บทที่ 36

บทที่ 36 - การประมูลลับ [2]

༺༻

เมื่อก้าวผ่านประตูรั้วเหล็กดัดอันวิจิตรตระการตาของคฤหาสน์ อีธานก็มาปรากฏตัวที่ทางเข้าอันโอ่อ่า

ทันทีที่เขามาถึง รถยนต์สีดำมันขลับสามคันก็แล่นเข้ามาจอดเทียบ โดยเฉพาะรถยนต์ธุรกิจสุดหรูตรงกลางที่โดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ

เมื่อประตูเปิดออกอย่างพร้อมเพรียง บอดี้การ์ดสิบคนก็ก้าวลงมาจากรถสองคันที่ขนาบข้างรถของอีธาน ส่วนอีกสองคนก้าวลงมาจากที่นั่งข้างคนขับของรถคันกลาง

"คุณอีธาน! ผมชื่อซิลเวสเตอร์ ผมจะเป็นผู้คุ้มกันของคุณในค่ำคืนนี้ครับ" บอดี้การ์ดร่างกำยำที่เพิ่งก้าวลงมาจากรถคันกลางประกาศพร้อมทำความเคารพอย่างแข็งขัน

"ฝากตัวด้วยนะครับ คุณซิลเวสเตอร์" อีธานยิ้มตอบอย่างซาบซึ้งใจ

"เชิญขึ้นรถครับ!" หนึ่งในบอดี้การ์ดกล่าว พร้อมเปิดประตูรถให้อย่างผายมือเชื้อเชิญ

อีธานพยักหน้า ก้าวเข้าไปนั่งที่เบาะหลัง และถูกโอบล้อมด้วยบรรยากาศแห่งความหรูหราทันที

ภายในรถนั้นวิเศษสุด เบาะหนังนุ่มสบายโอบอุ้มสรีระ ในขณะที่พื้นรถเป็นประกายราวกับพื้นหินอ่อนขัดเงา

ยานพาหนะอันกว้างขวางนี้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ห้าถึงสิบคนอย่างสบายๆ แต่ในตอนนี้ มีเพียงเขาคนเดียวที่เป็นเจ้าของพื้นที่

โดยไม่เสียเวลาชื่นชมความงามรอบตัว อีธานเพ่งความสนใจไปที่โทรศัพท์ เลื่อนดูข้อมูลด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

โลกภายนอกกลายเป็นภาพเบลอเมื่อรถเคลื่อนตัวออกไปด้วยเสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำ ทะยานไปสู่ความไกลโพ้นที่ซึ่งแสงยามสนธยาทาบทาเงาลงบนตัวถังรถอันโฉบเฉี่ยว

ท่ามกลางอ้อมกอดอันเงียบสงบของขุนเขา ห่างไกลจากความวุ่นวายไม่รู้จบของนีโอ-ลูมินารา คือที่ตั้งของ 'ซัมมิท เฮเวน รีสอร์ต' อันหรูหราอลังการ

สถานที่พักผ่อนอันกว้างใหญ่นี้คือความมหัศจรรย์ทางสถาปัตยกรรม ด้วยโครงสร้างแบบขั้นบันไดที่ทอดตัวลดหลั่นลงมาตามไหล่เขาอย่างงดงาม

แต่ละชั้นเผยให้เห็นวิลล่าส่วนตัวและห้องสวีทที่ประดับด้วยหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน เปิดรับทิวทัศน์อันน่าทึ่ง

จินตนาการถึงการผ่อนคลายในอ่างน้ำร้อนกลางแจ้ง หรือปลีกวิเวกในกระท่อมลอยฟ้าที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าเขียวชอุ่ม นี่ไม่ใช่แค่การพักผ่อน แต่มันคือประสบการณ์ดื่มด่ำที่ออกแบบมาสำหรับผู้แสวงหาความพิเศษเหนือระดับ

เมื่อรัตติกาลมาเยือน ซัมมิท เฮเวน ก็เปลี่ยนโฉมเป็นภาพอันตระการตา

รีสอร์ตเปล่งประกายเจิดจรัสตัดกับฉากหลังของดวงดาราที่ระยิบระยับ อวดโฉมขบวนรถหรูที่น่าประทับใจ ตั้งแต่ซูเปอร์คาร์โฉบเฉี่ยวไปจนถึงรถคลาสสิกอันงดงาม ทั้งหมดจอดเรียงรายอย่างสง่างามที่หน้าทางเข้าอันโอ่อ่า

แขกเหรื่อก้าวลงจากรถในชุดดีไซเนอร์แบรนด์ดัง ฝ่ายชายสวมสูทตัดเย็บประณีต ฝ่ายหญิงเปล่งประกายความสง่างามในชุดราตรีวิจิตรบรรจงประดับด้วยอัญมณีวูบวาบ

พวกเขาเดินทอดน่องไปยังโถงอันมหึมา ที่ซึ่งบรรยากาศแห่งความมั่งคั่งแผ่ปกคลุม

ภายใน แขกได้รับการต้อนรับด้วยโคมระย้าอันน่าทึ่งที่ห้อยระย้าดั่งมงกุฎเหนือโต๊ะอาหารที่จัดวางอย่างประณีต เต็มไปด้วยอาหารเลิศรสและไวน์ชั้นดี

