บทที่ 28: อัดพวกมันให้หนัก!

บทที่ 28: อัดพวกมันให้หนัก!

แคชเชอร์ที่จับคู่กับซาวามุระในรอบแรกคือคริส ในขณะนั้น มิยูกิก็มารับหน้าที่เป็นกรรมการ

มิยูกิไปหาอุปกรณ์มาจากไหนก็ไม่รู้ เขายังหาหน้ากากป้องกันสำหรับศีรษะของกรรมการมาได้ด้วย

“ระวังตัวเกินไปแล้วครับ!”

เมื่อเห็นมิยูกิในชุดเกราะเต็มยศ ซาวามุระก็รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

“ฉันไม่อยากเสี่ยงน่ะ”

มิยูกิหัวเราะ

มันไม่ใช่ทั้งหมดเพื่อตัวเขาเอง แต่มันเป็นเพื่อคริสมากกว่า อย่างไรเสียเขาก็เพิ่งจะหายดี

สำหรับความระมัดระวังของซาวามุระและมิยูกิ คริสรู้สึกทั้งสงสัยและขบขัน พวกเขาปฏิบัติต่อเขาราวกับเป็นมนุษย์แก้วจริงๆ แต่คริสก็สัมผัสได้ถึงความจริงใจของทั้งสองคนที่มีต่อเขา

เพียงแต่เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะแสดงความขอบคุณออกมาเป็นคำพูด ดังนั้นอารมณ์นี้จึงทำได้เพียงไหลเวียนอยู่ในใจของเขาอย่างเงียบๆ

“เกมแรก จะเอาไงดีครับ?”

ซาวามุระวิ่งไปหาคริสและถาม

ในฐานะแคชเชอร์ คริสจัดอยู่ในประเภทแคชเชอร์ที่คอยนำพิชเชอร์ เขาสามารถปรับสภาวะของพิชเชอร์ให้ดีที่สุดได้ เมื่อจับคู่กับมิยูกิ ซาวามุระยังคงคิดที่จะเสนอความคิดและความเห็นของตัวเอง แต่ไม่ใช่กับคริส เขาจะเลือกลูกที่เหมาะสมกับคุณตามสภาวะของคุณ

มิยูกิเคยกล่าวคำพูดอันโด่งดังไว้ว่า การขว้างคือผลงานศิลปะที่สร้างขึ้นโดยพิชเชอร์และแคชเชอร์!

ไม่ใช่แค่มิยูกิเท่านั้น แต่คริสก็ทำได้เช่นกัน ทั้งสองคนไม่ใช่ประเภทที่จะใช้พิชเชอร์เป็นเครื่องมือ และพวกเขาก็เกลียดการที่พิชเชอร์ใช้แคชเชอร์เป็นเพียงเครื่องมือจับลูกเช่นกัน พวกเขาให้ความสำคัญอย่างมากกับการนำทางพิชเชอร์เพื่อให้พวกเขาสามารถแสดงลูกขว้างที่ดีที่สุดของตนเองออกมาได้

แน่นอนว่าทั้งสองก็มีเอกลักษณ์ของตัวเอง ไม่ได้เหมือนกันทุกประการ

คริสฟังซาวามุระและถามเขากลับ หันไปเหลือบมองพวกเขา แล้วพูดด้วยเสียงต่ำ “นายยังไม่ได้โชว์ฟอร์มการขว้างใหม่ของนายต่อหน้าพวกเขาสินะ?”

ซาวามุระชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดนั้น แต่เขาก็ตอบตามตรง: “พวกเขาต้องเคยเห็นแล้วล่ะครับ แต่ไม่ใช่ในโซนตี”

คริสกล่าว: “ถ้างั้นก็ให้พวกเขาได้เห็นซะเลย เป็นไง!”

ฟอร์มการขว้างใหม่ของซาวามุระ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเข้าใจความลึกลับของมันได้เพียงแค่การมองจากด้านข้าง

ในรอบแรก โคมินาโตะ เรียวสึเกะเป็นแบตเตอร์คนแรก และอิซาชิกิ จุนเป็นคนที่สอง ส่วนยูกิ เท็ตสึยะเป็นคนปิดท้าย

โคมินาโตะ เรียวสึเกะยืนในท่าตีของเขา หรี่ตามองเอย์จุนที่กำลังขว้าง

คริสไม่ได้ละสายตาจากการสังเกตเรียวสึเกะเลย หลังจากเห็นท่าทางและการจับไม้ของเรียวสึเกะ เขาก็ให้สัญญาณแรกแก่ซาวามุระ

ลูกแรก: มุมใน, ฟาสต์บอลธรรมดา!

