บทที่ 37  ช่างกลมาสมัครสอบมหาวิทยาลัยเซิ่งชิง? มาผิดที่หรือเปล่า!

บทที่ 37  ช่างกลมาสมัครสอบมหาวิทยาลัยเซิ่งชิง? มาผิดที่หรือเปล่า!

“เอาล่ะ ทุกคนมากันครบแล้วใช่ไหม งั้นก็มาเอาใบสมัครที่ครู แล้วไปกรอกข้อมูลส่งที่โต๊ะมหาวิทยาลัยที่ตัวเองเลือก เสร็จแล้วก็ไปทำการลงทะเบียนข้อมูลผู้ปลุกอาชีพ จากนั้นก็เตรียมตัวเข้าสอบได้เลย”

เสียงของครูประจำชั้นสวีเฉิงกวงดังขึ้นตัดบทสนทนา เสียงจอแจของบรรดานักเรียนที่เพิ่งกลับมาจากการออกล่ามอนสเตอร์ในป่าก็เงียบลง

“หลั่นปิ่งเยว่ เธอจะเลือกมหาวิทยาลัยไหน? ด้วยพื้นฐานของเธอที่เป็นนักดาบระดับ A ผ่านไปเดือนเดียวก็คงอัปถึงเลเวลสิบแล้วแน่ ๆ ใช่ไหม?”

“ใช่เลย ถ้าเราเป็นเธอคงเลือกสมัครมหาวิทยาลัยเซิ่งชิงทันที!”

“จริง ๆ มหาวิทยาลัยเทียนเป่ยก็ไม่เลวหรอกนะ ฉันได้ยินมาว่าปีนี้มหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศจะมีการปรับเกณฑ์การคัดเลือกครั้งใหญ่ โดยเฉพาะเซิ่งชิงกับเทียนเป่ยที่ได้รับการสนับสนุนเพิ่มอย่างมหาศาล”

“เฮ้อ...เราพวกอาชีพระดับ C ก็ได้แค่เลือกเข้ามหาวิทยาลัยง่าย ๆ หน่อย ไม่กล้าฝันอะไรหรอก”

“เอาน่า ระดับ C ยังดีกว่า D เยอะ อย่างพวกนั้นส่วนใหญ่ไม่มาที่นี่แล้วด้วยซ้ำ เพราะสมัครใจเข้าสมาคมไปเรียบร้อย”

เสียงจากห้องข้าง ๆ ดังลอดเข้ามา เจิ้งมู่หันไปตามเสียง สายตากลับบังเอิญสบเข้ากับหลั่นปิ่งเยว่อีกครั้ง

หญิงสาวเพียงแค่เชิดหน้า ฮึดฮัดใส่แล้วหันหน้าหนี ทว่าไม่รู้ว่าเผลอหรือแกล้งกันแน่ เพราะท่าทีแบบนั้นกลับทำให้เจิ้งมู่เห็นชัดเจนว่า... บนใบสมัครของเธอมีชื่อ “มหาวิทยาลัยเซิ่งชิง” เขียนเอาไว้

เขายิ้มมุมปาก “ปากบอกไม่สน แต่ใจจริงก็อยากอยู่ใกล้ฉันนี่นา ยัยซึนเดเระ”

ไม่รอช้า เจิ้งมู่กับหลีเฉิงคุนก็หันมองตากัน แล้วต่างก็กรอกชื่อมหาวิทยาลัยเซิ่งชิงลงไปเช่นกัน พร้อมใส่ข้อมูลโรงเรียนมัธยมและรายละเอียดอาชีพของตัวเอง

สวีเฉิงกวงที่ยืนมองอยู่ด้านข้าง ตื่นเต้นจนยิ้มไม่หุบ ถ้าเด็กในห้องตัวเองสอบติดถึงสามคน เขาคงได้โบนัสก้อนโตแน่

เขารู้ว่าเจิ้งมู่ แม้จะเป็นอาชีพระดับ A แต่พลังต่อสู้ไม่โดดเด่นนัก ทว่าหลีเฉิงคุน กลับเป็นตัวเต็งสำคัญ เพราะเขาคือพลปืนทองคำระดับ B อาชีพโจมตีระยะไกลที่มีศักยภาพสูงมาก

“ปีนี้โรงเรียนเรามีสิทธิ์ลุ้นสร้างประวัติศาสตร์ใหม่แล้วจริง ๆ...” สวีเฉิงกวงคิดในใจพร้อมรอยยิ้มเปี่ยมหวัง

ไม่นาน ทั้งสามก็เดินทางไปยังห้องโถงใหญ่ที่ใช้สมัครสอบ บรรยากาศคล้าย “ตลาดแรงงาน” ที่แผงแต่ละแผงเป็นบูธของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ที่แขวนป้ายชื่อไว้ชัดเจน

และที่เด่นที่สุดก็คือบูธของมหาวิทยาลัยเซิ่งชิง ซึ่งตั้งอยู่ตำแหน่งกลางห้อง คนยืนต่อแถวยาวเป็นพิเศษ

แม้เกณฑ์การสอบของมหาวิทยาลัยเซิ่งชิงจะโหดหิน แต่ใคร ๆ ก็อยากลองเสี่ยง เพราะถ้าได้เข้าไปศึกษา ก็แทบการันตีเส้นทางอนาคตในระดับชาติ

