บทที่ 94 กับดัก

บทที่ 94 กับดัก

เบื้องหน้าขบวนเรือ คือท้องทะเลอุกกาบาตที่ดูเงียบงันไร้พิษภัย ทว่ามีสิ่งหนึ่งแตกต่างจากบริเวณรอบข้าง

ในทะเลอุกกาบาตตรงนี้ ส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นเศษหินขนาดเล็ก แทบไม่มีดาวเคราะห์น้อยก้อนใหญ่ให้เห็น แม้จะดูคล้ายของเดิมที่เคยพบมา แต่หวังต้งมั่นใจได้เลยว่า เบื้องหน้าแห่งนี้ คือกับดักวังวนอวกาศที่เขาเคยได้ยินเมื่อสิบปีก่อน!

หวังต้งเองก็เคยใช้กับดักวังวนอวกาศมาก่อน จึงรู้ดีว่า กระแสอวกาศลึกลับที่ซ่อนตัวอยู่ได้นานขนาดนี้ ย่อมไม่มีวัตถุใหญ่ใดเหลือรอด เพราะถูกแรงปะทะซัดจนแตกกระจายหมดสิ้นแล้ว ทันทีที่เสียงของคนงานเหมืองรุ่นเก่าขาดหาย

หวังต้งก็ส่งเสียงกดดันเฉินฝู่ผ่านช่องสื่อสาร “เฉินฝู่ พวกขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ของนาย ทำไมถึงติดตั้งเกราะสนามแรงโน้มถ่วงกึ่งสลายให้กับยานของพวกเรา? เกราะชนิดนี้คือโล่ใช้แล้วทิ้งที่มีรังสีรุนแรงมาก เอาไว้ใช้กับโดรนเท่านั้น ใครขึ้นยานไปแล้วใช้โดนรังสีเข้าไปมีแต่ตายแน่!”

“นายรู้ได้ยังไงว่าสิ่งที่เราติดตั้งให้คือเกราะสนามแรงโน้มถ่วงกึ่งสลาย?” ยังไม่ทันที่เฉินฝู่จะหาข้ออ้างแก้ตัว เสียงหนึ่งในช่องสื่อสารก็ตัดบททุกอย่างด้วยความโผงผาง ถ้าไม่ใช่เฉินซิวแล้วจะเป็นใคร?

หวังต้งเองยังอดตะลึงไม่ได้ เดิมทีเขาคิดจะใช้จังหวะนี้ย้ำจุดยืนของตัวเอง เพื่อให้เหล่าคนงานเหมืองปฏิเสธตัดขาดกับขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์โดยเด็ดขาด หวังต้งเตรียมเหตุผลโต้แย้งไว้เป็นสิบข้อ รอรับมือคำอธิบายของเฉินฝู่ แต่กลับไม่ต้องเสียเวลาเลย เพราะเฉินซิวดันพูดแทงใจดำ โยนทุกอย่างไปถึงปลายทางในทันที

เฉินฝู่แทบไม่ได้สนใจจะห้ามเจ้าหนุ่มเหลวไหลนั่น รีบเอ่ยเสียงดัง “หวังต้ง นายเข้าใจผิดแล้ว เกราะสนามแรงโน้มถ่วงกึ่งสลายเป็นเทคโนโลยีระดับสูงเกินกว่าดินแดนบารอนหินดำจะหาซื้อได้ ของที่พวกเราแจกจ่ายให้คือโล่พลังงานจิ๋วใช้แล้วทิ้ง มันเป็นสินค้าที่เทคโนโลยีค่อนข้างเสถียรและปลอดภัย พวกเราจะไม่เอาออกมาใช้ถ้าไม่ใช่ภารกิจสำคัญขนาดนี้”

พายุโหมกระหน่ำถึงจะรู้ว่าใครคือตัวจริง! เหล่าคนงานเหมืองสิบสองคนที่คัดเลือกมา ไม่มีใครไม่ผ่านสนามรบการค้าอันโหดร้าย พวกเขาไม่พูดอะไรอีก และไม่สนคำอธิบายของเฉินฝู่แม้แต่น้อย ยานขุดเหมืองสามลำที่นำขบวน พุ่งเร่งความเร็วขึ้นอย่างพร้อมเพรียง และเริ่มถ่างระยะห่างระหว่างกันออกไปเล็กน้อย ส่วนยานขุดเหมืองอีกเก้าลำที่ตามหลัง ต่างก็ลดความเร็วโดยไม่ได้นัดหมาย ดึงระยะห่างออกจากเรือสำรวจขอบจักรวาลและเรือรบจู่โจมที่อยู่ด้านหน้า ยังไม่ทันที่เรือสำรวจขอบจักรวาลและเรือรบจู่โจมของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์จะตั้งตัวทัน ขบวนผสมที่เคยเรียงตัวเป็นระเบียบ ก็กลายเป็นสามกลุ่มย่อยที่แยกกันโดยสิ้นเชิงในพริบตา  หัว ท้าย และกลาง ขาดจากกันโดยสมบูรณ์!

