บทที่ 37 - จัดทัพใหม่ (ตอนจบ)

บทที่ 37 - จัดทัพใหม่ (ตอนจบ)

สุดท้ายมีชายฉกรรจ์ 480 คนที่เลือกรับข้าวสารแล้วแยกย้ายกันไป ในจำนวนนั้นมีหลายสิบคนที่ไม่เชื่อคำเตือนของหลิวจี แอบลักลอบกลับไปหาครอบครัวที่อำเภอฉี แต่หารู้ไม่ว่าพวกตระกูลผู้มีอิทธิพลในอำเภอจับตามองครอบครัวของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา

แม้ราชสำนักต้าจิ้นจะเสื่อมถอย แต่บรรดาตระกูลขุนนางและผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นต่างสนับสนุนนโยบายเสริมกำลังชายแดนทางเหนืออย่างเต็มที่ เพราะถ้าพวกคนเถื่อนบุกลงมาได้จริง พวกเขาก็เดือดร้อนเหมือนกัน ดังนั้นการจัดการกับทหารหนีทัพจึงโหดเหี้ยมเด็ดขาด ชายฉกรรจ์หลายสิบคนที่แอบกลับไปถูกจับได้และถูกประหารชีวิตข้อหาหนีทัพทั้งหมด

ส่วนคนที่เหลือที่ไม่กลับไปอำเภอฉี ก็กระจัดกระจายกันไป ส่วนใหญ่ไปเป็นโจรบ้าง เป็นผู้ลี้ภัยบ้าง บางส่วนหนีไปอำเภออื่นแล้วก็ถูกตระกูลใหญ่จับไปเป็นทหารส่วนตัวอยู่ดี ในยุคกลียุคแบบนี้ จะหนีไปไหนก็หนีไม่พ้นชะตากรรมที่โหดร้าย

ความจริงพวกขุนพลของหลิวจีไม่ค่อยเห็นด้วยที่ปล่อยคนไปง่ายๆ แบบนั้น แต่ในเมื่อหลิวจีเป็นนายท่าน พวกเขาก็ได้แต่เตือนอ้อมๆ ว่าคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก หลิวจีมองดูคน 218 คนที่เหลืออยู่แล้วก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ พยักหน้ารับ

เวลาผ่านไปจนถึงวันที่ 16 เดือน 11 ปีรัชศกต้าจิ้นที่ 425 หลิวจีและพรรคพวกพักอยู่ในหุบเขาเขตอำเภอก่งมาได้ 6 วันแล้ว

ในเวลา 6 วันนี้ ทหารรบ 150 นายไม่ได้เก่งกาจขึ้นแบบก้าวกระโดด เพราะเวลามันสั้นเกินไป ต่อให้มีเทพแห่งการบัญชาการอย่างเล่ออี้มาคุมฝึก ก็เสกคนธรรมดาให้เป็นยอดมนุษย์ในพริบตาไม่ได้ แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดคือระเบียบวินัย แถวทหารดูเป็นระเบียบขึ้นมาก คำสั่งซ้ายหันขวาหันเริ่มทำได้พร้อมเพรียง แค่นี้ก็นับว่าสำเร็จไปขั้นหนึ่งแล้ว

ในการฝึก 150 นายนี้ หลิวจีก็มีส่วนร่วมด้วย เขาเอารูปแบบการฝึกทหารแบบยุคปัจจุบันที่เคยเรียนตอนเข้าค่าย รด. หรือตอนรับน้องมาใช้ เช่น การฝึกเข้าแถว การยืนท่าตรงแบบทหาร ตอนแรกพวกเล่ออี้ก็มองแบบงงๆ ว่าจะให้ยืนนิ่งๆ ตากแดดไปทำไม

แต่พอฝึกไปได้ไม่กี่วัน เมื่อเห็นทหาร 150 นายจัดแถวหน้ากระดานเรียงห้า เดินสวนสนามพร้อมตะโกน "ซ้าย ขวา ซ้าย" ดังกึกก้อง เดินไปข้างหน้า 50 ก้าวโดยที่แถวไม่แตกเลยแม้แต่นิดเดียว พวกเล่ออี้ถึงกับทึ่งและรีบเสนอหลิวจีว่า วิชานี้ห้ามแพร่งพรายให้คนนอกรู้เด็ดขาด มันคือสุดยอดวิชาจัดทัพชัดๆ

