บทที่ 95 หลุมสังหาร

บทที่ 95 หลุมสังหาร

“พี่เฉินซิว! เกราะของเราใกล้จะแตกหมดแล้ว!

ความถี่การชนสูงเกินไป พวกเราไม่ไหวแล้ว!”

“พี่เฉินซิว! ตัวเรือมีรอยรั่วหลายจุด ห้องเครื่องยนต์ก็โดนเล่นงาน!”

“เครื่องยนต์ส่งกำลังไม่พอ เราหลุดออกไปไม่ได้!

จะทำยังไงดี พี่เฉินซิว!”

ใบหน้าของเฉินซิวเต็มไปด้วยความสับสน

ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงเร็วเกินกว่าที่เขาจะหาทางรับมือได้

หลังโดนดูดเข้าไปในกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วง เพียงไม่กี่นาที

เรือรบจู่โจมก็ถูกฝูงอุกกาบาตถาโถมใส่ไม่ยั้ง จนแทบจะแตกกระจายไม่มีชิ้นดี

จุดจบของมัน แทบไม่ต่างจากยานขุดเหมืองของเหล่าซื่อที่จบเห่ไปแล้วก่อนหน้า

แค่ทนได้นานกว่านิดหน่อย...เท่านั้นเอง

การปะทุขึ้นอย่างกะทันหันของทะเลอุกกาบาต และแสงวาบวับที่กะพริบไม่ไกลนักหลังจากนั้น

เป็นสัญญาณชัดเจนถึงชะตากรรมของเฉินซิวและเรือรบจู่โจมของเขา ขณะที่ยานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3 ที่เคยตามหลังมาติดๆ

แต่เบรกทันในวินาทีสุดท้าย จึงเพิ่งแตะขอบเขตของทะเลอุกกาบาต

ที่ขอบนี้ เมื่อเทียบกับเรือรบจู่โจมที่พุ่งลึกเข้าไป

ยานสำรวจขอบจักรวาลแทบไม่ได้รับแรงกระแทกจากอุกกาบาตเลย

ทั้งความถี่และปริมาณลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ยิ่งไปกว่านั้น เกราะพิเศษที่สร้างจากโลหะผสมซิลเวอร์โฟลว์

ทำให้ยานสำรวจขอบจักรวาลรับมือกับฝูงอุกกาบาตได้อย่างคล่องแคล่วไร้กังวล

ภายใต้พลังขับเคลื่อนสูงสุดของเครื่องยนต์

ยานสำรวจขอบจักรวาลสามารถต้านแรงดึงของกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วง

หยุดนิ่งตรงขอบทะเลอุกกาบาตได้อย่างมั่นคง

จากนั้นก็ค่อยๆ ถอยออกมา ช้าแต่ปลอดภัย

จนหลุดพ้นขอบเขตอันตราย เฉินฝู่เช็ดเหงื่อเย็นที่ซึมเต็มหน้าผาก

จุดจบของเฉินซิว เขายังไม่อยากจะเชื่อสายตา

เมื่อไม่กี่นาทีก่อน ยังพูดคุยกันในช่องสื่อสาร

ต่างมั่นใจในภารกิจสำรวจเหมืองครั้งนี้

ความสำเร็จที่ราบรื่นระหว่างลุยเข้าไป

ทำให้พวกเขาประมาท อันตรายในเขตเหมืองมากเกินไป ที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่าคือ พวกคนงานเหมืองที่ถูกมองว่าเป็นแค่เหยื่อล่อ

กลับใช้กับดักธรรมชาติในเหมืองเล่นงานขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์อย่างสาสม เฉินฝู่ไม่เข้าใจว่าพวกนั้นเอาความกล้ามาจากไหน

หรือความร่วมมือที่แสดงออกมาในช่วงเวลานั้น มาจากอะไร

แต่ทั้งหมดนี้ ไม่อาจเปลี่ยนใจเฉินฝู่ได้

เขาตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ถ้าออกจากเหมืองเมื่อไร

พวกเศษสวะนั่นไม่มีวันรอด!

ไม่มีใครหนีไปได้!

