บทที่ 5: ผลการทดสอบของซาวามุระ

บทที่ 5: ผลการทดสอบของซาวามุระ

ยังไม่พอ!

ในสายตาของซาวามุระตอนนี้ มีเพียงเป้าหมายเดียวคือต้องขว้างให้เกิน 120 เมตร

“ขออีกที!” เขาตะโกน ขอให้ผู้ช่วยโค้ชส่งลูกที่สามมาให้

ซาวามุระจับลูกด้วยการจับแบบสี่ตะเข็บที่เป็นมาตรฐานที่สุด ดูเหมือนว่าเขากำลังรวบรวมพละกำลังทั้งหมดไว้ที่ลูกนี้

ขาขวาถูกยกขึ้นสูง จากนั้นเมื่อจุดศูนย์ถ่วงของร่างกายเปลี่ยนไป แขนของเขาก็ตวัดขึ้นราวกับแส้ และด้วยแรงนั้น เขาก็ขว้างลูกเบสบอลในมือออกไป

ฟิ้ว!

ครั้งนี้ ลูกบอลสีขาวเล็กๆ ดูเหมือนจะทะลวงผ่านอุปสรรคของระยะ 120 เมตร ไปถึงเส้นหลังสุดในพริบตา แล้วลอยออกไปอีกสองเมตร

“เกินหนึ่งร้อยยี่สิบเมตร!”

ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า ผู้ช่วยโค้ชยกนิ้วโป้งให้ซาวามุระ

ทากาชิมะ เรย์ ยิ้มอย่างพึงพอใจและจดบันทึกสถิติของซาวามุระ

ระยะทาง: A+

ศักยภาพ: A+

สมกับเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่เธอไปทาบทามมา ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยจริงๆ

“ทำได้ดีมาก!” ทากาชิมะ เรย์ เผยรอยยิ้มที่หาได้ยากและกระซิบกับซาวามุระ

“ไม่มีอะไรมากหรอกครับ” ซาวามุระยิ้มและพยักหน้าเบาๆ

ในกลุ่มนักเรียนใหม่ ฟุรุยะ ซาโตรุ ก็แผ่รังสีแห่งความเดือดดาลออกมาในทันใด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับซาวามุระ เขาก็เกิดการแข่งขันขึ้นมา แม้ว่าความเร็วลูกของซาวามุระจะไม่เร็วเท่าเขา แต่โดยสัญชาตญาณ เขาก็คิดว่าการขว้างของซาวามุระนั้นรับมือได้ยากมากเช่นกัน

‘คนคนนี้จะมาแย่งตำแหน่งบนเนินพิชเชอร์ไปจากฉัน’

ซาวามุระสบตากับฟุรุยะโดยไม่หลบหนี

ในชาติที่แล้วพวกเขาเป็นเพื่อนกัน และถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดในชาตินี้ พวกเขาก็จะกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเช่นกัน

นิสัยของซาวามุระคือคนที่พร้อมจะลุยไปกับเพื่อนได้ทุกสถานการณ์ แต่เขาจะไม่มีวันยอมให้ใครมาแย่งเนินพิชเชอร์ไปเด็ดขาด

เปรี้ยะ เปรี้ยะ!

เกิดประกายไฟขึ้นตรงกลางระหว่างสายตาของคนทั้งสอง

โคมินาโตะผู้ขี้อายมองคนนี้ทีคนนั้นที และทันใดนั้นก็เกิดความคิดขึ้นมาว่าตัวเองได้มาอยู่ในยุคที่น่าสนใจเสียแล้ว

“การทดสอบทั้งหมดสิ้นสุดลงแล้ว ต่อไปเป็นการทดสอบการวิ่ง”

“คนแรก โอกะ เคนอิจิ!”

เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

พูดตามตรง ซาวามุระจำไม่ได้ว่าในปีนี้มีนักวิ่งที่เร็วเป็นพิเศษคนไหนบ้าง การทดสอบสำหรับผู้เล่นมีสองอย่าง คือการวิ่ง 100 เมตร และการวิ่ง 28 เมตร (ระยะห่างระหว่างเบส)

ทดสอบทีละคน ส่วนใหญ่ก็อยู่ในระดับปกติ

ในตอนนี้ ผลงานของโทโจแทบจะไม่ทำให้ใครต้องเบิกตาโต

100 เมตร: 12.17 วินาที

วิ่งรอบเบส: 3.41 วินาที

นี่คือผลงานที่ดีที่สุดในบรรดาผู้ที่เข้ารับการทดสอบทั้งหมด

คาเนมารุที่เข้ามาเป็นอันดับสอง ช้ากว่าโทโจอยู่ขั้นหนึ่ง

ฟุรุยะที่ไม่มีใครเทียบได้ ซึ่งทำผลงานได้ดีก่อนหน้านี้ กลับตกม้าตายในการทดสอบนี้

100 เมตร: 13.14 วินาที

วิ่งรอบเบส: 3.68 วินาที

ดูเหมือนจะพอใช้ได้ แต่ถ้าให้เขาเริ่มวิ่งพร้อมกับโทโจในระยะทาง 100 เมตร เขาจะตามหลังโทโจอย่างน้อยเจ็ดถึงแปดเมตร ซึ่งจะเห็นผลชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อทำการขโมยเบส

