เดอะวิทเชอร์ : บัลลังก์สิงโตทองคำ ตอนที่ 33 แลนน์อยากรู้ว่ามีอะไรผิดพลาด

เดอะวิทเชอร์ : บัลลังก์สิงโตทองคำ ตอนที่ 33 แลนน์อยากรู้ว่ามีอะไรผิดพลาด

ดรายแอดโก่งคันธนูและลูกศรใส่หน้าชายผู้นั้น และสหายคู่หูที่เพิ่งต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันเมื่อครู่ก็พลันกลายเป็นศัตรูกันในบัดดล

“ข้าอยากไปดูเอน คาเนลล์” ด้านหลังชายผู้นั้น ซิริพลันกล่าวเสียงเรียบ “ข้าไม่มีที่อื่นให้ไปแล้ว”

“เด็กน้อย เจ้าไม่รู้หรอกว่าเจ้ากำลังพูดอะไร” ชายผู้ปกป้องซิริกระซิบ แต่เขาก็ลดมือที่กุมด้ามดาบลง

แม้ว่าเขาจะเอนเอียงไปทางที่จะช่วยเหลือ แต่นิสัยของเขาคือไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับปัญหาของผู้อื่น มันเป็นหนึ่งในกฎที่เขาได้เรียนรู้มาตลอดหลายปี เขาจะช่วยเฉพาะผู้ที่ร้องขอความช่วยเหลือเท่านั้น

“เด็กน้อย เจ้าไม่รู้หรอกว่าเจ้าเพิ่งตัดสินใจอะไรลงไป” ชายผู้นั้นถอนหายใจอีกครั้ง

บราแอนน์ ดรายแอดสาวออกไปตรวจสอบพื้นที่โดยรอบ ตามที่นางกล่าวตะขาบยักษ์เป็นสัตว์สังคม พวกเขาต้องรีบไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกฝูงตะขาบล้อม ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการดรายแอดที่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมเพื่อหาทางไป

“อันที่จริง ข้ารู้” ซิริกระซิบ พลางเหลือบมองไปทางดรายแอดอย่างลับ ๆ

“นั่นคือดรายแอด ใช่หรือไม่? ข้าเคยเรียนเรื่องของพวกนางมาแล้ว ดรายแอดเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีแต่เพศหญิง ดังนั้นพวกนางจะจับเด็กหญิงมนุษย์ตัวเล็ก ๆ แล้วใช้เวทมนตร์ของดรายแอดบางอย่างเพื่อเปลี่ยนพวกนางให้กลายเป็นดรายแอดน้อย ๆ ใช่หรือไม่?”

“ข้ายังอ่านเจอในหนังสือด้วยว่าพวกนางจับผู้ชายต่างเผ่าพันธุ์มาเพื่อมีลูก แต่นี่ทำให้ข้าสับสนเกี่ยวกับหลักการของมัน”

สำหรับเด็กเล็ก ดูเหมือนว่าเวทมนตร์จะเข้าใจง่ายกว่าวิทยาศาสตร์ชีวภาพ

ชายผู้นั้นมองซิริด้วยความประหลาดใจ เขาประหลาดใจกับความรู้และเหตุผลที่แสดงออกมาในคำพูดของซิริ “อืม . . . มันยากสำหรับข้าที่จะอธิบายหลักการสืบพันธุ์ของดรายแอดให้เจ้าฟัง ท่านหญิงน้อย บางทีเวทมนตร์แปรสภาพอาจจะเข้าใจง่ายกว่า”

เมื่อเผชิญกับสายตาประหลาดใจของชายผู้นั้น ซิริก็สูดน้ำมูก

“ข้ายังรู้อีกว่าป่านี้เต็มไปด้วยพวกนาง และท่านไม่มีทางเอาชนะพวกนางได้แน่ ท่านไม่ใช่แลนน์” ซิริมองไปที่ดรายแอดซึ่งอยู่ไม่ไกลและกระซิบ “แลนน์บอกข้าว่า ในฐานะเจ้าหญิง ข้าจะต้องถูกลักพาตัวและเผชิญหน้ากับคนชั่วร้ายที่แข็งแกร่งกว่าข้าอย่างแน่นอน”

