บทที่ 40

บทที่ 40 - ทักษะลมหายใจระดับ 2

༺༻

"นี่มัน... สมกับเป็นเคล็ดวิชาลมหายใจระดับสูงจริงๆ"

ม่านแสงขยับไหว ทำให้อีวานตะลึงงัน

นี่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าการไขความลับของยามหาสมุทรครามเสียอีก เมื่อพิจารณาถึงความพยายามที่เขาทุ่มเทให้กับยา

"ถ้าฉันฝึกเคล็ดวิชาลมหายใจอินทรีสันเขาสูงจริงๆ ฉันคงได้ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แน่"

อันที่จริง เขาได้รับค่าประสบการณ์จากการหมั่นฝึกฝนเคล็ดวิชาลมหายใจกระแสพุ่งระดับเด็กฝึก แต่จังหวะมันช้าเกินไป การเปลี่ยนไปใช้เคล็ดวิชาลมหายใจระดับสูงย่อมให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม เขายังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะใช้เคล็ดวิชาลมหายใจใดแทนเคล็ดวิชาลมหายใจกระแสพุ่ง

อย่างที่โกลว์บอก อินทรีสันเขาสูงมีปัญหาเยอะเกินไปและขาดวิธีการฝึกฝนและยาลับที่สอดคล้องกันสำหรับระดับอัศวิน

"ก๊อก ก๊อก"

"พ่อ"

ผ่านไปอีกสองสามชั่วโมง และในขณะที่อีวานคิดว่าพ่อของเขาคงไม่มาแล้ว ก็มีเสียงเคาะประตู และแน่นอนว่าเป็นเลเดอร์ที่อยู่ข้างนอก

เลเดอร์พูดตรงๆ "แกโตแล้ว คิดให้ดีถึงเส้นทางที่แกอยากจะเดินต่อจากนี้"

พูดจบ เขาก็ยื่นม้วนหนังสัตว์สี่ม้วนขนาดต่างกันให้อีวาน ตบไหล่เขา แล้วหันหลังเดินจากไป

คนเป็นพ่อก็ยังคงพูดน้อยเหมือนเดิม

"ทำไมทุกคนถึงชอบบันทึกบนหนังสัตว์กันจังนะ?"

เมื่อปิดประตู อีวานเริ่มตรวจสอบม้วนหนังสัตว์สี่ม้วนที่มีรูปร่างเป็นเอกลักษณ์ — เคล็ดวิชาลมหายใจกบยักษ์โกไลแอธระดับเด็กฝึกและยาลับลมหายใจที่สอดคล้องกัน รวมถึงเคล็ดวิชาลมหายใจกบยักษ์โกไลแอธระดับอัศวินและยาลับที่สอดคล้องกัน

เคล็ดวิชาลมหายใจกบยักษ์โกไลแอธมีความสมบูรณ์กว่าอินทรีสันเขาสูงอย่างเห็นได้ชัด

ในฐานะเคล็ดวิชาลมหายใจระดับกลาง ระดับเด็กฝึกประกอบด้วย 36 กระบวนท่า ซึ่งแสดงถึง 36 เทคนิค ดูเหมือนจะสมบูรณ์ แต่ขาดเทคนิคที่เชื่อมโยงกับความสามารถในการย่อยอาหารของกระเพาะ

ตามคำบอกเล่าของเลเดอร์ เทคนิคที่หายไปนั้นควรจะได้รับการถ่ายทอดปากเปล่า และปู่ทวดของเขาก็ไม่ได้รับการสอนมา

เขากวาดตามองวิชาระดับอัศวิน เทคนิคเหล่านี้ซับซ้อนกว่า โดยแต่ละเทคนิคแตกย่อยเป็นสองถึงสามท่าทาง รวม 101 กระบวนท่า ซึ่งสอดคล้องกับ 39 เทคนิค รวมถึงท่าไม้ตายลับเฉพาะของระดับอัศวิน

"ยาลับกบยักษ์โกไลแอธระดับเด็กฝึกได้รับการฟื้นฟูมาก่อนหน้านี้ ในขณะที่ส่วนผสมหลักของยาลับระดับอัศวินนั้นหายาก และยาตัวหนึ่งที่สอดคล้องกับท่าไม้ตายลับได้สูญหายไป ยังมีข้อบกพร่องสำคัญอยู่" เขาถอนหายใจเบาๆ ขาดแม้กระทั่งเคล็ดวิชาลมหายใจระดับกลางที่สมบูรณ์—ตระกูลของเขาล้าหลังขุนนางในเรื่องนี้มากโข

เช้าวันรุ่งขึ้น

[ค่าประสบการณ์ทักษะการปรุงยา +1]

[ทักษะการปรุงยา: lv2(193/200)]

ขณะที่กลุ้มใจเรื่องเคล็ดวิชาลมหายใจกบยักษ์โกไลแอธ อีวานพบว่าค่าประสบการณ์ทักษะการปรุงยาของเขาเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้มโดยไม่มีสัญญาณเตือน

