บทที่ 13 - หกสูงฉีกขา?

บทที่ 13 - หกสูงฉีกขา?

เอวของตัวเองตอนนี้เป็นยังไง หวังซวนรู้ดีที่สุด

แค่เธอหายใจแรงหน่อยก็ยังรู้สึกเจ็บ ไม่ต้องพูดถึงว่าจะให้คนมาแตะต้องเลย

ดังนั้นพอหวังซวนเห็นฉินเจียงเตรียมจะลงมือผลักเอวเธอสดๆ เธอถึงกับหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว

นี่มันกะจะผลักให้เอวหักเลยหรือไง?

หวังซวนอยากจะร้องห้ามฉินเจียง แต่ก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว

เห็นเพียงฉินเจียงออกแรงผลักอย่างรวดเร็ว

ทุกคนได้ยินเพียงเสียงกระดูกลั่นดัง กร๊อบ!

หลิวเหยียนกำหมัดแน่นด้วยความลุ้นระทึก แฟนคลับในไลฟ์ก็กลั้นหายใจจนลืมพิมพ์คอมเมนต์

"เสร็จแล้ว ยังจะนอนโด่งก้นอยู่อีกทำไม? ลงจากเตียงได้แล้วครับ"

เสร็จแล้วเหรอ?

หวังซวนลองขยับตัวอย่างระมัดระวัง แล้วก็พบว่ามันไม่เจ็บแล้วจริงๆ!

เธอทำใจกล้า ลองบิดเอวดู

ปรากฏว่าไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่นิดเดียว!

"หมอเทวดา!"

หวังซวนมองฉินเจียงด้วยสายตาเทิดทูนบูชา

เขาว่ากันว่าเจ็บเอ็นเจ็บกระดูกต้องพักร้อยวัน หวังซวนเตรียมใจจะนอนติดเตียงสักเดือนแล้วด้วยซ้ำ

ใครจะไปคิดว่าฉินเจียงแค่ผลักทีเดียว ก็รักษาอาการเอวเคล็ดของเธอหายเป็นปลิดทิ้ง!

คอมเมนต์ในไลฟ์วิ่งกันให้วุ่น

"แค่ผลักทีเดียวเอวก็หายเจ็บ? เชี่ย โม้ป่ะเนี่ย!"

"คราวก่อนฉันเอวเคล็ดที่บ้าน นอนซมอยู่บนเตียงตั้งสามเดือนยังไม่หายดีเลย นี่นายมาเล่นกลให้ฉันดูเหรอ?"

"หนังไซไฟ นี่มันหนังไซไฟชัดๆ!"

...

เมืองจินเฉิง โรงพยาบาลอันดับหนึ่ง

ห้องพักแพทย์แผนกศัลยกรรมกระดูก

หมอกระดูกในชุดกาวน์นับสิบคนมองเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นแล้วพากันเงียบกริบ

"พวกคุณคิดว่า... มันเป็นไปได้ไหม?"

คนถามคือโจวเหวินไห่ หัวหน้าแผนกศัลยกรรมกระดูก ผู้มีประสบการณ์ทางคลินิกโชกโชน ได้รับการขนานนามว่าเป็นมือหนึ่งด้านกระดูกแห่งจินเฉิง

หมอคนอื่นๆ ก็ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกระดูก ไม่ว่าจะอายุหรือประสบการณ์ ก็ถือเป็นระดับแนวหน้าของเมือง

เดิมทีพวกเขาแค่อาศัยช่วงพักเที่ยงเปิดดูไลฟ์สดคลายเครียด

ใครจะไปรู้ว่าดันมาเจอฉินเจียงรักษาหวังซวนพอดี

"ดูจากท่าทางคนไข้หญิง น่าจะเป็นหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทเฉียบพลัน และมีความเป็นไปได้สูงว่าจะกดทับเส้นประสาทแล้ว"

"ใช่ ดูจากท่าเดินเมื่อกี้ มีการกดทับเส้นประสาทแน่นอน"

"ในสถานการณ์แบบนี้ จะใช้แรงภายนอกดัดกระดูกให้เข้าที่ได้ยังไง? มันไม่เป็นวิทยาศาสตร์!"