“เขาสอนข้าว่าในเวลาเช่นนี้ ข้าควรจะยอมรับข้อเสนอของอีกฝ่ายก่อนเพื่อเปิดโอกาสให้ตัวเองหลบหนี เมื่ออีกฝ่ายผ่อนคลายความระมัดระวัง ข้าก็จะหาโอกาสแอบหนีออกไป หาที่ซ่อน แล้วรอให้เขามารับ”

ชายผู้นั้นไม่รู้ว่าจะทำสีหน้าเช่นไร เด็กสาวตรงหน้าเขาช่างเหนือความคาดหมายนัก

แต่เขากลับมองแผนการของซิริในแง่ร้าย “เจ้าฉลาดมาก เด็กน้อย แต่ข้าไม่คิดว่าคนที่สอนวิธีการนี้แก่เจ้า แลนน์ใช่ไหม? เขาจะวิ่งมาที่นี่เพื่อช่วยเจ้าได้หรอกนะ”

“แลนน์จะต้องมาแน่!” ซิริเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจและปัดเป่าข้อสงสัยของชายผู้นั้น

“ท่านช่วยข้าไว้และยังเต็มใจที่จะเผชิญหน้ากับดรายแอดเพื่อข้า ท่านดูเหมือนเป็นคนดี แลนน์สอนข้าว่าข้าสามารถใช้ข้อได้เปรียบของตัวเองเพื่อหาคนมาช่วยข้าเมื่อข้าประสบปัญหา แทนที่จะลงมือเอง” ซิริจึงมองไปที่ชายผู้นั้น

“ข้าขอจ้างท่านให้ปกป้องข้าเดี๋ยวนี้ ข้ามีเงินมากมาย ซึ่งเพียงพอสำหรับทหารรับจ้างอย่างท่านที่จะมีกินมีใช้ไปตลอดชีวิต และถ้าท่านมีศัตรู ข้าก็สามารถสั่งให้กำจัดพวกเขาได้ ไม่ต้องกังวล ทุกคำที่ข้าพูดถือเป็นสิทธิ์ขาด และย่าของข้าก็มอบสิทธิ์นั้นให้ข้าแล้ว”

“เจ้ามีสิทธิ์ที่จะตัดหัวคนอื่นด้วยรึ? นั่นไม่นับว่าเป็นย่าที่ดีนักหรอก” ชายผู้นั้นยิ้มและกล่าว “ดูเหมือนว่าเจ้าจะเป็นเจ้าหญิงจริง ๆ สินะ? เจ้าเป็นเจ้าหญิงมาจากอาณาจักรใด?”

“ห้ามเจ้าพูดจาไม่ดีถึงย่าของข้า ถ้าไม่ใช่เพราะท่านช่วยข้าไว้ สิ่งที่ท่านเพิ่งพูดไปก็เพียงพอที่จะทำให้หัวของท่านหลุดจากบ่าแล้ว” ซิริกล่าวอย่างโกรธเคือง “เพราะท่านช่วยข้าไว้ ท่านจึงได้รับสิทธิพิเศษนี้”

“แลนน์ยังสอนข้าด้วยว่า ข้าไม่สามารถรับการเสียสละของผู้อื่นเป็นของตายได้ แม้ว่าคนผู้นั้นจะเต็มใจสละชีวิตเพื่อข้าก็ตาม หากมีคนตายเพื่อข้า ข้าจะตอบแทนเขาและดูแลครอบครัวของเขาอย่างดี”

