บทที่ 212: เซอร์ไพรส์

“อะไรหรือ?” หูเจียวเจียวถามอย่างสงสัย

“เจ้าจะได้รู้หลังจากกลับไปถึงบ้าน” ในขณะที่หลงโม่พูด สายตาที่เคยเย็นชาของเขาบัดนี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยน

จิ้งจอกสาวพยักหน้าพลางยิ้มกว้างจนตาที่สวยดั่งฤดูใบไม้ร่วงหรี่ลงแล้วตอบว่า “อืม ถ้างั้นเรารีบกลับกันเถอะ”

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ มังกรหนุ่มออกบ้านไปตั้งแต่เช้าและกลับมาอีกทีก็ค่ำมืด เธอสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติเพราะเขาอยู่ข้างนอกเป็นเวลานาน แต่เขาก็ไม่ได้จับเหยื่อมามากมาย นี่เห็นได้ชัดว่าเขากำลังทำสิ่งอื่นอยู่

ปัจจุบันหูเจียวเจียวรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ภูตที่ชอบซ่อนของ ดังนั้นเธอจึงถามเขาออกไปตรง ๆ แต่ทุกครั้งหลงโม่จะพูดคลุมเครือหรือไม่ก็เปลี่ยนเรื่องพูดไปเลย

ซึ่งหญิงสาวเองก็คาดเดาอะไรไม่ได้ เธอจึงไม่อยากถามเซ้าซี้อีก

เธอได้แต่รอให้ชายหนุ่มเป็นคนบอกเธอเอง

ถัดมา หลงโม่กลายร่างเป็นมังกรเพื่อพาหูเจียวเจียวบินกลับบ้าน แต่ก่อนจากไป ดวงตาสีทองที่คมดั่งใบมีดกวาดไปยังเหล่าภูตที่ยืนขวางทางอีกครั้ง

เนื่องจากพวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ชาย เขาจึงสามารถคาดเดาความตั้งใจของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว

ถ้ามังกรหนุ่มมาไม่ทัน เขาเกรงว่าลูกของตนจะมีพ่อเพิ่มอีกคน

ไม่สิ อาจจะมีมากกว่า 1 คนด้วยซ้ำ…

ส่วนภูตชายที่อยู่ข้างล่างรับรู้ได้ถึงสายตาของหลงโม่ นั่นส่งผลให้แผ่นหลังของแต่ละคนเย็นวาบ ประกอบกับรู้สึกเหมือนมีมีดแหลมคมมาจ่ออยู่ที่คอของตนซึ่งมันทำให้พวกเขารีบหดคอโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นทุกคนก็หันไปมองผู้ชายที่หัวติดอยู่กับพื้น พอเห็นว่าชายคนนั้นดึงหัวตัวเองออกมาไม่ได้ พวกเขาก็เลิกสนใจหลงโม่ทันที

ตอนแรกคนเหล่านี้ก็ต้องการที่จะเกี้ยวพาราสีหูเจียวเจียวเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่าความเสี่ยงในการเกี้ยวจิ้งจอกสาวเป็นคู่นั้นสูงมาก

พวกเขาควรไปหาผู้หญิงคนอื่นดีกว่า...

เมื่อมังกรดำกับสาวงามหายลับไปจากสายตา ชายผู้เคราะห์ร้ายก็หมดแรงฟุบลงกับพื้น

“...”

พวกเจ้ามาช่วยดึงข้าออกไปสักทีสิโว้ย!