ทั้งสามต่อแถวอย่างเงียบ ๆ ไม่นานก็มาถึงคิวของหลั่นปิ่งเยว่

“นักดาบสายน้ำเเข็ง ระดับ A ใช่ไหม? ดีมาก แม้การสอบของเราจะเข้มงวด แต่ถ้าเธอตั้งใจ เตรียมตัวมาดี ก็สอบผ่านได้ไม่ยาก”

เจ้าหน้าที่หัวล้านของมหาวิทยาลัยเซิ่งชิงตรวจใบสมัครแล้วพยักหน้าชมเชย รอยยิ้มกว้างขึ้นเมื่อมองรูปร่างหน้าตาของหญิงสาว

หลั่นปิ่งเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ตอบอะไร เธอเดินไปต่อด้านหลังเพื่อรอขั้นตอนลงทะเบียน

ต่อมาก็เป็นคิวของหลีเฉิงคุน เจ้าหน้าที่เหลือบตามองแค่ครั้งเดียว ก่อนส่งใบต่อโดยไม่พูดชมสักคำ

แล้วก็ถึงคิวของเจิ้งมู่

เจ้าหน้าที่หัวล้านรับใบไปดู ทันใดนั้นคิ้วก็ขมวดเข้าหากันแน่น “อาชีพ...ช่างกล? ระดับ A? อาชีพระดับ A มีช่างกลด้วยเหรอ? นายกรอกผิดหรือเปล่า?”

เจิ้งมู่เพียงยิ้มบาง “ไม่ผิดครับ ข้อมูลถูกต้องทั้งหมด”

ลูกน้องด้านหลังเจ้าหน้าคนนั้นที่เหมือนนึกอะไรออก จึงก้มกระซิบข้างหูไม่กี่คำ สีหน้าอีกฝ่ายก็เปลี่ยนทันที แววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ

เขาวางใบสมัครลงตรงหน้าเจิ้งมู่ พร้อมส่ายหัว “ถ้าเป็นอาชีพระดับ A อย่างอื่น ฉันคงไม่ลังเล แต่ช่างกล...ไม่มีประโยชน์ต่อการต่อสู้เลยสักนิด จะสู้ก็ไม่ได้ จะซัพพอร์ตก็ไม่ไหว เทียบไม่ได้แม้แต่พวกอาชีพระดับ D ด้วยซ้ำ”

น้ำเสียงของเขาเย็นชา “มหาวิทยาลัยเซิ่งชิงของเราเป็นสถานที่ที่สร้างยอดฝีมือระดับประเทศ ไม่ใช่ที่สำหรับอาชีพไก่กาอย่างนาย ขอเชิญกลับไปเถอะ นายมาผิดที่แล้ว”

คำพูดนั้นดังก้องท่ามกลางสายตาของผู้คนรอบ ๆ หลายคนเริ่มซุบซิบ บางคนถึงกับหัวเราะเบา ๆ

เจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยเทียนเป่ยที่ยืนใกล้ ๆ พอรู้ว่าเขาเป็น “ช่างกล” ก็ส่ายหัวไปตาม ๆ กัน ไม่แม้แต่จะพิจารณารับ

บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยสายตาเหยียดหยาม

เจิ้งมู่กำหมัดแน่น สีหน้ามืดตึง แต่ยังพูดเสียงหนักแน่น “ตามกฎของพวกคุณ การสมัครสอบต้องเป็นอาชีพระดับ B ขึ้นไปและมีเลเวลถึงสิบ กฏเกณฑ์ทั้งสอง ผมผ่านครบถ้วน เเล้วทำไมถึงจะสมัครไม่ได้?”

เจ้าหน้าที่หัวล้านยกคางขึ้น ยิ้มเยาะ “กฎก็ส่วนกฎ แต่ช่างกลมันขยะเกินไป เข้าใจไหม? ไปเถอะ ไม่ต้องเสียเวลา”

เจิ้งมู่มองเขานิ่ง ๆ สายตาคมกริบเหมือนจะสลักใบหน้าคน ๆ นี้ไว้ในความทรงจำ

เขาเหลือบมองไปทางบูธของมหาวิทยาลัยเทียนเป่ยอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันขยับ เจ้าหน้าที่ที่นั่นก็โบกมือปฏิเสธทันที “ขอโทษนะ เราก็ไม่รับช่างกลเช่นกัน นายไปหาที่อื่นเถอะ”

เสียงหัวเราะและแววตาดูแคลนจากคนรอบตัวดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียง สีหน้าของเจิ้งมู่ซีด ข้างในปะทุไฟโทสะที่แทบจะระเบิดออกมา

ทว่าทันใดนั้น…

【ตรวจพบว่าโฮสต์เลือกเส้นทางก้าวหน้า ระบบออกภารกิจเลื่อนขั้น】

【กรุณาสมัครสอบมหาวิทยาลัยเตรียมทหารตะวันตกเฉียงใต้ และคว้าอันดับหนึ่งในการทดสอบของมหาวิทยาลัยชั้นนำ】

【รางวัล : พิมพ์เขียวสีเเดงระดับผู้กล้าจำนวนหนึ่ง】

เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของเขา!