บทที่ 14 - ผมซื่อสัตย์กับแฟนมากนะ!

บทที่ 14 - ผมซื่อสัตย์กับแฟนมากนะ!

"คุณหวัง เจ็บไหมครับ?"

ได้ยินเสียงกระดูกลั่นสนั่นหวั่นไหว หลิวเหยียนอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

หวังซวนหน้าแดง ส่ายหน้า

"ไม่เจ็บค่ะ สบายตัวมากเลย"

"แค่เมื่อกี้ทีแรกยังไม่ทันตั้งตัว ก็เลยตกใจนิดหน่อย"

อย่าว่าแต่หวังซวนตกใจเลย ทุกคนก็ตกใจเหมือนกัน

เสียงกระดูกลั่นรัวๆ นั่นฟังดูสะใจก็จริง แต่ให้ความรู้สึกเหมือนฉากหักคอฆ่าคนในหนังไม่มีผิด

เมื่อกี้พวกเขากลัวจริงๆ ว่าฉินเจียงจะออกแรงเยอะเกินไปจนส่งหวังซวนไปสู่สุคติ

ติ๊ง

[ตรวจพบโฮสต์พูดความจริงกับคนไข้ เผยโรคที่ซ่อนเร้น ซึ่งช่วยเหลือคนไข้ได้อย่างมหาศาล ภารกิจเสร็จสิ้น]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับรางวัล: วิชาฝังเข็มระดับเทพ!]

ความรู้เกี่ยวกับการฝังเข็มหลั่งไหลเข้าสู่สมองของฉินเจียง

วิธีจับเข็ม เลือกเข็ม ลงเข็ม

และควรจะปักเข็มไหนลงบนจุดชีพจรใดของร่างกาย

ฉินเจียงบรรลุความรู้ทั้งหมดในพริบตา!

ฉินเจียงยิ้มอย่างพึงพอใจ

เยี่ยม ตอนนี้มีวิชาทำมาหากินเพิ่มมาอีกหนึ่ง ความมั่นใจในการรักษาคนไข้ก็เพิ่มขึ้นอีกกอง!

"หมอฉินครับ อย่าลืมผมสิครับ ผมยังไม่หายเลยนะ"

เห็นหวังซวนหายดีจนเป็นปกติแล้ว เฉินซิงที่ยืนมองอยู่ข้างๆ ก็เริ่มร้อนรน

อาการของเขาหนักกว่าหวังซวนเยอะ

แต่เพื่อแสดงความเป็นสุภาพบุรุษ เขาเลยให้หวังซวนรักษาก่อน

เฉินซิงรู้สึกว่าเอวตัวเองปวดจนแทบจะไร้ความรู้สึกแล้ว ขืนช้ากว่านี้กลัวร่างกายจะพังเอา

ฉินเจียงร้องอ้อ ชี้ไปที่เตียงอีกฝั่ง

"คุณไปนอนตรงนั้นเดี๋ยวผมไปนวดให้"

เฉินซิงดีใจมาก

เมื่อกี้ตอนฉินเจียงนวดให้หวังซวนเขาเห็นชัดเจน

แค่แป๊บเดียวก็หาย เป็นหมอเทวดาชัดๆ!

เฉินซิงแอ่นก้น รีบไปนอนคว่ำบนเตียงคนไข้

ฉินเจียงเดินไปข้างหลังเขา แล้วพูดว่า "อาจจะเจ็บหน่อยนะ ทนๆ เอา"

หือ?

เฉินซิงงง

ไม่ใช่นะ เมื่อกี้ตอนนวดให้หวังซวนหมอไม่เห็นพูดประโยคนี้เลยนี่นา!

"หมอฉิน คือว่า... อ๊ากกก!"

เฉินซิงยังพูดไม่จบ ฉินเจียงก็ออกแรงผลักอย่างแรง

กร๊อบแกร๊บ!

