บทที่ 19 ยึดเรือรบพลูตัน ก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดโรจิ

"ฉันจะจำชื่อนายไว้! ชายผู้มองเห็นโชคชะตาที่แสนน่าสนใจ!"

เอสหมัดอัคคีรู้สึกยินดีที่ได้พบกับคนที่มีความสามารถพิเศษอย่างโรจิ

เผื่อวันข้างหน้าต้องเจอกับวิกฤตหนักหนาสาหัส เขาอาจจะมาขอให้ 'หมอดูเทวดา' คนนี้ช่วยทำนายทายทักหาทางรอดให้ก็ได้

หลังจากร่ำลากันพอเป็นพิธี เอสก็ทิ้งเสียงหัวเราะอันสดใสและแผ่นหลังที่องอาจไว้เบื้องหลัง ก่อนจะขับเรือพลังเพลิงแล่นฉิวออกจากน่านน้ำวาโนะคุนิไป

เป้าหมายต่อไปของเขาคือกลับไปรวมพลกับลูกเรือกลุ่มโจรสลัดสเปด แล้วออกเดินทางท้าดวลตามแผนการเดิม

เหยื่อรายต่อไป... ผมแดง แชงค์ส และ หนวดขาว นิวเกต

ทางด้านโรจิและยามาโตะ พวกเขากลับมาที่ท่าเรือโจเอในแคว้นอุด้ง

คราวนี้โรจิใช้คัมภีร์มิติขนาดกลางกวาดเรือรบของกลุ่มร้อยอสูรมาได้หลายลำ กะเอาไว้เป็นเรือสำรองเผื่อฉุกเฉิน

แต่ก่อนจะจากไปจริง ๆ โรจิยังมีภารกิจสำคัญที่ต้องทำ นั่นคือดำลงไปใต้ทะเลเพื่อดูสภาพของ 'พลูตัน'

"โรจิ! นายไม่กลัวน้ำทะเลเหรอ! เป็นไปได้ยังไง! นายทำได้ไงเนี่ย?!"

ยามาโตะจ้องมองโรจิที่แหวกว่ายอยู่ในทะเลด้วยความอิจฉาตาร้อน

ตอนเด็ก ๆ เพราะความหิว นางเผลอกินผลปีศาจสัตว์มายากล 'โอกุจิโนะมาคามิ' ที่ไคโดหวงนักหวงหนาเข้าไป จนต้องกลายเป็นคนว่ายน้ำไม่เป็น

เรื่องนี้ทำเอายามาโตะผู้ใฝ่ฝันอยากออกผจญภัยในทะเลกว้างถึงกับเซ็งเป็ด

ถ้าย้อนเวลาได้ นางยอมไม่มีพลังวิเศษดีกว่าต้องมาเสียความสามารถในการว่ายน้ำไป

พอเห็นโรจิว่ายน้ำปร๋อแบบนี้ นางก็นึกว่าโรจิมีเคล็ดลับวิชาอะไรที่ทำให้ผู้ใช้ผลปีศาจเอาชนะคำสาปแห่งท้องทะเลได้

"นี่เป็นพรจากสวรรค์ อธิบายไปเธอก็ไม่เข้าใจหรอก"

"เอาล่ะ เธอกับทามะรออยู่ตรงนี้นะ ฉันจะลงไปสำรวจใต้ทะเลหน่อย!"

โรจิฝากทามะและสัตว์เลี้ยงทั้งสองตัวอย่างโคมะจิโยะและกิวคิมารุไว้กับยามาโตะ

หลังจากได้รับคำยืนยันหนักแน่นจากยามาโตะ โรจิก็ทิ้งตัวลงสู่ทะเลในของวาโนะคุนิ มุ่งหน้าดิ่งลึกลงไปยังกำแพงกั้นประเทศใต้สมุทร

ตามคำบอกเล่าของโคสึกิ สุกี้ยากี้ จุดที่ซ่อนเรือรบพลูตันอยู่ทางฝั่งแคว้นคุริ

นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่สุกี้ยากี้เลือกไปปลีกวิเวกอยู่ที่หมู่บ้านอามิงาสะในแคว้นนั้น

ตาแก่คนนั้นเคยคิดไว้ว่า ถ้าแผนข้ามเวลาของโมโมโนะสุเกะล้มเหลว และเก้าปลอกดาบแดงไม่ได้กลับมา

เขาจะใช้ลมหายใจเฮือกสุดท้ายพยายามปลุกเรือรบพลูตันขึ้นมาเพื่อฆ่าไคโดและโอโรจิ ล้างแค้นให้ตระกูลโคสึกิ

แต่ลำพังตัวคนเดียว ไม่มีทางเอาเรือรบมหากาฬนั่นออกมาได้หรอก

ขนาดกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรที่มีกำลังพลมหาศาลยังจนปัญญา

