ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 33 จอห์น วิค?

ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 33 จอห์น วิค?

สมาคมแห่งแสง เป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก และแม้ว่าจะได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาลของประเทศต่าง ๆ องค์กรก็ยังคงดำเนินงานอย่างเป็นความลับแม้แต่ภายในประเทศเหล่านั้นเอง

ในหลายสถานที่ทั่วโลก ความมืดมิดเข้าครอบงำอย่างเงียบเชียบ ตัวอย่างเช่น ประเทศที่ต้องเผชิญกับสงครามอยู่เสมอ หรือที่ซึ่งความชั่วร้ายดำรงอยู่ ความมืดปรากฏกายในหลากหลายรูปแบบ และแม้ว่าพวกเขาจะเตรียมพร้อมรับมือเป็นอย่างดี หลายต่อหลายครั้งพวกเขาก็พ่ายแพ้ในการต่อสู้โดยไม่สามารถบรรลุสิ่งใดได้เลย

ขณะที่แอนตันขึ้นลิฟต์มายังศูนย์การค้า เขาก็เดินมาถึงร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่ง แม้ว่าใครก็ตามที่มาที่นี่อาจจะมาเพื่อซื้อเสื้อผ้า แต่แอนตันรู้ดีว่ามีธุรกิจอีกอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลัง

อาวุธส่วนใหญ่ที่เขาได้รับจากที่นี่ล้วนผ่านการดัดแปลง และมีเพียงไม่กี่ชิ้นที่เป็นแบบพิเศษตามคำสั่งของเขา กระสุนพิเศษทั้งหมด แม้ว่าเขาจะรู้วิธีทำด้วยตัวเอง แต่กระสุนจากที่นี่ก็มีคุณภาพไร้ที่ติ และแอนตันไม่เคยมีปัญหาในการรับมันโดยตรงจากสถานที่แห่งนี้เลย

เมื่อก้าวเข้าไปแอนตันซึ่งมีสีหน้าสุขุมเยือกเย็น พยักหน้ารับคำทักทายต้อนรับจากพนักงานคนหนึ่ง แต่เนื่องจากเขามาที่นี่หลายครั้งแล้ว เขาจึงมุ่งตรงไปยังส่วนด้านในทันที บริเวณหลังร้านมีช่างตัดเสื้อคนหนึ่ง กำลังพินิจพิจารณาชุดสูทสีดำอย่างประณีตซึ่งเขาเพิ่งสวมให้กับหุ่นโชว์ตัวหนึ่ง ชายสูงวัยผู้นี้มีชื่อว่า เอนริเก กอนซาเลส ครอบครัวของเขาเดินทางมายังซีกโลกนี้ และตอนนี้ในฐานะผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูล เขาจึงเป็นผู้ดูแลสถานที่แห่งนี้

เมื่อเอนริเกเห็นแอนตัน เขาก็ยิ้มอย่างสุภาพอ่อนน้อมและเอ่ยว่า “คุณพ่อแอนตัน มีอะไรให้ผมรับใช้ไหมครับ?”

แอนตันเปิดกระเป๋าเดินทางที่เขาถือมาด้วยแล้วกล่าว “ผมมีของที่ระลึกบางอย่างที่อยากจะเก็บรักษาไว้ และผมก็ต้องการเสบียงรอบใหม่ด้วยครับ”

เอนริเกมองดูของในกระเป๋าเดินทาง มีอาวุธกระดูกสองสามชิ้นและนาฬิกาทองคำอีกหลายเรือน ซึ่งไม่ใช่ของธรรมดาที่จะได้เห็น ถึงอย่างนั้นในเมื่อสิ่งเหล่านี้คือ ‘ของที่ระลึก’ ของแอนตัน เขาก็จะทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ

“คุณพ่อแอนตัน เพิ่งกลับมาจากงานเหรอครับ?”

แอนตันพยักหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าว “ในเมื่อคุณเรียกผมว่า ‘คุณพ่อ’ มันก็ควรจะมีเหตุผลสิครับ คุณยังมีของใหม่ ๆ ที่น่าจะทำให้ผมสนใจอีกไหม?”

เอนริเกยิ้มเล็กน้อยรับกระเป๋าเดินทางไป และโดยไม่พูดอะไร เขาเดินนำไปยังจุดที่ดูเหมือนจะเป็นห้องน้ำ “คุณพ่อแอนตัน เชิญตามผมมาครับ”

แอนตันพยักหน้าและเดินตามไปอย่างเงียบ ๆ เมื่อพวกเขาเดินผ่านห้องน้ำไปจนสุดทาง เอนริเกก็เปิดประตูบานหนึ่งออก ทั้งสองเดินไปตามทางเดินแคบ ๆ จนกระทั่งเข้ามาในห้องขนาดใหญ่ ที่ซึ่งมีชั้นวางของเรียงรายสุดลูกหูลูกตา ทั้งหมดเต็มไปด้วยอาวุธปืน

อีกด้านหนึ่งมีชุดสูทสีดำกันกระสุน แถบกระสุนมากมาย และอีกชุดที่พิเศษกว่าพร้อมกระสุนประเภทต่าง ๆ ชั้นวางทั้งหมดนี้ตั้งชิดผนัง และตรงกลางมีโซฟาสีแดงสำหรับนั่งพัก ซึ่งแขกคนสำคัญจะได้รับการปรนนิบัติอย่างให้เกียรติ

การออกแบบนี้ดูล้ำสมัยอย่างมากละทิ้งรูปลักษณ์คลาสสิกภายนอกไปโดยสิ้นเชิง ทุกครั้งที่แอนตันมาที่นี่ เขาจะวางแผนจัดระเบียบโกดังรก ๆ ของเขาให้ได้อย่างที่นี่บ้าง และตั้งปณิธานไว้เสมอว่าจะต้องทำความสะอาดมัน ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นจริงเลยสักครั้ง