…

ยามนี้หลงโม่ที่กลายร่างเป็นมังกรบินไม่เร็วมากนัก

แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พาหูเจียวเจียวกลับถึงบ้าน

ในตอนที่พวกเขามาถึงที่หมาย ปรากฏว่าลูกทั้ง 6 ยังไม่กลับมา ขณะนี้จึงมีเพียงหนุ่มสาว 2 คนอยู่ในบ้านเท่านั้น

ทันทีที่จิ้งจอกสาวลงจากหลังมังกรดำตัวใหญ่ เธอก็มองไปรอบ ๆ และถามว่า

“เจ้าจะให้อะไรข้าหรือ แล้วมันอยู่ที่ไหน…”

ต้องบอกเลยว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ไม่อยากได้ของขวัญ

แม้ว่าหูเจียวเจียวกับหลงโม่จะเป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว แต่ทั้งคู่ก็เหมือนกับคู่รักหนุ่มสาวที่เพิ่งเริ่มตกหลุมรักกัน เพราะฉะนั้นการเซอร์ไพรส์เล็ก ๆ น้อย ๆ สามารถกระตุ้นความคาดหวังของเธอได้เป็นอย่างดี

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ การสร้างความตื่นเต้นให้กันก็เป็นหนึ่งในวิธีการรักษาความสัมพันธ์ให้ยืนยาว

“ในสวนหลังบ้าน”

หลงโม่พาหญิงสาวไปยังที่ที่ตนบอก

เมื่อจิ้งจอกสาวได้ยินเช่นนั้น เธอก็เดินเข้าไปในสวนหลังบ้านอย่างมีความสุขพลางพึมพำเสียงเบาว่า “ดูลึกลับจัง…”

ทำไมเธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าอีกฝ่ายมีมุมแบบนี้กับเขาด้วย!

ไม่นานทั้งคู่ก็เดินข้ามห้องนั่งเล่นไปยังสวนหลังบ้าน

พอหูเจียวเจียวเห็นสิ่งของที่วางอยู่ตรงนั้นก็ตกตะลึง

“นี่... นี่มันอะไรกัน!”

รูม่านตาของแม่จิ้งจอกขยายใหญ่พร้อมกับคิ้วเรียวที่ยกขึ้นสูง เธอมองดูของสีเขียวขนาดใหญ่ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ

ขณะนี้หญิงสาวเห็น ‘อ่าง’ ที่มีสีขาวสลับเขียวขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางสนามหญ้า ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะถูกล้อมรอบด้วยแสงสีเขียวจาง ๆ ท่ามกลางแสงแดดอ่อน ๆ จึงช่วยขับให้มันดูสะดุดตาและงดงามมากขึ้น

นี่มันหยกไม่ใช่หรือ?

เดิมทีหูเจียวเจียวไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับหยกสักเท่าไหร่ แต่เธอเคยดูวิดีโอมากมายบนอินเทอร์เน็ต และหยกที่อยู่ตรงหน้าเธอคือหยกเนื้อดีที่สุดที่เคยพบบนโลกมนุษย์

หลงโม่ไปหาหยกมาได้อย่างไร?

แถมยังชิ้นใหญ่มาก!

ยามนี้ปากของหญิงสาวอ้าออกจนเป็นรูปวงกลม เธอแน่ใจว่าแม้แต่ในยุคปัจจุบัน หยกใหญ่ขนาดนี้หาได้ยากมากแล้วจริง ๆ

ถ้าเธอยังอยู่ในยุคสมัยนั้น เธอคงรวยเละไปแล้ว!

ในเวลาเดียวกัน มังกรหนุ่มมองดูจิ้งจอกสาวที่ดวงตาเป็นประกายแห่งความสุข เมื่อเขารู้ว่า ‘ของขวัญ’ ที่ตนตัดสินใจเอากลับมามันทำให้อีกฝ่ายพอใจ เขาจึงกล่าวอย่างตรงไปตรงมา

“เจ้าบอกว่าเจ้าอยากได้อ่าง…”

ร่างสูงเว้นจังหวะพูดไปครู่หนึ่งเพื่อนึกถึงชื่อของสิ่งนั้น แล้วพูดต่อไปว่า

“ใช่ อ่างอาบน้ำ มันน่าจะเรียกแบบนี้”

“ข้าเพิ่งพบหินก้อนใหญ่จึงสร้างมันขึ้นให้เจ้า ข้าไม่รู้ว่าเจ้าชอบมันไหม”

หูเจียวเจียวตกตะลึงอีกครั้ง “นี่คืออ่างอาบน้ำหรือ!?”