ซาวามุระพยักหน้าเล็กน้อย

เขาเชื่อในการคอลลูกของคริส

เขาเห็นซาวามุระยกขาขวาขึ้นสูง แล้วขาขวาของเขาก็ตวัดลงมาราวกับขวานศึก ขณะที่จุดศูนย์ถ่วงของเขาย้ายไป ถุงมือขวาของซาวามุระก็บังร่างกายของเขาไว้เหมือนโล่

ในโซนตี เดิมทีโคมินาโตะตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะสวิงลูกแรก เขาเป็นที่รู้จักในฐานะแบตเตอร์ที่แข็งกร้าวอย่างยิ่งซึ่งชอบที่จะเลือกเดินเข้าเบสด้วยโฟร์บอล คริสและซาวามุระรู้เรื่องนี้ดี

ดังนั้น ครั้งนี้เขาจึงทำตัวผิดปกติ โดยเตรียมพร้อมที่จะสวิงไม้ตั้งแต่ลูกแรก

แผนการนั้นดี แต่เมื่อเขาเห็นการขว้างของซาวามุระ แผนของเขาก็พังทลายลง

เหตุผลง่ายๆ เขาไม่สามารถมองเห็นได้เลยว่าซาวามุระปล่อยลูกบอลจากตรงไหน เมื่อเขาขว้างลูก จุดนั้นก็ถูกบดบังอย่างแน่นหนาด้วยร่างกายและถุงมือของเขา

ฟุ่บ!

ลูกเบสบอลถูกขว้างออกไป แต่โคมินาโตะ เรียวสึเกะกลับสวิงไม่ทัน

ปั้ก!

ลูกเบสบอลพุ่งเข้าสู่ถุงมือที่เปิดรอของคริสพร้อมกับเสียงที่คมชัด

“สไตรค์!”

มิยูกิตัดสินพร้อมรอยยิ้ม

“น่าสนใจจริงๆ”

รอยยิ้มบนใบหน้าของเรียวสึเกะยิ่งสดใสขึ้นเรื่อยๆ เขายังหันกลับไปมองมิยูกิ และเมื่อมิยูกิรู้สึกใจเต้น เขาก็หันกลับไปมองซาวามุระ

จุดปล่อยลูกมองไม่เห็นโดยสิ้นเชิง และลูกก็มาเร็วกว่าที่คาดไว้

ซาวามุระ เอย์จุน สองปีผ่านไป ความก้าวหน้าของเจ้าหนูนี่ช่างน่ากลัวจริงๆ

‘แต่ว่า ฉันก็ไม่ได้เสียเวลาเปล่าในเซย์โดเหมือนกัน ขอฉันดูหน่อยสิว่าการขว้างของนายมีอะไรดีอีก’

ทันทีที่โคมินาโตะตัดสินใจแน่วแน่ ลูกที่สองของเอย์จุนก็มาถึง และจังหวะการขว้างของเขาก็ยังคงรวดเร็ว

ในโซนตี โคมินาโตะ เรียวสึเกะเยาะเย้ยในใจ

ขอโทษทีนะ แต่ฉันไม่ยอมให้เป็นไปตามที่นายต้องการหรอก

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับลูกนี้ เรียวสึเกะ โคมินาโตะก็สวิงอย่างเด็ดขาด

แค๊ง!

ลูกบอลสีขาวถูกตีและลอยสูงขึ้นไป

ซาวามุระถอยหลังไปสองก้าว เปิดถุงมือ และรับลูกบอลไว้ได้

“เอาต์!”

