บทที่ 22

บทที่ 22 - แนะนำตัว

༺༻

วันต่อมา ณ สมาคมนักผจญภัย ก่อนเวลาเที่ยงเล็กน้อย

อเล็กซ์ยืนหลับตาพิงกำแพง รอคอยการมาถึงของเรย์มอนด์และพรรคพวก

'เรย์มอนด์ดูน่าไว้ใจกว่านักผจญภัยคนอื่นที่เคยเจอ แต่ฉันก็ไม่ควรประมาท'

เรย์มอนด์ไม่ได้บอกรายละเอียดภารกิจให้อเล็กซ์รู้เพราะมีคนพลุกพล่าน แต่มันก็ไม่ยากสำหรับอเล็กซ์ที่จะสืบหาว่าเขาพูดถึงภารกิจไหน

มีภารกิจกวาดล้างรังอสูรน้อยมาก และมีเพียงสองภารกิจที่อยู่ในระดับที่กลุ่มของเรย์มอนด์บวกกับอเล็กซ์จะทำสำเร็จได้

หนึ่งในนั้นต้องใช้เวลาเดินทางในป่ากว่าหนึ่งเดือน ดังนั้นตัดทิ้งไปได้เลย เหลือเพียงภารกิจเดียว

[ภารกิจ: กวาดล้างรังอสูร

รายละเอียด: หมู่บ้านใกล้เคียงถูกโจมตีบ่อยครั้งจากฝูงสัตว์อสูร 'แมนติส' ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา มีผู้เสียชีวิตหลายรายและชาวบ้านหวาดกลัวจนไม่กล้าออกจากบ้าน ไม่มีใครในหมู่บ้านแข็งแกร่งพอจะจัดการจ่าฝูงแมนติสได้ จึงต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วนเพื่อความอยู่รอด

เป้าหมายภารกิจ: ค้นหาตำแหน่งรังของแมนติส สังหารจ่าฝูงและแมนติสทุกตัวที่พบ

รางวัล: การันตีแก่นอสูรระดับ E- ขั้นต่ำ 1 ชิ้น; รางวัลเพิ่มเติมขึ้นอยู่กับจำนวนและความแข็งแกร่งของสัตว์อสูร]

โดยปกติแล้ว เฉพาะนักผจญภัยระดับ E ขั้นกลางเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้รับภารกิจรังอสูรระดับ E- เนื่องจากอันตรายจากจำนวนสัตว์อสูรที่มากมาย แต่มีข้อยกเว้นสำหรับระดับ E ขั้นต้นที่รวบรวมทีมระดับ F มาจัดการกับสมุนระดับ F ในขณะที่ตัวหัวหน้าจัดการกับจ่าฝูงเอง

นักผจญภัยระดับ E ขั้นต้นหลายคนใช้วิธีนี้ เพราะรางวัลจากภารกิจรังอสูรนั้นมากมายกว่าภารกิจล่าเดี่ยวมาก ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือพวกเขาต้องควักเนื้อจ่ายค่าจ้างลูกทีมระดับ F เอง แต่ก็นับว่าคุ้มค่าแลกกับโอกาสได้รับแก่นอสูรระดับ E- เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง

แน่นอนว่าในเมื่ออเล็กซ์หาข้อมูลภารกิจได้ง่ายๆ คนอื่นก็น่าจะทำได้เช่นกัน การที่เรย์มอนด์ปิดบังรายละเอียดจึงทำให้อเล็กซ์สับสน

'จะปิดบังทำไมในเมื่อมันหาข้อมูลได้ง่ายขนาดนี้?'

เขาไม่มีเวลาคิดมากนักเมื่อลืมตาขึ้นโดยสัญชาตญาณและเห็นเรย์มอนด์เดินมาพร้อมกับคนแปลกหน้าอีก 7 คน ซึ่งชัดเจนว่าเป็นเพื่อนร่วมทีมในภารกิจนี้

เรย์มอนด์สังเกตเห็นอเล็กซ์ยืนรออยู่อย่างอดทน

"น้องชายอเล็กซ์! รอนานไหม? ดีใจที่เห็นนายมาก่อนเวลา เราจะได้ออกเดินทางกันเร็วขึ้นในเมื่อมากันครบแล้ว" เรย์มอนด์ยิ้มอย่างเป็นมิตรพลางโอบไหล่อเล็กซ์

"ผมเพิ่งมาถึงก่อนคุณไม่กี่นาทีเอง เดาว่าเราจะไปทำภารกิจกวาดล้างรังแมนติสสินะ?"

อเล็กซ์เข้าประเด็นทันที เวลาของทุกคนมีค่า ยิ่งออกเดินทางเร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำภารกิจเสร็จเร็วเท่านั้น

ทว่าเรย์มอนด์กลับมีประกายบางอย่างในดวงตาเมื่อได้ยินสิ่งที่อเล็กซ์พูด

เขามองไปที่หนึ่งใน 7 คนที่เหลือ และแม้จะไม่ได้ขยับปาก แต่ก็สื่อสารกับคนคนนั้นด้วยวิธีการลึกลับบางอย่าง

'ตามน้ำไป เข้าใจนะ?'