การจะเอาพลูตันออกมาได้ จำเป็นต้อง 'เปิดประเทศ' วาโนะคุนิ ซึ่งไม่ใช่การเปิดประเทศทางการทูต

แต่หมายถึงการทำลายกำแพงกั้นประเทศที่เป็นรากฐานของเกาะ ทลายน้ำตกที่เป็นป้อมปราการธรรมชาติ และระบายน้ำในทะเลในออกไปจนหมดสิ้น นั่นถึงจะเรียกว่า 'เปิดประเทศ' อย่างแท้จริง

ความจริงพวกระดับสูงของกลุ่มร้อยอสูรรู้เรื่องการมีอยู่ของพลูตันมานานแล้ว

แต่กำลังรบของพวกมันตอนนี้ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะต่อกรกับรัฐบาลโลก

ไคโดจึงต้องเร่งขยายกองกำลัง สร้างโรงงานอาวุธหาเงิน และขายทรัพยากรยุทธปัจจัยอย่างหินไคโร

ทั้งหมดก็เพื่อหาเงินก้อนโตไปซื้อผลปีศาจสายโซออนมาสร้างกองทัพผู้มีพลังพิเศษ

ในอนาคต ผลปีศาจเทียมที่โดฟลามิงโก้และซีซาร์สร้างขึ้น จะตอบโจทย์ความต้องการของไคโดได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ดีลธุรกิจนี้ทำให้โดฟลามิงโก้จับมือเป็นพันธมิตรรายใหญ่กับไคโดได้สำเร็จ แถมยังผูกขาดธุรกิจค้าคนกลางหินไคโร จนตระกูลดอนกิโฆเต้รวยอู้ฟู่

จะว่าไป ปีนี้ก็เป็นปีที่เกิดระเบิดครั้งใหญ่ที่เกาะพังค์ฮาซาร์ด บีบให้ทีมวิทยาศาสตร์ของรัฐบาลโลกที่นำโดยดร.เวก้าพังค์ ต้องย้ายฐานไปที่เกาะเอ็กเฮดในครึ่งหลังของโลกใหม่

ซีซาร์ ตัวต้นเหตุถูกจับเข้าคุก

แต่สุดท้าย ด้วยความช่วยเหลือปริศนาบางอย่าง ซีซาร์ก็แหกคุกออกมาได้สำเร็จ

และรีบไปซบอกโดฟลามิงโก้ เริ่มต้นสายการผลิตผลปีศาจเทียมทันที

นอกจากนี้ ในปีเดียวกัน 'คูมะ ทรราช' เพื่อจะรักษาโรคที่รักษาไม่หายของบอนนี่ ก็ได้ตามหาเวก้าพังค์จนเจอโดยได้รับเบาะแสจากดราก้อน

ห้าผู้เฒ่า 'เซนต์ แซทเทิร์น' ได้แอบติดตั้งแมลงโทรสารดักฟังไว้ทั่วเกาะเอ็กเฮดเพื่อจับตาดูเวก้าพังค์

หลังจากดักฟังรู้ว่าคูมะมาถึงเกาะเอ็กเฮด ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เอสหมัดอัคคีเพิ่งเอาชนะฮานาฟุดะ หนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัดได้

เซนต์ แซทเทิร์นจึงใช้เรื่องนี้เป็นข้อต่อรอง บังคับให้คูมะเข้าร่วมเจ็ดเทพโจรสลัด และยอมเป็นหนูทดลองดัดแปลงมนุษย์ของเวก้าพังค์

เพื่อรักษาบอนนี่ คูมะจำต้องยอมรับเงื่อนไขสุดโหดร้ายของเซนต์ แซทเทิร์นทุกข้อ

ปีนี้ช่างเป็นปีแห่งความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จริง ๆ

...

โรจิดำดิ่งลงสู่ก้นทะเล ค้นหาเรือรบพลูตันด้วยหัวใจที่เต้นรัว

ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน เขาก็พบอาวุธโบราณในตำนานลำนี้

เรือรบมหาประลัยจมสงบนิ่งอยู่ใต้โคลนตม มีสาหร่ายเกาะเต็มไปหมด

โรจิต้องใช้เวลาหลายวันในการสำรวจขนาดและตำแหน่งที่แน่นอนของเรือรบพลูตัน

ระหว่างนั้น เขาก็ว่ายกลับขึ้นฝั่งมาพักผ่อน ฟื้นฟูพลังกาย และหาอาหารกินร่วมกับยามาโตะและทามะอยู่หลายครั้ง

ในช่วงไม่กี่วันนี้ โคสึกิ ฮิโยริได้เข้าควบคุมวาโนะคุนิอย่างเบ็ดเสร็จ และเริ่มเตรียมการรับมือการกลับมาของกลุ่มร้อยอสูร