“คุณพ่อครับ เชิญนั่งก่อน”

เอนริเกมองแอนตันที่ยังคงกวาดสายตามองไปรอบ ๆ “เดี๋ยวผมจะให้รายการของหลังจากที่ผมตรวจสอบคลังของผมแล้ว”

แอนตันส่ายหน้า และแทนที่จะนั่งลงบนโซฟา เขากลับเดินไปยังชั้นวางที่เต็มไปด้วยอาวุธปืนและหยิบปืนไรเฟิลอัตโนมัติขึ้นมากระบอกหนึ่ง ภายใต้แสงสะท้อนจากผนังและหลอดไฟสีขาว อาวุธปืนเหล่านี้เปรียบดั่งยาพิษที่คอยยั่วยวนสัญชาตญาณความอยากได้ของผู้ชาย

เอนริเกยิ้มอย่างสุภาพอ่อนน้อม ปล่อยให้แอนตันสำรวจอาวุธใหม่ที่เพิ่งเข้ามายังสถานที่แห่งนี้

“ถ้าคุณกำลังมองหาอำนาจทะลุทะลวงสูง ที่อยู่ในมือคุณคือปืน เอฟเอ็น ฟาล ซึ่งย่อมาจาก ฟูซิล ออโตเมติค เลเฌ่ ครับ ปืนไรเฟิลอัตโนมัติสัญชาติเบลเยียมนี้ถูกใช้ในกองทัพหลายแห่ง มันใช้กระสุนขนาด 7.62 x 51 มม. นาโต้ ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องอานุภาพของมัน”

“ในทางกลับกัน เรามีปืนไรเฟิล เอชแอนด์เค จี3 ที่ผลิตโดย เฮคเลอร์ แอนด์ คอช จี3 เป็นปืนไรเฟิลจู่โจมของเยอรมันที่ใช้กระสุน 7.62 x 51 มม. นาโต้ เช่นกันครับ”

แอนตันสัมผัสได้ถึงน้ำหนักของอาวุธและทำความคุ้นเคยกับขนาดของมัน เขาวางมันกลับเข้าที่เดิม แต่ก็หยิบกระบอกที่เขาต้องการสำหรับใช้งานส่วนตัวแยกไว้ต่างหาก

เอนริเกกล่าวเสริมข้าง ๆ เขา “ถ้าคุณมองหาไรเฟิลที่ทรงพลังจริง ๆ ผมขอแนะนำ เอฟวีอาร์-8 ครับ มันเป็นปืนคัสตอม ที่สวยงามไร้ที่ติ สามารถยิงด้วยความเร็วสูง มันใช้กระสุนขนาด 8 มม. ที่ออกแบบเองซึ่งดีไซน์มาเพื่อเพิ่มอำนาจหยุดยั้งและพลังทะลุทะลวงสูงสุด โดยยังคงความสมดุลที่เหมาะสมระหว่างน้ำหนักและประสิทธิภาพ”

แอนตันมองอาวุธใหม่ซึ่งดูดุดัน และยิ้มออกมาเล็กน้อย

“เอฟวีอาร์-8 นั่นติดตั้งกลไกบรรจุกระสุนแบบใช้แก๊สช่วย ซึ่งลดเวลาระหว่างนัดได้อย่างมาก ช่วยให้ยิงซ้ำได้อย่างรวดเร็วโดยไม่สูญเสียความเสถียรของอาวุธ”

“คุณหาทางทำให้ผมเอาของมากกว่าที่วางแผนไว้เสมอเลยนะ” แอนตันพึมพำขณะวางปืนไรเฟิลกระบอกนั้นลงบนตู้โชว์

“เอากระสุนที่ผมสั่งไว้มาให้ด้วย จัดการขนย้ายมันไปเลย แล้วก็ผมต้องการระเบิดมือสังหารด้วยครับ” แอนตันกล่าวขณะหยิบปืนพกขนาดลำกล้องใหญ่อย่าง เดเสิร์ต อีเกิล ขึ้นมา

“ได้ครับ คุณพ่อ”

แอนตันนั่งลงบนโซฟาขณะรอของ แต่หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เสียงของเอนริเกก็ดังขึ้นจากด้านหลังเขา “ว่าแต่ คุณพ่อแอนตัน คุณพอจะทราบข่าวเกี่ยวกับ คุณจาร์ดานี โจวาโนวิช บ้างไหมครับ?”

“ใครนะครับ?” แอนตันรู้สึกสับสนเพราะเขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน

เอนริเกเดินเข้ามาใกล้และยิ้ม “จอห์น วิค ครับ!”

คิ้วของแอนตันเลิกขึ้น เขารู้จักชื่อนั้นดี เพราะเขารู้แน่ชัดว่าพวกเขากำลังพูดถึงใคร

“พวกเขากำลังตั้งค่าหัวเขาสูงลิ่วเลยครับ” เอนริเกกล่าวด้วยรอยยิ้มลึกลับ

แอนตันถอนหายใจและกล่าว “ไม่ใช่ธุระของผม”

“ทุกคนรู้ว่าตระกูลของเขาทำอะไร และความสัมพันธ์อันใกล้ชิดที่พวกเขามีกับ ‘สภาสูง’ เขาอาจจะเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้ที่กำลังจะเปิดฉากขึ้นก็ได้”

“ก็ยังไม่ใช่ธุระของผมอยู่ดี . . .”

แอนตันซึ่งรู้สึกสับสนเล็กน้อยลุกขึ้นยืน จ่ายเงิน และขอให้ของที่เหลือทั้งหมดไปส่งที่บ้านของเขา