“ท่านเพิ่งจะขวางตะขาบนั่นแทนข้าและช่วยชีวิตข้าไว้ ดังนั้นข้าจึงมอบสิทธิพิเศษนี้ให้ท่าน ให้อภัยที่ท่านเดินชนข้า และให้อภัยในคำพูดหยาบคายที่ท่านเพิ่งกล่าวถึงย่าของข้า แต่ท่านก็ต้องระวับคำพูดของท่านด้วย เข้าใจหรือไม่? มิฉะนั้น ข้าจะยึดสิทธิพิเศษของเจ้าคืน”

ชายผู้นั้นรู้สึกว่าเด็กสาวตรงหน้าเขาน่าสนใจอย่างยิ่ง เขาเคยพบเจ้าหญิงมามากมาย แต่ไม่เคยมีเจ้าหญิงองค์ใดเหมือนคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเลย นางช่างทำให้ผู้คนถึงกับประหลาดใจและพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง

“แลนน์ของเจ้าคงมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีนักกับย่าของเจ้า” ชายผู้นั้นพูดติดตลก “แต่ที่เจ้าพูดมาก็มีเหตุผล เจ้าหญิง ข้าจะทะนุถนอมสิทธิพิเศษที่ท่านมอบให้ข้า”

“อย่าสนใจในสิ่งที่ท่านไม่ควรสนใจ” ซิริสูดน้ำมูก “หากท่านทำผลงานได้ดี ข้าสามารถแต่งตั้งท่านเป็นอัศวินได้เลย เข้าใจหรือไม่? ท่านจะได้เป็นขุนนาง แต่ข้าจะไม่ตั้งท่านเป็นอัศวินของข้า เพราะมีเพียงแลนน์เท่านั้นที่เป็นอัศวินของข้า และอัศวินของข้าสามารถเป็นได้เพียงเขาคนเดียว”

“ขอรับ ๆ” ชายผู้นั้นปลอบเสียงต่ำอย่างหยอกล้อ “ปรากฏว่าท่านเซอร์แลนน์คืออัศวินของเจ้า ว่าไปแล้วข้าเพิ่งพบบารอน เฟรเชอเนต์ นอกป่า เขาบอกว่าเขาทำเจ้าหญิงหายไปคนหนึ่ง เจ้าคือเจ้าหญิงที่เขาทำหาย ใช่หรือไม่?”

“ตอนนี้แลนน์เป็นเอิร์ลแล้ว แต่เขาจะเป็นอัศวินของข้าตลอดไป เมื่อเขามาช่วยข้า ท่านก็จะได้รับมิตรภาพจากเขาด้วย เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก เดี๋ยวท่านก็จะได้รู้” ซิริกล่าว “ดังนั้นอย่าได้เอ่ยถึงเฟรเชอเนต์อีก แม้ว่าเขาจะเป็นสหายของท่านก็ตาม”

บราแอนน์ซึ่งกำลังสังเกตสถานการณ์อยู่ใกล้ ๆ กลับมาในเวลาไม่นาน นางเตือนคนทั้งสองให้ออกเดินทางได้แล้ว เวลากลางคืนใกล้เข้ามา และพวกเขาต้องหาที่ตั้งแคมป์

ซิริพลันนึกบางอย่างขึ้นได้ นางจึงหันกลับมาถาม “เดี๋ยวก่อน เฟรเชอเนต์เข้ามาในป่าไม่ได้ แล้วเหตุใดท่านถึงเข้ามาได้? เหตุใดดรายแอดถึงไม่ฆ่าท่าน?”

“เพราะถ้าจะพูดให้ชัด ๆ ข้าไม่ใช่มนุษย์” ชายผู้นั้นตอบ “ข้าคือ เกรอลท์ แห่งริเวีย วิทเชอร์”

“ตกลง เกรอลท์ แห่งริเวีย เตรียมตัวให้พร้อม คืนนี้ข้าจะหนี”

. . .

