บทที่ 86 อารยธรรมชือเค่อ

บทที่ 86 อารยธรรมชือเค่อ

อารยธรรมต่างมิติ: อารยธรรมชือเค่อ, ประวัติศาสตร์อารยธรรม 8,896 ปี, ระดับอารยธรรม: อารยธรรมระดับดาราจักรขั้นที่หนึ่ง, แหล่งพลังงานหลัก: พลังงานนิวเคลียร์, ขอบเขตอิทธิพล: 1.3 ปีแสง, จำนวนดาวที่สามารถอยู่อาศัย: ไม่ทราบ, จำนวนประชากร: ไม่ทราบ, กองยานรบ: ไม่ทราบ, ภาษา: ภาษาชือเค่อ, ระบบการปกครอง: ระบบสภา, เป้าหมายปัจจุบัน: ฐานขุดแร่ไร้คนขับ, สังกัด: กลุ่มอุตสาหกรรมเหมืองแร่บลูส์เฟินตัว, เวลาขนส่งแร่ครั้งถัดไป: 3,244 ชั่วโมง”

ถึงข้อมูลนี้จะไม่ได้สำคัญอะไรนัก แต่อย่างน้อยก็มีประโยชน์ให้ใช้เทียบเคียงได้บ้าง

เหมือนกับเหมืองร้างเบื้องหน้าตอนนี้ แทบสิ้นไร้การติดต่อกับโลกภายนอก แม้แต่การลำเลียงแร่ ก็ต้องรอเป็นร้อยวันถึงจะมีสักครั้ง

หวังต้งรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ดูท่าว่าครั้งนี้จะได้ของไม่มากนัก

แม้จะมีรถขนแร่มากถึงสามพันคัน แต่สำหรับยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิดแล้ว ผลตอบแทนแทบไม่คุ้มค่า

ในอัตราการได้รับจุดกำเนิดเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ ต่อให้ถล่มยานรบต่างมิติระดับหนึ่งไปหนึ่งลำ ก็ได้แค่ 1 จุดกำเนิด

แต่ถ้าเป็นรถขนแร่แบบนี้ ต้องยิงถึงสิบคันถึงจะได้ 1 จุดกำเนิด

ป้อมพิฆาตอัตโนมัติยังพอคุ้มอยู่บ้าง ยิงหนึ่งป้อมได้ 1 จุดกำเนิด

ส่วนสิ่งก่อสร้างถาวรที่ไม่มีอาวุธ ยิ่งนับสัดส่วนต่ำเข้าไปอีก

สนามรบต่างมิติรอบนี้ อันตรายแทบไม่มี สำหรับมือใหม่ที่ควบคุมยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิด ยังพอเรียกได้ว่าเป็นหมู่บ้านฝึกหัด เหมาะสำหรับเริ่มต้นจากศูนย์

แต่สำหรับหวังต้งที่เป็นมือเก๋าแล้ว มันง่ายเกินไป

เขาถอนใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่ปล่อยให้ความผิดหวังนานนัก

ทุกครั้งที่เข้าสนามรบต่างมิติ ย่อมสุ่มสถานการณ์ ไม่มีทางได้แต่ของดีเสมอ

อย่างน้อยเหมืองแห่งนี้ ฉือถังฮ่าว ก็สามารถกวาดเรียบได้อย่างไร้กังวล ผลตอบแทนก็ยังพอมีให้ลุ้น

หวังต้งยังไม่รีบลงมือ

เขาเปิดใช้งานเรดาร์สำรวจฟากฟ้าทันที พร้อมฟังก์ชัน “ลางสังหรณ์ลี้ลับ”

จะได้ทดสอบประสิทธิภาพของเรดาร์ตรวจการณ์ระดับม่วงชิ้นนี้สักหน่อย

คลื่นไร้ตัวตนแผ่กระจายออกไป บนจอเสมือนจริงปรากฏสัญญาณสองจุด

“หือ? มีจริงด้วยแฮะ...”