ภายในสามสิบเมตร เขาจะถูกทิ้งห่างสามถึงสี่เมตร

ในสนามเบสบอล ไม่ต้องพูดถึงช่องว่างหนึ่งเมตร แม้แต่ช่องว่างหนึ่งเซนติเมตรก็ถือว่าชี้เป็นชี้ตายได้

ช่องว่างระหว่างโทโจและฟุรุยะนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่ช่องว่างธรรมดาอีกต่อไป ในแง่ของการวิ่งรอบเบส พวกเขาคือผู้เล่นคนละระดับกัน

ซาวามุระยังคงเป็นคนทดสอบคนสุดท้าย

อย่างแรกคือ 100 เมตร!

เวลาที่ซาวามุระวิ่งเสร็จคือ 12.11 วินาที

นั่นเร็วกว่าโทโจ แต่ก็ไม่มากนัก

จากนั้นก็เป็นความเร็วในการวิ่งบนเบส

ครั้งนี้ ผลงานของซาวามุระโดดเด่นสะดุดตามาก: 3.3 วินาที!

ทากาชิมะ เรย์ ก็พอใจกับผลลัพธ์นี้มากเช่นกัน แม้ว่าจะนำไปเทียบกับทีมชุดหนึ่งในปัจจุบัน ความเร็วในการวิ่งของซาวามุระก็ยังสามารถติดอันดับหนึ่งในสามได้เลย (ยกเว้นคุราโมจิ ในรุ่นนี้ของเซย์โดมีผู้เล่นไม่มากนักที่วิ่งเร็วเป็นพิเศษ)

แม้ว่าซาวามุระจะไม่เก่งเรื่องการวิ่งระยะไกลนัก แต่ถ้าเป็นเพียงระยะ 30 เมตร ความเร็วในการระเบิดพลังของเขาก็ยังน่าสะพรึงกลัว

12.11 วินาที

03.30 วินาที!

การประเมินศักยภาพ: A+

การทดสอบสองอย่างสิ้นสุดลง เหลืออีกหนึ่งอย่างสุดท้าย

การทดสอบการตี!

การทดสอบการตีของเซย์โดก็แบ่งออกเป็นสองรอบเช่นกัน

รอบแรกเป็นการตีจากเครื่องขว้างลูก เครื่องจะขว้างลูกตรงธรรมดาความเร็ว 130 กม./ชม.

ตีลูกเข้าสนามวงในได้หนึ่งแต้ม เข้าสนามวงนอกได้สองแต้ม และโฮมรันได้สามแต้ม

ผู้ที่สามารถตีไปถึงสนามวงนอกได้ จะได้รับการทดสอบโดยผู้เล่นจริง

ผู้ที่รับผิดชอบการขว้างคือพิชเชอร์สำรองของทีมชุดสอง คาวาชิมะ

หลังจากตีลูกจากเครื่องขว้างลูกไปยังสนามวงนอกแล้ว ก็มาท้าทายคาวาชิมะ ในระดับนี้ การตีเข้าสนามวงในบวกหนึ่งแต้ม การตีเข้าสนามวงนอกบวกสองแต้ม และการตีโฮมรันบวกสามแต้ม

หกแต้มคือ A+, ห้าแต้ม สี่แต้มคือ A และลดหลั่นกันไป

ในการทดสอบนี้ ผู้เล่นใหม่คนอื่นๆ ทำผลงานได้ดี ท้ายที่สุด การที่เซย์โดจะให้ความสนใจและส่งคำเชิญมาให้ พวกนี้ล้วนมีทักษะการตีที่ดี

โดยเฉพาะโทโจ คาเนมารุ และทาคัตสึ พวกเขาล้วนทำคะแนนได้!