เสียงหัวเราะและบทสนทนาเคล้าคลอไปกับเสียงเปียโนบรรเลงแผ่วเบา สร้างบรรยากาศที่เปี่ยมไปด้วยความมีระดับ

การรวมตัวครั้งนี้ไม่ใช่งานธรรมดา มันดึงดูดชนชั้นนำ ซีอีโอ และผู้บริหารระดับสูงจากบรรษัทข้ามชาติ ข้าราชการผู้ทรงอิทธิพล และสมาชิกตระกูลผู้มีเกียรติ บุคคลที่มีความมั่งคั่งรวมกันเกินกว่าหลายร้อยล้านล้าน

ท่ามกลางฝูงชนอันเลื่องชื่อนี้ เดเมียนกำลังสนทนาอย่างออกรสเมื่อเขาเหลือบไปเห็น อเล็กซานเดอร์ เดินตรงมาหาเขา ในชุดสูทสีฟ้าครามสั่งตัดพิเศษ

"ฮ่าฮ่าฮ่า! คุณเดเมียน! ไม่เจอกันนานเลยนะ! ได้ข่าวว่าบริษัทของคุณกำลังรุ่งเรืองสุดๆ ไปเลยนี่ช่วงนี้!" อเล็กซานเดอร์ทักทายอย่างร่าเริงพร้อมชูแก้วแชมเปญขึ้น

"อา อเล็กซานเดอร์! ยินดีที่ได้เจอคุณ" เดเมียนตอบอย่างถ่อมตัวแต่ไม่อาจซ่อนความภูมิใจได้ "เราแค่โชคดีน่ะ"

"โชคดีงั้นเหรอ? ราคาหุ้นของคุณพุ่งกระฉูดขนาดนั้น!" อเล็กซานเดอร์หัวเราะร่า

"แค่ดวงน่ะ" เดเมียนยิ้มอย่างถ่อมตนขณะดื่มด่ำกับความสำเร็จอยู่ภายในใจ

"คุณอเล็กซานเดอร์มางานประมูลด้วยเหมือนกันสินะครับ?" เดเมียนถามด้วยความอยากรู้ รีบเปลี่ยนเรื่องคุย

"จะให้ไปที่ไหนได้ล่ะ? ผมหวังว่าจะคว้าที่ดินได้สักแปลงก็ยังดี" อเล็กซานเดอร์ถอนหายใจ ส่ายหน้าอย่างปลงๆ

"การแข่งขันคงดุเดือดน่าดู ทุกคนในที่นี้ต่างจ้องที่ดินอย่างน้อยสักแปลงกันทั้งนั้น" เดเมียนตั้งข้อสังเกต

"นั่นสิ! ยังไงซะทุกคนในห้องนี้ก็มีความทะเยอทะยานเหมือนเรา ที่ดินแปลงเดียวสามารถทำเงินได้หลายพันล้านยูนิเครดต่อเดือน และเป็นล้านล้านต่อปีถ้าบริหารจัดการดีๆ" อเล็กซานเดอร์ตอบ

เดเมียนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด จิบไวน์แดงขณะหรี่ตาลง "ผมล่ะอิจฉาตระกูลออสบอร์นจริงๆ พวกนั้นไปสะดุดเจอขุมทรัพย์เข้าโดยไม่ต้องกระดิกนิ้วทำอะไรเลย"

สีหน้าของอเล็กซานเดอร์หมองลงด้วยความริษยา "จริงด้วย พวกนั้นโชคดีชะมัด"

เดเมียนยิ้มเยาะ ชะงักไปชั่วครู่ก่อนตอบว่า "แต่คุณคิดจริงๆ เหรอว่าพวกเขาจะจัดการเค้กชิ้นใหญ่ขนาดนั้นได้ด้วยตัวคนเดียว?"

อเล็กซานเดอร์พยักหน้าอย่างรู้ทัน "คุณพูดถูก ที่ดินผืนนั้นมันหอมหวานเกินไป หลายคนคงไม่ปล่อยให้พวกออสบอร์นเสวยสุขโดยไม่มีใครเข้าไปแทรกแซงหรอก"

"ถูกต้อง! ผมได้ยินข่าวลือมาว่าพวกเขากำลังถูกเพ่งเล็งโดยผู้ทรงอิทธิพลบางคนแล้วด้วยซ้ำ" เดเมียนกล่าวพร้อมรอยยิ้มเย็น

"ใคร?" อเล็กซานเดอร์ถาม หูผึ่งด้วยความอยากรู้

"ได้ยินว่าเป็นคนจากเมโทรสไปร์ สมาชิกของหนึ่งในตระกูลดังพวกนั้นแหละ" เดเมียนตอบ พยักหน้าอย่างรู้ดี

ไม่ใช่แค่เดเมียนกับอเล็กซานเดอร์ที่กำลังซุบซิบเรื่องงานประมูลและนินทาตระกูลออสบอร์น

บรรยากาศหนาหนักไปด้วยบทสนทนา แทบทุกคนกำลังพูดถึงความโชคดีของพวกออสบอร์น พร้อมกับความรู้สึกเสียดายหรือวางแผนร้ายต่อต้านพวกเขา

ในขณะที่ผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่นี่เพื่อการประมูล เห็นได้ชัดว่างานนี้มอบอะไรให้มากกว่าแค่การประมูลของ

มันคือโอกาสพิเศษในการสานสัมพันธ์และขยายเครือข่าย!

