บทที่ 65 ออกเดินทาง

บทที่ 65 ออกเดินทาง

เมื่อกลับถึงบ้าน หวังต้ง พักผ่อนเพียงครู่เดียว

บ่ายวันนั้น เขาเก็บข้าวของจำเป็นใส่กระเป๋า เดินออกจากบ้านตรงเวลาเป๊ะตอนสามโมงเย็น

รถบ้านพลังสนามแม่เหล็กลอยฟ้าคันหนึ่งจอดรออยู่หน้าประตู

"ยูธเวฟทราเวลเอเจนซี่ พร้อมให้บริการคุณอย่างสุดใจ ขอสอบถามว่าใช่คุณ หวังต้ง หรือไม่? ตามการจองออนไลน์ของคุณ ตลอด 15 วันจากนี้ รถบ้านรุ่น Z-3LuxuryCaravan(ซี-ทรีลักชัวรี่คาราวาน) คันนี้จะอยู่ในความดูแลของคุณแต่เพียงผู้เดียว"

คนขับในชุดเครื่องแบบเรียบร้อยลงจากรถ ตรวจสอบรหัสยืนยันตัวตนของ หวังต้ง อย่างสุภาพ ก่อนส่งมอบกุญแจรถบ้านให้กับเขา

แม้จะใช้ชื่อหรูหราว่า "รถบ้านสุดหรู" แท้จริงแล้วก็คือรถบ้านธรรมดาทั่วไป

แต่ราคาของมันไม่น้อยเลย – ค่าเช่าครึ่งเดือนเกือบแปดหมื่นหยวน ซึ่งแทบจะเท่ากับรายได้สุทธิจากการทำเหมืองหนึ่งเที่ยวของ หวังต้ง

เงินก้อนนี้ ต่อให้เสียดายแค่ไหน เขาก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องจ่าย

อู๋ฮ่าวเจ๋อ กับ ขบวนพ่อค้า ของเขาได้ออกเดินทางออกจาก เขตเหมืองแร่ในระบบดาว ไปแล้ว

เรือรบของ ตระกูลจิ้น ตามติดไปไม่ห่าง

และถัดจากนั้น ยังมีกลุ่มพวกหมาป่าหิวโหยทั้งหลาย นำโดย สมาคมการค้าฉลามเวหา และกลุ่มอิทธิพลท้องถิ่นอื่น ๆ จ้องตามเป็นฝูงไฮยีน่า

สำหรับศึกครั้งนี้ หวังต้ง เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขาจะยอมพลาดได้อย่างไร

แค่เป้าหมายในสมุดแค้นของเขา ทั้ง ตระกูลจิ้น และ อู๋ฮ่าวเจ๋อ ก็อยู่ในลิสต์นี้ทั้งคู่

ยังไม่นับว่า ขบวนพ่อค้า ของ อู๋ฮ่าวเจ๋อ นี้ เพิ่งได้ โมดูลประจำยาน ที่ หวังต้ง หมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องได้มาให้จงได้

ท่ามกลางมหาสมุทรแห่งดวงดาวอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต หากจะติดตาม ขบวนพ่อค้า สักขบวน เขาต้องไม่อยู่ห่างเกินไป

ตอนนี้เมื่อ อู๋ฮ่าวเจ๋อ ออกเดินทางแล้ว หวังต้ง ก็ต้องรีบตามให้ทัน

วันนี้เพิ่งวันที่ 14 กรกฎาคม กว่าจะถึงวันออกเหมืองของ หวังต้ง ก็อีกหลายวัน หากรอจนวันนั้นค่อยออกไล่ตาม ขบวนพ่อค้า ของ อู๋ฮ่าวเจ๋อ คงไม่เหลือแม้แต่เงาให้ติดตาม

ยิ่งไปกว่านั้น หวังต้ง ไม่มีทางรู้ได้ว่า เรือรบของ ตระกูลจิ้น จะเลือกลงมือกับ อู๋ฮ่าวเจ๋อ ที่ไหน เมื่อไหร่

การเดินทางครั้งนี้ ไม่ใช่เรื่องที่จะแอบแฝงด้วยข้ออ้างทำเหมืองสักสองสามวันแล้วจบ

เมื่อคิดได้ดังนั้น หวังต้ง เลยตัดสินใจ ยกเลิกวันออกเหมืองรอบหน้า แล้วเปลี่ยนสถานะเป็น "เที่ยวพักร้อนด้วยตัวเอง" แทน

หวังต้ง ขึ้นรถบ้าน บังคับรถออกจากเมือง

ดาวเหมือง ไม่ใช่ดาวท่องเที่ยวอะไรทั้งนั้น

ประชากรบนดาวก็ไม่มาก พื้นที่เมืองก็เล็กนิดเดียว พื้นผิวดาวส่วนใหญ่ยังคงเป็นพื้นที่รกร้างที่ยังไม่ได้พัฒนา

แต่ด้วยความที่ก่อนมนุษย์จะมาตั้งถิ่นฐานบน ดาวเหมือง ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตพื้นเมืองมาก่อน สภาพแวดล้อมจึงค่อย ๆ ถูกสร้างขึ้นภายหลัง

สถานที่ชมวิวหรือเดินเล่นจึงยังพอมีอยู่มาก

รถบ้านเองก็มีอาวุธป้องกันตัวเบา ๆ ติดตั้งไว้ และเสบียงพร้อมใช้งานครึ่งเดือน ความปลอดภัยพื้นฐานจึงมั่นใจได้

