DC บทที่ 14: กลุ่มสาวสวย

ผู้อาวุโสหลานตื่นแต่เช้า หลังจากจัดการธุระที่จำเป็นแล้วเธอตรงไปยังที่พักของซูหยาง

“ผู้อาวุโสหลาน” ถังหูกล่าวทักทายเธอที่ประตูบ้านอีกครั้ง

“ซูหยาง… ยังอยู่ข้างในรึ”

“ขอรับผู้อาวุโส ซูหยางยังอยู่ข้างใน ข้าจะไปแจ้งให้เขามาหาท่านเดี๋ยวนี้...”

“เดี๋ยว”

“เอ๋”

“ข้าจะไปหาเขาเอง”

ถังหูมองผู้อาวุโสหลานเคาะประตูห้องซูหยางเร่งร้อนรุนแรงอย่างกังวล ล่วงเกินบางคนที่ฐานะสูงส่งเช่นผู้อาวุโสหลาน ชีวิตของซูหยางในฐานะศิษย์นิกายถือว่าจบสิ้น…

“หืม ผู้อาวุโสหลาน เวลาช่างผ่านไปเร็วจริง นี่ถึงเวลานัดหมายครั้งต่อไปแล้วรึ” ซูหยางเดินออกมาจากห้องด้วยรอยยิ้มแจ่มใส สิ่งที่ผู้อาวุโสหลานเตรียมไว้ในใจสูญหายไปราวกับหมอกควัน เธอมองหน้าเขา พลันก็นึกถึงเวลาที่เธออยู่ในห้องนี้เมื่อวาน เธอก็หน้าแดง

ผู้อาวุโสหลานรู้สึกเหมือนหัวใจเธอเต้นระส่ำเหมือนกลองรบ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอหน้าแดงต่อหน้าใครบางคนที่เป็นชาย ไม่เพียงแต่ภาพลักษณ์ของซูหยางเปลี่ยนไปชั่วข้ามคืน เขายังดูมีเสน่ห์และหล่อเหลามากกว่าเมื่อวานอีกด้วย กระทั่งแก่นกายของเธอยังสั่นสะท้านราวกับรู้สึกถึงการปรากฏตัวของซูหยาง โหยหาความใกล้ชิด

“เจ้า...” ผู้อาวุโสหลานไร้คำพูด แม้ว่าเธอจะมาด้วยจุดประสงค์อะไรบางอย่าง แต่ทันทีที่เห็นซูหยาง ทุกสิ่งที่อยู่ในใจล้วนสูญสิ้นราวกับถูกหลุมดำดูดกลืน

“เอ้านี่ เจ้าจากไปรวดเร็ววานนี้จนลืมเอานี่ไปด้วย...” ซูหยางยื่นส่งกระดาษบันทึกตำรับยาส่งให้เธอ

ผู้อาวุโสหลานรับไว้อย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ สายตาเธอตรึงติดใบหน้าซูหยาง

“ทำไม ทำไมเจ้าทำเช่นนี้...” เธอพลันบ่นพึมพัม “ทั้งที่ข้าพูดจาเลวร้ายกับเจ้าเช่นนั้น เจ้ายังยินดีช่วยเหลือข้าอีกรึ”

คำพูดของเธอลบรอยยิ้มบนใบหน้าของซูหยางออกไป เขามองเธออย่างวางเฉย สายตาเขามีประกายลึกซึ้ง

“เพราะว่าข้าเป็นผู้ชาย...” คำพูดธรรมดาของซูหยางทำให้ทั้งผู้อาวุโสหลานและถังหูแทบล้มทั้งยืน คำตอบประเภทไหนกัน เพระว่าเขาเป็นผู้ชาย

“...ข้าเป็นผู้ชายที่รักษาคำพูด เจ้าขอให้ข้าช่วยและข้าได้ตอบรับคำ นั่นเป็นเหตุผลเดียวที่ข้าช่วยเจ้า”

"…"

คำพูดของเขาทิ้งให้ผู้อาวุโสหลานไร้วาจา

“เจ้ายังคงมิพอใจกับคำตอบของข้ารึ”

สักครู่ต่อจากนั้นผู้อาวุโสหลานถอนใจ “ไม่ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว”

เธอหันตัวเดินไปทางประตู “ข้าก็จะรักษาคำพูดและทำตามเงื่อนไข” เธอพูดกับเขาก่อนจากไปด้วยรอยยิ้มขื่นขม

–

–

–

“ซูหยาง เจ้ามีความสัมพันธ์เช่นไรกับผู้อาวุโสหลาน” ถังหูถามหลังจากผู้อาวุโสหลานจากไป การพูดจาท่าทางของพวกเขาทำให้เขาเกิดคำถามในใจมากมายที่ไร้คำตอบและทำให้เขาสงสัย

“เพียงลูกค้าคนหนึ่งของข้า...” ซูหยางตอบผ่านๆ

“ล..ลูกค้า...” ถังหูยิ่งเกิดความมึนงง ลูกค้าประเภทไหนและบริการอะไร อย่างไรก็ตามเขาตัดสินใจไม่คิดเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาต่อไป เขาคิดว่าถ้าเขายุ่งเกี่ยวด้วยเขาอาจเสียใจภายหลัง

