ตอนที่38 สไปเดอร์แมนVsจักเกอร์นอท
ตอนที่38 สไปเดอร์แมนVsจักเกอร์นอท
บลิงค์สะบัดสองฝ่ามือมิติรอบด้านสั่นไหวแผ่วเบา
บริเวณที่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ยืนอยู่อากาศบิดเบือนเป็นระลอกคล้ายน้ำ
ฟิ้วววว!!!
บลิงค์คว้าตัวปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ด้วยมือข้างหนึ่งแล้วเหวี่ยงเขาเข้าไปในระลอกมิติประหลาดนั้นทันที
ชั่วพริบตาเขารู้สึกเหมือนภาพตรงหน้ามืดดับ ก่อนจะไปโผล่กลางหุบเขาเล็กๆ อย่างไร้คำอธิบาย
เมื่อเขาลืมตาขึ้นรอบตัวมีแต่กองหินระเกะระกะพอกพูนเป็นเนินเตี้ยๆและมีสิ่งปลูกสร้างหนึ่งแห่งตั้งตระหง่านดูโดดเด่นผิดที่ผิดทาง
เพื่อความลับโพลาริสจงใจสร้างฐานไว้ในหุบเขาที่ตั้งรับง่ายและบุกยากแห่งนี้
ตึง! ตึง! ตึง!
ไม่นานเสียงปะทะกันของหมัดและเท้าก็ดังเข้าหู ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
พอมองไปเขาเห็นจักเกอร์นอทนำพาสมุนกลุ่มหนึ่งกำลังเปิดฉากโจมตีฐานที่อยู่ไม่ไกล
ด้วยร่างกายมหึมา เขาพุ่งชนอย่างบ้าคลั่ง ราวกับรถถังยักษ์ที่เร่งเครื่องเต็มกำลัง กระแทกฝ่าแนวหินนับไม่ถ้วนจนเปิดทางได้ในพริบตา
โพลาริส พร้อมลูกน้องกว่าสิบคนยืนคุมเชิงจากที่สูง ต้านทานการรุกอย่างสุดกำลัง
ทว่า พลังของเธอยังห่างชั้นจาก แม็กนีโต และสมาชิกที่อยู่ข้างกายก็เป็นเพียงมิวแทนท์ระดับล่างจากกลุ่มรอบนอกของบราเธอร์ฮูดเท่านั้น
เนื่องจากช่องว่างด้านพลังระหว่างสองฝ่ายห่างกันเกินไป แม้ โพลาริส และพวกจะได้เปรียบจากสภาพภูมิประเทศ ก็ยังยากจะต้านทานการพุ่งชนของ จักเกอร์นอท
โพลาริส ควบคุมวัสดุโลหะนับไม่ถ้วนให้พุ่งกระแทกใส่ จักเกอร์นอท ขณะที่ลูกน้องกว่าสิบคนอาศัยจังหวะนั้นยกก้อนหินยักษ์ทุ่มลงมา
ชั่วขณะเดียว ราวกับมีฝนเหล็กและหินถล่มลงปกคลุมฝ่ายของ จักเกอร์นอท
ตึง! ตึง! ตึง!
เสียงปะทะดังสนั่นจากร่างของ จักเกอร์นอท หลายสิบครั้ง
ทว่า ความเร็วของเขาแทบไม่ลดลง ของหนักเหล่านั้นกระแทกใส่ร่างมหึมาราวกับแค่สะกิดผิว ไม่ต่างจากการเกาให้คัน แทบไร้ผลโดยสิ้นเชิง
“แย่แล้ว! ทำไมหัวหน้ายังไม่มาอีก?!”
“พวกเราจะไม่ไหวแล้ว!” สีหน้าโพลาริสเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ต่อหน้าจักเกอร์นอทผู้มีทั้งพลังและการป้องกันอันน่าหวาดหวั่นเธอไม่อาจต้านทานได้จริง ๆ
เมื่อเห็นจักเกอร์นอทพุ่งเข้ามาใกล้ดั่งกระทิงคลุ้มคลั่งโพลาริสถึงกับชะงักงัน
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ในเสี้ยววินาที ใยแมงมุมที่ถูกยิงต่อเนื่องพุ่งแหวกอากาศมาจากระยะร้อยเมตร พันธนาการขาของ จักเกอร์นอท และรอบเอวไว้แน่น ก่อนจะกระชากกลับอย่างแรง
โครมมมม!!
จักเกอร์นอท เสียหลักล้มกระแทกพื้น ลากสมุนสองสามคนไถลถอยหลังไปหลายเมตร
“รีบไป! เจียงเฉิน ส่งฉันมาจัดการเขา!” ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์กระโจนมาหยุดตรงหน้าโพลาริส
“นายก็เป็นลูกน้องของหัวหน้าด้วยงั้นเหรอ?!”