ยานขุดเหมืองสามลำที่นำหน้าขบวน สองลำหนีรอด อีกลำดับสังเวยไป

ส่วนอีกเก้าลำที่อยู่ด้านหลัง

ก็เปลี่ยนทิศทางแล้วแยกย้ายหายวับไปทันทีที่เกิดเหตุ

ความซับซ้อนของเขตเหมืองแร่แถบดาวเคราะห์น้อย

ทำให้พวกมันหายไปจากสายตาในพริบตา แม้เรือสำรวจขอบจักรวาลจะยังใช้เรดาร์ตรวจการณ์จับสัญญาณพวกมันได้บ้าง

แต่ในสภาพแวดล้อมซับซ้อนแบบนี้

การตรวจจับจะทำได้แค่ในระยะสั้นๆ เท่านั้น ดูจากท่าทีของเก้ายานขุดเหมืองที่หนีหัวซุกหัวซุน

ไม่เกินสิบนาที เรือสำรวจขอบจักรวาลจะตามรอยพวกมันไม่ได้อีก แต่เฉินฝู่ก็รู้ดี แม้จะตามรอยได้ แล้วยังไง?

ยานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3 ไม่มีอาวุธหนักติดตั้ง

ไม่สามารถโจมตีระยะไกลใส่ยานขุดเหมืองพวกนั้นได้เลย ตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือ จะเดินหน้าสำรวจต่อ หรือจะถอนตัวออกจากเหมือง

รุกหรือถอย เฉินฝู่ในฐานะผู้นำต้องเลือกทางใดทางหนึ่ง การเดินหน้าต่อ ก็มีเหตุผลของมัน

เรือรบจู่โจมของเฉินซิวและลูกเรือ คือกำลังรบหลักของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์

การสูญเสียในเหมืองครั้งนี้ ถือเป็นความเสียหายใหญ่หลวง

อาจส่งผลต่อการกดดันสมาคมการค้าฉลามเวหาโดยตรง

ยิ่งไปกว่านั้น ข่าวการสูญเสียยานรบจู่โจมในเหมือง

คงปิดไม่มิด เมื่อคนงานเหมืองกระจายตัวหนีไป

เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนแปลง และข่าวรั่วไหล

ความทะเยอทะยานของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ต่อเหมืองแห่งนี้ก็อาจถูกเปิดเผย

ถึงตอนนั้น พวกเขาอาจไม่สามารถผูกขาดโอกาสในเหมืองนี้ได้อีก นอกจากนี้ แม้จะเหลือแค่เรือสำรวจขอบจักรวาลลำเดียว

แต่ยานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3 นี้ก็ลงทุนสร้างมาอย่างดี

หากไม่มีเหตุสุดวิสัย ยังมีศักยภาพที่จะสำรวจเหมืองแห่งนี้ได้ตามลำพัง แต่การถอนตัวก็มีเหตุผลของมัน

การตายของเฉินซิวและการสูญเสียเรือรบจู่โจม

เป็นเหตุการณ์สำคัญที่กระทบต่อยุทธศาสตร์ของทั้งขบวนการ

ต้องรีบแจ้งหัวหน้าขบวนการอย่างเฉินหลงให้เร็วที่สุด

แต่ในเหมืองนี้ ไม่สามารถติดต่อภายนอกได้โดยตรง

หากเฉินฝู่ยังคงดันทุรังสำรวจต่อไป

เฉินหลงจะไม่ได้รับข่าวร้ายนี้ในเวลาอันสั้น

ความเสียเปรียบด้านข้อมูล บางครั้งก็เป็นหายนะถึงชีวิต ยิ่งกว่านั้น สถานการณ์ระหว่างขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์กับสมาคมการค้าฉลามเวหา

ก็กำลังเดือดถึงขีดสุด เฉินฝู่ชั่งน้ำหนักอยู่ในใจ ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปหรือถอย ทางฝั่งหวังต้ง หลังจากแยกตัวจากขบวนและเร่งเครื่องออกห่างทะเลอุกกาบาต

จนหลุดพ้นระยะเรดาร์ของเรือสำรวจขอบจักรวาล

เขาก็พายานขุดเหมืองของตัวเองไปเทียบท่ากับฉือถังฮ่าวที่ติดตามมานานแล้ว จากนั้น ฉือถังฮ่าวก็เร่งหนีออกจากพื้นที่นี้อย่างรวดเร็ว

