บทที่ 12 - คางคกวิวาห์กบ

บทที่ 12 - คางคกวิวาห์กบ

"พี่น้องครับ ผมรู้แล้วว่านี่คือยาอะไร นี่มัน 'เหรินจงหวง' (สมุนไพรชะเอมหมักในอุจจาระ) นี่หว่า!"

"เชี่ย โหดสัส สตรีมเมอร์แม่งไม่ใช่มนุษย์แล้ว!"

"ดูสิ เขาให้คนไข้ล้างกระบอกไม้ไผ่เอง แล้วแงะเหรินจงหวงออกมากินเอง นี่มันปีศาจชัดๆ!"

เหรินจงหวง สมุนไพรจีนชื่อดัง มีสรรพคุณดับพิษร้อนขับไฟได้ดีเยี่ยม

ภายใต้การกำกับดูแลของฉินเจียง เจิ้งชุนเหมยกินเหรินจงหวงคำหนึ่ง ซดน้ำยาต้มคำหนึ่ง ที่สำคัญคือห้ามอ้วก ถ้าอ้วกยาจะหมดฤทธิ์

ทีมงานถ่ายทำยืนดูหน้าซีดเผือด

ถ้าให้พวกเขามารักษาแบบนี้ สู้ยอมตายเสียดีกว่า!

กว่าจะฝืนกินยาจนหมด เจิ้งชุนเหมยรู้สึกเหมือนวิญญาณหลุดไปครึ่งร่าง

"คุณหมอ แบบนี้หายแล้วใช่ไหมคะ?"

ฉินเจียงชี้ไปที่คิวอาร์โค้ดบนโต๊ะ

"ค่ายายังขาดอีกสามพันหยวน คุณสแกนจ่ายแล้วกลับไปอาบน้ำ นอนพักผ่อนให้เร็ว พรุ่งนี้ก็หายเป็นปกติครับ"

"แต่ตอนนี้ฉันอยากจะอ้วกมากเลยค่ะ"

"อั้นไว้ครับ กลับไปอ้วกใส่ชักโครกที่บ้าน"

โหดเหี้ยม! อำมหิต!

เจิ้งชุนเหมยทนแทบไม่ไหว รีบสแกนจ่ายเงิน ปิดปากแล้ววิ่งจู๊ดออกจากคลินิกไป

ติ๊งตั่ง

อาลีเพย์ได้รับเงิน สามพันหยวน!

มองยอดเงินในบัญชีที่เพิ่มขึ้น ฉินเจียงยิ้มกว้าง

เป็นหมอแผนจีนนี่มันรวยจริงๆ!

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานเขาคงซื้อบ้านในจินเฉิงได้แน่!

ติ๊ง!

[ตรวจพบโฮสต์พูดความจริงกับคนไข้ เผยโรคที่ซ่อนเร้น ซึ่งช่วยเหลือคนไข้ได้อย่างมหาศาล ภารกิจเสร็จสิ้น]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับรางวัล: วิชาจัดกระดูกระดับเทพ!]

ฉินเจียงที่กำลังจิบชาอยู่ถึงกับเนื้อเต้น

วิชาจัดกระดูก!

เยี่ยมไปเลย นี่แหละของดี!

วัยรุ่นสมัยนี้ยืนก็ไม่ตรง นั่งก็ไม่ตรง กระดูกเบี้ยวกันเป็นเรื่องปกติ

ได้วิชาจัดกระดูกระดับเทพมา ตูข้าก็หาเงินเพิ่มได้อีกทางแล้ว!

ฉินเจียงกำลังคิดเพลินๆ เสียงร้องขอความช่วยเหลือก็ดังมาจากหน้าประตู

"คุณหมอครับ ช่วยดูพวกเราหน่อยครับ เอวพวกเราเคล็ด"

ฉินเจียงเงยหน้ามอง แล้วพ่นน้ำชาพรวดออกมา

คู่รักคู่หนึ่ง ค่อยๆ กระดึ๊บๆ เข้ามาราวกับไททันวิปริต (Odd Species)

ฝ่ายชายเดินเชิดหน้า แอ่นอก หน้ามองฟ้า ท่าทางยโสโอหัง

ฝ่ายหญิงหลังค่อม ขาถ่างเหมือนปู เดินทีร้องโอดโอยที

ท่าทางพิลึกพิลั่นของทั้งคู่ เรียกเสียงฮาจากแฟนคลับในไลฟ์ถล่มทลาย

"เชี่ย ฮัวเหวินกับฮัวอู่ (ตัวละครในหนังโจวซิงฉือ) มาเองป่ะเนี่ย?"

