บทที่ 17: จอมมารผู้ทรงพลัง!

บทที่ 17: จอมมารผู้ทรงพลัง!

ซาวามุระมีประสบการณ์จากชาติที่แล้ว แต่สิ่งที่เขาขาดคือความชำนาญของร่างกายและพลังในการตี

นอกจากนี้ ยังมีอีกประเด็นหนึ่ง นั่นคือร่างกายของซาวามุระ

ผู้เล่นที่แข็งแกร่งทุกคนมีลักษณะร่วมกันอย่างหนึ่งคือร่างกายของพวกเขา ‘แข็ง’ พอ! ในทางตรงกันข้าม ร่างกายของซาวามุระกลับ ‘อ่อนนุ่ม’ มาก

ลักษณะเฉพาะนี้ทำให้ซาวามุระมีพรสวรรค์ในการขว้างที่ไม่มีใครเทียบได้ แต่มันก็จำกัดการตีของซาวามุระเช่นกัน ยิ่งพิสัยการเคลื่อนไหวของเขามากเท่าไหร่ พลังของเขาก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นการตีหรือการขว้าง มันจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนขว้าง เมื่อร่างกายของซาวามุระยืดออกไปมาก เขาสามารถเพิ่มความเร็วลูกและแรงหักเหของลูกได้โดยตรง (ต้องแลกมาด้วยการควบคุมลูก ยิ่งพิสัยการเคลื่อนไหวมากเท่าไหร่ การควบคุมลูกของซาวามุระก็จะยิ่งแย่ลงเท่านั้น)

การตีก็เช่นเดียวกัน ซาวามุระที่หมุนตัวสุดแรงนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ตีที่แข็งแกร่งคนไหนเลยหากพูดถึงแค่เรื่องพละกำลัง แต่ในทำนองเดียวกัน ถ้าเขาสวิงกว้างเกินไป มันก็จะส่งผลต่อการเล็งของเขา

เขาสามารถมองเห็นลูกบอลด้วยตา แต่ร่างกายของเขาจะเบี่ยงเบนไปเมื่อเขาเหวี่ยงไม้

หลังจากเข้าสู่ลีกอาชีพ เพื่อเพิ่มพลังในการตีของเขา ซาวามุระได้จงใจขัดเกลาเทคนิคการสวิงวงแคบของเขา สิ่งนี้ช่วยเพิ่มพลังในการโจมตีของเขาได้อย่างมาก แต่ในทำนองเดียวกัน การสวิงนี้ก็จำกัดพละกำลังของซาวามุระเช่นกัน

ในตอนนี้ พลังในการตีของซาวามุระยังไม่ถึง 60% ของพละกำลังเต็มที่ของเขาด้วยซ้ำ

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาจึงมักจะไร้พลังเมื่อต้องเผชิญหน้ากับลูกตรงที่มีพลังมากๆ

สวรรค์ยุติธรรมเสมอ ในขณะที่มอบพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้ให้กับซาวามุระ มันก็จำกัดจุดแข็งด้านอื่นๆ ของซาวามุระเช่นกัน!

ข้อมูลที่รวบรวมโดยรุ่นปีสามของเซย์โดก่อนหน้านี้ไม่ได้ผิดพลาด อัตราการตีลูกตรงของซาวามุระนั้นไม่สูงเท่ากับลูกเบรกกิ้งบอลจริงๆ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเหตุผลที่ซาวามุระตีลูกตรงได้ไม่ดี ไม่ใช่เพราะเขาตีลูกตรงไม่เก่ง

แต่เป็นเพราะเขาขาดพละกำลัง!

บนเนิน คาวาคามิขว้างลูกที่สองของเขา

ซาวามุระตีจากฝั่งซ้าย ดังนั้นสำหรับเขาแล้ว ลูกขว้างของคาวาคามิจึงไม่ได้ดูเหมือนมาจากด้านหลัง แต่กลับเหมือนลูกครอสไฟร์กว้างๆ

ลูกแบบนี้ ดูเหมือนว่าจะทำให้เกิดภาพลวงตาได้ง่ายมาก

พูดตามตรง การขว้างข้างของคาวาคามิก็ยังดีอยู่พอสมควร ถ้าระดับของเขาไม่สูงขนาดนั้น เขาคงไม่ได้รับเลือกเข้าสู่ทีมชุดหนึ่งของเซย์โด

แม้แต่ด้วยประสบการณ์ของซาวามุระ เขาก็ยังต้องระมัดระวังกับการขว้างของคาวาคามิ

เขามองจ้องไปที่ร่างกายของคาวาคามิอย่างมั่นคง รอที่จะได้เห็นทุกการเคลื่อนไหวของคาวาคามิ

เดิมที เขาถูกแคชเชอร์ปีสามขอให้ขว้างลูกตรง และคาวาคามิก็รู้สึกสับสน แต่เมื่อซาวามุระเห็นมัน เขาก็ยิ่งรู้สึกขนลุก

ฟิ้ว!