ซูหยางออกจากที่พักไม่นานหลังจากนั้น มีสถานที่เดียวที่เขาควรไปแต่เช้า ลานฝึก

แต่ว่าเขานำป้ายใหม่ไปด้วย มันอ่านได้ว่า

“นวดระดับเทพ ประสบการณ์ 10 นาทีของความรู้สึกดังขึ้นสวรรค์ ราคาต่ำสุดเพียง 10 แต้มรางวัล”

ป้ายเป็นเหตุให้เกิดการมองเขาอย่างแปลกใจ 10 แต้มรางวัลอาจต้องใช้เวลาหลายวันในการทำกิจกรรมระดับต่ำให้สำเร็จ แต่ซูหยางกลับต้องการคิดค่าบริการสูงเพียงนั้นด้วยการนวดธรรมดา นั่นช่างเป็นเรื่องเฟ้อฝัน

“ซูหยาง ถึงจะไร้ยางอายก็ควรมีขอบเขตบ้าง”

“10 แต้มรางวัลสำหรับการนวดไร้ค่า นั่นมันปล้นกันกลางวันแสกๆ”

“ให้เจ้าแตะข้าฟรีข้ายังมิเอา อย่าว่าแต่ต้องจ่าย 10 แต้มรางวัล”

ลานฝึกพลันคึกคักเมื่อมีซูหยาง ทุกคนในนั้นต่างพากันหัวเราะเยาะเขาและป้าย แต่พวกเขาก็ยังแอบประหลาดใจอยู่

ถ้าพวกเขานึกให้ดี ป้ายซูหยางเริ่มแรกนั้นบอกไว้ว่าสามคนแรกนั้นฟรี บัดนี้เขาเปลี่ยนป้ายเป็นเก็บเงิน นั่นหมายความว่ามีคนงี่เง่าสามคนที่ใช้ร่างกายของพวกเธอแสดงความเชื่อมั่นในตัวเขา

ซูหยางยืนอยู่ตรงนั้นตลอดช่วงเช้าโดยปราศจากวี่แววของลูกค้า ลานฝึกเริ่มกลับคืนสู่ความสงบเมื่อบรรดาเหล่าศิษย์เบื่อที่จะพูดเกี่ยวกับซูหยาง อย่างไรก็ตามเมื่อตะวันตกดินกลุ่มของศิษย์สิบคนพลันปรากฏตัวใกล้ประตูเพื่อค้นหาใครสักคน

เพราะว่าทุกคนในกลุ่มล้วนเป็นสาวสวย พวกเธอถูกจับตามองจากเหล่าศิษย์ที่ฝึกฝนอยู่อย่างรวดเร็ว

“ทำไมบรรดาคนจากตำหนักโอสถมาทำอะไรที่นี่ หรือว่ามีคนเจ็บ” ศิษย์บางคนจำชุดสีขาวแดงของพวกเธอได้

คนหนึ่งในกลุ่มสาวสวยพลันสังเกตเห็นซูหยางและป้ายของเขา จึงแจ้งต่อคนที่เหลือในกลุ่ม

ทุกคนที่นั่นพากันมองกลุ่มสาวตรงเข้าไปหาซูหยาง สายตาเปี่ยมไปด้วยความสงสัย

“เจ้าคือซูหยาง” สาวสวยผู้นำกลุ่มถาม

“ข้าเอง”

“เยี่ยม ข้าได้ยินคำชมเรื่องการนวดของเจ้าจากท่านอาจารย์ เธอแนะนำให้พวกเรามาที่นี่และรับประสบการณ์ด้วยตัวเอง ข้าหวังว่าเจ้าคงมิถือจำนวนคนที่ข้าพามาในวันนี้...”

ซูหยางยิ้มและกล่าว “ยิ่งมากยิ่งดี”

“แต่ว่าก่อนที่ข้าจะนวด มีเงื่อนไขสามข้อที่พวกเจ้าต้องยอมรับ”

“พวกเราเข้าใจเงื่อนไขแล้ว แต่ฟังอีกสักรอบก็ได้”

“เงื่อนไขข้อแรก กิจกรรมใช้เวลา 10 นาที เงื่อนไขข้อที่สอง พวกเจ้าต้องเผยแพร่ประสบการณ์การนวดกับคนสิบคน เงื่อนไขข้้อที่สามพวกเจ้าสามารถมาได้อีกครั้งหลังจากกิจกรรมครั้งล่าสุดหนึ่งเดือน”

หญิงสาวผงกศีรษะ “ศิษย์น้องหญิงพูดเช่นนั้นเช่นกัน และพวกเราตกลงเงื่อนไขนี้”

“งั้นตามข้ามา” ซูหยางเก็บป้ายและออกไปจากลานฝึก

บรรดาเหล่าศิษย์ต่างพากันมองอย่างไม่เชื่อสายตา เมื่อซูหยางพากลุ่มสาวสวยจากตำหนักโอสถออกไปจากลานฝึก