แลนน์รู้ว่ามีบางอย่างผิดพลาดไปอย่างแน่นอน แต่เขาไม่รู้แน่ชัดว่าคืออะไร

ตามเนื้อเรื่องของ ‘ดาบแห่งโชคชะตา’ วิทเชอร์ เกรอลท์ จะรับงานว่าจ้างจากกษัตริย์เวนซ์ลาฟในช่วงนี้เพื่อถ่ายทอดข้อตกลงสันติภาพไปยังราชินีแห่งเหล่าดรายแอด

จากนั้นเกรอลท์และบราแอนน์ก็ออกเดินทางผ่านป่า ไปยังเส้นทางสู่ดูเอน คาเนลล์ ระหว่างทางพวกเขาได้พบกับตะขาบยักษ์ที่ดูเหมือนจะคุกคามฮาล์ฟลิงตนหนึ่ง วิทเชอร์จึงเข้าจัดการและเผชิญหน้ากับอสูรร้าย ด้วยความช่วยเหลือของบราแอนน์ ในที่สุดพวกเขาก็จัดการอสูรร้ายลงได้ เพียงเพื่อจะตระหนักว่าเหยื่อที่มันตั้งใจจะโจมตีนั้นไม่ใช่ฮาล์ฟลิง แต่เป็นเด็กหญิงมนุษย์ตัวเล็ก ๆ อายุไม่เกิน 10 ขวบ เจ้าหญิงซิริลลาแห่งซินทรานั่นเอง

เมื่อตระหนักว่าพวกเขาไม่สามารถทิ้งนางไว้ที่นั่นเพียงลำพังได้ วิทเชอร์และดรายแอดจึงตัดสินใจพานางไปด้วยกัน ในช่วงสุดท้ายของการเดินทางนี้เองที่เกรอลท์และซิริได้ทำความรู้จักกันเล็กน้อย ดูเหมือนว่าซิริจะถูกส่งตัวมาเพื่อพบกับคู่หมั้นที่อาจจะได้แต่งงานด้วย เจ้าชายคิสทริน บุตรของกษัตริย์เออร์วิลล์ แห่งเวอร์เดน โดยย่าของนาง คาเลนเธ ทว่าซิริกลับมีความคิดอื่นและวิ่งหนีไป เฟรเชอเนต์และกลุ่มผู้น่าสงสารของเขาได้พยายามตามหานางเพื่อนำตัวกลับไป แต่กลับถูกเหล่าดรายแอดซุ่มโจมตี

ในที่สุดทั้งสามคนก็มาถึงใจกลางของโบรคิลอน ณ ดูเอน คาเนลล์ ที่ซึ่งพวกเขาได้พบกับเฟรเชอเนต์ด้วย แม้ว่าเขาจะยังคงเป็นนักโทษ แต่เหล่าดรายแอดก็กำลังรักษาบาดแผลให้เขา และดูเหมือนว่าเขาจะดีขึ้นมากแล้ว

ในท้ายที่สุดด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่อาจทราบได้ ซิริจึงไม่ได้รับผลกระทบจากเวทมนตร์แปรสภาพของดรายแอด และราชินีดรายแอดก็อนุญาตให้เกรอลท์จากไปพร้อมกับซิริ

เนื้อเรื่องข้างต้นควรจะจบลงเมื่อหนึ่งวันก่อน ตามพัฒนาการปกติ ป่านนี้ซิริอาจจะกำลังถูกราชินีคาเลนเธลงโทษอยู่ในพระราชวังแล้ว แต่ความจริงก็คือซิริยังคงอยู่ในป่าโดยไม่มีข่าวคราวใด ๆ

เมื่อมองไปยังเหล่าดรายแอดเบื้องหน้า แลนน์จำเป็นต้องรู้ว่ามีอะไรผิดพลาดไป ทำให้เขาก้าวข้ามศพของทหารเวอร์เดนบนพื้นและเดินไปอยู่หน้าทีม และตะโกนเสียงดัง “เหล่าดรายแอด พวกเรามาอย่างสันติ!”