งแกร่งของผีเข่อฉิวเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทักษะดาวชิงหมาง ‘การโจมตีอย่างรุนแรง’ ที่เพิ่มความเสียหายและมีเอฟเฟกต์กระแทกกลับเล็กน้อย
ทางด้านหานเจียงเสวี่ย ผีขาวที่ปลิวออกไปยังไม่ทันได้ตกถึงพื้น เธอก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แผนที่ดาวดอกไม้ไฟสีขาว ช่องทักษะดาวคุณภาพเงินที่สองก็ส่องสว่างขึ้น แล้วเธอก็โยนลูกไฟในมือออกไป
ทักษะดาวคุณภาพเงิน: ระเบิดเพลิง
ลูกไฟกระทบใบหน้าดำสนิทของผีขาวอย่างแม่นยำ และระเบิดขึ้นทันที
“โอ้ย~ อ๊าก~!” ผีขาวร้องโหยหวนอย่างน่าสังเวช ใบหน้าไม่มีขนของมันที่ถูกลูกไฟระเบิดใส่ ถูกแผดเผาด้วยความร้อนอย่างรุนแรงจนมันต้องร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
“วู้~ วู้~”
ฮู! แสงสีขาวตกจากท้องฟ้าลงมาที่แก้มของผีขาวที่กลิ้งไปมาอยู่บนพื้น
ด้านหลังต้นไม้ภายในป่าหิมะ มีสิ่งมีชีวิตรูปร่างผอมลีบ แม้มันจะมีใบหน้าสีดำและขนสีขาวหนาตามลำตัว แต่ใบหน้าของมันกลับซีดเซียวไร้สีเลือด และมีผิวหนังที่เหี่ยวแห้ง จนดูเหมือนผีตายซาก
“ออกมา” ร่างที่ไล่ล่าอย่างรวดเร็วของหานเจียงเสวี่ยหยุดลงอย่างกะทันหัน แต่ร่างก็ยังไถลไปครึ่งเมตรจนหิมะฟุ้งกระจาย นิ้วเรียวชี้ไปยังสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์บนชายป่าหิมะ แล้วร้องตะโกนออกมา
การแสดงออกของแม่มดผีขาวภายในป่าหิมะเปลี่ยนไปอย่างมาก ในขณะที่ลมกระโชกแรงพัดผ่าน ร่างของมันก็ปลิวออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
เซี่ยหยานใช้มือหนึ่งกดไว้ที่ใบมีดที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟ ส่วนอีกมือจับที่ด้ามดาบ ขวางดาบยักษ์ไว้ด้านหน้า ต้านทานการโจมตีของผีขาวที่พุ่งเข้ามาจู่โจมด้วยกรงเล็บ กรงเล็บแหลมคมที่ฉายแสงสีฟ้ากระแทกเข้ากับดาบยักษ์อย่างแรง จนเซี่ยหยานถอยหลังไปครึ่งก้าว
“พวกแก…” ในขณะที่เซี่ยหยานกำลังจะโต้กลับ จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าควบคุมร่างกายไม่ได้และปลิวขึ้นไปบนอากาศ ข้ามหัวผีขาวหลายตัวที่ห้อมล้อมอยู่ และมุ่งไปยังป่าหิมะที่อยู่ในระยะไกล
บนท้องฟ้า ในที่สุดเซี่ยหยานก็เห็นเป้าหมายของเธอ!
แม่มดผีขาวที่ปลิวอยู่ในอากาศอย่างควบคุมไม่ได้ เข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว!
หานเจียงเสวี่ยยังยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาเย็นเยียบภายใต้หมวกผ้าฝ้าย ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ดูเหมือนเธอจะลืมไปว่าเธอกำลังอยู่ในสนามรบที่อันตราย เธอทิ้งแขนอย่างเป็นธรรมชาติ แต่หันฝ่ามือทั้งคู่ไปทางร่างทั้งสองที่อยู่บนท้องฟ้า คอยควบคุมทุกอย่าง อย่างระมัดระวัง
เซี่ยหยานเลียริมฝีปาก ความป่าเถื่อนส่องประกายในดวงตา สองมือจับด้ามดาบแน่น หนึ่งบนหนึ่งล่าง แล้วส่วนโค้งที่สมบูรณ์แบบก็ถูกวาดขั้นกลางอากาศ
ในเวลาเดียวกัน ช่องดาวที่สี่ในแผนที่ดาวดาบสองมือก็ส่องสว่างขึ้นด้วยแสงสีเงิน
ทักษะดาวคุณภาพเงิน: จันทร์เสี้ยวเพลิง
เป็นหนึ่งดาบที่งดงามและประณีต!