ด้วยเรดาร์ตรวจการณ์คุณภาพสูงบนฉือถังฮ่าว

หวังต้งจึงมองภาพรวมของสถานการณ์ได้ชัดเจนยิ่งกว่าทุกคน

เหนือกว่ายานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3 อย่างเทียบไม่ติด การที่เรือรบจู่โจมของเฉินซิวถูกฝังในทะเลอุกกาบาต

ไม่ได้ทำให้หวังต้งแปลกใจเลย

แม้จะอ้างว่าเป็นเรือรบมาตรฐานทหาร

แต่ในเขตเหมืองแบบนี้

กลับสู้ยานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3 ซึ่งเป็นยานพลเรือนไม่ได้เลยสักนิด

ถ้าหากยานที่โดนดูดเข้าไปในทะเลอุกกาบาตเป็นยานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3

ก็คงไม่จบเห่แบบเฉินซิว

เกราะโลหะผสมซิลเวอร์โฟลว์ รับมือกับอุกกาบาตขนาดเล็กได้อย่างไร้รอยขีดข่วน ทว่าเฉินฝู่ก็ยังดูถูกอันตรายในเหมืองอยู่ดี

ขณะที่เขาจ้องมองยานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3 ที่ค่อยๆ ถอยจากขอบทะเลอุกกาบาต

หวังต้งแสยะยิ้มเย็น

การไม่เร่งเครื่องถอยให้เร็วที่สุด ไม่ว่าเพราะเหตุผลใด

สำหรับเฉินฝู่แล้ว นี่คือความผิดพลาดร้ายแรง ไม่เห็นหรือว่าทั้งสองยานขุดเหมืองที่หนีหลุดออกมาทางด้านหน้า

เก้ายานขุดเหมืองที่รีบกลับลำหนีออกจากพื้นที่

หรือแม้แต่ฉือถังฮ่าวที่รับตัวหวังต้งขึ้นมา

ล้วนเร่งหนีให้ไกลจากทะเลอุกกาบาตโดยไม่ลังเล ไม่ใช่เพราะพวกเขากลัวจะถูกเรือสำรวจขอบจักรวาลไล่ตามหรอก

สิ่งที่ทุกคนหวั่นเกรงอย่างแท้จริง

คือลึกลงไปใต้ทะเลอุกกาบาตนั้น

ซ่อนกับดักร้ายแรงอย่างกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงเอาไว้!

เช่นเดียวกับในมหาสมุทร วังวนขนาดใหญ่

มักเริ่มจากแรงวนขนาดเล็ก ไม่ใช่ปรากฏยอดคลื่นตั้งแต่ต้น

และเมื่อวงกว้างของวังวนขยายตัว

มันจะโตขึ้นอย่างทวีคูณ

กระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงในเหมือง

ก็ไม่ใช่กับดักอันเดียวดาย เฉพาะอย่างยิ่ง หากเป็นกระแสน้ำวนที่สมดุลตามธรรมชาติ

แต่เมื่อถูกรบกวนไปแล้ว

มันจะส่งแรงกระเพื่อมขยายวงกว้างอย่างรวดเร็ว

กระทบถึงกับดักแรงโน้มถ่วงอื่นๆ รอบๆ

เหมือนหิมะถล่มที่เกิดเป็นลูกโซ่

ในที่สุด กระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงทุกจุดในบริเวณนี้

ก็จะถูกปลุกให้ตื่นขึ้นพร้อมกัน!

หวังต้งมองยานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3 ของเฉินฝู่ด้วยแววตาเวทนา

ก่อนถอนหายใจเบาๆ อย่างน่าเสียดาย

“ต่อให้ยานจะล้ำแค่ไหน ถ้าอยู่ในมือคนไร้ฝีมือก็เปล่าประโยชน์

ยิ่งกว่านั้น นี่มันก็แค่ยานที่มีตำหนิด้วยซ้ำ” ภายใต้มุมมองของระบบช่วยเหลือ

หวังต้งเห็นได้ชัดเจน

เกราะของยานสำรวจคอนสแตนติน รุ่น 3 ลำนี้ มีปัญหาอย่างร้ายแรง!