บทที่ 89 พัวพัน

บทที่ 89 พัวพัน

หวังต้งไม่ได้คิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่แรก

เขาเองก็ไม่ได้ต้องการผลประโยชน์อะไรจากมัน

การขุดแร่จะทำเงินได้สักเท่าไร—ยังไม่พอแม้แต่จะเลี้ยงดูค่าดำรงชีพของฉือถังฮ่าวเสียด้วยซ้ำ

ตอนนี้เขาเพิ่งได้ครอบครอง “เรดาร์สำรวจฟากฟ้าผู้คลั่งค้นหา”

ด้วย “ฟังก์ชันลางสังหรณ์ลี้ลับ”

แค่เข้าไปในสนามรบต่างมิติแล้วเก็บเอาโมดูลประจำยานสักชิ้นออกมาขาย

เงินที่ได้ ก็เทียบเท่ากับคนงานเหมืองอวกาศต้องลำบากทั้งปี—บางทีอาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ

อีกอย่างหนึ่ง หวังต้งเองก็ไม่คิดว่าการเจรจากับขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์จะได้ผลดี

แค่ดูจากตอนที่ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์เพิ่งเข้ามารับช่วงบริษัทเหมืองแร่ของเหล่าฉิน

ก็รีบปรับเปลี่ยนนโยบายใหม่ทันที

เพียงเท่านี้ก็เห็นได้ชัดแล้วถึงความละโมบและความมั่นใจในอำนาจของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์

ไหนจะการบุกรุกสมาคมการค้าฉลามเวหาอย่างไม่หยุดยั้งในช่วงนี้

ยิ่งทำให้ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ยิ่งโอหังขึ้นทุกที

การที่คนงานเหมืองอวกาศเลือกจะเจรจาในช่วงเวลานี้

หวังต้งไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะได้ประโยชน์อะไรกลับมา

ดังนั้น แม้จะมีคนงานเหมืองที่รู้จักกันหลายคน

อยากจะเสนอชื่อหวังต้งเป็นตัวแทน

เขาก็ขอปฏิเสธอย่างสุภาพ

แน่นอน เขาเองก็ไม่ได้คิดจะสาดน้ำเย็นใส่พวกนั้น

ตอนนี้ทุกคนกำลังฮึกเหิม

ถ้าเขายืนขึ้นไปบอกให้ทุกคนใจเย็นๆ อดทนไว้ก่อน

เกรงว่าคงถูกมองเป็นพวกเดียวกับขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ในทันที

แถมอาจจะถูกบีบคั้นทั้งสองทาง

หวังต้งคงต้องโง่มากถึงจะทำเรื่องแบบนั้น

ไหนๆ เปลวไฟต้นกำเนิดประจำยานบนฉือถังฮ่าวก็ยังอยู่ในช่วงฟื้นฟู

ต้องรอถึงเดือนหน้าถึงจะเข้าสู่มิติต่างมิติได้อีกครั้ง

หวังต้งจึงไม่รีบร้อนอะไร

เขามักจะชวนเฉินหลินเฟิง เจิ้งเหยียน และเพื่อนๆ ไปสังสรรค์ผ่อนคลายบ่อยๆ

สานสัมพันธ์และหาความสุขใส่ตัว

มีสาวๆ มาร่วมวงด้วย จะไปลำบากเหมือนเคลื่อนไหวใต้ดินทำไมกัน

วันที่ 10 สิงหาคม หลังเลือกตัวแทนเสร็จ

คนงานเหมืองที่ได้รับเลือกเริ่มเจรจากับขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์

แต่ก็ไม่เป็นไปด้วยดี

ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ไม่ได้เห็นหัวคนงานเหมืองพวกนี้แม้แต่น้อย

แค่ให้หัวหน้าระดับกลางของบริษัทเหมืองแร่ออกมาตอบโต้ ก็ไล่ตะเพิดพวกเขาได้แล้ว

“บริษัทเราไม่ได้บังคับให้คนงานเหมืองต้องมาทำงานให้

แต่ถ้าจะทำ ก็ต้องปฏิบัติตามกฎของบริษัทอย่างเคร่งครัด”

