บทที่ 48 - เนินพญายมเคลื่อนพล

บทที่ 48 - เนินพญายมเคลื่อนพล

หลังจากฟานฉงถูกเชิญตัวออกไปจากห้องโถง ชุยซง หัวหน้าลำดับสี่ก็รีบถามเฉาหย่งทันที "เจ้าเจ็ด ไอ้ฟานฉงมันขนทองมา 5,000 ตำลึงจริงรึเปล่า?"

เฉาหย่งพยักหน้า "ฟานฉงกับลูกน้องแบกห่อผ้ามาหนักอึ้ง น่าจะมีทองมีเงินเยอะอยู่ แต่จะถึง 5,000 ตำลึงทองไหม ข้าก็ไม่แน่ใจ"

ฮูไห่ หัวหน้าลำดับสามเสริม "ในเมื่อฟานฉงกล้าเสนอทอง 5,000 ตำลึง อย่างน้อยในตัวพวกมันก็น่าจะมีไม่ต่ำกว่านั้น เราไม่ต้องกลัวว่ามันจะเบี้ยวหรอก"

มู่ปิน หัวหน้าลำดับแปดทำหน้าเหี้ยมเกรียม "งั้นเราปล้นพวกฟานฉงซะเลยดีกว่าไหม ได้ทองมากกว่า 5,000 ตำลึงแน่ๆ แถมไม่ต้องไปเสี่ยงรบกับทหารทางการพวกนั้นด้วย ทหารที่เกือบจะกินโต๊ะค่ายพยัคฆ์ทระนงได้ทั้งค่ายแบบนั้น ถ้าเราส่งคนไปรบด้วย คงเสียหายไม่น้อยแน่"

จางซื่อลี่ หัวหน้าลำดับสองส่ายหน้าคัดค้าน "ไม่ได้! พี่ใหญ่มีแผนจะรวบรวมค่ายโจรทั้งหมดในย่านนี้ให้เป็นปึกแผ่น ถ้าเราหักหลังพวกเดียวกันเอง ข่าวแพร่ออกไปชื่อเสียงเนินพญายมจะป่นปี้ ทีนี้จะไปชวนใครมาร่วมด้วยก็คงยากแล้ว"

พอจางซื่อลี่พูดจบ หัวหน้าคนอื่นๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย สถานการณ์บ้านเมืองในราชวงศ์ต้าจิ้นกำลังเสื่อมถอย ไม่ใช่แค่พวกตระกูลขุนนางหรือเศรษฐีที่รู้ทัน พวกโจรป่าอย่างพวกเขาก็มองออก เฝิงคุนเองก็เป็นคนทะเยอทะยานที่เตรียมการสำหรับอนาคตไว้แล้ว

จนถึงตอนนี้ เนินพญายมได้ผนวกค่ายโจรน้อยใหญ่ไว้ในสังกัดแล้วกว่าสิบแห่ง แต่ในพื้นที่รอยต่อระหว่างมณฑลยงโจวและเฉียนโจวนี้ ยังมีค่ายโจรอีกกว่า 200 แห่ง การจะปราบพยศหัวหน้าโจรเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

เฝิงคุนครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนสรุป "เรื่องค่ายพยัคฆ์ทระนงถือเป็นโอกาสดีที่จะแสดงแสนยานุภาพให้ค่ายอื่นเห็น พอเรายึดค่ายคืนได้ ทอง 5,000 ตำลึงนั่นเราจะรับไว้เป็นค่าเหนื่อย ส่วนทรัพย์สินอื่นของค่ายพยัคฆ์ทระนง ห้ามใครไปแตะต้องเด็ดขาด!"

จางซื่อลี่ถามต่อ "พี่ใหญ่ ทหารทางการพวกนั้นเขี้ยวลากดิน งานนี้จะให้ใครไป?"

เฝิงคุนกวาดตามองน้องๆ ทั้งเก้าคน สุดท้ายสายตาไปหยุดที่ฮูไห่ "เจ้าสาม ทหารทางการพวกนี้ของแข็ง เจ้าลงมือเองเถอะ พาเจ้าเก้ากับเจ้าสิบไปด้วย นอกจากคนของพวกเจ้าแล้ว ข้าจะให้ยืมทหารม้าเกราะเหล็ก 20 นาย กับทหารราบอีก 300 นายจากหน่วยของข้า ต้องตีค่ายพยัคฆ์ทระนงให้แตก และกำจัดทหารทางการพวกนั้นให้สิ้นซาก ให้ค่ายอื่นได้เห็นความน่าเกรงขามของเนินพญายมเรา!"

หัวหน้าทั้งสิบของเนินพญายมต่างมีกองกำลังส่วนตัว แต่เฝิงคุนมีกำลังพลในมือมากที่สุด

ฮูไห่ลุกขึ้นประสานมือรับคำ "ในเมื่อพี่ใหญ่ตัดสินใจแล้ว ข้าจะพาเจ้าเก้ากับเจ้าสิบไปจัดการเอง พี่ใหญ่วางใจได้ ด้วยทวนเหล็กในมือข้า ค่ายพยัคฆ์ทระนงต้องแตกพ่าย และทหารทางการพวกนั้นจะไม่มีใครรอดออกไปจากเขานี้ได้แม้แต่คนเดียว!"

