บทที่ 38

บทที่ 38 - วิกฤตการณ์ครั้งใหญ่

༺༻

ภายในห้องทำงาน ดวงตาของอาเธอร์เป็นประกายด้วยความตื่นเต้นขณะกวาดตามองข้อมูลที่กะพริบบนหน้าจอคอมพิวเตอร์

"ท่านครับ หลังจากผ่านไปสามวัน ราคาหุ้นของทั้งสามสิบบริษัทได้พุ่งทะยานแตะ 10,000 ต่อหุ้นแล้วครับ" ใบหน้าสีฟ้าของอีโวรอนกระพริบบนหน้าจอขณะรายงานข่าว

"ดี ดีมาก" อาเธอร์พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย "ได้เวลาล้างแค้นแล้ว"

"อีโวรอน พร้อมไหม?" เขาถามพร้อมรอยยิ้มมุมปาก

"พร้อมเสมอครับท่าน" อีโวรอนตอบอย่างมั่นใจ

"งั้นมาเริ่ม 'ปฏิบัติการรัตติกาล' กันเลย!" อาเธอร์เอนหลังพิงเก้าอี้ ความคาดหวังแล่นพล่านไปทั่วร่าง

"รับทราบครับท่าน!" ในชั่วพริบตา อีโวรอนก็เปลี่ยนเป็นกระแสข้อมูลสีฟ้าและพุ่งเข้าสู่อาณาจักรดิจิทัลแห่งอินเทอร์เน็ตราวกับคลื่นยักษ์

ในขณะเดียวกัน 'แม็กซ์เวลล์' ขึ้นรถไฟความเร็วสูงและทิ้งตัวลงนั่งบนเบาะ

ความเบื่อหน่ายเข้าครอบงำ เขาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่นอินเทอร์เน็ต เขามีเวลาอีกสองชั่วโมงกว่าจะถึงจุดหมาย แต่ทันทีที่เขาเปิดเครื่อง...

ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!

ข้อความหลั่งไหลเข้ามาด้วยความเร็วแสงจนโทรศัพท์ค้าง

ความงุนงงเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกเมื่อผู้โดยสารทุกคนรอบตัวเขาประสบกับความโกลาหลแบบเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนดังระงมไปทั่วอากาศราวกับสัญญาณเตือนภัยที่ไม่หยุดหย่อน

หลังจากช่วงเวลาที่ยาวนานเหมือนชั่วกัลปาวสาน ในที่สุดโทรศัพท์ของแม็กซ์เวลล์ก็กลับมาทำงาน

เขารีบเหลือบมองข้อความ และดวงตาก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

"ซีอีโอ ฮาร์โกรฟ เอสเตท ยักยอกเงินบำนาญพนักงานหลายล้าน!"

"มิแรนด้า ครอส ซีอีโอ ครอสแลนด์ พร็อพเพอร์ตี้ เอี่ยวอาชญากรรมข้ามชาติ!"

"เกรกอรี่ ธอร์น ซีอีโอ ธอร์น แอนด์ โค ขูดรีดแรงงานต่างด้าว!"

"เอเวลิน มาร์โลว์ ซีอีโอ มาร์โลว์ ดีเวลลอปเมนต์ ทำแชร์ลูกโซ่ 5 แสนล้าน!"

"เดเมียน รีฟส์ ซีอีโอ รีฟส์ โฮลดิ้ง แบล็กเมลคู่แข่งด้วยการดักฟังผิดกฎหมาย!"

"เชี่ยยยยยยย!"

แม็กซ์เวลล์สูดหายใจเฮือก อะดรีนาลีนพลุ่งพล่าน เขาเกือบทำโทรศัพท์หลุดมือขณะจ้องมองพาดหัวข่าวฉาวโฉ่พวกนั้น

เขาไม่ได้เป็นคนเดียว ทุกคนบนรถไฟต่างจ้องหน้าจอตาไม่กระพริบ สีหน้าสะท้อนความไม่อยากเชื่อและความโกรธแค้น

แม็กซ์เวลล์รีบเข้าไปดูในแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียและเว็บไซต์ข่าวต่างๆ ภายในไม่กี่วินาที ก็ชัดเจนว่า: นี่ไม่ใช่แค่ข่าวซุบซิบ แต่มันคือข่าวระเบิดลงเกี่ยวกับ 30 ซีอีโอที่ถูกจับได้คาหนังคาเขา!

หลักฐานมัดตัวมีอยู่ทุกที่: คลิปวิดีโอดิบๆ ข้อความเอาผิดได้ รูปภาพฉาวโฉ่ ทั้งหมดถูกตีแผ่ให้สาธารณชนตรวจสอบ

เน็กซ่าลิงก์: พาดหัว: "แฉ 30 ซีอีโอ: สแกนดัลองค์กรที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!"

