ผู้พิทักษ์ป่า : เข้าป่าวันแรก ก็เก็บ ‘ลิงซ์สาว’ ได้ซะงั้น? ตอนที่ 17 ความสิ้นหวัง : นี่แหละการคัดสรรอันโหดร้ายของธรรมชาติ

ผู้พิทักษ์ป่า : เข้าป่าวันแรก ก็เก็บ ‘ลิงซ์สาว’ ได้ซะงั้น? ตอนที่ 17 ความสิ้นหวัง : นี่แหละการคัดสรรอันโหดร้ายของธรรมชาติ

นาฬิกาปลุกถูกตั้งไว้ตอนตีสาม แต่เพิ่งเลยตีสองมาได้หน่อยเดียว สัญญาณแจ้งเตือนจากระบบก็ปลุกเฉินอิ่งให้ตื่นจากภวังค์

[โฮสต์โปรดไปยังพิกัด xx ที่ภูเขาด้านหลังโดยด่วน เพื่อช่วยเหลือแม่กวางชะมดป่าที่มีภาวะคลอดลูกยาก ภารกิจสำเร็จจะได้รับชุดของขวัญชิ้นใหญ่]

กวางชะมดป่า หรือที่รู้จักกันในชื่อ “กวางมัสก์” เป็นสัตว์กีบคู่ขนาดเล็กที่สุดในตระกูลกวางชะมด

ปัจจุบันจัดอยู่ในสถานะสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤตระดับชาติ

คราวก่อนที่คุณพี่ลิงซ์มาเยี่ยมจินหยา แล้วจับลูกกวางชะมดมาฝาก ทำเอาเจ้าหน้าที่ที่ศูนย์ปวดใจกันเป็นแถว

ตามปกติฤดูนี้เลยช่วงตกลูกของกวางชะมดไปแล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรแน่นอน แม่กวางบางตัวที่ผสมพันธุ์ช้า อาจจะตกลูกได้จนถึงสิ้นเดือนกรกฎาคม

ดูจากเวลาแล้ว แม่กวางที่คลอดลูกยากตัวนี้ น่าจะเป็นพวกมาช้าดีกว่าไม่มาสินะ

เขาคว้ากระเป๋าพยาบาล เปลี่ยนชุดและรองเท้าที่กันฝนและสมบุกสมบัน ล็อกประตูสถานี แล้วโทรหาเพื่อนร่วมงานที่เฝ้าจอมอนิเตอร์ พร้อมกับรีบมุ่งหน้าไปยังพิกัดเป้าหมาย

เพื่อนร่วมงานปลายสายยังไม่ทันตั้งตัว เฉินอิ่งก็วางสายไปแล้ว

เขาปรับกล้องวงจรปิดจากสถานีช่วยเหลือให้หันขึ้นไปทางภูเขาด้วยความงุนงง แล้วสะกิดคู่หูที่เข้าเวรด้วยกัน

“เปลี่ยนกล้องไปจับตาดูรอบนอกสถานีบนเขาหน่อย เฉินอิ่งเข้าป่าไปช่วยสัตว์ป่า เขาบอกให้เราช่วยดูต้นทางให้”

“ดึกดื่นป่านนี้ รู้ได้ไงว่าสัตว์ป่าตกอยู่ในอันตราย?”

“ไม่รู้สิ ในสายบอกว่าได้ยินเสียงสัตว์ร้องผิดปกติ เลยจะออกไปดู”

สองหนุ่มคุยกันแก้ง่วง สายตาจับจ้องหน้าจอไม่วางตา

จุดที่แม่กวางชะมดกำลังตกลูกอยู่ไม่ไกลจากสถานีมากนัก แค่เดินขึ้นเนินไปตามถนนหน้าประตูประมาณห้าสิบเมตร เลี้ยวซ้ายเข้าป่า แล้วเดินเลาะไหล่เขาไปอีกร้อยกว่าเมตร

ดูเหมือนง่าย แต่คนคุ้นเคยกับป่าเขารู้ดีว่า ป่าดงดิบในเขตอนุรักษ์แบบนี้ ต้นไม้รกทึบ หญ้าขึ้นสูง เดินไม่ระวังนิดเดียวมีสิทธิ์หลงทิศได้ง่าย ๆ

ในสถานการณ์ปกติ ระยะทางร้อยเมตรอาจใช้เวลาเดินไม่ถึงนาที แต่ในป่าทึบ ถ้าไปถึงที่หมายได้ภายในสิบนาทีก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้ว

ฝนตกมาเกือบค่อนวัน ถนนข้างนอกอาจจะแห้งเพราะลมโกรก แต่ในป่าทึบมันคนละเรื่อง เหยียบลงไปพื้นยังชุ่มแฉะ ถ้าตั้งใจฟังดี ๆ จะได้ยินเสียงน้ำซึมออกมาจากใต้กองใบไม้เน่าเปื่อยดัง “แฉะ แฉะ”