"อย่างที่คิด การขายยาในชื่อตัวเองและมีคนใช้นั้น ช่วยเพิ่มชื่อเสียง ซึ่งในทางกลับกัน ก็เพิ่มค่าประสบการณ์" เขาครุ่นคิด ไม่แปลกใจกับผลลัพธ์ เมื่อเขามอบยาให้โกลว์เมื่อวาน เขาจงใจเน้นย้ำว่าเขาปรุงเอง—มันเป็นการทดสอบ

และผลก็ออกมาตามที่เขาคาดไว้เป๊ะ

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ยาทุกตัวที่จะสร้างชื่อเสียงได้ ผู้คนต้องเห็นว่าคุณมีความสามารถ และยาตัวเดียวที่เขามั่นใจที่จะเสนอคือยามหาสมุทรคราม แต่ด้วยความล้ำค่าของมัน เขาไม่กล้าทำการตลาดให้โจ่งแจ้งเกินไป กลัวว่าจะนำปัญหามาสู่ตัวเขาและตระกูลมาริชาดอน

"ทักษะการปรุงยาจะก้าวหน้าไปทีละขั้น ทักษะลมหายใจคือกุญแจสำคัญ" อีวานสรุปหลังจากคิดใคร่ครวญ มีเพียงการเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากขึ้นเท่านั้นที่เขาจะรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้

บีแมนมาถึงสวนหลังบ้านและเห็นน้องชายกำลังฝึกกระบวนท่าและเทคนิคจากเคล็ดวิชาลมหายใจกบยักษ์โกไลแอธทันที

"อีวาน ตัดสินใจได้หรือยัง?"

"ยังครับ ผมแค่อยากเข้าใจให้มากขึ้นจะได้ตัดสินใจได้อย่างรอบคอบ"

"ให้พี่สอนไหม" บีแมนเสนอ

เมื่อเห็นว่าน้องชายมีแผนในใจ บีแมนไม่ได้พูดอะไรมากและเสนอตัวจะสอนเอง

ทว่า อีวานกล่าว "ที่สำคัญกว่านั้น ผมมีเรื่องสำคัญที่หวังว่าพี่จะช่วยผมได้ บีแมน"

บีแมนถามสบายๆ "อะไรล่ะ?"

อีวานพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ช่วยผมรวบรวมเคล็ดวิชาลมหายใจหน่อยครับ แม้แต่ของที่ไม่สมบูรณ์ก็ได้ ผมแลกกับยามหาสมุทรครามได้ รวมถึงส่วนผสมสำหรับยาด้วย เดี๋ยวผมจะปรุงยาล็อตใหญ่เร็วๆ นี้และต้องการวัตถุดิบเพิ่ม"

เมื่อได้ยินดังนั้น บีแมนขมวดคิ้วและมองเขาด้วยความสับสน รู้สึกว่าคำขอนั้นแปลกประหลาดเล็กน้อย

"อีวาน น้องชาย ถามได้ไหมว่าทำไม?"

หลังจากเงียบไปหลายวินาที อีวานกล่าว "ผมจะไปเกาะที่มีจอมเวทกลางทะเล เพื่อแสวงหาวิถีแห่งการฝึกฝนจอมเวท"

"อะไรนะ?" บีแมนอึ้ง แล้วเขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว "นายคงไม่ได้หมายถึงที่นั่น สถานที่อันตรายที่ลูกหลานขุนนางหลายคนไปตายกันหรอกนะ"

ในฐานะทหารรับจ้างที่คลุกคลีกับเหล่านักสำรวจบ่อยๆ เขารอบรู้ข่าวสาร เขาเพิ่งได้ยินข่าวซุบซิบที่ผู้คนคุยกันอย่างสนุกปาก เกี่ยวกับการตายของลูกหลานขุนนางหลายคนที่เกี่ยวข้องกับการฝึกฝนจอมเวท ซึ่งรายละเอียดเบื้องลึกยังไม่มีใครรู้

อีวานพยักหน้า "คงเป็นสถานที่อันตรายที่พี่พูดถึงนั่นแหละ"

บีแมนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันทีและถามด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก "นายไม่ได้คิดจะแก้แค้นให้เฒ่าโอริโอใช่ไหม? มัน—มันไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้น ความสัมพันธ์ของนายกับเขายังไม่น่าจะลึกซึ้งถึงขั้นนั้นนะ"

นี่ทำให้อีวานอึ้งไปเลย ช่างเป็นการเชื่อมโยงตรรกะที่ล้ำลึกเหลือเกิน

เขาอธิบายด้วยความรู้สึกทั้งขำทั้งจำยอม "ผมดูเหมือนคนโง่เง่าเต่าตุ่นขนาดนั้นเลยเหรอ? ผมอยากเรียนรู้วิถีจอมเวทจริงๆ ส่วนเรื่องอันตรายที่พี่พูด ถ้าที่นั่นไม่อันตราย ก็คงไม่ถึงคิวผมหรอก ต่อให้ผมอยากไป ขุนนางก็คงไม่ให้โอกาส"