สเตลลาร์โพสต์: พาดหัว: "หลักฐานชัด: ซีอีโอถูกจับได้คาหนังคาเขา!"

ควอนตัมแชท: พาดหัว: "แชทลับหลุด: เผยความลับสกปรกของซีอีโอ!"

สกายสเฟียร์: พาดหัว: "ก้าวเข้าสู่แดนสนธยา: สำรวจอาชญากรรมของเหล่าซีอีโอ!"

พัลส์เวฟ: พาดหัว: "ด่วน: 30 ซีอีโอถูกแฉโดยกองกำลังปริศนา!"

โนวานิวส์: พาดหัว: "การระเบิดของ 30 ซีอีโอ"

กาแล็กซี่ไทมส์: พาดหัว: "จากห้องประชุมสู่ห้องขัง: จุดจบของ 30 ซีอีโอ!"

ควอนตัมโครนิเคิล: พาดหัว: "คอร์รัปชัน: ใครโค่น 30 ซีอีโอ!"

สเตลลาร์บรอดแคสต์: พาดหัว: "ถ่ายทอดสด: หุ้นซีอีโอดิ่งเหวขณะข่าวฉาวเป็นไวรัล"

อินเทอร์เน็ตกำลังลุกเป็นไฟ และเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลีกหนีจากพายุแห่งการเปิดโปงอันน่าตกตะลึงที่รายล้อมซีอีโอคนดังทั้งสามสิบคน

ในเวลาเพียงไม่กี่นาที เรื่องฉาวนี้ก็แพร่ไปทั่วโลก ทำให้สถานีข่าวต้องขัดจังหวะรายการปกติเพื่อรายงานข่าวด่วน

พาดหัวข่าวสะดุดตาครองทุกหน้าจอ มันคือแผ่นดินไหวในวงการธุรกิจที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน!

แม็กซ์เวลล์ไม่อาจละสายตาจากโทรศัพท์ขณะเลื่อนดูถล่มทลายของข้อความจากชาวเน็ตที่โกรธเกรี้ยว:

@CryptoKing: "คุณพระช่วย! เห็นคลิปที่ วิกเตอร์ ฮาร์โกรฟ ยักยอกเงินบำนาญหรือยัง? ไอ้หมอนี่สมควรติดคุก!"

@FinanceGuru: "มิแรนด้า ครอส ฟอกเงินให้แก๊งค้ายา? มิน่าล่ะ ครอสแลนด์ พร็อพเพอร์ตี้ ถึงกำไรดีนัก!"

@JusticeForAll: "เกรกอรี่ ธอร์น ขูดรีดคนงาน? น่ารังเกียจ แบน ธอร์น แอนด์ โค เดี๋ยวนี้!"

@InvestorJane: "เอเวลิน มาร์โลว์ ทำแชร์ลูกโซ่? ฉันเสียเงินไป 5 หมื่นกับการลงทุนในบริษัทหล่อน ฉันจะฟ้อง!"

@TechBro: "เดเมียน รีฟส์ แบล็กเมลคู่แข่ง? นี่มันพล็อตหนังชัดๆ ไอ้สารเลว!"

@EcoWarrior: "ไลลา คาร์ไมเคิล เก็บยาเสพติดไว้ในอสังหาฯ ของตัวเอง? มิน่าถึงค้านกฎหมายสิ่งแวดล้อมนัก!"

@StockTrader: "โรแลนด์ เกรฟส์ เลี่ยงภาษีมาเป็นสิบปี? มิน่าหุ้นบริษัทถึงร่วงกราว!"

@UrbanPlanner: "เซเรน่า เบลค ไล่ที่ครอบครัวรายได้น้อยเพื่อสร้างคอนโดหรู? ยัยนี่มันนางร้ายยุคใหม่ชัดๆ!"

@GamblerX: "จูเลียน เมอร์เซอร์ ยักยอกเงินบริษัทไปใช้หนี้พนัน? ไอ้ขี้แพ้เอ๊ย!"

@InsurancePro: "วาเนสซ่า โฮลต์ โกงประกัน? มิน่าเบี้ยประกันบริษัทหล่อนถึงแพงหูฉี่!"