เฉินอิ่งคุ้นเคยกับภูมิประเทศแถบนี้ดี บวกกับมีระบบคอยนำทาง เขาใช้เวลาประมาณสิบนาทีก็มาถึงจุดที่แม่กวางชะมดอยู่

กลางดึกมองสภาพแวดล้อมไม่ชัดเจน แต่จากความทรงจำ นี่ไม่ใช่อาณาเขตหากินปกติของกวางชะมด

เขาไม่มีเวลามาวิเคราะห์ว่าทำไมแม่กวางถึงมาตกลูกตรงนี้ ได้แต่ภาวนาว่าการปรากฏตัวของเขาจะไม่ทำให้แม่กวางตื่นตกใจจนเกินไป

เขาฉีดสเปรย์ดับกลิ่นสูตรทำเองใส่ตัว หลัก ๆ เพื่อกลบกลิ่นแมวยักษ์สองตัวที่อาจติดตัวมา ซึ่งอาจทำให้แม่กวางตื่นกลัว

บางทีโบนัสความเข้ากันได้กับสัตว์อาจจะทำงาน เพราะหลังจากส่งเสียงเรียกเบา ๆ สองสามครั้ง แม่กวางที่กำลังทรมานจากการคลอดลูกก็ไม่ได้ดิ้นหนี แต่กลับเงยหน้ามองเฉินอิ่ง สูดจมูกฟุดฟิด แล้วขยับตัวเข้ามาใกล้เขาอีกนิด

“ใช่แล้ว ไม่ต้องกลัวนะ ฉันมาช่วยเธอ”

ในเมื่อไม่มีใครอยู่แถวนี้ เฉินอิ่งเลยงัดภาษาสัตว์สากลออกมาใช้ หวังว่าจะช่วยลดความกังวลให้คุณแม่มือใหม่ได้บ้าง

แม่กวางยืดคอมาถูไถมือเฉินอิ่ง แล้วงับเสื้อเขาเบา ๆ ด้วยท่าทางน่าสงสารจับใจ

เขาเปิดไฟฉุกเฉินส่องสว่างพื้นที่เล็ก ๆ สวมถุงมือ ฆ่าเชื้อ แล้วเริ่มตรวจดูสถานการณ์

ชัดเจนว่าคุณแม่มือใหม่รายนี้กำลังเจอปัญหาลูกท่าก้น หรือคือก็เอาขาหลังออกมาก่อน

แม่กวางพยายามเบ่งอยู่นานจนเกือบหมดแรง แต่ลูกน้อยก็ยังติดแหง็กอยู่ในช่องคลอด

เฉินอิ่งรีบหยิบขนมก้อนเพิ่มพลังงานที่ระบบให้มาป้อนแม่กวาง

นี่เป็นขนมสูตรครอบจักรวาล ปกติไม่ให้สัตว์กินพืชกินหรอก แต่ในสถานการณ์วิกฤตแบบนี้ มันคือตัวช่วยฟื้นพลังที่เร็วที่สุด

“เอ้า กินนี่ซะ พักหายใจหน่อย แล้วค่อยลองเบ่งใหม่นะ”

เขาลูบคอแม่กวางที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและน้ำฝน สัมผัสได้ถึงความอ่อนล้า

โชคร้ายที่เขารีบร้อนจนลืมหยิบของโปรดแม่กวางติดมือมาด้วย

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หยิบขวดนมลูกเสือที่ไม่ได้ใช้แล้วออกมา ชงนมผงสูตรพิเศษให้แม่กวางกินไปหนึ่งขวด

พอได้นมไปขวดใหญ่ แม่กวางก็เริ่มมีแรงกลับมาบ้าง

เฉินอิ่งลูบท้องช่วยกระตุ้นให้แม่กวางปรับจังหวะการเบ่ง

คราวนี้ด้วยแรงช่วยจากเฉินอิ่ง ในที่สุดลูกกวางชะมดตัวน้อยก็หลุดออกมาจากช่องคลอด ซึ่งผลพวงจากการคลอดยากทำให้เจ้าตัวน้อยดูอ่อนแอกว่าปกติมาก

แม่กวางไม่ได้รังเกียจลูกที่ทำให้ตัวเองเจ็บปวดเจียนตาย มันรีบเลียเมือกตามตัวลูกน้อยอย่างขยันขันแข็ง

ปกติแล้วลูกกวางชะมดจะยืนและกินนมได้ภายใน 10-15 นาที แต่เจ้าตัวเล็กนี่ผ่านไปเกือบ 20 นาทีแล้วก็ยังลุกยืนเองไม่ได้