"ก็มีเหตุผล" บีแมนยอมรับ

เมื่อเห็นเขาดูจริงใจ ไม่ได้เสแสร้ง บีแมนตระหนักว่าเขาคิดผิด เมื่อพิจารณาจากวิธีดำเนินการของขุนนาง ดูเหมือนจะเป็นโอกาสที่หาได้ยากจริงๆ

อีวานพูดต่อ "เหมือนที่พี่บอก กลุ่มทหารรับจ้างโล่ยักษ์จะไม่ได้รับผลกระทบมากนักจากการมีหรือไม่มีสมาชิกอย่างผม การมีโอกาสหายากแบบนี้ ผมขอออกไปเสี่ยงด้วยตัวเองดีกว่าจะติดแหง็กอยู่ที่ท่าเรือปลาบินตลอดไป"

ความสนใจของบีแมนถูกกระตุ้น "เป็นไง พี่น้องเราไปด้วยกันไหม?"

หน้าของอีวานทะมึนลง และเขาตบพี่ชายอย่างระอา "พี่จะใจร้อนแบบนี้ได้ยังไง? ยังไงก็เถอะ จัดการเรื่องที่ผมฝากให้เสร็จก่อน ผมต้องเตรียมตัวให้พร้อมกว่านี้และรักษาชีวิตให้ดีๆ ไป ไปได้แล้ว"

อีวานยื่นยามหาสมุทรครามขวดสุดท้ายที่เหลืออยู่ให้เขา เร่งให้เขารีบไปจัดการธุระ

บีแมนออกจากบ้านตระกูลมาริชาดอนอย่างมึนงง แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าการรวบรวมเคล็ดวิชาลมหายใจที่ไม่สมบูรณ์ดูจะไม่ค่อยเกี่ยวกับการเตรียมตัวสักเท่าไหร่ เอาเถอะ เขาคิด น้องชายอีวานคงไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม จะไปสนรายละเอียดทำไม?

"เรื่องนี้จัดการไม่ง่ายเลยแฮะ มีปัจจัยเกี่ยวข้องเยอะ คนอื่นอาจจะไม่ยอมไว้หน้าฉัน" เขารู้สึกว่าอีวานประเมินพี่ชายคนนี้สูงเกินไป ขณะเดินไปที่สำนักงานใหญ่กลุ่มทหารรับจ้างโล่ยักษ์พลางครุ่นคิด เขาเกาหัวและตัดสินใจตรงไปที่นั่นเลย

ในขณะเดียวกัน อีวานกำลังใคร่ครวญเคล็ดวิชาลมหายใจกบยักษ์โกไลแอธอยู่ที่สวนหลังบ้าน เมื่อจู่ๆ เขาก็เห็นพอลปรากฏตัวขึ้น

เช่นเดียวกับพี่คนรอง พอเห็นเขาศึกษา พอลก็เสนอตัวสอนเขาเช่นกัน

[ค่าประสบการณ์ทักษะลมหายใจอัศวิน +36]

[ทักษะลมหายใจอัศวิน: lv2(29/200)]

ในตอนเย็น ผ่านทางม่านแสง อีวานเห็นข้อมูลที่เขาแสวงหา แสงแห่งปัญญาขนาดย่อมร่วงหล่นลงมาอย่างเงียบเชียบ ในชั่วขณะแห่งความใจลอยนี้ ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับเคล็ดวิชาลมหายใจสามประเภทที่เขาเรียนรู้มานั้นครอบคลุมยิ่งขึ้น ซึ่งจะช่วยเพิ่มการควบคุมปราณโลหิตภายในร่างกาย

ทักษะการต่อสู้ด้วยดาบ การขี่ม้า และการยิงธนูที่เกี่ยวข้อง ก็ได้รับความเข้าใจลึกซึ้งขึ้นเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้รับแสงแห่งปัญญาเลเวล 2 อันใหม่ ตอนนี้มีแสงแห่งปัญญาสองอันรวมกัน: เลเวล 1 หนึ่งอัน และเลเวล 2 หนึ่งอัน

เขาได้สติกลับมาพร้อมความรู้สึกสูญเสีย ปรารถนาที่จะยืดแข้งยืดขาและปลดปล่อยทักษะที่สะสมอยู่ในอกทันที

"อีวาน ดึกป่านนี้จะไปไหน?"

ด้วยความตั้งใจที่จะลงมือทำ อีวานเพิ่งออกจากห้องก็เจอกับบีแมนที่กำลังมาหาเขา

โดยไม่รอให้เขาพูด บีแมนลากเขากลับเข้าไปในห้อง พูดอย่างตื่นเต้นว่า "ฉันเอาของดีมาให้นาย"

༺༻