บทที่ 46 ทรานส์ฟอร์เมอร์-รถฐานทัพ, การทดสอบ

บทที่ 46 ทรานส์ฟอร์เมอร์-รถฐานทัพ, การทดสอบ

ที่อยู่ที่เจิ้งมู่มอบให้หลี่ผิงนั้น แท้จริงคือสถานที่ซ่อนบ้านพักโครงสร้างเหล็กที่เขาฝากครอบครัวหลีสร้างไว้

พ่อหลีเมื่อได้ยินว่าเจิ้งมู่ คนหนุ่มที่ตนเคยเห็นแววดี กลับถูกมหาวิทยาลัยเซิ่งชิงและมหาวิทยาลัยเทียนเป่ยปฏิบัติอย่างเย็นชา ก็อดไม่ได้ที่จะอยากช่วยเหลือ แม้ไม่รู้ว่าเขาจะเอาบ้านโครงสร้างเหล็กทั้งหลังนี้ไปทำอะไร แต่การเร่งสร้างให้เสร็จก่อนเวลาก็ย่อมไม่มีข้อเสีย

สองวันก่อนที่เหอกวงจะส่งรถสั่งการหุ้มเกราะนี้มาให้ที่เมืองหยุนถง บ้านพักเหล็กนี้ก็เสร็จเรียบร้อยก่อนกำหนดแล้ว

บ้านพักถูกคลุมด้วยผ้าใบผืนใหญ่ที่ขึงไว้บนโครงสูง กลางคืนเมื่อเจิ้งมู่แอบเข้ามา ก็ไม่มีใครทันสังเกตเห็น ที่นี่จึงมีเพียงเงาร่างเงียบสงัดของบ้านพักโครงสร้างเหล็กสไตล์หลังสงคราม เปลือยเปล่าไร้การตกแต่ง ตั้งตระหง่านอยู่ และอีกด้านหนึ่ง รถสั่งการหุ้มเกราะรุ่นเกราะมังกร 31  ก็นอนนิ่งอย่างสงบ

บนท้องฟ้าเหนือตัวบ้าน อินทรีเหล็กก็ยังคงลาดตระเวนบินวนอยู่บริเวณรอบๆ เจิ้งมู่จึงสั่งให้ T-800 ออกไปเฝ้าพื้นที่รอบๆบริเวณก่อสร้าง จากนั้นเขาก็หยิบสิ่งของมากมายออกมาจากกระเป๋าเก็บของ

นอกจากชิ้นส่วนกลไกที่เขาแปลงจากวัสดุสีม่วงระดับหายากที่ซื้อจากศูนย์การค้าแล้ว ยังมีอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์อีกเป็นพะเนิน ที่เขากับหลีเฉิงคุนช่วยกันหามาในช่วงก่อนหน้านี้

เเละชิ้นส่วนสีม่วงระดับหายากห้าชิ้นที่เขาเตรียมไว้ ได้แก่:

【ระบบอาวุธ "ปืนเลเซอร์ดับสูญ ที่แปลงจากหางแมงป่องไฟสีฟ้า】

【ระบบลาดตระเวน "โดม" ที่แปลงจาก หนังมังกรสีสัน】

【ระบบอาวุธหนัก "กระแสธาร" ที่แปลงจาก ไข่แมลงระเบิด】

【ระบบโลจิสติกส์ "ผู้เชี่ยวชาญวันสิ้นโลก" ที่แปลงจาก ซากผู้นำสไลม์】

【ระบบพลังงาน "เมทริกซ์แม่เหล็กไฟฟ้า" ที่แปลงจาก แก่นปลาสายฟ้า】

มอนสเตอร์ที่ให้กำเนิดวัสดุเหล่านี้ ล้วนเป็นอสูรที่โผล่มาในรอบๆเมืองหยุนถงตลอดหลายปี พวกมันถูกผู้ปลุกอาชีพขั้นสูงสังหารแล้วส่งมาขายต่อยังศูนย์การค้าของเมืองเล็กๆอย่างหยุนถง จึงแทบไม่มีใครที่อยู่ในสายดำรงชีพกล้าจะแตะต้องวัสดุแบบนี้ หากไม่ใช่เจิ้งมู่ซื้อไว้ คงถูกส่งต่อไปยังเมืองใหญ่เสียแล้ว

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังมีสกิล 【คลื่นกลไกนาโน】 ที่สามารถแปลงวัสดุหาสีม่วงระดับหายากอย่าง 【แกนบิดเบี้ยว】 ซึ่งเขาตั้งใจจะใช้ในครั้งนี้ด้วย

เจิ้งมู่จึงนำ 【รังกลไก】 ออกมา ตั้งตระหง่านต่อหน้ากองวัสดุและชิ้นส่วนที่สูงเหมือนภูเขาลูกเล็ก ฟเขาสูดลมหายใจลึก แล้วสั่งระบบในสมอง

“คำนวณให้ที ถ้าใช้พิมพ์เขียวของทรานส์ฟอร์เมอร์·ออพติมัสไพรม์ มาประกอบกับชิ้นส่วนพวกนี้ โอกาสสำเร็จจะมีเท่าไหร่?”