นอกจากสอนท่ายืนแล้ว หลิวจียังใช้เวลาว่างไปนั่งคุยกับพวกทหาร คอยล้างสมอง... เอ้ย ปลุกใจพวกเขาว่าการมีฮัวหยง เฉินฮ่าว และยอดขุนพลคนอื่นๆ อยู่ด้วย การไปเฉียนโจวไม่ใช่ไปตาย แต่ไปสร้างวีรกรรมและคว้าความร่ำรวยต่างหาก

ทหารที่เหลืออยู่เริ่มประจักษ์แก่สายตาตัวเองแล้วว่า ขุนพลของท่านนายกองแต่ละคนมีฝีมือระดับปีศาจจริงๆ ในโลกนี้ขุนพลเก่งๆ สำคัญมากในการรบ บางทีแค่ขุนพลสองฝ่ายดวลกันก็ตัดสินผลแพ้ชนะของสงครามได้เลย

ดังนั้นคำโฆษณาชวนเชื่อของหลิวจีจึงได้ผลดีเยี่ยม ดูได้จากความตั้งใจในการฝึกของทหารที่เพิ่มขึ้นผิดหูผิดตา

ตลอด 6 วันนี้ หลิวจีฝึกวรยุทธ์กับฮัวหยงอย่างหนัก ผลที่ได้คือน่าตกใจมาก ค่าพลังยุทธ์ของเขาเพิ่มขึ้นมาอีก 4 แต้ม กลายเป็น 21 แต้มแล้ว

ระบบอธิบายว่าที่เพิ่มเร็วขนาดนี้เพราะเดิมทีพื้นฐานหลิวจีเป็นศูนย์ พอได้ฝึกอย่างถูกวิธีในช่วงแรกเลยพัฒนาเร็วเหมือนติดจรวด แต่หลังจากนี้คงไม่เร็วแบบนี้แล้ว ต้องอาศัยความเพียรพยายามสะสมไปเรื่อยๆ

อีกเรื่องที่น่าดีใจคือ การที่หลิวจีร่วมฝึกทหารกับพวกเล่ออี้ ทำให้ค่าความเป็นผู้นำของเขาเพิ่มขึ้นมา 1 แต้มด้วย

แต่เรื่องที่ทำให้หลิวจีดีใจที่สุดในรอบ 6 วันนี้คือ พอค่าพลังยุทธ์แตะ 21 แต้ม เขาก็ลองเสี่ยงดวงใช้แต้มวิญญาณ 100 แต้มอัญเชิญขุนพลชั้นสามดู ตอนนี้อัตราความสำเร็จเพิ่มเป็น 1 ใน 16 แล้ว และโชคก็เข้าข้าง เขาอัญเชิญสำเร็จ! ได้ขุนพลราชวงศ์ซ่งนามว่า "หานเทา" ออกมา

หานเทา ค่าพลังยุทธ์ 68 ค่าสติปัญญา 51 ค่าความเป็นผู้นำ 58 เดิมเป็นนายทหารฝึกสอนแห่งราชวงศ์ซ่ง ฉายา "ขุนพลร้อยชนะ" (ไป่เซิ่งเจี้ยง) เคยถูกส่งไปปราบโจรเขาเหลียงซานแต่ถูกจับได้และยอมจำนน ต่อมาได้เป็นหนึ่งในผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซาน ลำดับที่ 42 ดาราแห่งพิภพตี้เวยซิง สุดท้ายตายในศึกปราบฟางล่าที่เมืองฉางโจว

หลิวจีมั่นใจมากว่า 108 ผู้กล้าเขาเหลียงซานเป็นตัวละครในนิยาย แต่นี่เขากลับอัญเชิญหานเทาออกมาได้จริงๆ แสดงว่าระบบนี้ไม่ได้จำกัดแค่บุคคลในประวัติศาสตร์ แต่รวมถึงตัวละครในวรรณกรรมด้วย

แต่ไม่ว่าจะจริงหรือแต่ง ขอแค่อัญเชิญออกมาแล้วเป็นคนจริงๆ ช่วยรบได้ หลิวจีก็พอใจหมดแหละ ความทรงจำที่ระบบยัดใส่หัวหานเทาก็ยังคงเป็นพล็อตเดิมๆ คือเคยได้รับความช่วยเหลือจากหลิวจีแล้วมาตอบแทนบุญคุณ บรรดาขุนพลคนอื่นฟังคำอธิบายแถๆ ของหลิวจีจนชินชาแล้ว ก็เลยไม่สงสัยอะไร

