บทที่ 98 เก็บกวาดซากสงคราม

บทที่ 98 เก็บกวาดซากสงคราม

หวังต้งรู้สึกซาบซึ้งใจอยู่ไม่น้อย ถึงอย่างไร พวกพ้องเหล่านี้ก็กล้าโลดแล่นทะยานระหว่างดวงดาว แม้หลายคำมั่นอาจเกิดจากแรงเลือดร้อนชั่ววูบ แต่ก็เป็นการยอมรับในตัวตนและสิ่งที่เขากระทำ เขาจึงไม่ได้กล่าวอะไรเกินจำเป็น เพียงเอ่ยว่า

“ขอบคุณทุกคนจริงๆ แต่ตำแหน่งหัวหน้าทีม ผมยังเด็กนัก ยังไม่อาจรับหน้าที่นี้ ขอรับน้ำใจไว้แต่เพียงเท่านี้”

แต่เสียงเฮฮาดังขึ้นรอบตัว ทุกคนร่วมใจกันตัดสินแทนเจ้าตัว ไม่สนว่าเขาคิดอย่างไร ตำแหน่งนี้ก็กลายเป็นของหวังต้งโดยปริยาย เมื่อเห็นเช่นนั้น หวังต้งจึงไม่ได้ปฏิเสธอีก ตำแหน่งหัวหน้าทีมนี้ ก็แค่คำเรียกขานให้เกียรติ หาใช่ความสัมพันธ์นาย-ลูกน้องที่เคร่งครัด จะพูดอะไรแล้วมีคนฟังหรือไม่นั้น ยังขึ้นอยู่กับอีกหลายปัจจัย หวังต้งจึงวางใจ ไม่คิดมาก หลังจากนั้น เมื่อบรรยากาศเริ่มสงบลง อาเฒ่าเฉาก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นว่า

“ต้งเอ๋อร์ เห็นเมื่อครู่เอ็งเงียบมาตลอด มีแผนอะไรในใจหรือเปล่า ลองเล่าให้พวกเราฟังหน่อย ตอนนี้เอ็งเป็นหัวหน้าทีมแล้ว ขอแค่มีเหตุผล ทุกคนพร้อมเดินตามเอ็ง”

เสียงรับคำดังขึ้นพร้อมเพรียง หวังต้งไม่อิดออด ตอบออกไปทันที “สองสามวันก่อน ตอนผมกำลังขุดแร่ในเหมือง พอดีเจอฉินว่านหลี่แห่งสมาคมการค้าฉลามเวหากำลังถูกล่าตัว หนีตายเข้ามาในเขตเหมือง ผมช่วยเขาไว้ แล้วส่งกลับดาวเหมือง ผมได้ข่าวจากเขามาว่า สมาคมการค้าฉลามเวหาเพิ่งซื้อเรือรบจู่โจมรุ่นใหม่สองลำผ่านช่องทางลับ อีกแค่วันสองวันก็จะมาถึง ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์เองมีเรือรบจู่โจมแค่สองลำ แถมโดนเราล่อไปสังหารในเขตเหมืองไปแล้วหนึ่งลำ ถ้าเรือรบจู่โจมสองลำใหม่ของสมาคมการค้าฉลามเวหามาถึง ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ก็จะหมดปัญญามายุ่งกับเราแน่นอน”

ข่าวนี้ ฉินว่านหลี่เป็นคนบอกหวังต้งเอง วันนั้นที่เขาถูกขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ล่า นั่นก็เพราะต้องนำค่าบริการด่วนไปส่งให้ผู้ขาย เพื่อให้สมาคมการค้าฉลามเวหาได้เรือรบจู่โจมล่วงหน้าก่อนกำหนด จากท่าทีของฉินว่านหลี่ เห็นชัดว่าค่าบริการด่วนนี้ไม่ใช่ของธรรมดา ถึงขั้นต้องให้ลูกชายที่ไร้ตัวตนเป็นคนถือไปเอง แม้เขาจะทำภารกิจสำเร็จ แต่สุดท้ายก็ยังโดนขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ตามรอยไล่ล่าจนถึงเขตเหมือง ถ้าไม่เจอหวังต้งช่วยไว้ ป่านนี้คงกลายเป็นศพไปแล้ว ข่าวดีจากหวังต้งทำให้เหล่าคนงานเหมืองต่างยินดี รีบถามย้ำเพื่อความมั่นใจ เมื่อได้รับคำยืนยันจากหวังต้ง ทุกคนก็โล่งใจ

“แบบนี้ก็ไร้กังวลแล้ว แค่รออีกไม่กี่วัน ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์คงไม่ว่างส่งเรือสอดแนมมาดักเราอีกแน่”

“ถูกต้อง! ออกไปเมื่อไหร่ รีบไปเข้าร่วมกับสมาคมการค้าฉลามเวหา อย่างน้อยด้วยผลงานของพวกเรา เขาคงไม่ปล่อยให้ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ตามล้างแค้นแน่ เผลอๆ มีรางวัลก้อนโตอีกด้วย!”