เหล่าผู้เชี่ยวชาญคิดหัวแทบแตกก็คิดไม่ออก

เห็นทุกคนไม่เชื่อ โจวเหวินไห่กลับเงียบไป

หลายปีก่อนตอนที่เขาไปดูงานต่างถิ่น เคยเจอหมอแผนจีนเก่งๆ คนหนึ่ง

ตอนนั้นหมอท่านนั้นก็ได้แสดงวิชาจัดกระดูกในตำนานให้ดู

จนถึงตอนนี้ พอนึกย้อนไปถึงเทคนิคของหมอท่านนั้น โจวเหวินไห่ก็ยังรู้สึกว่ามันเป็นวิชาเทพที่เหลือเชื่อ

แต่ฉินเจียงยังหนุ่มขนาดนี้ เขาไปเรียนวิชาจัดกระดูกแบบนั้นมาจากไหน?

ด้วยความสงสัยนี้ โจวเหวินไห่จึงดูต่อไป

...

ภายในคลินิก

หวังซวนก้มหัวขอบคุณฉินเจียงไม่หยุด

"ขอบคุณค่ะหมอฉิน ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันคงต้องตกงานแน่ๆ"

หวังซวนไม่ได้พูดเกินจริง

ในฐานะนักเต้น ถ้าขึ้นเวทีแสดงไม่ได้สักเดือนสองเดือน ตำแหน่งเดิมของเธอก็คงโดนคนอื่นเสียบแทน

นี่เป็นสาเหตุว่าทำไมนักเต้นถึงมีอัตราการบาดเจ็บสูง

เจ็บนิดเจ็บหน่อยก็ไม่ยอมลงจากเวที

เพราะถ้าลงไปแล้ว จะกลับขึ้นมาใหม่มันยาก

ฉินเจียงมองหวังซวนแวบหนึ่ง

"อย่าเพิ่งรีบขอบคุณ ร่างกายคุณยังมีปัญหา ยังรักษาไม่หายขาด"

"ยังมีอีก?"

ผ่านเหตุการณ์เมื่อครู่ ตอนนี้หวังซวนเชื่อใจฉินเจียงเต็มร้อยแล้ว

ฉินเจียงถาม "คุณรู้สึกว่าร่างกายตรงไหนไม่สบายบ้างไหม?"

หวังซวนลองนึกดูดีๆ

"ก็มีตรงกลางหลังที่ปวดเมื่อยบางที คอก็แข็งๆ แล้วก็เวียนหัวหน่อยๆ ค่ะ"

"หมอฉินคะ หรือว่าฉันจะเป็นหวัด?"

ฉินเจียงส่ายหน้า "นี่ไม่ใช่อาการหวัด มานี่ครับ ผมจะ 'คลำกระดูก' ให้"

หวังซวนตาโต

"คลำกระดูก! หมอฉินทำเป็นด้วยเหรอคะ?"

ให้หวังซวนเตรียมตัวเสร็จ ฉินเจียงก็ยื่นมือขวาไล่คลำตั้งแต่ต้นคอเธอลงไป

สัมผัสจากมือฉินเจียงที่ลากผ่านแผ่นหลัง ทำให้หวังซวนหน้าแดงซ่าน

เธอเป็นนักเต้น หุ่นย่อมดีและมีความรู้สึกไว

การคลำกระดูกของฉินเจียงทำเอาเธอใจเต้นรัว คิดเตลิดไปไกล

หมอฉินนี่นอกจากรักษาเก่งแล้ว ยังหล่ออีกต่างหาก ครบเครื่องจริงๆ

ฉินเจียงไม่รู้หรอกว่าหวังซวนคิดอะไรอยู่

ไม่นาน การคลำกระดูกก็เสร็จสิ้น

ฉินเจียงกล่าว "กระดูกสันหลังคุณคดไปทับเส้นประสาท ลมปราณไหลเวียนไม่สะดวก เลือดไปเลี้ยงสมองไม่พอ คุณถึงได้รู้สึกปวดหลัง เวียนหัวไม่มีแรง"

หวังซวนร้องอ้อ แล้วถามอย่างงุนงง "ไม่น่าใช่นะคะ ฉันฝึก 'ยืนท่าม้า' (Zhan Zhuang) ทุกวัน กระดูกสันหลังจะคดได้ยังไง?"