เหมือนกับคราวก่อน เสียงกระดูกเข้าที่ดังรัวๆ บนตัวเฉินซิง

แต่ปัญหาคือเฉินซิงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด หน้าซีดเผือดไปหมดแล้ว!

ฉินเจียงมองเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม

"ลูกผู้ชาย เจ็บนิดเจ็บหน่อยก็ทนสิครับ จะแหกปากดังขนาดนี้ทำไม?"

เฉินซิงน้ำตาคลอเบ้า มองฉินเจียงด้วยสายตาซับซ้อน

เมื่อกี้เขารู้สึกเหมือนเอวขาดออกจากกัน มันเจ็บเข้ากระดูกดำจริงๆ นะเว้ย!

"หมอฉิน แบบนี้ไม่ถูกมั้งครับ ทำไมแฟนผมไม่เจ็บ แต่ผมเจ็บขนาดนี้ล่ะ?"

เฉินซิงรู้สึกเหมือนฉินเจียงจงใจแกล้งเขา

ฉินเจียงยกชาขึ้นจิบ พูดเสียงเรียบ "นั่นเพราะร่างกายคุณมีความเย็นชื้นสะสมอยู่มาก แถมยังมีอาการอักเสบเยอะ พอผมนวดมันเลยไปดึงรั้งเส้นลมปราณแถวนั้น ทำให้เกิดความเจ็บปวด"

"ปกติชอบตากแอร์ใช่ไหม?"

เฉินซิงพยักหน้า

เขาเป็นผู้ชาย แถมซ้อมเต้นทุกวัน เหงื่อออกเยอะ

เพื่อความเย็นสะใจ เขาเลยชอบไปยืนจ่อช่องแอร์ เป่าให้ตัวเย็นลงเร็วๆ

วิธีนี้เย็นเร็วก็จริง แต่ในมุมมองแพทย์แผนจีน นี่คือวิธีนำพาความเย็นเข้าสู่ร่างกายได้ง่ายที่สุด

ความเย็นที่แฝงอยู่ในผิวหนัง จะกระทบต่อการไหลเวียนของลมปราณ ทำให้กล้ามเนื้อรอบๆ แข็งเกร็งและอักเสบ

ดังนั้นเฉินซิงจึงป่วยอยู่แล้ว การเอวเคล็ดแค่ทำให้อาการมันหนักขึ้นเท่านั้นเอง

"งั้นหมอฉิน ตอนนี้ผมหายหรือยังครับ?"

เห็นเฉินซิงยังทำท่ากล้าๆ กลัวๆ ฉินเจียงก็บอกว่า "ไม่ต้องกลัว ขยับแรงๆ ได้เลย"

คำพูดของฉินเจียงมอบความกล้าให้เฉินซิง

เฉินซิงออกแรงบิดเอว ผลคือล้มฟุบลงไปร้องจ๊ากคาที่!

แฟนคลับในไลฟ์ทนดูไม่ได้แล้ว

"สตรีมเมอร์โหดสัส กะเอาให้ตายกันไปข้างนึงเลยเหรอ!"

"แม่เจ้า ดูหน้าไอ้หนุ่มนั่นสิ แดงเถือกอย่างไว นึกภาพไม่ออกเลยว่าจะเจ็บขนาดไหน!"

"เคยเอวเคล็ดครั้งหนึ่ง บอกเลยว่าฉันยอมไม่มีเอว ดีกว่าให้โดนบิดแบบนั้น!"

กว่าเฉินซิงจะหายเจ็บ เขาถามฉินเจียงทั้งน้ำตา

"หมอฉิน ไหนบอกให้ขยับแรงๆ ได้ไงครับ? ทำไมยังเจ็บอยู่เลย!"

ฉินเจียงทำหน้าจริงจัง "เมื่อกี้ผมบอกคุณแล้วไง ว่าความเย็นชื้นในตัวคุณมันเยอะ เส้นลมปราณส่วนใหญ่เลยอุดตัน ต้องขยับเยอะๆ เลือดลมจะได้เดินสะดวก"

"แต่ผมไม่ได้บอกว่าไม่เจ็บนี่"

เฉินซิง: ...

