เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 40 โอ้โห! ได้ของล้ำค่าแล้วงั้นเหรอ!

บทที่ 40 โอ้โห! ได้ของล้ำค่าแล้วงั้นเหรอ!

บทที่ 40 โอ้โห! ได้ของล้ำค่าแล้วงั้นเหรอ!


บทที่ 40 โอ้โห! ได้ของล้ำค่าแล้วงั้นเหรอ!

“หลั่นปิ่งเยว่ อาชีพ: นักดาบสายนำเเข็ง ระดับ  A  เลเวล… 15”

เมื่อเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบตรวจสอบข้อมูลระดับในหน้าต่างข้อมูลของผู้ปลุกอาชีพ เห็นช่องระดับของหลั่นปิ่งเยว่ก็ยิ่งอึ้งไปทันที

คำพูดนั้นทำให้หัวหน้าอย่างเหอกวงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เงยหน้าขึ้นมา เขาเองก็อดตกตะลึงไม่ได้เช่นกัน

ในเวลาเพียงแค่หนึ่งเดือน กลับอัปเลเวลได้ถึง 15  ถ้าไม่มีพลังสนับสนุนจากตระกูลใหญ่หรือกองกำลังเบื้องหลัง คงแทบเป็นไปไม่ได้ แต่เมืองเล็ก ๆ อย่างหยุนถง จะมีตระกูลหรือกองกำลังใหญ่โตที่ไหนกัน? ส่วนมากก็แค่สมาคมนักผจญภัยที่รับงานคุ้มกันในเขตป่ารกร้างเท่านั้นเอง

หลังจากตกตะลึงไปสั้น ๆ เจ้าหน้าที่ก็รีบทำการลงทะเบียนให้ พร้อมส่งบัตรเล็ก ๆ ใบหนึ่งให้

“นี่คือบัตรผ่านสำหรับใช้เข้าสอบคัดเลือก ถ้าสอบผ่าน มันจะเปลี่ยนเป็นบัตรประจำตัวของนักศึกษามหาวิทยาลัยเตรียมทหารตะวันตกเฉียงใต้ เก็บรักษาไว้ให้ดี”

ต่อมาก็ถึงคิวของหลีเฉิงคุน  ผลออกมาก็ไม่ต่างกัน เลเวล 15 เช่นกัน!

คราวนี้เหอกวงถึงกับขมวดคิ้ว ใบหน้าเคร่งขรึมขึ้นกว่าเดิม เพราะเขารู้ดีว่าเหตุใดการสอบคัดเข้ามหาวิทยาลัยชั้นหนึ่ง แม้จะมีเกณฑ์เลเวล 10 เป็นตัวกรองสำคัญ เพราะถ้าสามารถอัปเลเวลถึง 10 ได้ภายในเดือนเดียว นั่นหมายความว่าคนคนนั้นมีศักยภาพพอสมควรแล้ว แต่ทั้งสองคนนี้กลับทะยานไปถึงเลเวล 15 ซึ่งเหนือกว่ามาตรฐานหลายช่วงตัว

นี่เเสดงว่าเจอเพชรแท้เข้าแล้ว!

เขาอดไม่ได้ที่จะคิดรายงานให้ผู้ใหญ่เบื้องบนรับรู้ดีไหม เพื่อให้พวกเขาได้รับการดูแลพิเศษในการสอบครั้งนี้

แต่ก่อนที่จะคิดให้จบ เสียงอุทานตกใจจากเจ้าหน้าที่อีกคนก็ดังขึ้น

“เลเวล 18?!”

เหอกวงรีบหันไปมอง เห็นตรงหน้าคือเจิ้งมู่ ที่กำลังเปิดหน้าต่างข้อมูลของตัวเองให้ตรวจสอบ

【ชื่อ: เจิ้งมู่】

【อาชีพ: ช่างกลระดับ A】

【เลเวล: 18 (0/200,000)】

【HP: 1800/1800】

【MP: 1800/1800】

【ค่าประมวลผล: 250/400】

【พลัง: 40】

【ความว่องไว: 39】

【พลังจิต: 42】

【ร่างกาย: 41】

นอกจากเลเวลแล้ว ทุกค่าดูเรียบง่ายแทบไม่มีอะไรน่าสนใจ  ไม่มีบัฟจากอาชีพพิเศษ และยังไร้ซึ่งอุปกรณ์เสริมเสริมแกร่ง ดูยังไงก็เป็น “ผู้ปลุกอาชีพเปลือย ๆ” ธรรมดาๆ

แต่ความจริงนี่ไม่ธรรมดาเลย!

เหอกวงขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น “ถ้าฉันจำไม่ผิด… ช่างกลแทบไม่มีสกิลโจมตีที่ใช้ได้จริง ไหนจะคูลดาวน์ที่กินเวลานาน แล้วนายอัปจากเลเวล 1 เป็น 18 ภายในเดือนเดียวได้ยังไงกัน?”