“ฮ่าๆๆ ถ้าหน้าตาเอ็งดีเหมือนปากนะ คงไม่ต้องวิ่งหัวซุกหัวซุนแบบนี้หรอก ผลงานของใครกันแน่ ถ้าไม่ใช่ของต้งเกอ?”

“พูดแบบนี้ได้ยังไง งานนี้ทุกคนร่วมด้วยช่วยกัน ผลงานย่อมเป็นของพวกเราทั้งหมด…แน่นอน ต้งเกอคือหัวใจสำคัญ แต่ต่อให้ข้าไม่มีผลงาน ข้าก็ยังลำบากสุดๆ เลยนะ!”

บรรยากาศพลันเปลี่ยนเป็นครึกครื้น หวังต้งเองก็ร่วมวงหัวเราะ ดื่มด่ำกับความสำเร็จที่ได้มาด้วยกัน ในเรดาร์สอดแนมของฉือถังฮ่าว หวังต้งก็เห็นชัดเจนว่า เรือสอดแนมของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ได้ถอนตัวออกไปแล้ว ไม่ได้จอดเฝ้านอกเขตเหมือง คาดว่าสมาคมการค้าฉลามเวหาอาจได้รับเรือรบใหม่แล้ว กล้าประจันหน้ากับขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์อย่างมั่นใจ แต่ก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าถ้าเมื่อสมาคมการค้าฉลามเวหารู้ความจริง ว่าขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์เหลือเรือรบจู่โจมแค่ลำเดียว จะเป็นภาพแบบไหน

วันที่ 25 สิงหาคม ฝนโปรยบางเบา ศึกระหว่างสมาคมการค้าฉลามเวหากับขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ สิ้นสุดลงในที่สุด ความปั่นป่วนครั้งใหญ่ที่สุดในรอบหลายสิบปีของดาวเหมืองนี้ ได้กลายเป็นตำนานที่ผู้คนกล่าวขาน แต่ภาพที่สะเทือนใจที่สุด คือเมื่อเจ็ดวันก่อน เหนือฟากฟ้าดาวเหมือง สองเรือรบจู่โจมของสมาคมการค้าฉลามเวหารุมโจมตีเรือรบจู่โจมของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ต่อหน้าสาธารณะ หนึ่งต่อสอง และยังเป็นเรือขนาดเดียวกัน ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ต้านทานไม่ไหว หนีไม่ทัน ถูกยิงจมลงต่อหน้าต่อตา บนเรือ มีทั้งหัวหน้ากลุ่มใหญ่เฉินหลงและผู้นำระดับสูงอีกมากมาย สิ้นชีวิตพร้อมกัน นับแต่นั้น อาณาจักรของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์บนดาวเหมืองก็ล่มสลายลงในพริบตา ไม่เพียงต้องคืนผลประโยชน์ที่เคยฮุบจากสมาคมการค้าฉลามเวหา แต่แม้แต่ฐานที่มั่นของตัวเอง ก็ถูกสมาคมการค้าฉลามเวหากวาดครึ่งหนึ่งไปเรียบร้อย เมื่อเห็นท่าไม่ดี เหล่ากลุ่มเล็กๆ ก็แปรพักตร์ทันควัน ราวกับที่เคยรุมสมาคมการค้าฉลามเวหาในอดีต กลายเป็นตอนนี้กลับมารุมกัดขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์แทน จนกระทั่งสามเสือพยัคฆ์มังกร เหลือแค่หัวหน้าคนที่สามเฉินเป่า กอบกู้สถานการณ์ภายในกลุ่มได้ แต่ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ที่เคยเป็นกลุ่มใหญ่คู่คี่กับสมาคมการค้าฉลามเวหาและสโมสรนกกระเต็น กลับตกต่ำจนกลายเป็นกลุ่มชั้นสาม ยังไม่หมดเท่านั้น ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ที่อ่อนแอลง ยังต้องเผชิญกับความโลภของกลุ่มอื่นๆ