พวกเขาระดมพลบุกโจมตีโอนิกาชิมะ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด

ส่วนที่ทะเลนอก การปะทะกันระหว่างกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรและกลุ่มโจรสลัดผมแดงก็เข้าสู่ช่วงสุดท้าย

ระดับผู้บริหารของทั้งสองฝ่ายต่างบาดเจ็บกันถ้วนหน้า แต่ไม่มีใครเพลี่ยงพล้ำ

เมื่อทหารเรือและพวกโจรสลัดตาอยู่เริ่มแห่กันมามุงดูหวังฉกฉวยผลประโยชน์ แชงค์สและไคโดจึงตัดสินใจยุติสงคราม

กลุ่มผมแดงถอยทัพกลับอาณาเขตเพื่อรักษาตัว ส่วนกลุ่มร้อยอสูรก็รีบบึ่งกลับวาโนะคุนิเพื่อจัดการพวกกบฏตระกูลโคสึกิ

และที่สำคัญ คือต้องกลับมาคิดบัญชีแค้นกับเอสหมัดอัคคีและโรจิ ไอ้เด็กเมื่อวานซืนสองคนนั้น

โดยเฉพาะโรจิ ที่บังอาจหลอกพาลูกสาวสุดที่รักของไคโดหนีไป

ไคโดสาบานว่าจะต้องฆ่าไอ้เด็กเวรนั่นให้ได้!

...

หลังจากพยายามอยู่หลายครั้ง ในวันที่ห้า โรจิที่ใช้พลังจนหมดก๊อก ในที่สุดก็ยัดเยียดเรือรบพลูตัน พร้อมน้ำทะเลและโคลนตมจำนวนมหาศาลเข้าไปในคัมภีร์มิติขนาดยักษ์ได้สำเร็จ

ถ้าวันข้างหน้าเจออันตรายร้ายแรง โรจิอาจจะงัดเอาเรือรบพลูตันออกมาทุ่มใส่ศัตรูซะเลย

ปากันด้วยเรือรบโบราณ ถามหน่อยว่ากลัวไหม!

การเก็บกู้ครั้งนี้เล่นเอาโรจิหมดแรงข้าวต้ม

หลังจากตะเกียกตะกายว่ายน้ำกลับเข้าฝั่ง ยามาโตะกับทามะต้องช่วยกันปฐมพยาบาล และโรจิต้องนอนพักฟื้นอยู่หลายวันกว่าจะกลับมาซ่าได้เหมือนเดิม

เมื่อถูกยามาโตะเร่งยิก ๆ โรจิจึงต้องวาดนกกระเรียนยักษ์พาขบวนสาว ๆ บินออกจากวาโนะคุนิ

เมื่อเจอเรือของกลุ่มร้อยอสูรลอยลำอยู่กลางทะเล ยามาโตะก็กระโดดลงไปจัดการปลดธงกลุ่มร้อยอสูรลงอย่างคล่องแคล่ว

แล้วเชิญธงใหม่ของ 'กลุ่มโจรสลัดโรจิ' ขึ้นสู่ยอดเสา

ธงกะโหลกไขว้ที่มีปากกาแห่งความตายและคัมภีร์นรกเป็นสัญลักษณ์

"ฉันขอประกาศก่อตั้ง... กลุ่มโจรสลัดโรจิ! อย่างเป็นทางการ!"

ท่ามกลางสายตาตื่นเต้นของยามาโตะและทามะ โรจิเหยียบถังไม้ประกาศก้องถึงการถือกำเนิดของกลุ่มโจรสลัดหน้าใหม่!

"กลุ่มโจรสลัดโรจิจงเจริญ! เราจะต้องยิ่งใหญ่เหมือนกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ให้ได้!"

ยามาโตะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ในที่สุดนางก็ได้ออกเรือสมใจ การผจญภัยในทะเลกว้างกำลังรอนางอยู่

"หนูจะเป็นจักรพรรดินีอสูรใต้บังคับบัญชาของพี่โรจิให้ได้เลยค่ะ!"

ทามะตะโกนบอกความฝันของตัวเองบ้าง โดยมีโคมะจิโยะและกิวคิมารุหมอบอยู่ข้าง ๆ ส่งสายตาจงรักภักดีให้เจ้านายตัวน้อย

"ความฝันของฉันคือการยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกใบนี้ และพิชิตสามพลเรือเอก สี่จักรพรรดิ ห้าผู้เฒ่า และราชาแห่งโลกให้สยบแทบเท้า!"

โรจิหัวเราะร่า ประกาศศักดาการมาเยือนโลกใบนี้อย่างเป็นทางการ!

...