หลังจากนั้น หวังต้ง ใช้ เทอร์มินัลอัจฉริยะส่วนบุคคล เปลี่ยนสถานะส่วนตัวเป็น "ปิดเทอมแล้ว ขอพักผ่อนสักสองสามวัน ใครมีธุระฝากข้อความไว้"

คอมเมนต์ก็เด้งขึ้นมาทันที

เฉินหลินเฟิง: "พักผ่อนเหมือนกัน ฉันขอไปนอนแช่บาร์สามสิบชั่วโมงก่อน"

หลี่จื่อชิง: "อิจฉาคนทำงานอิสระ จัดสรรเวลาได้ตามใจ~"

ติงหลิง: "อย่าโหมงานหนักไปล่ะ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วย!"

หวังต้ง กวาดสายตาอ่านข้อความเหล่านั้น ไม่มีข้อความไหนที่จำเป็นต้องตอบกลับ เขาจึงปล่อยผ่านไป

เวลา 21.30 น. หวังต้ง ขับรถออกห่างจากเมืองไปไกล

"ระยะนี้น่าจะพอแล้ว..."

เขาพึมพำพลางจอดรถบ้าน เดินออกไปอีกหลายสิบเมตรก่อนแหงนหน้ามองท้องฟ้า

ท่ามกลางความมืดมิดไร้แสงใด ๆ เสียงเงียบกริบ

หุ่นยนต์ติดอาวุธ หนึ่งถูกปล่อยลงข้างกาย หวังต้ง อย่างไร้ร่องรอย

มันคือ ฉือถังฮ่าว

ฉือถังฮ่าว ในโหมด ระบบมิราจสามารถหลบเลี่ยงสายตรวจบนอวกาศเหนือ ดาวเหมือง ได้อย่างง่ายดาย

ลดระดับลงมาถึงพื้นดาวเพื่อมารับ หวังต้ง

เมื่ออยู่ในสถานะซ่อนตัว อาวุธหลักอย่าง แม็กเน่บีม ก็หายวับไปกับตา

ภายใต้การสั่งงานและช่วยเหลือของ หวังต้ง หุ่นยนต์ติดอาวุธ ตัวนี้ที่ปกติประจำการดูแลความปลอดภัยบน ฉือถังฮ่าว ก็ถูกสวมชุดคลุมพร้อมฮู้ดที่ หวังต้ง เตรียมไว้

จากนั้นก็ขึ้นไปนั่งบนรถบ้านอย่างแนบเนียน

หวังต้ง ถอด เทอร์มินัลอัจฉริยะส่วนบุคคล ออก แล้วนำไปติดตั้งกับ หุ่นยนต์ติดอาวุธ

แผน "ตัวแทน" สมบูรณ์แบบ

สำหรับ หุ่นยนต์ติดอาวุธ ทักษะขับรถก็เป็นเพียงเรื่องง่าย ๆ

หวังต้ง ตั้งโปรแกรมให้มันไว้เรียบร้อย

ในช่วงที่เขาไม่อยู่ หุ่นยนต์ติดอาวุธ จะขับรถบ้านไปตามสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ทุกวัน

กลางคืนค้างแรมในป่า เพื่อเบี่ยงเบนร่องรอยของ หวังต้ง

พร้อมวางแผนฉุกเฉินไว้—หากเกิดเหตุไม่คาดฝัน เช่นเจอโจรหรือภัยธรรมชาติ หุ่นยนต์ติดอาวุธ จะเลือกหลบหนีเป็นทางเลือกแรก

หายตัวไป ย่อมอธิบายง่ายกว่าเหลือซากหุ่นยนต์ทิ้งไว้ให้คนสงสัย

จากนั้น หวังต้ง ใช้ แม็กเน่บีม ยิงตัวเองขึ้นไปยัง ฉือถังฮ่าว

เขาไม่รีบร้อนออกจากดาว แต่บังคับ ฉือถังฮ่าว ให้โคจรเงียบ ๆ เหนือพื้นดาวอีกชั่วโมงหนึ่ง

ตลอดเวลานั้น ไม่มีความผิดปกติใด ๆ เรดาร์ตรวจการณ์ ก็ไม่พบสัญญาณอันตราย

จนเมื่อแน่ใจแล้ว ฉือถังฮ่าว จึงยกหัวเรือขึ้น

เร่งพลังขับเคลื่อน ทะยานฝ่าแรงโน้มถ่วงของ ดาวเหมือง

มุ่งสู่ห้วงอวกาศอันแท้จริง

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน ที่ ฉือถังฮ่าว ออกจากเขตปลอดภัยของ เขตเหมืองแร่แถบดาวเคราะห์น้อย

ยุทธการดำน้ำลับทะเลดาราได้ฤกษ์เปิดม่านแล้ว

ฉือถังฮ่าว เปิดโหมดระบบมิราจเต็มกำลัง

เร่งความเร็วออกจาก ดาวเหมือง จนก่อนที่โหมดพรางตัวซึ่งใช้งานได้นาน 24 ชั่วโมงจะสิ้นสุดลง

หวังต้ง ก็เลือกจุดที่เหมาะสม ถอนตัวออกจากสถานะซ่อนตัวก่อนล่วงหน้า