อย่างไรก็ตามเซี่ยหยานยังคงอยู่ห่างจากแม่มดผีขาวมากกว่า 20 เมตร แต่เธอที่อยู่กลางอากาศยังคงถือดาบยักษ์และฟันลงไป
ทันทีที่ดาบถูกฟันออกไป ส่วนโค้งสีแดงเข้มก็พุ่งออกจากดาบที่ลุกโชน ใบมีดเพลิงกลายเป็นรูปโค้งพระจันทร์เสี้ยว ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าอันมืดมิด ทำให้ทั้งโลกสว่างไสว และยังทำให้ร่างเหี่ยวแห้งของแม่มดผีขาวแตกเป็นเสี่ยงๆ
ตูม!
มันเป็นเสียงระเบิดที่ไพเราะมาก เซี่ยหยานตกลงสู่พื้น แม้จะใช้ดาบปักลงบนพื้น แต่ก็ยังลื่นไถลไปอีกสองสามเมตร จนรอยดาบลากยาวลงบนพื้น และทำให้ร่างกายของเธอค่อยๆ มั่นคง
เธอเงยหน้าขึ้นพร้อมกับดวงตาที่เป็นประกายราวกับแสงดาว และมองไปยังหานเจียงเสวี่ยที่อยู่ในระยะไกล ราวกับอยากเห็นสายตาชื่นชมของเพื่อนสนิท แต่…
“ระ…” เซี่ยหยานยังไม่ทันกล่าวคำว่า ‘ระวัง’ ได้ครบ ผีขาวตัวหนึ่งที่วิ่งเข้าหาหานเจียงเสวี่ยจากทางด้านหลัง แต่ได้ถูกร่างหนึ่งหยุดไว้
ความเร็วของร่างนี้ไม่เร็วนัก แม้เป็นการกระทำโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาควรให้ความสนใจอยู่ที่หานเจียงเสวี่ยมานานแล้ว
ยิ่งกว่านั้น ร่างนี้ก็ไม่ได้เกรงกลัว เขาส่งลำแสงเข้าไปชนกับร่างของผีขาว
ร่างนั้นคือเจียงเสี่ยว(ผี)
ตอนนั้นเจียงเสี่ยวถูกหานเจียงเสวี่ยพัดปลิวไปในอากาศ และตกลงสู่พื้น เขาอยากตามเซี่ยหยานให้ทันเพื่อออกจากวงล้อมตามแผนที่ตกลงกันไว้ แต่เซี่ยหยานก็ถูกหานเจียงเสวี่ยพัดปลิวไปในอากาศ อย่างไรก็ตาม หานเจียงเสวี่ยกลับยืนอยู่กับที่ เพราะเธอต้องมีสมาธิ มันเป็นการยากที่จะควบคุมทั้งเซี่ยหยานและแม่มดผีขาวพร้อมกัน
สิ่งนี้ทำให้เจียงเสี่ยวเป็นกังวล เขารีบวิ่งกลับมา นายทหารผีเข่อฉิวสามารถป้องกันหานเจียงเสวี่ยได้เพียงด้านเดียว เขาไม่สามารถรับการโจมตีทั้งหมดได้
เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ในที่สุดเจียงเสี่ยวก็ตามมาทัน
กรงเล็บแหลมคมของผีขาวส่องแสงสีฟ้า ในขณะที่หมัดของเจียงเสี่ยวก็ฉายแสงสีฟ้าเช่นกัน ที่แตกต่างก็คือ เป้าหมายการโจมตีของผีขาวคือหานเจียงเสวี่ย แต่เป้าหมายของเจียงเสี่ยวคือผีขาว
แม้ความแข็งแกร่งของเจียงเสี่ยวจะไม่สามารถหยุดผีขาวที่บ้าคลั่งได้ แต่ทักษะดาว ‘ชิงหมาง’ ก็ส่งผลที่น่าตกใจ!
หมัดของเจียงเสี่ยวโจมตีไปที่ไตของผีขาว ร่างของผีขาวถูกทักษะโจมตีอย่างรุนแรงและเอฟเฟกต์กระแทกกลับของทักษะดาวชิงหมาง กระแทกออกไปหลายสิบเซนติเมตร ผีขาวถูกบังคับให้เปลี่ยน ‘เส้นทาง’
“หวือ” ผีขาวเซผ่านด้านข้างของหานเจียงเสวี่ยไป ต้องอธิบายการผ่านไปนี้ว่า ‘เฉียด’