บทที่ 8 การเผชิญหน้ากันซึ่งๆ หน้าคือหัวใจหลักของการดวลกันระหว่างอัจฉริยะ!

"หนุ่มๆ เราเหลือเวลาอีกแค่ยี่สิบนาทีก็จะก้าวเข้าสู่รอบแปดทีมสุดท้ายกันแล้วนะ!"

สหรัฐอเมริกา ณ มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต

ภายในห้องแต่งตัวของทีมเยือน โค้ชคาลิปารีตะโกนปลุกใจอย่างฮึกเหิม "ฉันไม่คิดว่าจะมีใครเอาชนะพวกเราได้หรอก จงทำในสิ่งที่พวกนายทำไปเมื่อยี่สิบนาทีแรกต่อไป พวกมันไม่มีทางหยุดพวกเราได้แน่!"

"..."

"โค้ชครับ ครึ่งหลังเราต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบเกมรับกันหน่อย!"

หลังจากโค้ชคาลิปารีกล่าวจบ ฟางซิวที่กำลังปาดเหงื่อบนหน้าผากก็พูดแทรกขึ้นมา "การปล่อยให้เทร ยัง บุกทำคะแนนเดี่ยวๆ ถือเป็นภัยคุกคามที่อันตรายมาก แต่หมอนั่นไม่มีทางทำแต้มผ่านการป้องกันของผมไปได้หรอก!"

"เพราะงั้น ตั้งแต่เริ่มครึ่งหลัง ผมจะเป็นคนรับหน้าที่ประกบเทร ยัง เป็นหลัก ถึงจะมีการสกรีนเกิดขึ้นก็ห้ามสลับตัวประกบเด็ดขาด!"

"ปล่อยให้สเตฟเฟน เคอร์รี 2.0 คนนั้น เป็นหน้าที่ของผมเอง!"

ช่วงพักครึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผู้เล่นทั้งสองทีมกลับลงสู่สนามอีกครั้ง

โค้ชคาลิปารีเลือกที่จะพักอเล็กซานเดอร์และแวนเดอร์บิลต์ ซึ่งเป็นแกนหลักในการทำเกมช่วงท้ายครึ่งแรกไว้ข้างสนามก่อน

ฟางซิวที่ได้พักก่อนใครเพื่อนในช่วงครึ่งแรก จะเป็นผู้นำทีมโดยมีเพื่อนร่วมทีมอีกสี่คนลงสนาม!

สำหรับมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต เทร ยัง ผู้เล่นเต็มเวลายี่สิบนาทีในครึ่งแรก ยังคงอยู่ในสนาม!

"ถ้าไม่มีอะไรผิดคาด วันนี้เทร ยัง คงต้องลงเล่นเต็มเกมแน่ๆ ครับ!"

เมื่อเห็นรายชื่อผู้เล่นตัวจริงในครึ่งหลัง ผู้บรรยายข้างสนามทั้งสองคนก็เริ่มให้ความเห็น "ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มพรสวรรค์สูงจากเมืองเล็กๆ อย่างลับบ็อกคนนี้จะทุ่มสุดตัวแล้วจริงๆ!"

การบุกครั้งแรกของครึ่งหลังเป็นของมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต

เทร ยัง เลี้ยงบอลข้ามแดนกลางสนามมาอย่างรวดเร็ว เผชิญหน้ากับการป้องกันของฟางซิวโดยตรง

เขาทำสัญญาณมืออย่างชำนาญ อาศัยเซ็นเตอร์ของทีมเข้ามาสกรีน ก่อนที่เทร ยัง จะเลี้ยงบอลหนีไปยังฝั่งสัปเหร่อ (Weak Side)

ต่างจากครึ่งแรก ครั้งนี้ทีมเคนทักกีไวล์ดแคตส์เลือกที่จะไม่สลับตัวประกบ

ฟางซิวอ้อมผ่านสกรีนไปอย่างรวดเร็ว และกลับมาดักหน้าเทร ยัง ได้อีกครั้ง

"ทีมเคนทักกีไวล์ดแคตส์ไม่สลับตัวประกบหลังการสกรีนครับ ฟางซิววิ่งอ้อมสกรีนมาขวางหน้าเทร ยัง ได้ทันควัน!"

