บทที่ 27

บทที่ 27 - หน่วยสอดแนมก็อบลิน

༺༻

อลาริคไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขารวบรวมคนและมุ่งหน้าไปยังป่าเอเวอร์กรีนทันที

กาลานาร์กำลังเฝ้าร้านสบู่ในเมืองเวล ดังนั้นเขาจึงพาไปแค่อาเธอร์และอัศวินฝึกหัดบางส่วน

เมื่อมองดูแผ่นหลังของกลุ่มคนที่จากไป ราสมัสก็ขมวดคิ้ว

เกิดอะไรขึ้นข้างนอกนั่นนะ ท่านอลาริคถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น

เขาลดสายตาลงมองดาบของตน สังเกตเห็นว่ามือของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลและด้านหนา นี่คือผลจากการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงร่วมกับว่าที่อัศวินฝึกหัดคนอื่นๆ

ในสองเดือนที่ผ่านมา เขาได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง ทั้งพื้นฐานการต่อสู้ระยะประชิด การขี่ม้า และวิชาดาบ ผู้มีพรสวรรค์ทุกคนยังได้รับการสอนเรื่องคำสั่งพื้นฐานและสัญญาณมืออีกด้วย

ราสมัสไม่ใช่เด็กหนุ่มธรรมดาเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว แต่เขาก็ยังไม่พอใจกับผลงานของตัวเอง

ข้ายังอ่อนแอเกินไป! ข้ายังไม่ได้เป็นอัศวินฝึกหัดด้วยซ้ำ

ข้าต้องพยายามให้หนักกว่านี้ จะได้ช่วยงานท่านอลาริคได้!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ราสมัสก็กระชับด้ามดาบแน่นและกลับไปฝึกซ้อมต่อ

ในขณะเดียวกัน กลุ่มของอลาริคได้ออกจากเขตคฤหาสน์และมาถึงถนนในเมืองนอร์ธไพน์

เมื่อเห็นชาวเมืองขวางทางอยู่ อาเธอร์ก็ควบม้าขึ้นมานำหน้าอลาริค

"หลีกทางหน่อย!" เขาตะโกนบอกคนเดินเท้า

เมื่อผู้คนเห็นพวกเขาควบม้ามาอย่างเร่งรีบ ก็รีบหลีกทางให้ทันที

ไม่นานพวกเขาก็ออกจากตัวเมืองและมาถึงป่าเอเวอร์กรีน ซึ่งมีกลุ่มอัศวินมารวมตัวกันอยู่แล้ว

อลาริคยกมือขึ้น ส่งสัญญาณให้ผู้ใต้บังคับบัญชาชะลอความเร็วลง

"ท่านพ่อ!" อลาริคทำความเคารพบารอนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ลูคัสหันมาและพยักหน้าให้เขา "มาดูนี่สิ"

อลาริคเห็นสิ่งมีชีวิตสีเขียวตัวเท่าเด็กมนุษย์นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นหญ้า มีบาดแผลถูกแทงที่หน้าอก มันไม่ไหวติงแล้ว แต่ทุกคนต่างมีสีหน้าเครียดขรึมขณะจ้องมองศพของมัน

ก็อบลิน!

อลาริคกระโดดลงจากหลังม้าและเดินเข้าไปใกล้ศพของมัน สังเกตดูอย่างละเอียด

"นี่คือหน่วยสอดแนมก็อบลิน" อลาริคพึมพำเมื่อเห็นเครื่องแต่งกายและอาวุธของมัน — เกราะหนังหยาบๆ และมีดกระดูก

เขาเคยปะทะกับพวกก็อบลินมาบ้างในชีวิตที่แล้ว จึงคุ้นเคยกับพฤติกรรมและลักษณะของพวกมันดี

โดยปกติแล้ว ก็อบลินจะส่งหน่วยสอดแนมออกไปหาเป้าหมายที่เหมาะสม เมื่อพบเป้าหมายแล้ว พวกมันถึงจะส่งกองทัพเข้าโจมตี

สัตว์ประหลาดพวกนี้ตัวเล็ก แต่ฉลาดกว่าสัตว์ป่าทั่วไป พวกมันมีสติปัญญาเทียบเท่าเด็กมนุษย์ บางตัวถึงกับพูดภาษาคนได้ด้วยซ้ำ

นอกจากสติปัญญาที่สูงผิดปกติแล้ว พวกมันยังเคลื่อนไหวเป็นกลุ่มใหญ่ ซึ่งทำให้พวกมันอันตรายยิ่งขึ้นไปอีก

ก็อบลินโตเต็มวัยมีความแข็งแกร่งเทียบเท่าอัศวินฝึกหัด ส่วนตัวที่แข็งแกร่งกว่านั้นอาจเทียบได้กับอัศวินเลยทีเดียว!

เมื่อได้ยินคำพูดของอลาริค ลูคัสก็ประหลาดใจเล็กน้อย เขาจำไม่ได้ว่าเคยสอนอลาริคเรื่องลักษณะนิสัยของก็อบลิน

"เจ้าพูดถูก นี่คือหน่วยสอดแนมก็อบลิน การที่เจ้านี่โผล่มาที่นี่ได้ แสดงว่าต้องมีพวกมันอีกเยอะอยู่ข้างนอกนั่น" ลูคัสพึมพำเสียงเรียบ

อลาริคขมวดคิ้วกับคำพูดนั้น

จากความทรงจำของเขา ยังเหลือเวลาอีกสามเดือนกว่าที่พวกก็อบลินจะบุกโจมตีเมืองนอร์ธไพน์ แต่เขาไม่มั่นใจว่าเหตุการณ์จะเป็นไปตามชีวิตเดิมเป๊ะๆ หรือไม่

"ท่านพ่อ เราต้องจัดตั้งทีมค้นหาเพื่อหาเบาะแสของรังก็อบลินใกล้ๆ เมืองครับ" อลาริคเสนอแนะขณะเผชิญหน้ากับบารอน

ลูคัสเลิกคิ้ว "ทำไมล่ะ? เจ้าคิดว่าพวกก็อบลินจะมาโจมตีเมืองงั้นรึ?"

อลาริคพยักหน้า "เมื่อเผ่าก็อบลินส่งหน่วยสอดแนมออกมา มักจะเป็นการหาเป้าหมายเพื่อปล้นชิง พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่โหดร้ายและตะกละตะกลาม เท่าที่ข้ารู้ พวกมันชอบเนื้อมนุษย์ที่สุด ดังนั้นมีโอกาสสูงมากที่พวกมันจะโจมตีเมือง" เขาพูดด้วยความมั่นใจ

เขาต้องโน้มน้าวพ่อของเขาให้ได้ เพื่อให้มั่นใจว่าพวกเขาจะเตรียมพร้อมรับมือกับการโจมตีของก็อบลิน

จากที่เขาจำได้ การโจมตีของก็อบลินจะคร่าชีวิตทหารธรรมดาไปกว่าสิบนายและอัศวินฝึกหัดอีกสามนาย ถือเป็นความสูญเสียที่ไม่มากนักเมื่อเทียบกับจำนวนศัตรู แต่มันก็สามารถป้องกันได้หากเตรียมตัวดีพอ

ลูคัสลูบคางและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ตกลง เจ้าคิดว่าเจ้าจะรับมือกับงานนี้ด้วยตัวเองไหวไหม?"

เขาอยากรู้ว่าลูกชายจะกล้ารับงานอันตรายเช่นนี้หรือไม่ มันเป็นบททดสอบและยังเป็นการยอมรับในความสามารถของอลาริคกลายๆ

เมื่อเห็นสายตาคาดหวังของบิดา อลาริคก็พยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง "ข้าจะทำให้ดีที่สุดครับ ท่านพ่อ!"

ลูคัสดูพอใจกับคำตอบ "ถ้าเช่นนั้น จงจัดตั้งทีมค้นหาและตามหารังก็อบลินให้เจอ ข้าให้อำนาจเจ้าในการระดมอัศวินและอัศวินฝึกหัด รายงานข้าทันทีที่เจ้าพบอะไร"

อลาริคก้มศีรษะเล็กน้อย "รับทราบครับ!"

ลูคัสละสายตาไปสั่งการลูกน้อง "กำจัดศพนี่ซะ"

"ครับท่าน!"

ภารกิจ: ทำลายเผ่าก็อบลิน I

ความยาก: ง่าย

ค้นหาร่องรอยของเผ่าก็อบลินใกล้เมืองนอร์ธไพน์!

รางวัล: 200 แต้มต่อสู้, 50 EXP, และ 5 แต้มสถานะ

บทลงโทษหากล้มเหลว: -400 แต้มต่อสู้

ดวงตาของอลาริคเป็นประกายด้วยความยินดีทันทีที่หน้าจอสีฟ้าเขียวปรากฏขึ้น

เขารอคอยภารกิจมาตลอด และในที่สุดมันก็มาถึง

เขาแทบจะเอียนกับการทำภารกิจประจำวันแล้ว

อลาริคปิดหน้าจอและหันไปหาอาเธอร์ที่ยืนอยู่ด้านหลัง "กลับคฤหาสน์กันเถอะ"

"ครับ นายน้อย"

อลาริคกระโดดขึ้นหลังม้าและบีบขา กระตุ้นให้มันออกเดิน

อาเธอร์และลูกน้องที่เหลือรีบตามไป

ทันทีที่กลับถึงคฤหาสน์ อลาริคก็จัดตั้งทีมขึ้นมาสี่กลุ่ม แต่ละกลุ่มประกอบด้วยอัศวินหนึ่งนายและอัศวินฝึกหัดสี่นาย

อลาริคและอาเธอร์นำทีมคนละกลุ่ม ส่วนอีกสองกลุ่มนำโดยอัลดรินและเฮนรี่

"ในเมื่อทุกคนมากันครบแล้ว ข้าจะบอกสิ่งที่พวกเจ้าต้องทำ" อลาริคเริ่มแจกแจงแผนการหลังจากจัดกลุ่มเสร็จสิ้น

༺༻