เมื่อเห็นพลังการต่อสู้ของ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ โพลาริส ก็เผลอถามออกมา
ถึงขั้นแอบดีใจที่ตัวเองเลือกข้างไม่ผิด
เจียงเฉิน มีลูกน้องที่แข็งแกร่งขนาดนี้ อนาคตองค์กรต้องรุ่งเรืองแน่
“ก็เขานั่นแหละ! จะมายึดฐานของพวกเรา!”
ท่ามกลางความคิดที่แล่นพล่าน โพลาริส โพล่งออกไปประโยคหนึ่ง
“แย่แล้ว......”
พอเงยหน้าขึ้น จักเกอร์นอท ก็สลัดใยแมงมุมหลุดเรียบร้อย กำหมัดยักษ์ขนาดแทบเท่าหัวคนสองคน เหวี่ยงใส่ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ อย่างดุดัน
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ใจหายวาบ รีบยิงใยแมงมุมใส่หมัดของ จักเกอร์นอท ไม่หยุด พร้อมกับบิดตัวหลบไปด้านข้างอย่างคล่องแคล่ว
ครืนนนน!
หมัดของ จักเกอร์นอท พุ่งเข้าใส่ด้วยแรงปะทะมหาศาล ราวกับวัตถุหนักหลายตันพุ่งชน ฝ่าใยแมงมุมเข้าไปเต็ม ๆ กระแทกโดน ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ โดยตรง
“อ๊ากกก!!!”
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ร่างกระเด็นปลิวไปไกลกว่าสิบเมตร ก่อนจะยันเท้าเข้ากับโขดหินด้านหลัง แล้วพุ่งกลับเข้าสู่การต่อสู้อีกครั้ง
“ไอ้ยักษ์ทึ่ม! แน่จริงก็มาจับฉันให้ได้สิ!”
ทันทีที่พูดจบ เขาก็ถีบตัวทะยานเข้าใส่ด้านหลังของ จักเกอร์นอท
ป้าบ!
เท้าฟาดเข้ากลางใบหน้าของ จักเกอร์นอท อย่างจัง หมวกเหล็กแตกกระจายทันที
เสี้ยววินาทีนั้น
“รนหาที่ตาย!” จักเกอร์นอท คำรามลั่น แล้วพุ่งไล่ตาม ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ที่กำลังถอยหนีไปอย่างบ้าคลั่ง
ไม่กี่นาทีต่อมา
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์มาถึงบริเวณภูเขาหินใกล้ๆก่อนใคร
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหนักอึ้งด้านหลังใกล้เข้ามาทุกที เขาก็เกิดไอเดียขึ้นฉับพลัน
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ใยแมงมุมหลายสิบผืนถูกยิงออกจากมือ แผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ ภายในเวลาเพียงสิบวินาที เขาก็ถักทอโครงข่ายดักจับไว้รอบตัวเองราวกับตาข่ายสวรรค์
แม้สัตว์ประหลาดร่างยักษ์กำลังพุ่งเข้ามาปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ยังสงบนิ่ง
ใยไม่กี่เส้นเอาไม่อยู่ใช่ไหมงั้นใยหลายสิบเส้น ฉันไม่เชื่อว่านายจะฝ่าไปได้!
“ฆ่า!!!”
เมื่อจักเกอร์นอทเห็นปีเตอร์ยืนหอบหายใจรออยู่เบื้องหน้า
ด้วยโทสะเดือดพล่าน เขากระโจนเข้าใส่ราวกับกอริลลาคลุ้มคลั่ง
“ไอ้โง่ นายจบเห่แน่!” ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์แค่นหัวเราะ
ร่างพุ่งทะยานขึ้นกลางอากาศด้วยแรงดึงจากใยแมงมุม แขนกระชากลงอย่างแรง
ครืน~ ครืน~ ครืน~
ภายใต้แรงฉุดของใยแมงมุม ก้อนหินยักษ์นับไม่ถ้วนถล่มลงมาดั่งห่าฝนทับร่างจักเกอร์นอทจนจมกองหินแทบถูกฝังทั้งเป็น
“ดูสิ คราวนี้นายจะหนีไปไหนได้อีก?!”
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ฉวยก้อนหินมหึมาขึ้นมา แล้วฟาดลงใส่ศีรษะของ จักเกอร์นอท
“อ๊ากกกก” จักเกอร์นอท ร้องลั่น เลือดไหลซึมจากศีรษะ ก่อนถูกใยแมงมุมหลายสิบเส้นพันธนาการแน่นราวดักแด้
ฟิ้วววว!!!
ขณะที่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์กำลังจะลากตัวจักเกอร์นอทกลับไป
เงาดำสายหนึ่งก็ทอดทับลงเหนือศีรษะของเขาอย่างเงียบงับ