เมื่อฟานฉงรู้ว่าเนินพญายมยอมช่วย เขาก็มอบทองคำ 5,000 ตำลึงให้เฝิงคุนทันที พร้อมรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าหลังเสร็จศึกจะมีของกำนัลให้อีก และจะยอมสวามิภักดิ์ต่อเนินพญายมตลอดไป

ไม่นานนัก ฮูไห่ "พญายมซ่งตี้" จางซั่ว "พญายมตูซื่อ" และ หยางหงเทา "พญายมห้าวิถี" ก็นำสมุนในสังกัด พร้อมด้วยทหารเสริมจากเฝิงคุน รวมเป็นกองทัพนับพันคน เคลื่อนพลมุ่งหน้าสู่ค่ายพยัคฆ์ทระนงอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีฟานฉงและลูกน้องที่เหลืออีก 70 กว่าคนติดตามไปด้วย

ทางด้านหลิวจี หลังจากยึดค่ายพยัคฆ์ทระนงได้เพียง 2 วัน ทหารใหม่ 420 นายที่คัดจากเชลยยังฝึกเดินแถวไม่ทันคล่อง เขาก็ได้รับรายงานด่วนจากด่านแรกว่ามีกองทัพนับพันบุกมาประชิดตีนเขา และมีคนจำได้ว่าฟานฉงอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย

หลิวจีรีบนำขุนพลคู่กายและทหารรบ 3 หมู่ รุดไปยังด่านแรกทันที ในบรรดาขุนพลที่ติดตามไป มีใบหน้าใหม่เพิ่มขึ้นมาสองคน

หลังจากสั่งประหารโจรชั่ว 216 คน หลิวจีได้รับแต้มวิญญาณเพิ่มมาอีก 216 แต้ม รวมเป็น 511 แต้ม

เขาตัดสินใจใช้ 500 แต้ม อัญเชิญขุนพลชั้นสาม 5 ครั้งรวด แม้ 500 แต้มจะพอสำหรับการอัญเชิญขุนพลชั้นสอง 1 ครั้ง แต่เขากลัวความเสี่ยง หากพลาดก็เสียฟรี เขาจึงเลือกปริมาณมากกว่าคุณภาพ

ผลปรากฏว่าโชคเข้าข้าง การอัญเชิญ 5 ครั้ง สำเร็จถึง 2 ครั้ง ได้ขุนพลต่งเซียนและเหลยปั๋วมาเสริมทัพ

ต่งเซียน ค่าพลังยุทธ์ 67 สติปัญญา 51 ความเป็นผู้นำ 66 เป็นขุนพลยุคราชวงศ์ซ่งใต้ สังกัดกองทัพเย่ว์เฟย เคยเป็นแม่ทัพหน้าและสร้างผลงานในการบุกขึ้นเหนือมากมาย

เหลยปั๋ว ค่าพลังยุทธ์ 65 สติปัญญา 43 ความเป็นผู้นำ 54 ขุนพลยุคปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เคยรับใช้อ้วนสุด แต่ภายหลังแยกตัวไปเป็นโจรภูเขาที่เขาซงซาน และเคยปล้นอ้วนสุดตอนตกอับด้วย

การสุ่ม 5 ครั้งได้มาถึง 2 คน ทำให้หลิวจีคิดว่าตัวเองดวงเฮงสุดๆ แต่ระบบก็ขึ้นข้อความเตือนว่า นี่เป็นเพราะ "สวัสดิการลับ" สำหรับผู้ใช้เลเวลศูนย์ ที่จะมีโบนัสเพิ่มโอกาสสำเร็จในการอัญเชิญขุนพลชั้นสาม

โบนัสโชคดีนี้ช่วยเพิ่มอัตราความสำเร็จให้สูงกว่า 1 ใน 16 แต่จะเพิ่มเท่าไหร่นั้นขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ

พอรู้ความจริง หลิวจีก็บ่นอุบว่าทำไมระบบไม่บอกแต่แรก ระบบก็ตอบกลับแบบกวนๆ ว่าเป็นสวัสดิการลับ ไม่มีหน้าที่ต้องแจ้ง แต่เห็นหลิวจีหลงตัวเองนักเลยหมั่นไส้บอกให้รู้ความจริง ทำเอาหลิวจีได้แต่มองบน

ส่วนที่มาของต่งเซียนและเหลยปั๋ว หลิวจีก็ยังใช้มุกเดิม เฉิงอี้ที่ได้เห็นฝีมือของทั้งสองถึงกับอึ้งแล้วถามหลิวจีว่า นายท่านไปช่วยชีวิตยอดฝีมือไว้กี่คนกันแน่?

หลิวจียักไหล่ทำท่าลึกลับ "แม้ฝีมือข้าจะงั้นๆ แต่ตาถึงนะจะบอกให้ ที่ข้าช่วยยอดฝีมือไว้ได้เยอะขนาดนี้ ก็เพราะข้าจงใจน่ะสิ! ถามว่าช่วยไว้กี่คนน่ะเหรอ? หึๆ ข้าเองก็จำไม่ได้แล้ว! นี่ความลับนะ ข้าไว้ใจเจ้าถึงยอมบอก!"

เฉิงอี้ถึงกับขนลุกซู่ รู้สึกเหมือนเห็นเขาปีศาจงอกออกมาจากหัวเจ้านายยังไงยังงั้น

[จบแล้ว]