อดีตที่เคยกร่างไว้มากเพียงใด ตอนนี้ต้องชดใช้หลายเท่าทวีคูณ หวังต้งกับกลุ่มคนงานเหมือง หลังจากซ่อนตัวในเขตเหมืองอีกสองวัน ก็ออกมาสู่โลกภายนอก และรายงานข่าวความสูญเสียของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ในเหมือง ให้สมาคมการค้าฉลามเวหาทราบ ในความล่มสลายของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ พวกเขาต่างก็มีส่วนร่วม ผลก็คือ คนงานเหมืองที่เหลือสิบเอ็ดคน ต่างได้รับรางวัลตอบแทนก้อนโตจากสมาคมการค้าฉลามเวหา แม้แต่ครอบครัวของเหล่าซื่อที่เสียชีวิต ก็ได้รับเงินชดเชย ต้องยอมรับว่าสมาคมการค้าฉลามเวหา จัดการทุกอย่างเหนือกว่าขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์หลายขั้น

นอกจากนี้ พีซวอร์เดนผู้ดูแลความสงบประจำเขตบ้านหวังต้ง ก็ถูกฟ้องร้องดำเนินคดีในข้อหาทุจริตและละเลยหน้าที่ ชีวิตหมดอนาคต แถมต้องติดคุก นี่คือการล้างแค้นเล็กๆ ของหวังต้ง ความดีความชั่ว ย่อมมีวันตอบแทน

สโมสรส่วนตัวชื่อดังที่สุดของดาวเหมืองหอวิจิตรวิญญาณ หอวิจิตรวิญญาณตั้งอยู่ชานเมืองบนหน้าผาสูงใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่เกือบพันไร่ เป็นสโมสรหรูชื่อดัง ภายในครบครันทั้งกินอยู่และความบันเทิง เปิดรับเฉพาะสมาชิกเท่านั้น หวังต้งเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก รถสปอร์ตเปิดประทุนสีดำแล่นฉิวบนถนนคดเคี้ยวขึ้นเขา สายลมเย็นปะปนกลิ่นเหล็กของฝนฤดูร้อนพัดผ่าน หวังต้งหรี่ตาเล็กน้อยซึมซับความเย็นสดชื่นที่หาได้ยากในฤดูร้อนนี้ รถคันนี้คือสปอร์ตเปิดประทุนสไตล์เรโทรสีดำ

“รถนี่แจ่มดีนะ รุ่นใหม่ล่าสุดของอุตสาหกรรมอีไท ลัมโบร์กินีเรโทร ใช่ไหม?” หวังต้งลูบเบาะหนังแท้ใต้ตัว ยิ้มอย่างคิดถึง แล้วหันไปเลิกคิ้วใส่ฉินว่านหลี่

“ฮ่าๆ พี่หวังต้งตาถึงจริงๆ คันนี้ผมฝากเพื่อนที่ดินแดนเจ้าผู้ครองภาคเหนือซื้อให้ ลำบากมากกว่าจะได้มา” ฉินว่านหลี่หัวเราะร่า

“ฉันแค่ชอบรถแนวคลาสสิกน่ะ นี่เป็นรุ่นนักสู้กระทิงเครื่องน้ำมัน หรือรุ่นนายพรานนักบุกใช้บล็อกพลังงาน?”

“ของจริงต้องเป็นรุ่นนักสู้กระทิงเครื่องน้ำมันน่ะสิ ถึงจะได้อารมณ์สปอร์ตเรโทรของแท้!” บนใบหน้าอ้วนขาวของฉินว่านหลี่เปี่ยมด้วยความตื่นเต้น

หวังต้งแสยะยิ้ม “ดาวเหมืองของเราไม่มีโรงกลั่นน้ำมันนี่นา”

“แน่นอน ต้องนำเข้าจากดยุกแดนเหนือ น้ำมันหนึ่งลิตรแพงเท่ากับบล็อกพลังงานมาตรฐานหนึ่งก้อนเลย ยังพอทน” พอพูดถึงค่าน้ำมัน ฉินว่านหลี่ก็หน้ามุ่ยแต่พยายามทำใจดีสู้เสือ

“สุดยอดเลย พ่อเศรษฐี!” หวังต้งยกนิ้วให้ แกล้งทำเป็นไม่เห็นแก้มกลมๆ ของฉินว่านหลี่ที่ยิ่งเห็นยิ่งอยากตบ

“ยุคจักรวาลแล้ว น้ำมันก็ยังทำให้คนเจ็บใจเรื่องราคาได้เหมือนเดิม…”