การยืนท่าม้าเป็นพื้นฐานของนักเต้น

เพื่อบุคลิกภาพที่สง่างาม ต้องยืดอกหลังตรง

หวังซวนซ้อมเต้นวันละตั้งหลายชั่วโมง นึกไม่ออกเลยว่าตัวเองจะกระดูกสันหลังคดได้ยังไง

ฉินเจียงมองหน้าหวังซวน

"ปกติชอบดูทีวีไหม?"

หวังซวนพยักหน้า

"ชอบค่ะ การดูทีวีเป็นการผ่อนคลายอย่างเดียวเวลาอยู่บ้าน"

ฉินเจียงพูดต่อ "งั้นคราวหน้าเวลาดูทีวีช่วยนั่งดีๆ หน่อย อย่าทำท่า 'หกสูงฉีกขา' ดูทีวี"

"คะ?"

หน้าของหวังซวนแดงเถือกทันที

เขารู้ได้ยังไงว่าฉันชอบดูทีวีท่านี้!

ในฐานะนักเต้น หวังซวนไม่เคยปล่อยเวลาให้เสียเปล่า

ตอนดูทีวี เธอก็เลยถือโอกาสยืดเส้นยืดสายไปด้วย เพื่อให้ร่างกายมีความยืดหยุ่น

ตีลังกาหกสูงบนโซฟา แล้วฉีกขาเป็นเส้นตรง

ท่าอาจจะดูประหลาด แต่หวังซวนรู้สึกว่ามันสบายดี แถมยังได้ฝึกวิชา ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

แต่พอโดนแฉต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ หวังซวนก็อายจนหูแดง

"มะ... หมอฉินรู้ได้ยังไงคะ?"

ฉินเจียงทำหน้าขรึม "ผมรู้ได้ยังไงคุณไม่ต้องสนใจ แต่กระดูกสันหลังคุณคดหนักแล้ว จะให้ผมช่วยนวดจัดกระดูกให้ตอนนี้เลยไหม?"

หวังซวนพยักหน้าด้วยความเขินอาย

ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็รักษาให้หายขาดไปเลย

ฉินเจียงเตรียมลงมือจัดกระดูก

แฟนคลับในไลฟ์พากันหัวเราะชอบใจ

"หกสูงฉีกขาดูทีวี สมกับเป็นเด็กนาฏศิลป์ สุดยอด!"

"น้องชายฉันอยู่บ้านก็ชอบหกสูงดูทีวีเหมือนกัน มันเป็น 'ไททันวิปริต' ชัดๆ!"

"พี่น้องครับ ผมชอบเด็กนาฏศิลป์จริงๆ ใครรู้จักแนะนำให้ผมสักคนสิ!"

"เชี่ย ดูแขนสตรีมเมอร์สิ ตาฝาดหรือเปล่า ทำไมรู้สึกว่ากล้ามมันขยายขึ้นรอบหนึ่ง!"

เห็นคอมเมนต์ทักแบบนี้ ตากล้องรีบซูมไปที่มือฉินเจียง

มือก็มือเดิม แต่กล้ามเนื้อบนแขนฉินเจียงปูดโปนขึ้นมา เห็นเป็นมัดๆ ดูทรงพลังมาก!

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน ฉินเจียงให้หวังซวนเอามือกุมหัว แล้วเขาก็อ้อมไปกอดเธอจากด้านหลัง แล้วกระชากขึ้นอย่างแรง!

กร๊อบแกร๊บ!

เสียงกระดูกเข้าที่ดังรัวเป็นชุด!

หวังซวนเผลอร้องเสียงหลงออกมา แล้วรีบเอามือปิดปาก

(จบแล้ว)