โคมินาโตะ เรียวสึเกะถูกซาวามุระจัดการโดยตรง

ในความเป็นจริง ตอนที่เขาสัมผัสลูกบอล เรียวสึเกะ โคมินาโตะก็มีลางสังหรณ์แล้วว่ามันไม่ดี เพราะลูกไม่ได้ถูกตีอย่างแรง

ซาวามุระขว้างมูฟวิ่งฟาสต์บอล

เพราะเขากังวลกับฟอร์มการขว้างใหม่ของซาวามุระมากเกินไป จนลืมไปเลยว่าซาวามุระยังมีลูกขว้างอื่นๆ อีกมากมาย

ในความเป็นจริงแล้ว การคิดเช่นนั้นยิ่งน่ากลัวกว่า เพราะการขว้างของซาวามุระได้พัฒนาขึ้นไปอีกระดับหนึ่งเนื่องจากเขาได้เรียนรู้ฟอร์มการขว้างใหม่ ความเร็วของลูกเองก็เพิ่มขึ้น และไม่มีที่ให้มองเห็นลูก มันให้ความรู้สึกว่าความเร็วของลูกนั้นเร็วกว่าความเร็วจริงของลูก

“เจ้าสัตว์ประหลาดตัวน้อย!”

โคมินาโตะ เรียวสึเกะรู้ว่าเขาถูกหลอก ไม่ใช่แค่โดยซาวามุระ แต่โดยคริสด้วย

ว่าก็ว่าเถอะ คริสก็น่าสนใจเช่นกัน เขายืนหยัดในจุดที่เขาอยู่ตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นคู่หูของรุ่นพี่ปีสามหรือซาวามุระ เขาก็จะทุ่มเทเต็มที่

คนแบบนี้เป็นเพื่อนร่วมทีมที่น่าเชื่อถือมาก แต่ในฐานะคู่ต่อสู้ มันก็น่าปวดหัวเช่นกัน

หลังจากโคมินาโตะ เรียวสึเกะเอาต์ ก็ถึงตาของอิซาชิกิขึ้นตี

“ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!”

อิซาชิกิ จุนทักทายคริสและมิยูกิอย่างสุภาพ

เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดขึ้นบนศีรษะของคนทั้งสอง

คนหนึ่งเป็นรุ่นน้องของอิซาชิกิ และอีกคนเป็นเพื่อนร่วมชั้นของอิซาชิกิ ดูเหมือนว่าเราไม่จำเป็นต้องใช้คำสุภาพก็ได้มั้ง?

“มาเลย เจ้าหนู! โชว์ลูกขว้างของแกให้ฉันดูหน่อย”

‘เจ้าหมอนี่ทำเรื่องนี้เป็นการบ้านที่ต้องทำไปแล้ว ตอนนี้มันเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้วสินะ’

เมื่อหันหน้ากลับมา อิซาชิกิดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเป็นสุนัขพันธุ์สปิตซ์ที่คุ้นเคย

การจับไม้ของอิซาชิกิแปลกมาก แต่การตีของเขากลับดีมาก

กับคู่ต่อสู้เช่นนี้ คุณไม่มีทางเดาได้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

คริสขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าจะรับมือกับอิซาชิกิอย่างไรดี (ตอนที่คริสอยู่ในทีมชุดหนึ่ง อิซาชิกิยังไม่ได้ลงเล่น ในความเป็นจริงแล้ว จนกระทั่งคริสได้รับบาดเจ็บ อิซาชิกิก็ยังไม่ได้กลับมาลงเล่น พอเขาหายดี อิซาชิกิดูเหมือนจะเป็นแบตเตอร์หลักของเซย์โดผู้โด่งดังไปแล้ว สำหรับอิซาชิกิแล้ว คริสมีความรู้ที่จำกัดมาก)

ทันทีที่เขาลังเล เขาก็เห็นซาวามุระมองมาที่เขาด้วยแววตาที่แน่วแน่

‘วางใจเรื่องลูกได้เลย!’

‘ตราบใดที่ผมอยู่ที่นี่ ผมจะชนะอย่างแน่นอน’

ดวงตาของเขาดูเหมือนจะพูดได้

‘เมื่อมีผมอยู่ที่นี่ พวกเราคือผู้ไร้เทียมทาน!!!’

นี่เป็นครั้งแรกที่คริสได้เห็นซาวามุระแบบนี้

นี่แหละคือสุดยอดเอซที่นำทีมของเขาและครองความเป็นใหญ่ในระดับชาติถึงสองครั้ง

ถ้าไม่พูดถึงเรื่องอื่น ความมุ่งมั่นของซาวามุระนั้นเหนือกว่าที่พิชเชอร์ธรรมดาจะเทียบได้

เมื่อมองดูซาวามุระเช่นนี้ คริสก็ได้วางแผนการคอลลูกของเขาแล้ว

ถ้างั้นก็… อัดพวกมันให้หนักไปเลย!

...