ว่าแล้วเขาก็หยิบแท็บเล็ต เปิดแฟ้มข้อมูลที่ถูกเก็บโดยกระทรวงการศึกษา ตรวจสอบประวัติของเจิ้งมู่ทันที

ผลลัพธ์ยืนยันว่า เจิ้งมู่เพิ่งปลุกอาชีพได้เพียงเดือนเดียวจริง ๆ ไม่พบข้อผิดพลาดใด ๆ

เหอกวงยิ่งงงหนักขึ้นไปอีก แต่เจ้าตัวกลับเพียงยกมุมปากเล็กน้อย ตอบเบา ๆ แค่สองคำ

“ดวงดี”

คำอธิบายสั้น ๆ แต่ไม่ทำให้ใครคลายสงสัยได้เลย เพราะถึงจะเป็นอาชีพระดับ SSS ที่เก่งที่สุด ถ้าอยากจะพึ่งพาตัวเองให้อัปมาจนถึงเลเวล 18 ได้ภายในเดือนเดียว ก็แทบเป็นไปไม่ได้อยู่ดี

ความจริงแล้ว ที่ทั้งสามคนไปถึงเลเวลนี้ได้ ใช้เวลาเพียงครึ่งเดือนด้วยซ้ำ! แต่พวกเขาไม่ต้องการเปิดเผยความจริงที่เหนือชั้นจนเกินไป จึงปล่อยให้คนอื่นเข้าใจว่าใช้ระยะเวลาหนึ่งเดือนเต็ม”

เหอกวงมองพวกเขาอย่างเคร่งขรึมอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจ ยอมเก็บความสงสัยไว้ในใจ ยังไงตอนนี้ทั้งสามก็ยังเป็นเพียงผู้สมัครสอบ ไม่ใช่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเขา จึงไม่อาจซักไซ้ได้มากกว่านี้

อย่างไรก็ตาม บรรยากาศที่โต๊ะรับสมัครของมหาวิทยาลัยเตรียมทหารตะวันตกเฉียงใต้ ก็ได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากที่ก่อนหน้านี้เงียบเหงาราวกับตลาดร้าง ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยแววตาที่สดใส

มหาวิทยาลัยอื่น ๆ ไม่มีทางคาดคิดเลยว่า เพียงความลังเลเล็กน้อยของพวกเขา กลับทำให้เสียคนที่มีพรสวรรค์สูงสุดของเมืองหยุนถงไปถึงสามคน

เมื่อเห็นว่าผู้สมัครใหม่ไม่มีใครเดินเข้ามาเพิ่ม เหอกวงก็ไม่เสียเวลาอีกต่อไป เขาเอาเก้าอี้มาให้นั่ง ก่อนจะอธิบายรายละเอียดของการสอบ

“สถานที่สอบจะจัดขึ้นที่ทะเลทรายกลืนกระดูก ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ เป็นการทดสอบในสนามรบจริง ภายในเวลาที่กำหนด ผู้เข้าสอบต้องแข่งขันกันฆ่ามอนสเตอร์เพื่อสะสมคะแนน ใครทำคะแนนถึงเกณฑ์ของมหาวิทยาลัยที่เลือกไว้ ก็จะผ่านการคัดเลือกได้สำเร็จ”

“ส่วนผู้ที่ทำคะแนนติดสิบอันดับแรก จะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติมจากมหาวิทยาลัยที่สมัครไว้”

ได้ยินดังนั้น เจิ้งมู่ก็ขมวดคิ้วทันที “แล้ว… การต่อสู้ระหว่างผู้เข้าสอบเอง อนุญาตหรือเปล่า?”

เหอกวงพยักหน้า สีหน้าจริงจัง “อนุญาต และยังเป็นกติกาอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ ใครสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ ก็จะยึดบัตรประจำตัวของอีกฝ่ายมาเป็นของตัวเอง ทำให้ผู้แพ้ถูกคัดออกทันที และยังยึดคะแนนสะสมทั้งหมดของอีกฝ่ายมาด้วย”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงหนักแน่น “กติกามีข้อเดียวเท่านั้น  ห้ามฆ่าคน นอกเหนือจากนั้น… ทุกอย่างทำได้ทั้งสิ้น!”

เจิ้งมู่ หลั่นปิ่งเยว่ และหลีเฉิงคุนสบตากัน แต่ละคนต่างเห็นแววตาเคร่งเครียดอยู่ในดวงตาของเพื่อน เพราะคำว่า “ห้ามฆ่า” ไม่ได้แปลว่า “ห้ามทำร้าย” ใครถูกตัดแขน ตัดขา หรือพิการถาวรขึ้นมา ก็ไม่มีข้อห้ามใด ๆ รองรับ

และที่สำคัญ  กติกาก็ไม่ได้ห้ามจับกลุ่ม! ถ้าสามคนรวมทีมได้ คนอื่นก็รวมได้เหมือนกัน แล้วใครจะรับประกันได้ว่าบางกลุ่มจะไม่รวมเป็นกองทัพขนาดย่อม ๆ?

ยิ่งไปกว่านั้น สนามสอบยังเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ที่เลเวลสูงสุดอาจแตะถึง 30 ความตาย… จึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

จบบทที่ บทที่ 40 โอ้โห! ได้ของล้ำค่าแล้วงั้นเหรอ!

คัดลอกลิงก์แล้ว