ในสภาพผูกขาดเช่นนี้

คำพูดที่ดูเหมือนจะสมเหตุสมผล

แท้จริงแล้วก็แค่ข้ออ้างของคนไร้ยางอาย

คนงานเหมืองย่อมไม่พอใจ จึงประกาศหยุดงานทันที

ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์กลับใจเย็น

หยิบเอา “ใบเรียกค่าเสียหาย” กองโตออกมา

มันคือเอกสารเรียกให้คนงานเหมืองชดใช้ค่าเสียหาย

ที่เกิดขึ้นกับยานขุดเหมืองที่เช่าจากบริษัท

แต่ละฉบับระบุค่าซ่อมยานที่สะสมมาหลายปี

คนงานเหมืองต่างโวยวาย

ปกติแล้ว คนงานเหมืองจะเช่ายานขุดเหมืองจากบริษัทโดยจ่ายค่าเช่า

ส่วนงานซ่อมบำรุงและดูแลทั้งหมด บริษัทเป็นผู้รับผิดชอบเอง

ทุกลำมีประกันของบริษัทประกันภัย

ไม่ว่าจะแตกหรือเสียหายหนักแค่ไหน บริษัทประกันก็เป็นผู้จ่าย

กติกานี้กลายเป็นข้อตกลงกลางของชาวดาวเหมืองมานานนับร้อยปี

เพราะการขุดแร่ในอวกาศไม่ใช่เรื่องเล่น

ยานขุดเหมืองย่อมต้องมีร่องรอยเสียหายเป็นเรื่องปกติ

โดยเฉพาะในเขตเหมืองแร่แถบดาวเคราะห์น้อย

ที่สภาพดาราศาสตร์ซับซ้อน ยานเสียหายแทบจะเป็นเรื่องประจำ

ไม่อย่างนั้น หวังต้งคงไม่ต้องใช้ระบบช่วยเหลือตรวจสอบยาน

เลือกเช่ายานที่สภาพดีที่สุดหรอก

ความเสียหายของยานขุดเหมืองก็เหมือนเครื่องมือทำเหมืองที่สึกหรอ

เป็นเรื่องปกติที่อยู่ในขอบเขตการใช้งาน

แต่ใบเรียกค่าเสียหายที่ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ยื่นออกมา

ตัวเลขกลับเป็นยอดรวมค่าซ่อมสะสมจากการขุดแร่มาหลายปี

สำหรับคนงานเหมืองธรรมดาแล้ว มันคือจำนวนเงินที่มาก!

แน่นอนว่า เอกสารเรียกค่าเสียหายแบบนี้

ไม่มีทางได้รับการสนับสนุนจากทางการ

คนงานเหมืองที่กล้าเสี่ยงชีวิตในห้วงอวกาศ

ย่อมไม่ใช่คนขี้ขลาดพวกเขาไม่มีวันยอมรับใบนี้แน่

แต่ธุรกิจหลักอย่างหนึ่งของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ ก็คือทวงหนี้

ชาวบ้านธรรมดาไม่มีทางสู้กับมืออาชีพด้านนี้ได้

เมื่อถูกบีบทั้งทางตรงและทางอ้อม

ไม่กี่วัน คนงานเหมืองก็พากันร่ำไห้ระงม

และหวังต้งเองก็ถูกดึงเข้ามาพัวพันด้วย

บ่ายวันที่ 14 สิงหาคม

เมื่อเห็นใบเรียกค่าเสียหายตรงหน้าที่ตัวเลขสูงลิ่วถึงสามล้านกว่า

หวังต้งถึงกับหัวเราะทั้งโกรธทั้งขำ

ประสบการณ์ในฐานะคนงานเหมืองหลายปี

ทำให้เขามีเงินออมไม่น้อย

แต่แค่ใบนี้ใบเดียว

ก็แทบจะทำให้เงินเก็บของเขาหายไปเกือบเก้าส่วนจากสิบ

ต้องยอมรับว่า ฝ่ายการเงินของขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ทำงานได้แม่นยำมาก

พวกเขาคำนวณรายได้ที่หวังต้งสะสมไว้จากบัญชีบริษัทเหมืองแร่

แล้วประเมินว่าหวังต้งจะสามารถจ่ายได้มากสุดเท่าไร

ตัวเลขในใบเรียกค่าเสียหายจึงออกมาอย่างเหมาะเจาะ...