หวังต้งอุทานอย่างตื่นเต้น

นั่นหมายความว่า ในระยะหนึ่งปีแสง มีโมดูลประจำยานที่ยังไม่ถูกยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิดนำไปใช้ ถึงสองชิ้น

จุดหนึ่งสีน้ำเงิน อีกจุดสีเขียว ทั้งคู่ซ่อนอยู่ภายในฐานขุดแร่

ถ้าไม่มีฟังก์ชันหยั่งรู้จิตวิญญาณ หวังต้งอาจเผลอทำลายมันทิ้งระหว่างโจมตีเสียแล้ว

หวังต้งขยายภาพดูสิ่งประดิษฐ์แห่งอารยธรรมทั้งสองที่มีศักยภาพกลายเป็นโมดูลประจำยาน

เรดาร์สำรวจฟากฟ้าระดับม่วงนี้ สมกับเป็นของหายาก

เขาขยายภาพได้ละเอียดกว่าที่เรดาร์ตรวจการณ์รุ่นก่อนทำได้มาก

ชิ้นคุณภาพสีเขียวอยู่ที่ปืนเลเซอร์ขุดแร่บนรถขนแร่ซึ่งกำลังขนถ่ายภายในฐาน

ปืนเลเซอร์ขุดแร่ รุ่นกายซื่อ (สีเขียว): เจาะลึกได้ 100 เมตร, อัตราขุด 0.1 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที, กินพลังงาน 1 หน่วยต่อชั่วโมง

อีกชิ้นคุณภาพสีน้ำเงิน อยู่บนเรือขุดแร่ที่จอดอยู่ภายในฐาน เป็นเครื่องตรวจจับแร่

เครื่องตรวจจับแร่กายซื่อ (น้ำเงิน): สแกนรัศมี 1,000 เมตร, ใช้เวลาสแกน 100 วินาที, กินพลังงาน 1 หน่วยต่อชั่วโมง

หวังต้งหัวเราะในลำคอ

นี่แหละ ฐานขุดแร่มืออาชีพ แม้แต่โมดูลประจำยานที่ได้มาก็ยังเป็นของสายขุดแร่ทั้งคู่

ทั้งสองชิ้นนี้ไม่ใช่โมดูลมาตรฐาน แต่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มโมดูลเสริม ต้องใช้ช่องโมดูลเสริมในการติดตั้ง

ฉือถังฮ่าวตอนนี้ มีช่องโมดูลเสริมเพียงสามช่อง ถูกจับจองโดยระบบมิราจ, อุปกรณ์วาร์ปเฟยจู และระบบควบคุมคลื่นสมองควอนตัมพัวพัน

ทั้งสามอย่างนี้ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้ จึงยังไม่มีช่องว่างสำหรับของใหม่

หวังต้งอดเสียดายไม่ได้

หากติดตั้งสองโมดูลขุดแร่นี้ได้ เวลาฉือถังฮ่าวซ่อนตัวในเขตเหมืองแร่แถบดาวเคราะห์น้อย จะได้ขุดแร่สะสมไปด้วย

หรือเอาไว้ใช้ตอนอัปเกรดโมดูลประจำยาน

โดยเฉพาะเครื่องตรวจจับแร่กายซื่อ (น้ำเงิน) จะช่วยมากตอนตามหาผลึกพลังงาน

หวังต้งไม่ลังเล

ฉือถังฮ่าวในสภาพพรางตัว เปิดโล่พลังงานก่อน แล้วจึงโผล่ตัวออก

ลดระดับลงสู่ฐานขุดแร่ ปืนหลักประทุขึ้น ถล่มกำลังป้องกันของฐานอย่างไร้ปรานี

ยิงนัดเดียว ป้อมพิฆาตอัตโนมัติพังไปหนึ่ง

สิบป้อมถูกกวาดล้างในเวลาไม่ถึงสิบห้านาที

แม้ป้อมพิฆาตอัตโนมัติจะตอบโต้ทันที ทว่ากระสุนที่ยิงออกมากลับถูกโล่พลังงานหยุดไว้หมด

แม้โล่จะเสื่อมสภาพเล็กน้อย แต่ก็ไร้ผลเสียร้ายแรง

ถ้าป้อมแบบนี้จะสร้างแรงกดดันให้ฉือถังฮ่าวได้ ต้องมากันเป็นร้อยเป็นพันถึงจะพอมีลุ้น