ลูกขว้างดี มุมก็ไม่เลว แต่ลูกบอลกลับไม่มีโมเมนตัมเลย

ในเขตตี ซาวามุระรู้สึกว่าดวงตาของเขาเป็นประกาย

โอกาสของเขามาถึงแล้ว!

ไม้ในมือของเขาถูกยกขึ้นสูง และร่างกายของซาวามุระก็เอนไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อที่เขาจะได้ลดวงสวิงลงในระดับหนึ่ง

และ! คือตอนนี้แหละ

ในจังหวะที่เหมาะสม ไม้ในมือของซาวามุระก็คำรามลั่น

แป๊ง!

ลูกบอลสีขาวถูกตีและลอยออกไป

ความเร็วของลูกนี้เร็วมากจนคนสามารถมองเห็นได้เพียงภาพติดตาของลูกบอลสีขาว

ปั้ก!

ราวกับดาวตก ลูกบอลลอยออกจากสนามด้วยความเร็วสูงมากและกระทบเข้ากับตาข่ายรั้ว

โฮมรัน!

มันคือโฮมรัน!

โฮมรันแรกของเกมไม่ได้ถูกตีโดยรุ่นพี่ แต่เป็นเฟรชแมน

“โอช-โอช!”

ตัวซาวามุระเองก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าตัวเองตีได้ดี แต่เขาก็ไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นโฮมรัน

“โอ้ววว!!”

ผู้เล่นปีหนึ่งตื่นเต้นกันเล็กน้อย

ไม่ว่าสองอินนิงก่อนหน้านี้จะเป็นอย่างไร คะแนนของทั้งสองฝ่ายตั้งแต่อินนิงที่สามก็เท่ากันมาตลอด

พวกเขาไม่คาดคิดว่าคนแรกที่ทำลายทางตันจะไม่ใช่รุ่นพี่ แต่เป็นพวกเขาเอง

โคมินาโตะ เรียวสึเกะ ที่อยู่ข้างสนาม มองซาวามุระด้วยความอิจฉา

“หลังจากที่เขาลงมา ได้แอทแบทไปสองครั้ง ตีได้ดับเบิลกับโฮมรัน ผลงานของเขาโดดเด่นสะดุดตามาก”

“เจ้าเด็กนี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว”

คุราโมจิมองซาวามุระอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขาพักอยู่หอเดียวกับซาวามุระ และเขาไม่เคยได้ยินชื่อของซาวามุระมาก่อนเลย

(ผู้เล่นมัธยมปลายส่วนใหญ่ยากที่จะให้ความสนใจกับเกมระดับมัธยมต้น สำหรับพวกเขาแล้ว มันเป็นเรื่องเด็กๆ เกินไป)

ต่อมา เมื่อเด็กผู้หญิงในห้องเดียวกันขอให้เขาส่งจดหมายรักให้ซาวามุระ เขาก็พอจะรู้รางๆ ว่าซาวามุระน่าจะดังในสมัยมัธยมต้น

แม้ว่าเขาจะยึดจดหมายรักทั้งหมดไว้ แต่ ‘ความอิจฉา’ ที่มีต่อซาวามุระก็ถูกฝังไว้ในใจของเขาอย่างลับๆ

“ตอนแรกฉันคิดว่าเจ้านี่คงจะแค่แข็งแกร่งนิดหน่อย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะแข็งแกร่ง เขาแข็งแกร่งจริงๆ!”

“การขว้าง การตี เกมรับ”

“ดูเหมือนว่าจะถึงเวลาที่เซย์โดจะพลิกกลับมาแล้ว”

“มหาจอมมารซาวามุระสมคำร่ำลือจริงๆ”

เหล่ารุ่นพี่และศิษย์เก่าของเซย์โดก็เต็มไปด้วยความชื่นชมเช่นกัน

ในฐานะแฟนๆ ของโรงเรียนมัธยมปลายเซย์โด พวกเขาย่อมจะรักซาวามุระเป็นธรรมดา

คะแนนรวม: 18-1!

ทีมเฟรชแมนตีไข่แตกได้หนึ่งแต้ม

ซาวามุระเหลือบมองคะแนน: “ช่องว่างมันห่างกันจริงๆ!”

