ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 32 ความสามารถใหม่

ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 32 ความสามารถใหม่

[แอนตัน ชาโดว์เบน]

[อาชีพ : เอ็กซอร์ซิสต์]

[พลังศรัทธา : 17,002]

[ความแข็งแกร่งโดยรวม : 42]

[พลังวิญญาณ : 200]

[พรสวรรค์ : สมดุลแห่งจิตวิญญาณ]

[ทักษะ : หัตถ์แห่งพระเจ้า, การควบคุมพลังงานศักดิ์สิทธิ์ . . .]

“‘การควบคุมพลังงานศักดิ์สิทธิ์’ มันหมายถึง ‘ศรัทธา’ หรือเปล่านะ?” แอนตันสงสัยขณะสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกาย ตอนนี้เมื่อเขาสามารถสงบใจลงได้ เขาก็รู้ว่ามีพลังงานที่แตกต่างอย่างชัดเจนกำลังไหลเวียนอยู่ในร่างกาย และพลังงานนั้นก็คือแสงสว่างทั้งหมด

ความสามารถในการส่งผ่านและควบคุมพลังงานรูปแบบต่าง ๆ เพื่อทำทุกสิ่งที่จิตใจของเขาปรารถนานั้น เป็นทักษะที่ทรงพลังอย่างยิ่งยวด เขาไม่รู้ว่าตนเองจะพัฒนาความสามารถนี้ไปได้ไกลถึงขนาดไหน แต่ก็มั่นใจว่าต้องไปได้ไกลมากแน่ ๆ เมื่อพิจารณาว่าตอนนี้เขามีพลังงานศรัทธาจำนวนมหาศาล

ความรู้สึกที่ว่า ‘สามารถทำสิ่งต่าง ๆ ได้’ คือสิ่งที่เขาสัมผัสได้จากความสามารถนี้ เป็นความจริงที่เขาไม่รู้แน่ชัดว่าการควบคุมพลังงานนี้เป็นสิ่งที่คนอื่นสามารถมองเห็นได้หรือไม่ ดังนั้นเขาจึงต้องระมัดระวังเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างมาก

สิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการคือการไปปรากฏตัวบนอินเทอร์เน็ตในขณะที่กำลังทำอะไรแปลก ๆ ด้วยพลังงานแสงสว่าง และมีใครบางคนไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม มาถือว่าเขาเป็น ‘พ่อมด’ ประเภทหนึ่ง จริงอยู่ที่หลายคนเชื่อสิ่งที่เห็นบนอินเทอร์เน็ตไม่ถึงครึ่ง แต่คนอื่น ๆ ก็แทบจะเชื่อทุกอย่างที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าจอของพวกเขา

แต่เมื่อกลับมาตั้งสติใหม่ ใครกันเล่าจะต้านทานความสามารถในการขับไล่ผีของเขาได้ ในเมื่อตอนนี้เขาสามารถควบคุมพลังงานศักดิ์สิทธิ์ได้ดีกว่าที่เคยเป็นมา?

แอนตันสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกาย ครั้งนี้เขาไม่ได้เปิดเพลงฟัง แต่เขากลับหลับตาลงขณะที่รถกำลังพาเขากลับบ้าน หลังจากเรื่องราวมากมายที่ทำให้พวกเขาเสียเวลา ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นสูงไปนานแล้ว

แสงแดดนั้นน่ารื่นรมย์และปลอบประโลมใจอย่างยิ่ง เมื่อรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่อีกหนึ่งวันเพื่อรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันพรุ่งนี้ หลังจากลงจากรถพร้อมกับข้าวของที่จำเป็นที่สุด เขาก็กล่าวลาราฟาเอลแล้วจึงเดินเข้าบ้านไป

เมื่อเข้ามาในบ้าน สิ่งแรกที่แอนตันทำคือการตรวจสอบกางเขนที่แขวนอยู่ทั่วทุกหนแห่งในบ้านของเขา เพื่อยืนยันว่าไม่มีใครบุกรุกเข้ามาในสถานที่ลับที่สุดของเขา และหลังจากนั้นเขาก็เดินไปยังโกดังใต้ดิน