แม่กวางเริ่มเบ่งอีกครั้ง สัญญาณชัดเจนว่าในท้องยังมีลูกอีกตัว

หลังจากชั่งใจอยู่นาน เฉินอิ่งตัดสินใจป้อนนมเทียมให้เจ้าตัวเล็กที่คลอดยาก

นมและน้ำอุ่นพร้อมอยู่แล้ว ลูกกวางน้อยนอนในอ้อมกอดเฉินอิ่ง ในที่สุดก็ได้ลิ้มรสนมหยดแรกในชีวิต

พอกินนมหมดขวด แม่กวางก็คลอดลูกออกมาอีกสองตัว ขนาดตัวเล็กกว่าพี่คนโตนิดหน่อย

เจ้าสองตัวหลังพัฒนาการปกติ ตัวหนึ่งยืนได้ใน 12 นาที อีกตัว 16 นาที และทั้งคู่ก็ดูดนมแม่ได้สำเร็จ

หลังจากป้อนนมพี่คนโตเสร็จ เขาวางมันลงบนพื้น ผ่านไปพักใหญ่เจ้าตัวเล็กถึงจะพยุงตัวลุกขึ้นยืนขาสั่นพั่บ ๆ ก้าวได้ไม่กี่ก้าวก็ทำท่าจะล้ม แม่กวางเห็นแบบนั้นก็ขยับตัวหนีตามสัญชาตญาณ

เฉินอิ่งรู้สึกเจ็บแปลบในใจ กฎแห่งการเอาตัวรอดของโลกสัตว์ป่ามันเป็นแบบนี้แหละ

ลูกกวางตัวแรกควรจะเป็นตัวที่แข็งแรงที่สุด แต่น่าเสียดายที่ท่าคลอดผิดปกติ ทำให้ขาดอากาศหายใจนานเกินไป จนร่างกายไม่สมบูรณ์

ในธรรมชาติลูกสัตว์แบบนี้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าเป็นผู้ถูกทิ้ง โชคดีที่ชาตินี้มันมาเจอกับผู้มีพระคุณ ทำให้มีโอกาสรอดชีวิต

แม่กวางเลียลูกน้อยทั้งสองตัว แล้วเดินมาเลียมือเฉินอิ่ง ส่งเสียงร้อง “มิ มิ” เบา ๆ สองสามครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ พาลูกน้อยเดินหายเข้าไปในป่าทึบ

ลูกกวางตัวโตในอ้อมกอดเฉินอิ่งพยายามตะเกียกตะกายจะตามไปอย่างทุลักทุเล แต่อนิจจา ขาที่อ่อนแรงทำให้เดินสะดุดล้มทุกย่างก้าว ตามแม่และน้องไม่ทัน กว่าจะทรงตัวได้ครอบครัวกวางสามแม่ลูกก็ลับสายตาไปแล้ว

เจ้าตัวเล็กส่งเสียงร้อง “มิ มิ” เบา ๆ เต็มไปด้วยความสับสนและไร้ที่พึ่ง

เฉินอิ่งถอดเสื้อยืดตัวในออกมา ห่อตัวลูกกวางน้อยไว้ แล้วซุกมันไว้ในเสื้อแจ็คเก็ต

ภารกิจกู้ภัยใช้เวลาไปกว่าสองชั่วโมง กว่าจะกลับถึงสถานีก็เกือบตีห้า

ระหว่างโทรรายงานศูนย์ เขาหยิบตู้อบที่ไม่ได้ใช้มานานออกมาเสียบปลั๊ก และตั้งไว้ในห้องนอน ตู้อบนี้ถูกดัดแปลงพิเศษสำหรับลูกสัตว์กีบเท้าอย่างกวางและเลียงผาโดยเฉพาะ

กวางชะมดถือว่าเป็นสัตว์กีบที่ตัวเล็กอยู่แล้ว ลูกของมันยิ่งดูตัวเล็กน่าสงสารเข้าไปใหญ่

เจ้าตัวน้อยที่ห่อด้วยเสื้อของเฉินอิ่งหลับปุ๋ย มีกระตุกขาหน้าเล็ก ๆ บ้างเป็นครั้งคราว

เขาโทรแจ้งไปตอนเกือบตีห้า เจ้าหน้าที่หญิงสองคนที่เชี่ยวชาญด้านการดูแลลูกสัตว์ป่ามาถึงตอนหกโมงสิบนาที

เจ้าตัวเล็กที่นอนไม่รู้เรื่องรู้ราวในตู้อบ พอรู้ตัวว่าจะถูกย้ายขึ้นรถก็เริ่มตื่นตระหนกและดิ้นรนขัดขืน