ดังคำกล่าวที่ว่า "กระต่ายมีโพรงสามโพรง" การมีวงเพื่อนที่หลากหลายสามารถเปิดเส้นทางสู่ความสำเร็จได้หลายทาง

เมื่อมองไปรอบโถงนี้ นี่ไม่ใช่แค่คนธรรมดา

แต่ละคนมาจากภูมิหลังที่หลากหลายและแวดวงผู้ทรงอิทธิพลในสังคมชั้นสูง

จินตนาการถึงศักยภาพในการเชื่อมต่อกับพวกเขาแม้เพียงไม่กี่คน มันอาจเปิดประตูสู่โอกาสทางธุรกิจที่น่าตื่นเต้นและการสนับสนุนอันล้ำค่าในอนาคต!

"ขอต้อนรับ คุณคริสโตเฟอร์ แคมป์เบลล์!"

ทันใดนั้น เสียงกึกก้องก็ดังสะท้อนไปทั่วโถง ทำให้ฝูงชนเงียบเสียงลงขณะที่ทุกสายตาจับจ้องไปที่ทางเข้า

ที่นั่นปรากฏร่างของชายหนุ่มในชุดสูทตัดเย็บประณีตจากผ้าหรูหรา ผมสีบลอนด์ของเขาเป็นประกายภายใต้แสงไฟ และดวงตาสีฟ้าเจาะลึกฉายแววเย่อหยิ่ง

ด้วยโหนกแก้มสูงและริมฝีปากบางที่ล้อมกรอบใบหน้าแห่งความเหนือกว่า เขาสูงโปร่งและแผ่รัศมีความสง่างามแบบชนชั้นสูงที่เรียกร้องความสนใจ

ขณะที่คริสโตเฟอร์ก้าวเข้ามาในโถงด้วยการเชิดหน้าสูงและสายตาดูแคลนกวาดมองทุกคน เขาเพลิดเพลินกับการถูกชื่นชม หัวใจพองโตด้วยความหลงตัวเองและความพึงพอใจ

เขาเสพติดการเป็นจุดสนใจ ที่ซึ่งผู้คนมองเขาด้วยความยำเกรงและเคารพราวกับเขาเป็นราชวงศ์

วินาทีที่เขาเข้ามา ผู้ชื่นชมก็รุมล้อมเขาเหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ ต่างหวังจะสะดุดตาเขาหรือประจบสอพลอเพื่อผลประโยชน์ในอนาคต

ทุกคนรู้ถึงเชื้อสายอันน่าประทับใจของคริสโตเฟอร์ ยังไงซะตระกูลแคมป์เบลล์ก็ติดอันดับหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่แห่งสหพันธรัฐออเรเลียน ด้วยเส้นสายกว้างขวางและธุรกิจที่ครอบคลุมหลายอุตสาหกรรม

ในโลกที่มังกรและงูเลื้อยเพ่นพ่าน ไม่ใช่ทุกคนที่จะให้ราคากับคริสโตเฟอร์

บางคนที่ไม่หวั่นเกรงต่อตระกูลแคมป์เบลล์อันน่าเกรงขาม ยังคงยืนหยัดในจุดยืนของตน ไม่ว่าจะด้วยพลังที่ทัดเทียมกันหรือภูมิหลังที่แข่งกับอิทธิพลของเขาได้

ยังมีบางคนที่มองว่าคริสโตเฟอร์เป็นเพียงคนรวยขี้อวดที่น่ารังเกียจ

กระนั้น แม้หลายคนจะไม่ให้ค่าคริสโตเฟอร์ แต่ฝูงชนก็ยังคงรายล้อมเขา ป้อนอาหารให้ความหลงตัวเองและเพิ่มอีโก้ให้เขา

ทันใดนั้น เสียงเย็นชาก็ตัดผ่านเสียงจ้อกแจ้ก

"เฮ้! นายขวางทางอยู่!" ถ้อยคำนั้นบาดลึกไปในอากาศราวกับกริช ทำให้สีหน้าของคริสโตเฟอร์กระตุกด้วยความหงุดหงิด

เขากำลังรู้สึกดีกับตัวเอง ความหลงตัวเองได้รับการเติมเต็มจนล้นปรี่ และดันมีใครบางคนมาทำลายบรรยากาศ

โทสะจุดประกายในดวงตาขณะเขาหมุนตัวกลับ พร้อมจะเผชิญหน้ากับใครก็ตามที่กล้าท้าทายเขา

วินาทีที่เขาหันกลับไป ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างเมื่อความตกตะลึงฉายวาบขึ้นมา

༺༻