บทที่ 44 ท้องฟ้าก็ต้องมีดวงตาของฉัน

บทที่ 44 ท้องฟ้าก็ต้องมีดวงตาของฉัน

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เจิ้งมู่กับพวกยังคงนัดกันออกไปตะลุยป่าใหญ่ เพื่อเก็บเลเวลกันอย่างสม่ำเสมอ

เจิ้งมู่ก็ถือว่าฉลาดพอตัว เขาไม่ได้พาทีฟาไปโผล่ต่อหน้าหลั่นปิ่งเยว่บ่อยนัก โดยใช้เหตุผลที่ฟังดูเข้าท่าว่า "เธออยู่บ้านช่วยทำความสะอาด จัดห้องให้เรียบร้อยก็พอแล้ว"

คำพูดแบบนี้หลั่นปิ่งเยว่ก็ยอมรับได้ แถมสายตาที่มองมายังเจิ้งมู่ยังนุ่มนวลขึ้นกว่าแต่ก่อนด้วย

ไม่รู้ว่าเพราะการปรากฏตัวของทีฟา ที่ทำให้เธอรู้สึกถึงภัยคุกคามหรือไม่ แต่ทั้งเจิ้งมู่เอง รวมถึงหลีเฉิงคุนที่คอยดูท่าทีอยู่ข้าง ๆ ต่างก็เห็นได้ชัดว่าท่าทีของหลั่นปิ่งเยว่ที่มีต่อเจิ้งมู่เริ่มเปลี่ยนไป อย่างน้อยก็ไม่เย็นชาเหมือนเดิมอีกแล้ว ถึงแม้รอยยิ้มของเธอจะยังคงหายากอยู่ แต่ครั้งนี้เจิ้งมู่ก็ได้เห็นมันจริง ๆ

【คุณได้สังหาร "ผีเสื้อหน้ากาก" Lv21 ได้รับค่าประสบการณ์ 191】

【คุณได้สังหาร "สไลม์สีเขียว" Lv16 ได้รับค่าประสบการณ์ 61】

【คุณได้สังหาร "กวางเขาดอกไม้" Lv18 ได้รับค่าประสบการณ์ 100】

【คุณได้สังหาร……】

ข้อความแจ้งเตือนการฆ่ามอนสเตอร์ไหลผ่านบนหน้าจอไม่หยุด เเละทันใดนั้นพลังงานบางอย่างก็พลุ่งพล่านขึ้นมาภายในกาย ทำให้เจิ้งมู่รู้สึกได้ว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง

【คุณเลเวลอัปแล้ว! ระดับปัจจุบัน: Lv19】

【คุณมีสกิลใหม่ให้เรียนรู้】

เห็นเจิ้งมู่เลเวลอัป หลีเฉิงคุนที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยิ้มออกมา ถึงจะดีใจแต่ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เพราะเจิ้งมู่เองก็ควรจะเลเวลอัปwxตั้งนานแล้ว ตลอดช่วงนี้ แม้แต่เขากับหลั่นปิ่งเยว่ยังขึ้นไปถึงเลเวล 16 แล้ว ไหนจะยังมีเหล่าเครื่องจักรกลภายใต้การควบคุมของเจิ้งมู่ที่กระจายไปทั่วป่าล่ามอนสเตอร์ไม่หยุด แบบนี้เขาจะไม่อัปเลเวลได้ยังไงกัน?

“หัวหน้า  เรื่องนั้นนายทำไปถึงไหนแล้ว?” หลีเฉิงคุนลดเสียงลงต่ำเหมือนพูดคุยเรื่องลับ ๆ ทั้งที่หลั่นปิ่งเยว่ยืนห่างออกไปไกลนัก แต่เขาก็ยังทำท่ากังวลกลัวอีกฝ่ายจะได้ยิน

สองคนทำเหมือนสายลับนัดพบกัน ลอบเหลือบตาไปทางหลั่นปิ่งเยว่ก่อน เจิ้งมู่พยักหน้าเบา ๆ “คืนนี้มารับที่บ้านฉันก็แล้วกัน แต่เราตกลงกันก่อนนะ ฉันจะไม่เปิดสิทธิ์ตรวจสอบ ถ้าใครรู้ว่าของชิ้นนั้นเป็นฝีมือของฉันล่ะก็ มีแต่นายเท่านั้นที่พูดพลั้งออกไป”