ความโกรธแค้นสัมผัสได้จริง ท่วมท้นโซเชียลมีเดียด้วยเสียงเรียกร้องความยุติธรรมและความรับผิดชอบ

แม็กซ์เวลล์พึมพำเบาๆ "คนพวกนี้จบเห่แน่"

ในขณะเดียวกัน อีโวรอน ด้วยพลังการประมวลผลที่ไร้คู่แข่ง กำลังทำงานล่วงเวลา เพื่อให้มั่นใจว่าเรื่องฉาวนี้จะขึ้นหน้าหนึ่งทั่วโลก

จากป้ายบิลบอร์ดอิเล็กทรอนิกส์ไปจนถึงฟีดข่าว มันเหมือนฝูงแมลงที่หยุดไม่อยู่ได้รุมทึ้งโลกธุรกิจ

ภายในสำนักงานที่วุ่นวายแห่งหนึ่ง เดเมียน รีฟส์ กำลังสติแตก "มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย?" เขาตะโกนใส่ทีมผู้จัดการและผู้บริหาร ขว้างปาสิ่งของด้วยความหงุดหงิด "เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง?"

"บอสครับ" พนักงานคนหนึ่งตะกุกตะกัก "เราไม่รู้ว่ามันเริ่มยังไง มันแค่ระเบิดตูมเดียวทั่วเน็ตเลยครับ!"

เดเมียนพยายามตั้งสติขณะเค้นถามรายละเอียดเกี่ยวกับการแพร่กระจายของข้อมูล

"มันไปทั่วทุกที่เลยครับ" ผู้จัดการอีกคนตอบอย่างประหม่า "แพลตฟอร์มหลักทุกที่กำลังรายงานเรื่องนี้ มันไปไกลระดับโลกแล้วครับ"

ด้วยความไม่อยากเชื่อ เดเมียนทุ่มคอมพิวเตอร์ราคาแพงอัดกำแพงด้วยความโกรธ "แล้วทีมเทคนิคกับทีมประชาสัมพันธ์ทำห่าอะไรอยู่?! แก้ไขไม่ได้หรือไง?"

"บอสครับ เราพยายามทุกอย่างเพื่อลบข่าวแล้วครับ" หัวหน้าแผนกเทคนิคพูดตะกุกตะกัก ปาดเหงื่อออกจากหัวล้านเลี่ยนของเขา

"แต่ทุกครั้งที่เราลบไปหนึ่งอัน มันก็งอกเพิ่มมาอีกร้อย! เหมือนพยายามเอากระป๋องไปตักน้ำท่วม ระบบของเราถูกเจาะจนพรุนไปหมดแล้วครับ!"

คู่หูจากฝ่ายประชาสัมพันธ์พูดเสริม สีหน้าตื่นตระหนก "ฝั่งเราก็เหมือนกันครับ! ทุกคำแถลงที่เราปล่อยออกไปหายวับทันทีที่เข้าสู่ระบบเครือข่าย เหมือนโยนหินลงมหาสมุทรที่ไร้ก้นบึ้ง!"

เดเมียนทุบกำปั้นลงบนโต๊ะ ความหงุดหงิดเดือดพล่าน "บัดซบ! ใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้? ใครจ้องเล่นงานฉัน?"

ด้วยความสิ้นหวัง เขาคว้าโทรศัพท์และกดโทรออก แต่มันเข้าสู่ระบบฝากข้อความทันที เขาโทรหาอีกคน ก็ไม่มีคนรับสายอีก

สีหน้าของเขามืดมนเมื่อความตื่นตระหนกเข้าเกาะกุม เขาหอบหายใจหนัก รู้สึกเหมือนจนตรอกอย่างสมบูรณ์

ความสิ้นหวังสาดซัดเข้ามา เขาทรุดตัวลงกับพื้น

ความกลัวฉายในดวงตาขณะพึมพำกับตัวเอง "ฉันจบแล้ว... ฉันจบเห่สนิท ทุกอย่างที่ฉันสร้างมาตลอดยี่สิบปี หายวับไปแล้ว"

จากนั้นเสียงหัวเราะก็ระเบิดออกมา เป็นเสียงหัวเราะบ้าคลั่งที่ทำให้น้ำตาไหลอาบแก้ม

ทันใดนั้น เสียงดังปังก็เกิดขึ้น!

ประตูสำนักงานเปิดออกอย่างรุนแรงเมื่อตำรวจและเจ้าหน้าที่บุกเข้ามา

พวกเขาจ้องเขม็งไปที่เดเมียน ซึ่งนั่งหมดสภาพอยู่บนพื้นราวกับราชาที่พ่ายแพ้

"จับตัวไป" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งสั่งโดยไม่ลังเล

ในชั่วพริบตา กุญแจมือสีเงินวาววับก็ล็อกข้อมือของเดเมียน และลากเขาออกจากสำนักงาน

ปัง!