เขาได้เตรียมของสำหรับทริปนี้ไว้ ดังนั้นหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ ก็ถึงเวลาเก็บของแต่ละอย่างที่เขาพกไปในกระเป๋าเป้เข้าที่ อีกอย่างเมื่อวันก่อน ของหลายอย่างที่เขาต้องใช้เพื่อเติมเสบียงที่ใช้ไปก่อนหน้านี้ก็เพิ่งมาส่งถึง

“วันนี้ก็เป็นวันที่หนาวเย็นอีกวัน” แอนตันพึมพำขณะเก็บอาวุธของเขาเข้าที่ทีละชิ้น และเก็บกระสุนเข้าที่ของมันเพื่อไม่ให้มีปัญหาอื่นใดตามมา

หลังจากจัดการอุปกรณ์ทั้งหมดแล้ว แอนตันก็มองไปที่กระเป๋าใบใหญ่ข้าง ๆ เขา นี่คือของทั้งหมดที่ยึดมาได้จากพวกกินคน เขาพบของหลายอย่าง เช่น อาวุธที่ทำจากกระดูก และหนังสือแปลก ๆ สองสามเล่ม

เขาเก็บของเหล่านี้ไว้เป็นถ้วยรางวัล ทุกครั้งที่เขาทำงานเสร็จ เขาจะหยิบบางสิ่งมาวางไว้บนชั้นวาง ซึ่งสะท้อนถึงความสำเร็จแต่ละอย่างของเขาในชีวิตนี้ เพื่อให้ตระหนักถึงทุกสิ่งที่เขาได้ทำลงไปในชีวิตใหม่นี้ในฐานะงานไถ่บาปของเขา

“ฉันน่าจะซื้อสัตว์เลี้ยงสักตัว” แอนตันมองไปยังสถานที่อันเงียบเหงาและรู้สึกว่างเปล่าในอกขณะจัดเก็บข้าวของทั้งหมดที่เขาไม่จำเป็นต้องใช้

ในท้ายที่สุดมันก็กลายเป็นว่าการลักพาตัวและการฆาตกรรมเหล่านั้นเป็นฝีมือของพวกคนรูปร่างบิดเบี้ยวที่เขาเพิ่งสังหารไปนั่นเอง ดังนั้นงานของเขาจึงสิ้นสุดลงเพียงหนึ่งวันหลังจากที่มันเริ่มต้นขึ้น

“ฉันต้องใช้ยาพวกนั้นเพิ่ม” แอนตันพึมพำเมื่อเห็นว่าผงสำหรับทำให้ศัตรูตาบอดหมดลงแล้ว ด้วยความที่ยังไม่อยากนอน แอนตันจึงอาบน้ำ และหลังจากแต่งตัวเสร็จ เขาก็ออกจากบ้านไปอีกครั้ง

. . .

ศูนย์กลางเมือง

ในขณะนั้นรถยนต์สีดำคันหนึ่งจอดอยู่ภายในศูนย์การค้า แอนตันซึ่งก้าวลงมาพร้อมกับกระเป๋าเป้สีดำ มองดูผู้คนที่เดินสวนกันไปมาอย่างเร่งรีบ

ภาพทั้งหมดนี้ช่างน่าทึ่ง ไม่ต่างจากเมืองที่พลุกพล่านในชาติที่แล้วของเขาเลย ดังนั้นหลังจากชื่นชมความสงบนิ่งของผู้คนแล้ว แอนตันก็เริ่มออกเดิน

บัดนี้เมื่อเขาหันเหความสนใจไปที่สิ่งอื่น แอนตันก็รู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นที่จะได้ใช้ชีวิตที่แตกต่างออกไป ด้วยวันที่ยาวนานกว่าปกติ เขาก็ได้เรียนรู้ว่ามีหลายสิ่งที่เขาสามารถทำได้ในหนึ่งวัน ดังนั้นเขาจึงอยากใช้มันให้คุ้มค่าที่สุดเสมอ