หลีเฉิงคุนรีบยกมือพนมทำท่าเหมือนกราบไหว้ ขอบคุณแทบจะน้ำตาไหล ในขณะที่เจิ้งมู่กลับทำเป็นไม่ใส่ใจสักนิด เหมือนแค่ช่วยเพื่อนธรรมดา ๆ ก็เท่านั้น

เพื่อนกันนี่นะ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ๆ ความสัมพันธ์เหมือนพี่น้องร่วมสายเลือด การช่วยเหลือกันบ้างเล็กน้อย ก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา

หลีเฉิงคุนพยายามกลั้นความดีใจที่แทบล้นออกมา แสร้งทำเป็นสงบแล้วเดินออกไปอีกทาง ส่วนเจิ้งมู่ก็หันมาสนใจแถบสกิลของตัวเองทันที ตอนนี้มีอยู่สองสกิลที่สว่างขึ้น แสดงว่าสามารถเรียนรู้ได้แล้ว

【สแกนชีวภาพเลเวล 1: หลังจากใช้แล้ว สามารถสแกนสิ่งมีชีวิตเป้าหมายที่มีระดับน้อยกว่าตัวเอง 10 เลเวล มีโอกาส 30% ที่จะได้รับพิมพ์เขียวสิ่งประดิษฐ์กลไกที่เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตนั้น เวลาคูลดาวน์: 12 ชั่วโมง การใช้ค่าประมวลผล: 20 (การเสริมค่าประมวลผลลดลง 50%)】

【คลื่นกลไกนาโนเลเวล 1: สามารถแปลงวัสดุสีขาว ระดับธรรมดาเป็นกลุ่ม แปลงเป็นชิ้นส่วนกลไกระดับที่สอดคล้องกันในคราวเดียว แต่ละครั้งสามารถแปลงเป้าหมายได้ไม่เกิน 100 ชิ้น เวลาคูลดาวน์: 1 วัน การใช้ค่าประมวลผล: 20 (การเสริมค่าประมวลผลลดลง 50%)】

“โอ้โห…”

ข้อมูลของสกิลใหม่ทำเอาเจิ้งมู่ถึงกับอ้าปากค้าง ดีใจจนเผลอสูดหายใจแรง สองสกิลนี้ล้วนแต่เอื้อประโยชน์ต่อการสร้างเครื่องจักรทั้งนั้น! อันแรกใช้สร้างพิมพ์เขียว อันหลังแก้ปัญหาวัสดุระดับต่ำโดยตรง

ต้องรู้ก่อนว่า หากยังไม่สามารถอัพสกิล【มือทองคำ】ให้อยู่ในระดับสูงกว่านี้ ทุกครั้งที่เจิ้งมู่จะแปลงวัตถุดิบเครื่องจักรแค่ชิ้นเดียว เขาต้องรอถึงสามชั่วโมงเต็ม และกว่าจะสร้างเครื่องจักรกลสีน้ำเงินระดับยอดฝีมือขึ้นมาได้แต่ละครั้ง ต้องใช้วัตถุดิบแบบนี้ถึงสามหรือสี่ชิ้น ซึ่งก็เท่ากับว่าต่อให้จับเวลาเป๊ะ ๆ ในหนึ่งวันเต็ม เขาก็สร้างเครื่องจักรกลสมบูรณ์ได้ไม่เกินสองตัว ซึ่งถือว่าสิ้นเปลืองเวลามากหากใช้กับวัตถุดิบสีขาวระดับธรรมดา

แต่ตอนนี้ด้วยสกิล【คลื่นกลไกนาโน】 ปัญหานี้ก็ถูกแก้ไขไปได้อย่างสมบูรณ์เเบบ!

เจิ้งมู่จึงไม่ลังเล รีบกดเรียนรู้สกิลนี้ทันที และเมื่อได้สกิลใหม่ เขาก็อดใจไม่ไหวอยากลองใช้ทันทีเช่นกัน

“สแกนเป้าหมายที่เลเวลต่ำกว่าฉันสิบเลเวล… หมายความว่าตอนนี้ฉันสามารถสแกนได้สูงสุดถึงเลเวล 9”

เขากวาดตามองรอบ ๆ ป่าทันที เหล่าปีศาจใน "ป่าปีศาจราตรี" ที่มีพลังโจมตีสูงพวกนั้นคงไม่ไหว เพราะตัวที่ต่ำสุดก็ยังเกินเลเวล 10 ขึ้นไปทั้งนั้น งั้นถ้าอย่างนั้น…

เจิ้งมู่เงยหน้าขึ้น มองไปที่เหล่าสัตว์เล็กสัตว์น้อยที่บินหรือวิ่งอยู่รอบ ๆ ผืนป่า ผีเสื้อเลเวล 1 ยุงเลเวล 1 งูเลเวล 3… ไปจนถึงนกเลเวล 9

แววตาของเขาพลันสว่างขึ้นในทันใด ร่างกายพุ่งออกจากกิ่งไม้เหมือนเงา ก่อนจะเปิดใช้สกิล【ก้าวเงา】กระโดดขึ้นไปสู่ยอดไม้สูงสุดเพียงไม่กี่ครั้ง ราวกับวิหคโผบิน

เขายืนอยู่บนกิ่งไม้เล็ก ๆ อย่างมั่นคง แหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เห็นเหยี่ยวกำลังโฉบไล่นกป่าตัวหนึ่งด้วยความเร็วราวสายฟ้า

เจิ้งมู่จึงไม่ลังเล รีบใช้สกิล【สแกนชีวภาพ】ทันที แสงสีฟ้าเส้นหนึ่งที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น สาดวาบผ่านร่างเหยี่ยว

【สแกนชีวภาพระดับ 1 ใช้งานสำเร็จ สแกนเป้าหมายนกเหยี่ยวระดับ 9】

【ได้รับพิมพ์เขียวระดับธรรมดาสีขาว "เหยี่ยวลาดตระเวน"】

เห็นแบบแปลนใหม่ เจิ้งมู่ก็ตาเป็นประกายทันที แบบแปลนเครื่องจักรสีขาวระดับธรรมดา พูดกันตรง ๆ วัตถุดิบหาได้ง่ายสุด ๆ

เมื่อมองดูฝูงนกที่บินว่อนอยู่เหนือป่า เจิ้งมู่ก็รีบหยิบอาวุธ【หมาป่าเวทศักดิ์สิทธิ์】ที่เก็บไว้มานานออกมา ปล่อยกระสุนกราดยิงขึ้นสู่ท้องฟ้า

เสียงปืนรัวสนั่นไปทั่ว พื้นที่รอบ ๆ เต็มไปด้วยเสียงประกาศค่าประสบการณ์ที่ได้ทีละเล็กทีละน้อย พร้อมกันนั้น เหล่า "ลิคเกอร์" ก็รีบกรูกันไปยังที่ที่ซากนกตกลงมา

ไม่นาน แสงกลม ๆ ของวัตถุดิบสีขาวระดับธรรมดากว่าร้อยชิ้นก็ลอยอยู่ตรงหน้าของเจิ้งมู่

【วัตถุดิบสีขาวระดับธรรมดา: ดวงตานก】

【วัตถุดิบสีขาวระดับธรรมดา: ซากนก】

เจิ้งมู่ไม่ลังเล รีบปล่อย【คลื่นกลไกนาโน】ใส่วัตถุดิบตรงหน้าทันที จากนั้นพลังงานประหลาดก็กระจายออกเป็นวงแหวน กลืนกินซากนกทั้งหมดให้กลายเป็นชิ้นส่วนเครื่องจักรกลเล็ก ๆ

และหลังจากเจิ้งมู่ประกอบทั้งหมดในเวลาอันรวดเร็ว อินทรีเหล็กห้าสิบตัวที่สะท้อนแสงโลหะเล็กน้อย ก็ครอบคลุมท่วท้องฟ้าเหนือผืนป่านี้

【ชื่อ: เหยี่ยวลาดตระเวน】

【ประเภท: สิ่งประดิษฐ์กลไก (ผลงานของช่างกลเจิ้งมู่)】

【ระดับ: วัดสุสีขาว ระดับธรรมดา】

【ความทนทาน: 50/50】

【พลังโจมตี: 4-10】

【พลังป้องกัน: 5】

【สกิล 1: "ตาเหยี่ยว" สามารถตรวจสอบเป้าหมายด้านล่างได้อย่างแม่นยำจากความสูงเกิน 800 เมตร】

【สกิล 2: "รังนก" เชื่อมต่อกับเหยี่ยวลาดตระเวนบริเวณใกล้เคียง สร้างเครือข่ายตรวจการณ์ทางอากาศ และส่งข้อมูลพิกัดแบบเรียลไทม์】