เยี่ยม เล่นกันแบบนี้ใช่ไหม

คนไข้เปิดใจให้หมอ แต่หมอกลับเล่นเล่ห์กลใส่คนไข้!

แต่โชคดีที่เฉินซิงปรับตัวรับความเจ็บปวดได้เร็ว

แค่ไม่ขยับแรงเกินไป ค่อยๆ บิดไปเรื่อยๆ อาการก็ดีขึ้นจริงๆ

เฉินซิงยอมรับในฝีมือของฉินเจียง

ตอนนี้เขารู้สึกสบายตัวขึ้นเยอะ เพียงแต่มือขวายังปวดตุบๆ อยู่หน่อยๆ

"หมอฉิน มือขวาผมก็ปวดนิดหน่อย หมอช่วยดูให้หน่อยได้ไหมครับว่าเป็นอะไร?"

"มือขวาก็ปวด?"

ฉินเจียงใช้วิชาการดูมองแวบหนึ่ง ไม่พบความผิดปกติอะไร

แสดงว่าไม่ใช่ปัญหาที่กระดูก น่าจะเป็นปัญหาภายใน

"วางมือลงมา ผมจะจับชีพจรให้"

เฉินซิงวางมือลงไปอย่างว่าง่าย

ฉินเจียงแตะชีพจรปุ๊บ สายตาก็เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดทันที

ฉินเจียงเหลือบมองหวังซวนที่อยู่ข้างๆ

"เธอเป็นแฟนคุณใช่ไหม?"

เฉินซิงเลิกคิ้ว

ถามอะไรแปลกๆ?

"หมอฉิน มีอะไรก็พูดตรงๆ เถอะครับ ผมซื่อสัตย์กับแฟนมาก ไม่เคยทำเรื่องอะไรที่ผิดต่อเธอเลย!"

หวังซวนก็พยักหน้าสนับสนุน พูดอย่างมั่นใจ "ฉันเชื่อใจแฟนค่ะ เขาไม่มีทางนอกใจฉันแน่!"

ทั้งสองคนสายตามุ่งมั่น ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับบททดสอบอันยิ่งใหญ่ร่วมกัน

"ก็ได้ ในเมื่อพวกคุณยืนยันแบบนี้ ผมก็จะพูดตรงๆ"

ฉินเจียงมองเฉินซิง พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเคร่งขรึม "น้องชาย เพลาๆ บ้างเถอะ"

เฉินซิง: ???

หมายความว่าไง?

ผมฟังไม่เข้าใจครับ!

ฉินเจียงพูดต่อ "ต่อให้นายไม่เพลาๆ ก็อย่าใช้แต่มือขวาสิ หัดใช้มือซ้ายบ้าง"

เชี่ย!

เฉินซิงหน้าแดงแปร๊ด!

ค่าความโกรธของหวังซวนพุ่งทะลุหลอด

"เฉินซิง! นายมีแฟนแล้ว นายยังกล้าเล่น 'งานฝีมือ' อีกเหรอ!"

"นายรังเกียจฉันใช่ไหม!"

"บอกมา! นายแอบปันใจให้ใคร!"

เฉินซิงเถียงไม่ออก

เขาคิดไม่ถึงว่าฉินเจียงจะโหดขนาดนี้ เรื่องแบบนี้ก็ยังดูออก!

"หมอฉิน ไม่ใช่สิ หมอช่วยอธิบายให้ผมหน่อยสิครับ!"

ฉินเจียงพยักหน้า พูดประโยคสั่งเสียสุดท้าย

"อ้อ แล้วก็หลังจากออกกำลังกายหนักๆ อย่าไปยืนจ่อช่องแอร์เพื่อลดความร้อน ที่มือขวานายปวดก็เพราะตากแอร์มากเกินไป ความเย็นมันเข้ากระดูก!"

เฉินซิงยิ้มแห้ง

จบกัน ความรักพังทลาย

(จบแล้ว)