"ทีมไวล์ดแคตส์เปลี่ยนแผนการเล่นเกมรับในครึ่งหลัง ถ้าเทร ยัง อยากจะชนะเกมนี้ เขาต้องฝ่าด่านเกมรับของฟางซิวไปซึ่งๆ หน้าให้ได้เท่านั้น!"

ผู้บรรยายทั้งสองคนมองหน้ากัน

แม้ในครึ่งแรก เทร ยัง จะอาศัยการสกรีนเพื่อหลบเลี่ยงการป้องกันของฟางซิวจนทำแต้มไปได้หลายครั้งก็ตาม

แต่ความตื่นเต้นเร้าใจในเกมก็ยังเทียบไม่ได้เลยกับการได้เห็นเทร ยัง ดวลเดี่ยวแบบตัวต่อตัวกับฟางซิว!

การได้ดูสองรุกกี้ผู้เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ระดับพระกาฬมาปะทะกันราวกับดาวอังคารพุ่งชนโลก นั่นต่างหากคือฉากที่ทุกคนรอคอย!

"ปัง!"

"ปัง!"

"ปัง!"

เทร ยัง เองก็ตระหนักถึงจุดนี้เช่นกัน

การอาศัยสกรีนสลัดหลุดจากการประกบของฟางซิวนั้นเป็นแค่การแก้ขัดชั่วคราว การเผชิญหน้ากันซึ่งๆ หน้าต่างหากคือหัวใจหลักของการดวลกันระหว่างอัจฉริยะ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เทร ยัง ก็ไม่รอช้า เร่งความเร็วขึ้นทันที เขาเลี้ยงบอลโยกหลอกด้วยท่าอินแอนด์เอาต์อย่างต่อเนื่อง ก่อนจะถอยหลังชนฟางซิว ดูเหมือนว่าเขากำลังจะใช้ความเร็วฉีกหนีการประกบไปให้ได้

"ป้าบ!"

ในจังหวะชี้เป็นชี้ตาย มือซ้ายของฟางซิวก็พุ่งพรวดออกมาจากด้านหลังของเทร ยัง ราวกับมังกรผงาดขึ้นจากมหาสมุทร ปัดโดนลูกบาสเกตบอลและตบมันกระเด็นหลุดมือไป!

ลูกบาสเกตบอลลอยละลิ่วออกไปทันที ฟางซิวรีบพุ่งตัวไปข้างหน้า คว้าบอลมาครองไว้ได้ก่อนใครเพื่อน และเปิดฉากการสวนกลับเร็วในพริบตา!

เทร ยัง ที่เพิ่งถูกฟางซิวสตีลบอลไปดื้อๆ ก็ตอบสนองได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน เขารีบหันหลังกลับและวิ่งไล่ตามไปสกัดทันที

รุกกี้ทั้งสองคนเปิดฉากดวลความเร็วในการวิ่งไล่กวดกันบนสนามราวกับกำลังแข่งวิ่ง 100 เมตรในกีฬาโอลิมปิก ทว่าการดวลความเร็วครั้งนี้กลับจบลงตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม

เทร ยัง เพิ่งจะวิ่งมาถึงเส้นสามแต้ม ในขณะที่ฟางซิวซึ่งเหยียบเข้ามาในเส้นโยนโทษเพียงก้าวเล็กๆ ก้าวเดียว ก็เทกตัวขึ้นด้วยเท้าข้างเดียว ร่างของเขาเบาหวิวราวกับเหยียบเมฆทะยานขึ้นสู่ฟ้า มือซ้ายส่งบอลเปลี่ยนมาให้มือขวา ก่อนที่มือขวาจะฟาดลูกบาสเกตบอลลงห่วงด้วยท่าโทมาฮอว์กดังก์มือเดียวอันทรงพลัง!!

"ฟางซิวสตีลบอลจากเทร ยัง ไปได้ดื้อๆ สวนกลับเร็ว แล้วก็ยัดห่วงด้วยลูกดังก์สุดดุดัน!!"

"ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษครับ นั่นคือลูกดังก์โทมาฮอว์กแบบสลับมือ โดยเทกตัวจากเส้นโยนโทษ!!"

ผู้บรรยายข้างสนามทั้งสองคนถึงกับกระเด้งตัวลุกจากเก้าอี้ "ลูกดังก์นี้จะต้องถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของเอ็นซีดับเบิลเออย่างแน่นอนครับ!"

ไม่ใช่แค่ผู้บรรยายสองคนข้างสนามเท่านั้น แม้แต่แฟนๆ ของมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตตทั้งสนามต่างก็ลุกขึ้นยืนกันพรึบพรับ

เทกตัวจากเส้นโยนโทษ ดังก์โทมาฮอว์กสลับมือ!

นี่คือลูกดังก์ที่แม้แต่ในเอ็นบีเอก็ยังหาดูได้ยาก และเคยเห็นแค่ไม่กี่ครั้งในการแข่งขันสแลมดังก์คอนเทสต์ของเอ็นบีเอออลสตาร์เท่านั้น

แต่นี่มันกลับเกิดขึ้นในเกมการแข่งขันจริง บนเวทีเอ็นซีดับเบิลเอ!

แถมคนที่ทำเรื่องน่าทึ่งทั้งหมดนี้ได้ ยังเป็นผู้เล่นจากจีนอีกด้วย?

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

"วู้ฮู้! เทกตัวจากเส้นโยนโทษ ดังก์โทมาฮอว์กสลับมือ!!"

บนอัฒจันทร์ สเตฟเฟน เคอร์รี ถึงกับอึ้งไปเลย "ความสามารถทางกายภาพของเด็กคนนี้มันจะระห่ำเกินไปแล้วมั้ง?"

ในฐานะที่ตัวเองก็เป็น "ราชาแห่งการดังก์" ที่พอจะมีชื่อเสียงอยู่บ้างในทีมโกลเด้นสเตตวอร์ริเออร์ส สเตฟเฟน เคอร์รี ก็รู้สึกตื่นเต้นจนเลือดลมสูบฉีดไปกับลูกดังก์โทมาฮอว์กสลับมือจากเส้นโยนโทษของฟางซิวเช่นกัน

"ใช่ พรสวรรค์ด้านกีฬาของเขามันเวอร์วังเกินไปหน่อยแล้ว!"

อาจารย์กรีนที่อยู่ข้างๆ ก็ช็อกไม่แพ้กัน "พอเอามาเทียบกับฟางซิวแล้ว ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเทร ยัง กลายเป็นแค่ผู้เล่นธรรมดาๆ ไปเลยล่ะ?"

หลังจากแอบเปรียบเทียบดูในใจ อาจารย์กรีนก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า

เทร ยัง ก็เป็นแค่เด็กปีหนึ่งที่มีทักษะการชู้ตดีพอใช้เท่านั้นเอง!

เมื่ออยู่ต่อหน้าฟางซิว เขาก็ดูเหมือนเด็กประถมที่ยังไม่โตเต็มวัย ในขณะที่ฝ่ายหลังดูเหมือนลูกรักพระเจ้าซะมากกว่า

และเหตุการณ์ที่ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกนี้ให้กับอาจารย์กรีนและเคอร์รีก็ยังคงดำเนินต่อไป

เมื่อกลับมาเป็นฝ่ายบุก เทร ยัง ก็หมดหนทางสู้เมื่อต้องเจอกับการประกบติดหนึบของฟางซิว

ประการแรก ข้อได้เปรียบเรื่องการชู้ตของเขาแทบจะไร้ความหมายเมื่ออยู่ต่อหน้าฟางซิว

ส่วนสูงและช่วงแขนของฟางซิวสามารถบดบังทัศนวิสัยของเขาได้จนมิด

ยิ่งไปกว่านั้น การคาดเดาเกมรับของฟางซิวก็แทบจะอ่านทางเทร ยัง ออกล่วงหน้าได้เสมอ

เทร ยัง ในช่วงมหาวิทยาลัยนั้น ยังห่างชั้นจากช่วงพีกของตัวเองอยู่มาก

เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับฟางซิว เจ้าของฉายา "อันดับหนึ่งตลอดกาลแห่งเอ็นซีดับเบิลเอ" คนนี้ก็สิ้นฤทธิ์ลงในที่สุด