หญิงสาวที่เขาสื่อสารด้วยดูเหมือนจะอายุราวสามสิบต้นๆ ผมสีน้ำตาลอ่อนและดวงตาสีฟ้าสดใส เธออาจไม่ถึงกับสวยระดับนางงามแต่ก็ดูดีทีเดียว

ดูเหมือนเธอจะไม่มีวิธีการสื่อสารแบบเดียวกับเรย์มอนด์ เธอจึงเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยแทบมองไม่เห็นโดยไม่หันมองไปทางเขา

"นายเดาถูก นายแข็งแกร่งแถมยังช่างสังเกต ฉันเริ่มชอบนายมากขึ้นแล้วสิอเล็กซ์"

อย่างไรก็ตาม โดยที่ทั้งสองไม่รู้ตัว อเล็กซ์สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ บนสีหน้าของเรย์มอนด์

เรย์มอนด์เปลี่ยนเรื่องและเริ่มแนะนำสมาชิกคนอื่นในทีมทีละคน เขาเริ่มจากแนะนำหญิงสาวคนเดียวในกลุ่ม คนที่เขาเพิ่งสื่อสารลับๆ ด้วย

"นี่คือโจแอน เธอเป็นเพื่อนสนิทของฉันและเป็นนักผจญภัยระดับ F+ เธอกำลังจะทะลวงผ่านระดับ E- แล้วนะ!"

จากนั้นเรย์มอนด์ก็แนะนำนักผจญภัยอีกหกคนในทีม แต่อเล็กซ์ไม่ได้สนใจพวกเขามากเท่ากับโจแอน เพราะดูเหมือนเธอและเรย์มอนด์จะเป็นเพียงสองคนในทีมเก้าคนนี้ที่รู้จักกันมาก่อน

คนอื่นรวมถึงอเล็กซ์เพิ่งเจอกันครั้งแรกหลังจากเรย์มอนด์ชวนมาร่วมทีม

'มีกลิ่นทะแม่งๆ แต่ตรงไหนกันนะ?'

แม้อเล็กซ์จะรู้สึกดีกับเรย์มอนด์ แต่มันเหมือนกับถูกออกแบบมาให้รู้สึกแบบนั้น

ตั้งแต่แรก เรย์มอนด์ทำตัวเป็นมิตรกับเขาจนเกินเหตุตั้งแต่วินาทีแรกที่เจอกันเมื่อวาน

แต่ถึงอเล็กซ์จะรู้สึกว่าเรย์มอนด์และโจแอนน่าสงสัย เขาก็ยังยอมตามน้ำไป รางวัลของภารกิจนี้น่าดึงดูดเกินกว่าจะปล่อยหลุดมือเพียงเพราะความระแวงที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์

กลุ่มนักผจญภัยเก้าชีวิตบุกฝ่าพงไพรหนาทึบ โดยมีชายสวมเกราะแวววาวนำหน้า กวัดแกว่งดาบฟันพุ่มไม้ กิ่งไม้ หรือต้นไม้ที่ขวางทาง

อเล็กซ์ยืนอยู่ค่อนไปทางท้ายขบวน ในขณะที่โจแอนและเรย์มอนด์ไม่เคยห่างจากกัน

จนถึงตอนนี้ พวกเขาเดินทางผ่านป่ามาหลายชั่วโมงแล้ว และยิ่งเดินลึกเข้าไป ป่าก็ยิ่งรกทึบเหมือนป่าดงดิบมากขึ้น

สิ่งที่น่ารำคาญเกี่ยวกับภารกิจนี้คือมันไม่ได้ระบุระยะทางที่แน่นอนจากวาเลนทิสไปยังหมู่บ้านเป้าหมาย บอกแค่ว่าอยู่ทางทิศตะวันตกและต้องใช้เวลาเดินทาง 4 วัน

พวกเขาออกเดินทางตอนเที่ยง และตอนนี้ทิวากรเริ่มคล้อยต่ำลาลับขอบฟ้า ทัศนวิสัยยิ่งแย่ลงเมื่อเดินต่อไป

"เราควรตั้งแคมป์พักแรมกันที่นี่!" เรย์มอนด์ตะโกนจากหัวขบวนและชี้ดาบไปที่ลานโล่งทางซ้ายมือ

สมาชิกคนหนึ่งในทีม บรูตัส หันมาพูดกับอเล็กซ์พร้อมถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"เฮ้อ! นึกว่าจะต้องเดินกันทั้งคืนซะแล้ว" บรูตัสเป็นสมาชิกคนเดียวในทีมนอกจากเรย์มอนด์ที่พยายามเข้ามาคุยกับอเล็กซ์

ส่วนใหญ่ทุกคนจะเงียบและตื่นตัวตลอดเวลา

พวกเขามาทำภารกิจ ไม่ได้มาหาเพื่อน

ระหว่างทาง อเล็กซ์ได้คุยกับบรูตัสบ้างแก้เบื่อ และเขารู้สึกว่าหมอนี่คล้ายกับตัวเองมาก เขารู้สึกถึงความจริงใจมากกว่าตอนคุยกับเรย์มอนด์เสียอีก

༺༻