บทที่ 42 ผลงานยามว่าง【ทีมเมดผู้นำแห่งโลก 3D】

บทที่ 42 ผลงานยามว่าง【ทีมเมดผู้นำแห่งโลก 3D】

ช่วงครึ่งเดือนก่อนเริ่มการสอบคัดเลือก บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความกดดันและความกระวนกระวายใจจากเหล่าผู้ปลุกอาชีพหน้าใหม่ ที่ต่างก็หอบเอาความฝันของตัวเองมาแข่งขัน ที่ประตูเมืองซึ่งใช้เป็นทางออกไปยังดินแดนรกร้าง มีผู้คนหลั่งไหลเข้ามามากขึ้นกว่าปกติหลายเท่า

ในช่วงนี้เอง ภายใต้การขอร้องอย่างกระตือรือร้นของหลีเฉิงคุนและหลั่นปิ่งเยว่ เจิ้งมู่ก็ต้องขับ “ออพติมัส ไพรม์” มุ่งหน้าออกไปนอกเมืองอีกครั้ง

เพียงแต่ตอนนี้ เขาไม่ได้เป็นเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว เพราะกองทัพจักรกลที่อยู่ใต้การควบคุมของเขามีจำนวนเกินห้าสิบตัวเข้าไปแล้ว  จึงทำให้เขาสามารถใช้ชีวิตแบบ “นอนตีพุงสบายใจอยู่ในดินแดนรกร้าง” ได้อย่างแท้จริง

ณ ป่าปีศาจราตรี

ที่นี่คือหนึ่งในพื้นที่เก็บเลเวลที่เขาเคยวางแผนไว้ว่าจะมาตั้งแต่แรก เเละมอนสเตอร์ในบริเวณนี้ก็มีตั้งแต่เลเวล 10 ไปจนถึง 25 สายพันธุ์ก็หลากหลาย บางครั้งอยู่ดี ๆ ก็อาจมีเสือดาบเลเวล 20 โผล่มาจู่โจมเอาดื้อ ๆ ก็เป็นได้

ซึ่งสำหรับคนอื่นๆเเล้ว ที่นี่อันตรายจนต้องระวังทุกย่างก้าว แต่สำหรับเจิ้งมู่นั้น เขากลับนอนเอกเขนกอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ แหงนมองทะลุเรือนยอดไม้ขึ้นไปยังท้องฟ้าสีเขียวที่แสงแดดลอดผ่านมาเป็นลายเงา

บนหน้าจออินเทอร์เฟซ สายข้อมูลก็เด้งขึ้นมาไม่หยุด

【คุณได้สังหาร “เสือดาบไทเกอร์” Lv 21 ได้รับประสบการณ์ 187】

【คุณได้สังหาร “สไลม์สีเขียว” Lv14 ได้รับประสบการณ์ 13  และได้วัตถุสีเขียว ระดับดี “น้ำยาสลายสไลม์”】

【คุณได้สังหาร “ภูตดอกไม้” Lv24 ได้รับประสบการณ์ 336  และได้วัตถุสีน้ำเงิน ระดับหายาก “ซากภูตดอกไม้”】

เสียงฝีเท้าวิ่งดัง “กรอบแกรบ ๆ” ก้องมาเป็นระยะ หนึ่งในพวก “ลิคเกอร์” วิ่งเข้ามา ยื่นกล่องแสงที่หล่นมาจากมอนสเตอร์ให้เขา ก่อนจะหมุนตัวกลับไปล่าใหม่

เจิ้งมู่รับกล่องแสงมา มองของที่ได้ในกระเป๋า เเละแล้วไอเดียประหลาดก็ผุดขึ้นมาในหัว

การทดลองสร้างสรรค์

เขาเปิดใช้งานสกิล 【มือทองคำ】 ทันที เพื่อเปลี่ยนซากภูตดอกไม้ให้กลายเป็นร่างกายที่เหมือนมนุษย์หญิงสาวทุกประการ

【โครงสร้างหลักของหุ่นรับใช้: วัตถุสีเขียว ระดับดี ผลิตโดยช่างกลเจิ้งมู่ ไม่เหมาะกับงานต่อสู้ แต่สามารถอยู่คอยรับใช้ได้  เป็นส่วนประกอบหลักของหุ่นรับใช้】

สิ่งที่สำคัญไม่ใช่ข้อมูลนั้น แต่คือรูปลักษณ์... เพราะเจิ้งมู่ตั้งใจควบคุมให้ร่างนั้นเหมือน “ตัวละคร” ที่เขาจำได้จากภาพยนตร์การ์ตูนในโลกก่อนแบบเป๊ะ ๆ

เธอคือ “ทีฟา ล็อคฮาร์ท” สัญลักษณ์แห่ง 3D ที่คนทั้งย่านต่างเรียกกันว่า “เยรูซาเล็ม”

ยังไม่หยุดแค่นั้น เขายังขุดเอาชิ้นส่วนที่เคยแปลงเล่น ๆ จากเวลาว่างในช่วงก่อนหน้าออกมา ทั้งแกนควบคุมปัญญาประดิษฐ์แบบผู้หญิง วัสดุสีน้ำเงิน ระดับยอดฝีมือ  (โดยใช้แกนวิญญาณของ “ผีเร่ร่อน” จากเมืองศพเน่า) ,ระบบเนื้อเยื่อชีวภาพสังเคราะห์ วัสดุสีขาว ระดับธรรมดา (จากซากสไลม์)

เมื่อรวมกับแบบร่าง T-800 ที่ใช้เป็นแม่แบบ การประกอบชิ้นส่วนก็ได้เริ่มต้นขึ้น

การประกอบที่เสี่ยง

【ชิ้นส่วนไม่ตรงกับแบบร่างเดิม กำลังคำนวณใหม่…】

【เส้นทางประกอบใหม่ ความสำเร็จ 82% มีโอกาสเสียหาย】

【ติดตั้งโครงสร้างหลัก…เสร็จสิ้น】

【ติดตั้งโครงสร้างซิลิกอนซ่อมแซมได้…เสร็จสิ้น】

【ติดตั้งแกนควบคุม AI: “ทีฟา ล็อคฮาร์ท”…เสร็จสิ้น】

【ติดตั้งระบบเนื้อเยื่อชีวภาพ…เสร็จสิ้น】

เจิ้งมู่ขมวดคิ้ว “ว่าเเล้ว... ไม่มีแบบร่างนี่มันเสี่ยงจริง ๆ ถ้าเอาไปทำโปรเจกต์ใหญ่แล้วพังขึ้นมา คงเเย่เเน่ ใช้ของหายากทั้งนั้นนะ”

เขาจึงถามระบบในใจว่า “ไม่มีแบบร่างเต็ม ๆ แบบนี้ จะเพิ่มโอกาสสำเร็จได้ยังไง?”

【ติ๊ง! ถ้าเตรียมชิ้นส่วนให้ใกล้เคียงกับภาพที่ต้องการมากที่สุด ก็มีโอกาสสำเร็จสูงสุด 90%】

คำตอบนี้ทำให้เขาพยักหน้าช้า ๆ แต่พอแสงประกอบดับลงตรงหน้า หญิงสาวในชุดบิกินี่สามชิ้นก็มายืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าเขาทันที!

ผิวขาวราวหยกเนื้อเนียน ละเอียดจนอยากเอานิ้วสัมผัส

【การประกอบเส้นทางใหม่เสร็จสิ้น ยินดีด้วยท่านได้รับพิมพ์เขียววัสดุสีเขียว ระดับดี ทีมเมดผู้นำแห่งโลก 3D】

เจิ้งมู่: “???”

เขาโวยลั่นในใจ “ระบบ! แกแอบอ่านความคิดฉันใช่ไหม! ฉันยังไม่ทันตั้งชื่อเลย ทำไมแกถึงรู้ว่าฉันจะตั้งแบบนี้!”

เจิ้งมู่ทั้งอับอายและโกรธที่ถูกรู้ทัน  ตะโกนในใจ

อย่างไรก็ตาม ระบบกลับไม่ตอบเขาอีก เเต่กลับเป็น “ทีฟา” ที่ยกสายตาขึ้นมองเขาอย่างนุ่มนวล พลางอ่ยเสียงหวาน “นายท่าน…จะให้ทีฟารับใช้คุณยังไงดีคะ?”

“เอือกก…” เจิ้งมู่กลืนน้ำลาย รู้สึกว่าจิตใจนักรบของตัวเองเกือบแตกสลายทันที จึงรีบสั่งให้เธอไปซ่อนตัวก่อนที่เขาจะเสียสติไป

จากนั้นเขาก็กระโดดลงจากต้นไม้ ไปหาพวกหลั่นปิ่งเยว่และหลีเฉิงคุนที่เพิ่งล่าหมูป่าเสร็จ

“เอ่อ…ปิ่งเยว่ เธอมีชุดสำรองเปลี่ยนไหม? ฉันขอยืมสักชุดสิ”

หลั่นปิ่งเยว่หันมามองเขาด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ก่อนจะเบิกตากว้างเหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้ในทันที

“นาย…อย่าบอกนะว่า….”

“ไม่ใช่!!” เจิ้งมู่รีบโบกมือปฏิเสธแทบไม่ทัน สีหน้าเต็มไปด้วยความเขินอาย

ลังเลอยู่นาน ก่อนที่เขาขะยอมอธิบายให้เธอฟังด้วยน้ำเสียงเบา ๆ

“ก็แค่…ฉันเผลอสร้างหุ่นออกมาอีกตัวน่ะ แต่ครั้งนี้มัน…เอ่อ…ไม่เหมือนเดิมสักเท่าไหร่”

หลีเฉิงคุนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบกลืนน้ำลาย ส่งนิ้วโป้งขึ้นมาให้หนึ่งที ในใจเต็มไปด้วยการยกย่อง พี่ใหญ่แม่งของจริง! ถึงขั้นกล้าขอเสื้อผ้าจากทพธิดาน้ำเเข็งอย่างหลั่นปิ่งเยว่เลยทีเดียว!