จากนั้นหญิงสาวก็ขยับเข้าไปดูใกล้ ๆ และพบว่าข้างในหยกว่างเปล่าจริง ๆ แถมส่วนผิวก็ได้รับการขัดเกลาจนเรียบเนียน

เหนือสิ่งอื่นใด อ่างอาบน้ำหยกนี้ใหญ่กว่าอ่างอาบน้ำทั่วไปด้วยซ้ำ!

“อืม อ่างน้ำขนาดใหญ่จะได้ทำอะไรได้สะดวกหน่อย” หลงโม่พยักหน้าอย่างมีความหมาย

“ข้าตามหาหินก้อนใหญ่ในป่ามาตลอด แล้วเพิ่งเจอเจ้าหินก้อนนี้ พอขุดขึ้นมาก็พบว่าสีข้างในเป็นอย่างที่เห็น”

หลังจากที่ชายหนุ่มขุดหินข้างในเสร็จ เขาก็รู้สึกว่าสีของหินข้างนอกน่าเกลียดเกินไป ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจขัดผิวมันด้วย

โชคดีที่ผิวชั้นนอกของหินนั้นบางมาก แค่มังกรหนุ่มใช้กรงเล็บขัดมันออกไปเล็กน้อย สีเขียวด้านในก็โผล่ออกมาแล้ว

จนในที่สุดเขาก็ขัดสีทั้งภายในและภายนอกให้เป็นสีเดียวกัน

นั่นยิ่งทำให้ของขวัญชิ้นนี้ดูดีขึ้นทันตา

เพื่อให้หูเจียวเจียวได้รับสิ่งที่ดีที่สุด หลงโม่จึงใส่ใจรายละเอียดทุกอย่าง

เมื่อหญิงสาวฟังคำอธิบายง่าย ๆ ของอีกฝ่าย เธอก็แทบจะสามารถจินตนาการถึงฉากต่าง ๆ ในหัวได้ชัดเจน

แม่เจ้าโว้ยยย!

หลงโม่นี่มันพระเอกตัวจริงชัด ๆ เลย! 

“นี่มันเกินไป...มากเกินไป…”

นิ้วสีซีดของหูเจียวเจียวลูบไล้หยกเนื้อดีไม่หยุด แล้วเธอก็อดที่จะกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้

หลงโม่ทำให้เธอประหลาดใจจริง ๆ!

หญิงสาวไม่เคยได้ยินว่ามีใครใช้หยกมาทำเป็นอ่างอาบน้ำมาก่อน แม้แต่เศรษฐีเจ้าของบ่อน้ำมันก็ยังทำแบบนี้ไม่ได้

“เจ้าไม่ชอบมันหรือ?” มังกรหนุ่มมองหน้าคนรักและพูดทันทีว่า “งั้นข้าจะไปหาหินก้อนอื่นมาทำให้ใหม่”

เขาจะทำมันจนกว่านางจะชอบ

หูเจียวเจียวที่ได้ยินคำพูดของเขาส่ายหัวอย่างรวดเร็ว “ไม่ ข้าชอบมันมาก!”

ในโลกมนุษย์เธอเป็นเพียงแค่คนงานธรรมดา แต่ในโลกภูตเธอสามารถเพลิดเพลินกับการมีทุกสิ่งทุกอย่างที่แม้แต่ภรรยาของมหาเศรษฐีก็ไม่สามารถครอบครองได้

แม้ว่ามันจะไร้ประโยชน์สำหรับภูตก็ตาม

แค่เจ้าอ่างอาบน้ำหยกนี้ก็หรูหราเกินไปแล้ว!