‘เดิมทีฉันคิดว่าด้วยการปลุกระดมความกระตือรือร้นของเหล่าเฟรชแมน เราน่าจะทำได้สักสองสามแต้ม ฉันไม่ได้คิดว่าจะเสมอ แต่สามสี่แต้มน่าจะโอเคอยู่ใช่ไหม?’

ผลลัพธ์ แน่นอนว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

ไม่ว่าจะเป็นทันบะหรือคาวาคามิ ก็ไม่ใช่สิ่งที่รุกกี้ในปัจจุบันจะรับมือได้ ประกอบกับกำแพงเหล็กแห่งเกมรับข้างหลัง มันจึงยิ่งยากขึ้นไปอีกสำหรับพวกเขาที่จะตีตื้นคะแนนขึ้นมา

“หนทางยังอีกยาวไกล!”

ด้วยเสียงถอนหายใจ ซาวามุระกลับไปที่ม้านั่งและเฝ้าดูเกมดำเนินต่อไป

มิยาอุจิและคาวาคามิเป็นสมาชิกของทีมชุดหนึ่งเซย์โดจริงๆ หลังจากถูกตีโฮมรัน พวกเขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนก แต่กลับทำให้สถานการณ์คงที่ได้อย่างรวดเร็ว

ทาเคโมโตะ ผู้ตีคนที่สาม ถูกชัตเอาต์อย่างง่ายดาย และหลังจากนั้นก็สไตรค์เอาต์ผู้ตีคนที่สี่อย่างคาเนมารุได้

สามเอาต์ เปลี่ยนฝั่งรุกและรับ

ในช่วงครึ่งหลังของอินนิงที่เจ็ด ทีมปีสอง/ปีสามเป็นฝ่ายบุก

ท้ายที่สุด นี่เป็นครั้งที่สองที่ซาวามุระได้ต่อสู้กับเหล่าคลีนอัพและมาเอะโซโนะ

ครั้งนี้ซาวามุระได้แสดงลูกขว้างแบบใหม่ และลูกขว้างของเขาก็ดูเหมือนจะหวาน ทำให้ผู้ตีสวิงได้ง่าย

แต่หลังจากที่ไม้กระทบลูก ลูกบอลกลับกลายเป็นแปลกประหลาดมาก ดูเหมือนจะแกว่งไปมาและสัมผัสได้ไม่ดี

เหล่าเฟรชแมนสามารถเก็บลูกเบสบอลและชัตเอาต์ผู้ตีได้อย่างง่ายดาย

“เอาต์!”

“เอาต์!”

“เอาต์!”

หนึ่งสไตรค์เอาต์ สองลูกกลิ้งให้ผู้เล่นในสนามวงในบล็อก

สามเอาต์ เปลี่ยนฝั่งรุกและรับ

ตั้งแต่ซาวามุระลงสนาม ทีมรุ่นพี่ก็ยังไม่สามารถตีได้แม้แต่ฮิตเดียว ไม่ต้องพูดถึงคะแนนเลย

ตอนนี้เหล่าเด็กเก่ามองซาวามุระด้วยแววตาที่เกือบจะมีความกลัวเจือปนอยู่

“ดี ดีมาก!”

ซาวามุระไม่ได้ท้อแท้ ในฐานะรักษาการโค้ชเขาสั่งการว่า: “เรายังมีอีกสองอินนิง ตราบใดที่พิชเชอร์พังลง เราก็จะมีโอกาสแน่นอน”

โอกาสอะไร?

ซาวามุระไม่ได้บอก และเหล่าผู้เล่นก็ไม่ได้ถาม

พวกเขารู้สึกแค่ว่ากำลังติดตามซาวามุระและเต็มไปด้วยพลังงาน

“สุดยอด!”

มิยูกิที่กำลังเฝ้าดูอยู่ เริ่มรู้สึกคันไม้คันมือเล็กน้อย

ซาวามุระและกลุ่มเฟรชแมนที่อ่อนแอกว่าเด็กเก่าอย่างน้อยสองระดับ กำลังทำให้เหล่ารุ่นพี่ไร้พลังที่จะสู้กลับ

“มีคนบอกว่าเจ้านี่เป็นแค่ปีศาจตัวน้อยๆ แต่มันจะเรียบง่ายเหมือนปีศาจตัวน้อยๆ ได้ที่ไหนกันเล่า เขาเป็นแค่จอมมารผู้ทรงพลังและยิ่งใหญ่สุดๆ ต่างหาก!”

ดวงตาของมิยูกิเป็นประกาย และเขาก็ตื่นเต้นเล็กน้อย พลางคิดอย่างตื่นเต้นว่า ตัวเขาเองควรจะโจมตีเจ้าอสูรยักษ์ตัวนี้อย่างไรดี?

…