ประตูปิดลงเบื้องหลังพวกเขา ทิ้งให้หัวหน้าแผนกต่างๆ มองหน้ากันด้วยความงุนงง

พวกเขาจะทำยังไงต่อไป? สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ: บริษัทของพวกเขาถึงคราวอวสานแล้ว

แต่เดเมียนไม่ได้ล่มสลายเพียงลำพัง ซีอีโอทั้ง 30 คนถูกจับกุมแทบจะพร้อมๆ กัน

หลายคนพยายามหลบหนีเมื่อได้กลิ่นข่าวฉาว แต่ก็ถูกรวบตัวได้ก่อนจะทันได้หนี

ราคาหุ้นดิ่งลงกว่า 50% ทำให้เงินล้านล้านยูนิเครดระเหยไปในอากาศ!

บริษัทเก่าแก่หลายทศวรรษที่เคยรุ่งเรืองในนีโอ-ลูมินาราเริ่มพังทลายราวกับปราสาททรายเมื่อเจอคลื่นซัด

ขณะที่ความโกลาหลครองโลกออนไลน์ ข่าวแพร่กระจายราวกับไฟลามทุ่งผ่านโฆษณาป๊อปอัปและคลิปไวรัล แม้แต่คนที่อาศัยอยู่ใต้สะพานยังรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

และความวุ่นวายทั้งหมดนี้ถูกบงการโดยคนเพียงคนเดียว ซึ่งนั่งสบายใจเฉิบอยู่ในสำนักงาน ดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความปรีดิ์เปรมขณะเคี้ยวป๊อปคอร์นราวกับกำลังดูหนังฟอร์มยักษ์!

"ท่านครับ ตอนนี้การรายงานข่าวครอบคลุม 90% แล้ว ควรหยุดไหมครับ?" ใบหน้าสีฟ้าของอีโวรอนกะพริบบนหน้าจอ น้ำเสียงผสมผสานความกระตือรือร้นและความกังวล

"ไม่ ฉันต้องการให้ถึง 100%" อาเธอร์ตอบอย่างหนักแน่น ส่ายหน้าขณะโยนป๊อปคอร์นเข้าปาก

"ครับท่าน" อีโวรอนรับคำสั่งโดยไม่ลังเล

"ว่าแต่ มีความพยายามแทรกแซงบ้างไหม?" อาเธอร์ถามอย่างสบายๆ เอนหลังพิงเก้าอี้

"มีครับท่าน มีความพยายามลบข่าวทั้งหมด 2,456,789 ครั้ง แต่ผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับ" อีโวรอนรายงานอย่างมั่นใจ

"อืม..." อาเธอร์หรี่ตาอย่างครุ่นคิด "แล้วพวกฝั่งเจ้าหน้าที่รัฐล่ะ? มีใครพยายามเข้ามายุ่งไหม?"

"มีครับท่าน" อีโวรอนยืนยัน

"งั้นรออะไรอยู่ล่ะ? ขุดเรื่องชั่วๆ ของพวกมันออกมาแล้วแฉให้ว่อนเน็ตซะ!" อาเธอร์พูดเบาๆ แต่แฝงด้วยความดุดัน "ใครก็ตามที่กล้าช่วยคนพวกนี้ต้องได้รับบทเรียน"

"รับทราบครับท่าน" อีโวรอนตอบทันควัน

"แล้วหุ้นของบริษัทพวกนั้นเป็นไงบ้าง?" อาเธอร์ถามต่อ

"ท่านครับ ราคาหุ้นของทั้งสามสิบบริษัทตกลงไป 60% แล้วและยังคงดิ่งลงเรื่อยๆ คาดว่าพรุ่งนี้จะแตะจุดต่ำสุดครับ" อีโวรอนระบุตามความเป็นจริง

"ดี งั้นนายรู้สินะว่าต้องทำยังไง" อาเธอร์พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะจัดการทุกอย่างเอง" อีโวรอนรับรอง

"อ้อ! ว่าแต่" อาเธอร์พูดพลางตบหัวตัวเองเบาๆ เหมือนเพิ่งนึกได้ "สำนักพัฒนาเมืองและการก่อสร้างนัดฉันกี่โมงนะ?"

"วันพุธ เวลา 07:00 น. ที่สำนักงานใหญ่สำนักพัฒนาเมืองและการก่อสร้าง ในย่านลูมินาครับ" อีโวรอนตอบอย่างมีประสิทธิภาพ

"โอเค! เตือนฉันด้วยแล้วกันเมื่อใกล้ถึงเวลา" อาเธอร์บิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้านก่อนจะลุกจากเก้าอี้ทำงาน

༺༻