ถัดมา หูเจียวเจียวกอดแขนของหลงโม่พลางยิ้มกว้าง ก่อนจะเขย่งเท้าแล้วจูบแก้มเขาเร็ว ๆ

“หลงโม่ ขอบคุณที่เจ้าสร้างอ่างอาบน้ำให้ข้านะ ข้าชอบมันมากจริง ๆ!”

ก่อนหน้านี้เธอพูดบางอย่างออกไปแบบไม่ได้คิดอะไรมากนัก แต่เธอคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะจดจำมันไว้และทำให้เธอประหลาดใจได้มากขนาดนี้

การได้สามีที่ดีเช่นหลงโม่ ในชาติที่แล้วเธอคงกอบกู้จักรวาลไว้แน่ ๆ!

จิ้งจอกสาวใช้ปากแตะแก้มมังกรหนุ่มเบา ๆ แล้วผละออกไป

แต่ฝ่ายที่ถูกจู่โจมแบบกะทันหันกลับผงะ เขายกมือขึ้นสัมผัสแก้มที่ริมฝีปากอันอ่อนนุ่มประทับลงมา ในขณะที่เขามองหูเจียวเจียวที่ยังคงชื่นชมอ่างอาบน้ำหยกต่อไป แล้วร่องรอยแห่งความสุขก็ฉายผ่านดวงตาสีทอง

การทำงานหนักทั้งหมดที่ผ่านมาคุ้มค่ามาก!

ยามนี้หลงโม่มองดูภรรยาสาวเงียบ ๆ และเมื่อความตื่นเต้นของนางลดลง เขาก็เปิดปากพูดว่า

“ข้าจะย้ายอ่างอาบน้ำไปไว้ในห้อง”

หูเจียวเจียวเกิดความลังเลเล็กน้อย “แต่ถ้าใช้อ่างอาบน้ำในห้องจะสะดวกหรือเปล่า…”

เนื่องจากปัจจุบันพวกเขาอาศัยอยู่บนชั้น 2 ด้วยกัน อีกทั้งอ่างหยกขนาดใหญ่เช่นนี้หนักมาก แถมยังใช้งานได้ไม่สะดวกนัก

ทว่าสีหน้าของมังกรหนุ่มกลับดูสงบ ก่อนที่เขาจะพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายว่า “สะดวกสิ”

แน่นอนว่านางต้องอาบน้ำในห้องของตัวเอง

ทันทีที่ชายร่างสูงพูดจบ หญิงสาวก็เห็นเขายกอ่างอาบน้ำหยกขนาดใหญ่ที่สามารถจุคน 2 คนขึ้นได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเขาเดินเข้าไปในบ้านและขึ้นบันไดไปชั้น 2 แบบหน้านิ่ง ๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันไม่หนักสำหรับภูตมังกรเลย

ส่วนหูเจียวเจียวก็ไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

เพราะถึงอย่างไร ห้องของพวกเขาก็ค่อนข้างใหญ่ แล้วมีเครื่องเรือนแค่ไม่กี่ชิ้นเท่านั้น  มันคงจะดีถ้าเธอทำฉากกั้นเพื่อบังอ่างอาบน้ำไว้ด้วย

เวลาผ่านไปไม่นาน หลงโม่ก็เดินลงมายังชั้นล่าง

ขณะนั้นจู่ ๆ จิ้งจอกสาวก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอจึงเดินไปหาชายหนุ่มพร้อมกับดวงตาที่เป็นประกาย และถามอย่างกระตือรือร้นว่า

“หลงโม่ เจ้าทิ้งก้อนหินที่ขุดออกมาจากตรงกลางอ่างอาบน้ำไว้ที่ไหนหรือ?”

--------------------------------------------------

พูดคุยท้ายตอนกับเสี่ยวเถียว: ฮันแน่~ รู้นะว่าคิดอะไรกันอยู่ อิ_อิ