มีแค่เฉิงอี้ที่รู้สึกทะแม่งๆ ว่าทำไมจู่ๆ ก็มีคนโผล่มาอีกแล้ว แต่ในเมื่อเจ้านายบอกว่าเป็นคนเก่าคนแก่ เฉิงอี้ก็เก็บความสงสัยไว้ในใจ

ตอนนี้หลิวจีมีขุนพลในมือ 8 คนแล้ว ทุกคนมีค่าพลังยุทธ์เกิน 60 ทั้งนั้น แถมมีระดับตำนานถึง 2 คน คือฮัวหยงและเฉินฮ่าว ทัพของเขานับว่าหรูหราอู้ฟู่มาก

ในยุคนี้ ขนาดเจ้าเมืองบางคนยังมีขุนพลเก่งๆ ไม่เท่าหลิวจีเลยด้วยซ้ำ

สองพี่น้องฝาแฝด หลินซีหย่าและหลินซีเหวิน เห็นหลิวจีฝึกวิชากับฮัวหยง ก็มาออดอ้อนขอเรียนบ้าง หลิวจีเห็นว่าไปชายแดนอันตราย ถ้าผู้หญิงมีวิชาติดตัวไว้บ้างก็ดี เลยให้ฮัวหยงช่วยสอนพื้นฐานให้พวกนาง

สิ่งที่ทำให้หลิวจีอ้าปากค้างคือ ตอนแรกเขาสแกนดูค่าสถานะของสองสาว หลินซีหย่ามีพลังยุทธ์ 12 สติปัญญา 67 ความเป็นผู้นำ 33 ส่วนหลินซีเหวินมีพลังยุทธ์ 12 สติปัญญา 63 ความเป็นผู้นำ 29 นอกจากฉลาดพอตัวแล้วก็ไม่มีอะไรโดดเด่น

แต่พอเรียนยุทธ์กับฮัวหยงแค่ไม่กี่วัน ค่าพลังยุทธ์ของหลินซีหย่าพุ่งไปที่ 23 ส่วนหลินซีเหวินแซงหน้าพี่สาวไปที่ 24 พรสวรรค์คนเรานี่มันไม่เท่ากันจริงๆ ขนาดหลิวจีมีระบบช่วยอัดฉีดแต้มให้ตั้งเยอะ ตอนนี้ยังมีแค่ 21 แต้มเอง

เทียบกันแล้วหลิวจีใช้เวลา 6 วันเพิ่มมา 4 แต้ม แต่สองสาวเพิ่มมาเป็นสิบแต้ม หลิวจีรู้สึกเสียเซลฟ์นิดหน่อย แต่ก็ดีใจที่พวกนางเก่งขึ้น อย่างไรก็ตามเขาตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะต้องขยันฝึกให้มากกว่านี้ จะยอมให้เมีย... เอ้ย ผู้หญิงของตัวเองเก่งกว่าไม่ได้ เสียศักดิ์ศรีลูกผู้ชายหมด

คืนวันที่ 15 เดือน 11 เล่ออี้มาหารือกับหลิวจีว่า ตอนนี้ทหาร 150 นายพอจะเดินทัพเป็นระเบียบได้แล้ว น่าจะออกเดินทางต่อมุ่งหน้าสู่อำเภอเฉิงอินได้แล้ว การฝึกสามารถทำไประหว่างเดินทางได้ และเมื่อเข้าเขตมณฑลหว่านโจว โจรผู้ร้ายชุกชุม ก็ถือโอกาสใช้โจรพวกนั้นเป็นคู่ซ้อมมือในการฝึกภาคสนามไปในตัว

อีกอย่างในหนังสือราชการระบุว่าต้องพาคนไปให้ครบ 500 นาย ดังนั้นเราต้องไปหาคนเพิ่มในมณฑลหว่านโจว

หลิวจีเห็นด้วยทันที เขาตั้งใจจะใช้พวกโจรเป็นเป้าซ้อมมืออยู่แล้ว แถมยังจะได้ยึดอาวุธ เสบียง เงินทอง และกวาดต้อนคนมาเป็นทหารเพิ่มด้วย เช้าวันที่ 16 เดือน 11 หลิวจีจึงสั่งให้เก็บข้าวของ ออกจากหุบเขา มุ่งหน้าสู่มณฑลหว่านโจวต่อไป

[จบแล้ว]