"เพื่อนเอ้ย พอนายทักแบบนี้ มันเหมือนจริงๆ ว่ะ!"

"ช่วงทายปัญหาชิงรางวัล ทายซิว่าพวกนี้เป็นโรคอะไร?"

"โรคแคระแกร็น!"

"โรคกระดูกอ่อน!"

"ไททันวิปริต!"

แฟนคลับในไลฟ์ไม่มีใครจริงจังเลยสักคน

เห็นสภาพทั้งสองคนแบบนี้ ฉินเจียงไม่กล้าผลีผลามเข้าไปประคอง กลัวจะไปโดนจุดที่บาดเจ็บเข้า

ทั้งสองคนใช้เวลาถึงห้านาทีกว่าจะกระดึ๊บจากประตูมาถึงห้องนวด

ฉินเจียงไม่อยากจะคิดเลยว่าพวกเขาใช้เวลาเดินจากบ้านมาถึงคลินิกนานแค่ไหน

"พวกคุณไปทำอะไรมาเนี่ย?"

ฝ่ายชายอธิบาย "พวกเราสองคนเป็นนักเต้นครับ ซ้อมเต้นกันอยู่ที่บ้าน แล้วเกิดลื่น ก็เลยกลายเป็นสภาพนี้ครับ"

ฉินเจียงทำหน้าไม่เชื่อ

"จริงเหรอ?"

ฝ่ายชายเริ่มเลิ่กลั่ก "จะ... จริงครับ"

"โอเค งั้นบอกชื่อมาครับ ผมจะลงทะเบียนให้"

"ผมชื่อเฉินซิง แฟนผมชื่อหวังซวน"

ฉินเจียงหยิบปากกากระดาษ เปิดเวชระเบียนให้คนละหน้า

พอกรอกข้อมูลพื้นฐานเสร็จ ฉินเจียงก็สวมถุงมือถามว่า "ดูใครก่อน?"

"ดูแฟนผมก่อนเถอะครับ ผมยังพอทนไหว"

เฉินซิงกัดฟันพูด ดูออกว่าเขาก็เจ็บเจียนตายเหมือนกัน

"ได้ งั้นดูแฟนคุณก่อน"

ฉินเจียงเดินไปหาหวังซวน สังเกตท่าทางของเธออย่างละเอียด

ชั่วพริบตา โครงกระดูก เส้นลมปราณ และกล้ามเนื้อของหวังซวน ก็ปรากฏแก่สายตาฉินเจียงอย่างทะลุปรุโปร่ง

มองทะลุ?

ฉินเจียงตกใจเล็กน้อย

นึกไม่ถึงว่าวิชา 'การดู' จะมีฟังก์ชันนี้ด้วย!

แต่ด้วยความช่วยเหลือของวิชาการดู ฉินเจียงก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉินเจียงยังไม่รีบรักษา แต่ถามด้วยสีหน้าแปลกๆ ว่า "พวกคุณซ้อมเต้นกันที่บ้านจริงๆ เหรอครับ?"

หวังซวนหน้าแดงก่ำ พยักหน้า

"ท่าฉีกขา ท่าสะพานโค้ง ท่ายกขาสูง?"

ทั้งสองคนมองฉินเจียงเหมือนเห็นผี

หมอคนนี้รู้ได้ไงว่าพวกเขาทำท่าไหนบ้าง?

ฉินเจียงถอนหายใจ "ที่นี่คือคลินิก ผมเป็นหมอ พวกคุณเป็นคนไข้ ผมจะถามพวกคุณเป็นครั้งสุดท้าย แผลนี้เกิดจากการเต้นจริงๆ ใช่ไหมครับ?"