หวังต้งเดาได้เลยว่า

ถ้าขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์รู้ว่าเขาเคยช่วยชีวิตฉินว่านหลี่

และฉินว่านหลี่ออกมาจากเขตเหมืองด้วยฝีมือเขา

ตัวเลขในใบเรียกคงพุ่งขึ้นอีกหลายสิบเท่า!

พร้อมกับใบเรียกค่าเสียหาย

ยังมีหนังสือแต่งตั้งแนบมาด้วย

“คุณหวังต้ง ทางบริษัทขอแต่งตั้งให้คุณดำรงตำแหน่ง ‘หัวหน้านักนำร่อง’ กรุณามารายงานตัวที่ฝ่ายบุคคลในวันที่ 15 สิงหาคมตรงเวลา”

ลงนามโดย “บริษัทพัฒนาเหมืองแร่พยัคฆ์สวรรค์”

คนที่นำเอกสารทั้งสองมาส่งให้ถึงบ้าน

คือเฉินฝู่ ผู้อำนวยการฝ่ายบุคคลคนใหม่ของบริษัทเหมืองแร่

ท่าทางสุภาพเรียบร้อย

เขาแจ้งว่า

ถ้าหวังต้งยอมรับตำแหน่งหัวหน้านักนำร่อง

ตัวเลขในใบเรียกค่าเสียหายทั้งหมดจะถูกยกเลิกทันที

และที่สำคัญ งานหัวหน้านักนำร่องนี้

ไม่ใช่งานประจำ

แค่ต้องร่วมภารกิจสำรวจหนึ่งครั้งกับบริษัทเท่านั้น

โดยไม่ต้องให้หวังต้งไล่เลียงถามอะไร

เฉินฝู่ก็เผยข้อมูลบางอย่างในระหว่างพูดคุย

ปรากฏว่า ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ต้องการจัดภารกิจสำรวจ

เข้าสู่ใจกลางเขตเหมืองแร่แถบดาวเคราะห์น้อยในเร็วๆ นี้

เพื่อเก็บข้อมูลสภาพเหมือง ขนาดและศักยภาพของแหล่งแร่

หวังต้ง ในฐานะคนงานเหมืองอวกาศมือดีประจำดาวเหมือง

จึงถูกเลือกเข้าแผนการนี้

ก่อนจากกัน เฉินฝู่ทิ้งท้ายเสียงเรียบ

“ทุกอย่างที่กล่าวมาเป็นความลับทางธุรกิจของบริษัท

โปรดอย่าเผยแพร่ และมารายงานตัวตรงเวลา”

เขาไม่รอคำตอบอะไรจากหวังต้ง

ท่าทางเหมือนมั่นใจว่าหวังต้งไม่มีทางปฏิเสธได้

แถมนอกบ้านของหวังต้ง

ยังมีบอดี้การ์ดร่างยักษ์เฝ้าอยู่อีกหลายคน

แววตาหวังต้งเย็นเฉียบเป็นประกาย

ความเสี่ยงของงานนี้ ไม่ต้องบรรยาย

ลึกเข้าไปในเขตเหมืองแร่

ต่อให้เป็นยานรบขนาดใหญ่ก็ยังต้องระวัง

นับประสาอะไรกับยานขุดเหมืองธรรมดา

ขบวนการค้าพยัคฆ์สวรรค์ไม่ได้เปิดช่องให้ปฏิเสธเลย

แถมยังไม่พูดถึงค่าตอบแทนแม้แต่คำเดียว

ขอแค่ยกเลิก “หนี้” ในใบเรียกค่าเสียหาย

นั่นมันตลกชัดๆ

หวังต้งแตะปลายนิ้วไปที่เทอร์มินัลอัจฉริยะส่วนบุคคล

คาดไว้ไม่มีผิด—ไม่มีสัญญาณ!

แน่นอนว่า บอดี้การ์ดข้างนอก

มีเครื่องรบกวนสัญญาณขนาดจิ๋วติดตั้งอยู่ด้วย