แต่ตอนนี้ หวังต้งโถมเข้าใส่แบบไม่ต้องคิดอะไร

ก็สมแล้ว ฐานขุดแร่ธรรมดาแบบนี้ใครจะลงทุนวางกำลังป้องกันมากมาย

กำไรจากแร่คงไม่พอจ่ายค่าป้อมด้วยซ้ำ

เมื่อกวาดล้างแนวป้องกันหมด หวังต้งจึงค่อย ๆ ใช้ปืนรองยิงเป้าหมายสองจุดที่มาร์กไว้ด้วยความระวัง จากนั้นใช้แม็กเน่บีมดูดซากเข้าสู่ห้องเก็บสัมภาระของฉือถังฮ่าว

เก็บโมดูลประจำยานมาได้สองชิ้นอย่างง่ายดาย

ถึงตอนนี้ หวังต้งจึงปลดปล่อยพลังไฟเต็มรูปแบบ

ตึกและอุปกรณ์ทั้งฐานขุดแร่ถูกปืนหลักกับปืนรองกวาดเรียบ

ต่อไปคือรถขนแร่ที่กระจายอยู่ทั่วดาวเหมือง

ด้วยเรดาร์ตรวจการณ์นำทาง หวังต้งขับฉือถังฮ่าวไล่ล่าทีละคัน

ไม่ต้องเปลืองปืนหลัก ปืนรองทั้งสี่ของฉือถังฮ่าว ยิงนัดเดียวดับหนึ่ง

ไม่มีอนุภาคมิ คอมพิวเตอร์อัจฉริยะประจำยานก็ยังจัดการระบบยิงอัตโนมัติได้อย่างแม่นยำ

ไม่พลาดเป้าแม้แต่นัดเดียว

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ดาวเหมืองทั้งดวงถูกฉือถังฮ่าวกวาดเรียบ

หวังต้งจึงขับฉือถังฮ่าวลอยขึ้น ทิ้งดาวเหมืองที่เหลือแต่ซากไว้เบื้องหลัง

ได้จุดกำเนิดมา 89 หน่วย

ส่วนหนึ่งเพราะอัตราการได้จุดกำเนิดของฉือถังฮ่าวมีแค่ 25%

หากได้เต็มร้อย ตัวเลขนี้จะเป็น 356 หน่วย

ถ้าเป็นแบบนั้น สำหรับยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิดทั่วไป ถือว่าคุ้มค่า

แต่น่าเสียดายที่ฉือถังฮ่าวเป็นยานรุ่นที่สาม ผลตอบแทนจึงหดเหลือไม่ถึงร้อย

หวังต้งส่ายหัวเบา ๆ

คุณค่าของฉือถังฮ่าวแท้จริงอยู่ที่โมดูลเสริมสุดล้ำที่ติดตั้งไว้

อีกอย่าง มันเป็นฐานแรกให้หวังต้งสร้างทุนก้อนแรก

การไล่เก็บจุดกำเนิดทีละหน่วยในต่างมิติ เพื่ออัปเกรดฉือถังฮ่าว เป็นทางเลือกที่หวังต้งในอดีตจำต้องทำ

แต่หลังจากได้เกิดใหม่ เขาไม่คิดจะเดินเส้นทางเก่าอีก

ดังนั้นจุดกำเนิด 89 หน่วยที่ได้จากสมรภูมินี้ หวังต้งจึงไม่ใส่ใจนัก

กลับกัน สองโมดูลประจำยานที่ได้มา กลับทำให้เขาตื่นเต้นมากกว่า

อีกทั้งเรดาร์สำรวจฟากฟ้าแสดงฝีมือยอดเยี่ยม หวังต้งถึงกับยิ้มกว้าง

สมกับเป็นโมดูลประจำยานคุณภาพสูง ผลงานยอดเยี่ยม

เมื่อกวาดล้างดาวเหมืองเสร็จ หวังต้งก็ไม่เสียเวลาพัก

ขับฉือถังฮ่าวตระเวนสำรวจอวกาศใกล้เคียง ลุ้นว่าจะมีของพิเศษโผล่มา

เช่น กำลังเสริม หรือฐานอื่น ๆ ที่ซ่อนอยู่

ระหว่างนั้น หวังต้งใช้เวลาถอดปืนเลเซอร์ขุดแร่ รุ่นกายซื่อ (สีเขียว)กับเครื่องตรวจจับแร่กายซื่อ (น้ำเงิน)อย่างประณีต เก็บเข้าคลัง

ส่วนซากก็โยนทิ้งออกนอกยาน

ขยะในอวกาศ ไม่ใช่ปัญหาของเขาอยู่แล้ว!