ทั้งสองคนเริ่มตระหนักแล้วว่าฉินเจียงไม่ใช่หมอธรรมดา

หวังซวนเขินจนไม่กล้าพูด เฉินซิงกัดฟันตอบ "หมอครับ พวกเราทำท่ายากจริงๆ ถึงได้เป็นแบบนี้ หมออย่าถามมากเลยครับ รีบรักษาเถอะ"

"เหลวไหล!"

ฉินเจียงพูดหน้าตาย "ถ้าผมไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ แล้วรักษาผิดพลาดขึ้นมาจะทำยังไง?"

เฉินซิงน้ำตาคลอเบ้า

"พวกเราก็แค่เอวเคล็ด มันจะไปผิดพลาดอะไรได้อีก หมอรีบๆ เถอะครับ"

ฉินเจียงถามสวน "ตอนทำท่ายากพวกนั้น ใส่เสื้อผ้ากันหรือเปล่า?"

ทั้งคู่ชะงักกึก ไม่รู้จะตอบยังไง

หวังซวนก้มหน้าต่ำจนแทบจะมุดดินหนี

"ถ้าตอนที่เอวเคล็ด ร่างกายโดนลมเย็นเข้าแทรกซ้อน มันจะไม่ใช่แค่เอวเคล็ดธรรมดาแล้วนะ"

"ต้องขับความชื้นขับความเย็นออกก่อน ผมถึงจะจัดกระดูกให้พวกคุณได้"

ฟังดู... มีเหตุผลแฮะ

เฉินซิงตอบตะกุกตะกัก "สะ... ใส่ครับ แค่ใส่น้อยชิ้นไปหน่อย"

ฉินเจียงไล่ต้อน "น้อยแค่ไหน ใส่แค่เนคไทเส้นเดียวหรือเปล่า?"

เฉินซิงเอามือปิดหน้า ไม่กล้าตอบแล้ว

หมอคนนี้รู้ได้ไงวะ!

ก็ช่วงนี้ใกล้คริสต์มาส ทั้งคู่หยุดงานอยู่บ้าน แถมเป็นนักเต้นทั้งคู่

บรรยากาศมันพาไป บวกกับมีเทคนิคติดตัว ทั้งคู่เลยอยากจะปลดล็อกท่าใหม่ๆ

ใครจะไปรู้ว่าพลาดท่า เจ็บตัวคู่

"ผมล่ะนับถือพวกคุณจริงๆ เจ็บขนาดนี้ยังอุตส่าห์ใส่เสื้อผ้ากลับมาได้ครบชุด เก่งมาก"

ฉินเจียงเอื้อมมือไปกดที่เอวของหวังซวน หวังซวนร้องจ๊ากทันที

"เอาล่ะ ในเมื่อรู้สาเหตุแล้วก็จัดการง่ายขึ้น วัยรุ่นครับ เล่นท่าง่ายๆ ไม่ได้เหรอครับ?"

พอฉินเจียงพูดแบบนี้ แฟนคลับในไลฟ์ก็บรรลุธรรมทันที

"เป็นนักเต้นนี่ดีจัง ปลดล็อกท่าใหม่ๆ ได้เพียบ"

"ฉันว่าคู่นี้มัน 'คางคกวิวาห์กบ' ชัดๆ หน้าตาไม่ให้แต่ใจรักท่ายาก"

"คิดถึงแฟนเก่าจัง เธอเป็นนักเต้นเหมือนกัน จะว่าไป... เด็ดจริงๆ"

"สหาย ขยายความคำว่าเต้นหน่อยสิ"

ในคลินิก ฉินเจียงให้หวังซวนนอนคว่ำบนเตียง แล้ววางมือลงบนเอวของเธอ

ฉินเจียงยังไม่ทันออกแรง หวังซวนก็รู้สึกเจ็บแล้ว

พอมองท่าทางของฉินเจียง เธอก็หน้าซีดเผือดด้วยความกลัว

"คุณหมอ คุณคงไม่คิดจะดัดสดๆ หรอกนะ? เอวฉันจะหักเอานะคะ!"

(จบแล้ว)