ความเปลี่ยนแปลงฉับพลันนี้ เร็วจนมีแต่คนมีสัญชาตญาณเท่านั้นที่ตอบสนองทัน

“ตามไป!” เฉินซิวคำราม เรือรบจู่โจมเร่งเครื่องเต็มที่ ไล่ล่าสามยานขุดเหมืองที่นำหน้าซึ่งพุ่งทะยานห่างออกไปเรื่อย ๆ

“ลดความเร็ว!” เฉินฝู่ตะโกนบ้าง เรือสำรวจขอบจักรวาลดึงพลังเครื่องยนต์เสริมเต็มที่ ความเร็วลดฮวบลงฉับพลัน ทันใดนั้น ทุกอย่างก็ปะทุขึ้น!

สามยานขุดเหมืองที่นำหน้า ทะยานผ่านเข้าไปในทะเลอุกกาบาตเบื้องหน้า ทำลายสมดุลของมันโดยสิ้นเชิง เห็นได้ด้วยตาเปล่าเลยว่าทะเลอุกกาบาตทั้งผืนเริ่มปั่นป่วน พร้อมกันนั้น ท่วงท่าและเส้นทางบินของยานขุดเหมืองทั้งสามก็ถูกรบกวนอย่างหนักทันทีที่เข้าสู่ใจกลางทะเลอุกกาบาต เว้นแต่ยานของคนงานเหมืองรุ่นเก่าที่นำขบวน ซึ่งควบคุมได้อย่างแม่นยำ ปรับเส้นทางฉับไวแทบไม่เสียความเร็ว ลากโค้งเฉียดขอบทะเลอุกกาบาตออกไปอย่างชาญฉลาด หลุดรอดจากอันตรายได้สำเร็จ ส่วนอีกสองลำที่รับภารกิจนำทางเหมือนกัน กลับดูทุลักทุเลหนักหนา ทั้งสองลำตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงที่ซ่อนอยู่ในทะเลอุกกาบาต ท่วงท่าและเส้นทางบินเป๋ไปหมด หนึ่งในนั้น หลังจากเค้นเครื่องยนต์เสริมทุกตัวจนสุดแรง ก็ยังพอปรับเส้นทางกลับได้บ้าง เลียนแบบยานของคนงานเหมืองรุ่นเก่า รีบพาตัวออกขอบทะเลอุกกาบาต หลุดพ้นอิทธิพลโดยตรงของกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วง แต่ยานขุดเหมืองอีกลำหนึ่ง กลับไม่มีโชคเช่นนั้น

นั่นคือยานของเหล่าซื่อ หวังต้งเห็นชัดเจน เหล่าซื่อเองก็เร่งเครื่องยนต์เสริมทุกตัวเต็มที่ พยายามปรับท่วงท่าและเส้นทางบิน แต่น่าเสียดาย เพียงไม่กี่วินาที หนึ่งในเครื่องยนต์เสริมทั้งสี่กลับเกิดอาการโอเวอร์โหลดและดับลงกะทันหัน!

ยามนี้ เวลาแห่งความผิดพลาดไม่ให้อภัยใคร ยานขุดเหมืองสั่นสะท้านอยู่กับที่ แรงขับเคลื่อนที่ลดลง ทำให้ไม่อาจหลุดพ้นจากกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงได้ ท่วงท่าการบินของเหล่าซื่อหลุดควบคุมทันที!

ฉับพลัน ยานของเขาก็เฉี่ยวชนกับอุกกาบาตที่ควรจะแค่เฉียดผ่านด้านข้าง การชนครั้งนี้ไม่รุนแรงนัก แค่ถลอกเกราะด้านข้างไปไม่กี่แผ่น แต่ปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ตามมา ไม่ได้ใจดีเช่นนั้น การชนครั้งแรกเป็นเพียงจุดเริ่ม มันทำให้ยานของเหล่าซื่อสูญเสียการทรงตัวโดยสิ้นเชิง หากอยู่ในอวกาศปกติ คงปรับท่าทางกลับมาได้ช้า ๆ แต่ในกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงแบบนี้ ความผิดพลาดเพียงนิดเดียวคือหายนะ ชั่วพริบตา ยานของเหล่าซื่อก็ถูกดูดเข้าสู่ใจกลางของกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วง ในสภาพแรงดึงดูดปั่นป่วน ยานกระแทกกับวัตถุขนาดเล็กโดยรอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า แค่เสี้ยววินาทีทั้งลำก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ เหล่าซื่อผู้เชี่ยวชาญ ยังเปิดโปรแกรมแยกแคปซูลกู้ชีพไม่ทัน ส่วนโล่พลังงานจิ๋วใช้แล้วทิ้งที่ว่า ยิ่งไม่มีทางได้ใช้งาน...