【กำลังคำนวณ... ความเป็นไปได้ 90%】

เมื่อได้คำตอบ เจิ้งมู่จึงกัดฟัน โอกาสสำเร็จมีมากถึง 90 เปอร์เซ็นต์ นับว่าสูงที่สุดแล้วในสภาพที่ไม่มีพิมพ์เขียวตรงตามแบบ ความล้มเหลว 10 เปอร์เซ็นต์นั้นทำได้เพียงจำนน รอพึ่งโชคจากภารกิจระบบคงไม่ทันใจ หากอยากสร้างสิ่งประดิษฐ์กลไกในอนาคต เขาต้องใช้พิมพ์เขียวเป็นแกน แล้วลองปรับผสมเอง

เจิ้งมู่ไม่ใช่คนลังเลอยู่เเล้ว เขาจึงตัดสินใจเด็ดขาดทันที

“ประกอบเลย!”

ทันใดนั้น สนามพลังที่มองไม่เห็นพลันหมุนวนขึ้นรอบพื้นที่ก่อสร้าง เสียงระบบดังในหัวของเขาไม่หยุด

【ไม่ตรงกับพิมพ์เขียวที่กำหนดไว้ กำลังรีเซ็ตการคำนวณการประกอบ...】

【กำลังประกอบตามเส้นทางที่ไม่รู้จัก ความเป็นไปได้ 90% ระวังความเสี่ยงของความเสียหาย】

【โครงหลักบ้านพักโครงสร้างเหล็ก โหลดเสร็จ】

【รถสั่งการหุ้มเกราะ เกราะมังกร  31 โหลดเสร็จ】

【รังกลไก โหลดเสร็จ】

【ระบบอาวุธ "ปืนเลเซอร์ดับสูญ" โหลดเสร็จ】

【ระบบลาดตระเวน "โดม" โหลดเสร็จ】

【ระบบอาวุธหนัก "กระแสธาร" โหลดเสร็จ】

【ระบบโลจิสติกส์ "ผู้เชี่ยวชาญวันสิ้นโลก" โหลดเสร็จ】

【ระบบพลังงาน "เมทริกซ์แม่เหล็กไฟฟ้า" โหลดเสร็จ】

【ระบบซ่อมแซมตัวเองนาโน โหลดเสร็จ】

เจิ้งมู่กลั้นหายใจ ตื่นเต้นจนมือที่กำอยู่สั่นสะท้าน  ก้อนแสงเบื้องหน้าบิดเบี้ยวไปมาไม่หยุด การแจ้งเตื่อน “โหลดเสร็จ” ที่ขึ้นมาทีละบรรทัดทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาจากอก

เพราะถ้าล้มเหลวเพียงชิ้นเดียว ทั้งงานก็จะพังพินาศ

วัสดุอื่นๆเสียยังพอทน แต่ถ้ารังกลไกล้มเหลว เขาคงเจ็บปวดจนแทบหายใจไม่ออก

ขณะที่ความคิดฟุ้งซ่านเกือบกลืนกินเขาไป เสียงระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

【แกนพลังงาน ออลสปาร์ก โหลดเสร็จ】

สำเร็จ! สำเร็จ!

เจิ้งมู่กระโดดเฮลั่น กำปั้นสั่นสะท้านด้วยความดีใจสุดขีด

ในเวลานี้บ้านพักโครงสร้างเหล็กได้หายไป วัสดุมูลค่าหลายร้อยล้านได้หายไป อุปกรณ์ไฟฟ้าที่ซื้อมาก็หายไปหมด เหลือไว้เพียงรถสั่งการหุ้มเกราะหนึ่งคัน

แต่รถคันนี้...ไม่ใช่เกราะมังกร 31 อีกต่อไป!

เพราะมันได้กลายเป็นรถรบยักษ์สูงสิบห้าเมตร ตีนตะขาบและล้อแต่ละเส้นสูงกว่าเกราะมังกร 31 ตัวรถสีเขียวทหารเข้ม ด้านข้างประดับด้วยสัญลักษณ์ ทรานส์ฟอร์เมอร์—แต่ไม่ใช่ออโต้บอทของออพติมัสไพรม์ หากเป็นตราของ ดีเซ็ปติคอน!

รูปลักษณ์ไม่ใช่เพียงรถรบ หากแต่เหมือนอาคารสูงสี่ห้าชั้นที่ขยับได้จริง

ดวงตาของเจิ้งมู่ลุกวาวด้วยเปลวไฟแห่งความเร่าร้อน “ใช่! แบบนี้แหละ ฮ่าๆๆ ฉันอยากเห็นจริงว่าผู้ปลุกอาชีพระดับ SSS คนไหน จะกล้าบุกผ่านรถฐานทัพของฉันไปได้บ้าง!”

เสียงหัวเราะสะท้อนก้องกลางรัตติกาล พื้นที่ก่อสร้างมืดเงียบกลับสั่นสะเทือนด้วยความสะใจของเขา

เขารีบจัดพื้นที่ในกระเป๋าเก็บของให้ว่างพอจะรับเจ้ายักษ์เขียวตรงหน้าเข้าไปอีกคัน

…..

รุ่งเช้า

ขณะพ่อหลีเพิ่งส่งลูกชายขึ้นรถรับส่งเพื่อไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยเตรียมทหารตะวันตกเฉียงใต้ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาทันที

พอกดรับ เสียงลูกน้องที่ตื่นตระหนกก็ดังลั่น “เจ้านาย! แย่แล้ว! บ้านพักที่สร้างให้คุณชายเจิ้งหายไปแล้ว!”

พ่อหลีถึงกับงงงวย บ้านพัก...หายไป? มันหมายความว่ายังไง?