ในทางกลับกัน ฟอร์มการเล่นเกมรุกของฟางซิวกลับถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ เนื่องจากแวนเดอร์บิลต์และอเล็กซานเดอร์พักอยู่ข้างสนาม

เกมรุกของมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตตชะงักงัน หลังจากที่ผู้เล่นไวล์ดแคตส์เก็บรีบาวด์ได้ พวกเขาก็รีบจ่ายบอลให้ฟางซิวทันที

พอเป็นฝ่ายบุก ฟางซิวก็แทบจะก๊อปปี้ท่าทางเดิมมาเป๊ะๆ เขาเลี้ยงบอลดึงจังหวะ ก่อนจะครอสโอเวอร์เปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว สลัดหลุดตัวประกบในพริบตา เลื้อยเข้าไปในเขตโทษ แล้วขึ้นเลย์อัปแบบรีเวิร์สข้ามหัวเซ็นเตอร์ฝั่งตรงข้ามไปได้อย่างสวยงาม

ลีลาการเลี้ยงบอลอันแพรวพราวบวกกับก้าวแรกที่เร็วสุดยอดของเขา ทำเอาตัวประกบถึงกับยืนนิ่งเป็นหินไปชั่วขณะ กว่าจะตั้งสติได้ก็สายไปเสียแล้ว

การครองบอลครั้งถัดมา

ฟางซิวยังคงเดินหน้าทะลวงฟันต่อไป เขาฉีกหลบตัวประกบได้อย่างง่ายดายราวกับเดินข้ามถนนในตอนเช้าตรู่ และทะลวงเข้าไปถึงพื้นที่ใต้แป้นได้ในเวลาเพียงไม่กี่ก้าว

เซ็นเตอร์ของมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตตขยับมาซ้อนตำแหน่งได้ทันอีกครั้ง แต่คราวนี้ฟางซิวแค่ชะงักไปจังหวะหนึ่ง ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง มุดรอดเข้าไปทางขวาของตัวประกบ แล้วขึ้นเลย์อัปแบบรีเวิร์ส

ในจังหวะสวนกลับ เมื่อเผชิญหน้ากับการพุ่งทะลวงอย่างดุดันของเทร ยัง ฟางซิวก็ประกบติดทุกฝีก้าว พออีกฝ่ายพยายามจะเลย์อัปตวัดบอล ฟางซิวก็พุ่งพรวดมาจากด้านหลัง ประเคนบล็อกไล่หลัง (Chase-down Block) ให้เทร ยัง ไปเป็นของขวัญ!

ผู้เล่นไวล์ดแคตส์เก็บรีบาวด์มาได้ และจ่ายบอลให้ฟางซิว

เมื่อได้บอล ฟางซิวก็รีบเลี้ยงบอลจากแดนหลังขึ้นมายังแดนกลางสนาม เมื่อเห็นลู่ทางเปิดโล่ง เขาก็กระโดดชู้ตทันที!

หลังจากปล่อยบอลออกไป ลูกบาสเกตบอลก็ยังคงลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ

เขาหันหลังกลับทันที ให้แผ่นหลังหันเข้าหาแป้นบาส ชูมือซ้ายขึ้นสูง และชูสามนิ้ว!

"สวบ!"

บิลด์อารมณ์มาขนาดนี้แล้ว มีหรือที่ลูกชู้ตนั่นจะไม่ลง?

และลูกชู้ตสามแต้มระยะโลโก้ลูกนี้ก็กลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่หักหลังทีมมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต

"ฟางซิวทำแต้มที่ 28 ของตัวเองในเกมนี้ได้แล้วครับ!"

"แนวรับวงนอกของมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตตกลายเป็นของเล่นของฟางซิวไปซะแล้ว!"

"ในการดวลกับฟางซิวในช่วงครึ่งหลัง เทร ยัง ถูกฝ่ายหลังข่มมิดทั้งเกมรุกและเกมรับเลยครับ!"