หวังต้งถอนใจยาว โชคชะตา...

มักปรากฏตัวในห้วงเวลาไม่คาดคิด ยานขุดเหมืองของเหล่าซื่อ คือคันที่หวังต้งชี้เป้าไว้แต่แรก ด้วยข้อมูลที่ได้จากระบบช่วยเหลือและฟังก์ชันสแกน เขาตั้งใจเลือกยานที่สภาพแย่ที่สุด เหล่าซื่อเข้าใจผิดว่ายานลำนี้ดีที่สุด แอบแย่งหวังต้งขึ้นเรือไปก่อน แต่ในหน้าจอสแกนของระบบ เครื่องยนต์เสริมตัวหนึ่งขึ้นไฟเหลือง ไม่ใช่สถานะสมบูรณ์สีเขียว นั่นแปลว่าสภาพยานไม่ดีนัก ที่เหล่าซื่อประสบเหตุ ก็เพราะเครื่องยนต์ปรับทิศทางที่มีปัญหาเกิดโอเวอร์โหลดในช่วงวิกฤต สุดท้าย นี่เองที่คร่าชีวิตเหล่าซื่อ ก่อนเกิดใหม่ เหล่าซื่อก็ตายเพราะกลอุบายที่คล้ายกันของหวังต้ง เกิดใหม่แล้ว เหล่าซื่ออยู่รอดได้นานขึ้น แต่สุดท้ายก็ต้องจบชีวิตในเหมืองอวกาศด้วยเหตุผลเดิม ต่างกันแค่ครั้งนี้ เขาเป็นคนเลือกทางตายเอง ไม่เกี่ยวกับหวังต้ง ซากของเหล่าซื่อ ล่องลอยกระจัดกระจายอยู่กลางเหมืองอวกาศ ดั่งพิธีศพของเหล่าคนงานเหมืองอวกาศ สามยานขุดเหมืองที่นำขบวน กระตุ้นให้กระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงในทะเลอุกกาบาตปั่นป่วน และเมื่อเรือรบจู่โจมบ้าคลั่งพุ่งทะลวงเข้ามา ความปั่นป่วนนี้ก็ทวีความรุนแรงจนถึงจุดแตกหัก ราวกับทะเลคลั่งยามโดนท้าทาย เมื่อเทียบกับยานขุดเหมืองแล้ว เรือรบจู่โจมทั้งใหญ่และหนักกว่าเป็นเท่าตัว ทันทีที่มันพุ่งเข้าไปกลางสมรภูมิอุกกาบาต ก็กลายเป็นเป้ารับอารมณ์เกรี้ยวกราดของทั้งทะเล!

กระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงที่ถูกรบกวนอย่างหนัก เปิดเผยความน่าสะพรึงที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหน้านิ่งสงบ อุกกาบาตนับไม่ถ้วนในทะเลทั้งผืน เริ่มโคจร หมุนวน กระโจนเข้าใส่เรือรบจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง!

ในห้องควบคุมของเรือรบจู่โจม เฉินซิวมองเห็นภาพจากจอมอนิเตอร์รอบทิศ อุกกาบาตเคลื่อนตัวถาโถมราวกับยามโดนพายุลูกเห็บ เสียงกระแทกถี่รัวกึกก้องไปทั่วลำ เหมือนรถที่ถูกลูกเห็บลูกใหญ่รัวใส่ไม่มีหยุด ตัวเรือทั้งลำสั่นสะเทือน ไม่ว่าชั้นเกราะภายนอก หรือส่วนประกอบใด ๆ ภายใน ต่างส่งเสียงครวญครางจากแรงปะทะที่รุนแรงจนแทบขาดใจ!

“แจ้งเตือน! แจ้งเตือน! เกราะได้รับความเสียหายรุนแรง!”

“แจ้งเตือน! แจ้งเตือน! โครงสร้างลำเรือเสียหายอย่างหนัก!”

เสียงเตือนจากคอมพิวเตอร์อัจฉริยะประจำยาน เยียบเย็นและโหดร้าย ประกอบกับแสงไฟเตือนสีแดงฉาน ห้องควบคุมทั้งห้องก็กลายเป็นสนามรบแห่งความโกลาหลในทันที!