ลูกขว้างของคาวาชิมะไม่คมหรือตียาก แต่การตีโฮมรันนั้นยากเกินไป

ฟุรุยะตีโฮมรันได้หนึ่งครั้ง เป็นการตีธรรมดา และได้สี่คะแนน

โคมินาโตะ ฮารุอิจิ ตีเข้าสนามวงนอกหนึ่งครั้ง สนามวงในหนึ่งครั้ง ได้สามคะแนน

แน่นอนว่านี่ไม่ได้อธิบายถึงความแข็งแกร่งของเขาได้อย่างเต็มที่

อย่างที่เคยกล่าวไว้ ความแข็งแกร่งของผู้เล่นบางคนไม่สามารถมองเห็นได้จากการทดสอบ ผู้เล่นที่ทรงพลังบางคนจะระเบิดความแข็งแกร่งออกมาก็ต่อเมื่อพวกเขาแข่งขันเท่านั้น

ยกตัวอย่างเช่น โคมินาโตะ

ในที่สุด ก็ถึงตาของซาวามุระ

เขาฝึกฝนทักษะการตีอย่างหนักในช่วงหลายปีที่อยู่ในลีกอาชีพ และยังเคยสร้างสถิติไว้บ้างในสมัยที่อยู่โรงเรียนมัธยมต้นอาคางิ

ไม่มีอะไรต้องพูด ลูกตรงความเร็ว 130 กม./ชม. ถูกเขาหวดกระเด็นออกจากสนามไปโดยตรง

โฮมรัน สามแต้ม!

ต่อไป เป็นตาของคาวาชิมะที่จะขว้าง

คู่ต่อสู้คือซาวามุระ เห็นได้ชัดว่าคาวาชิมะได้รับสัญญาณบางอย่างมาและเริ่มผสมลูกหักเลี้ยวเข้ามาด้วย และพิชเชอร์ก็ค่อยๆ เริ่มแสดงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ออกมา

“เอาจริงดิ?”

ซาวามุระมองคาวาชิมะอย่างแปลกๆ

ก่อนหน้านี้คาวาชิมะดูสงบนิ่งมาก ทำไมจู่ๆ ตอนนี้ถึงมีพลังขึ้นมาได้?

แว่นตาของทากาชิมะ เรย์ สะท้อนแสงแดด ดูพร่างพราวมาก

‘มีคนจงใจจัดการเรื่องนี้งั้นเหรอ?’

ซาวามุระรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ

ความเร็วลูกของคาวาชิมะคือ 130 กม./ชม. แม้ว่าการขว้างของเขาจะมีจิตวิญญาณอยู่บ้าง แต่วิถีลูกก็ไม่ซับซ้อน

จุดที่สำคัญที่สุด พลังของลูกขว้างไม่หนักหน่วง!

จากประสบการณ์ของซาวามุระ เขาเกลียดพิชเชอร์สายพละกำลังเป็นพิเศษ ในทางกลับกัน เขาชอบพิชเชอร์ที่ไม่มีพลังมากนัก

เขาไม่ได้ขาดประสบการณ์ในการต่อสู้ แต่ขาดเพียงแค่พละกำลัง

สำหรับซาวามุระแล้ว การขว้างของคาวาชิมะรับมือได้ไม่ยากเลยจริงๆ

เมื่อหาจังหวะที่เหมาะสมในการเหวี่ยงไม้ ซาวามุระก็ตีลูกออกไปโดยตรง

“ลอยไป ลอยออกไปเลย!”

โฮมรัน หกแต้ม!

ระดับ: A+

ชื่อ: ซาวามุระ เอย์จุน

การขว้าง: A+

การวิ่งรอบเบส: A+

การตี: A+

เมื่อรายงานฉบับนี้ถูกส่งถึงมือคาตาโอกะ มันก็ทำให้คาตาโอกะมีแรงผลักดันอย่างมากที่จะย้ายซาวามุระเข้าสู่ทีมชุดหนึ่งโดยตรง

ไม่ใช่แค่รายงานฉบับนี้ แต่ประเด็นสำคัญคือความสำเร็จที่ซาวามุระทิ้งไว้ในสมัยมัธยมต้น

เขานำทีมไร้นามอย่างอาคางิคว้าแชมป์ระดับประเทศได้ถึงสองครั้ง

พิชเชอร์เช่นนี้อยู่ในระดับที่แตกต่างจากผู้เล่นทั่วไปในแง่ของประสบการณ์และสภาพจิตใจ

อย่างที่พวกเขาคิดไว้ในตอนแรก พิชเชอร์อย่างซาวามุระสามารถใช้งานได้ทันทีแม้ว่าจะถูกดึงเข้าสู่ทีมชุดหนึ่งโดยตรงก็ตาม

“สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการให้เขาคุ้นเคยกับจังหวะของมัธยมปลายและมีพละกำลังทางกายภาพที่เพียงพอที่จะตามเกมระดับมัธยมปลายให้ทัน”

หลังจากอ่านผลการทดสอบของซาวามุระ ดวงตาของคาตาโอกะก็สว่างขึ้นเล็กน้อย

“ให้เขาวิ่งเพื่อฝึกความอดทนไปก่อน แล้วพอคริสกลับมา ก็ส่งเขาให้คริสฝึกได้เลย”

…