บทที่ 27 เวสต์บลูในปัจจุบัน

บทที่ 27 เวสต์บลูในปัจจุบัน

ท้องฟ้าสดใส ท้องทะเลสงบเงียบ

ที่นี่คือ เวสต์บลู  และซูซูกิจากชาบอนดี้มาได้กว่า 1 เดือนแล้ว

ต่างจากแกรนด์ไลน์ สภาพอากาศในเวสต์บลูนั้นคาดเดาง่ายมาก ไม่เหมือนฤดูกาลในแกรนด์ไลน์ที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาบ่อยเกินไป

กว่า 1 เดือนก่อน ซูซูกิได้รับโทรศัพท์จากนายหน้าค้าเรือมือสอง แจ้งว่าเขาหาเรือพาณิชย์ที่จะไปเวสต์บลูได้แล้ว และบอกให้ซูซูกิรีบไป

ซูซูกิไม่รอช้า เก็บข้าวของและรีบขึ้นเรือพาณิชย์ หลังจากต่อรองราคากับกัปตันเรียบร้อย เขาก็เดินทางมาถึงเวสต์บลูในไม่ช้า

ซูซูกิอยู่ในเวสต์บลูมาได้สักพักแล้ว

เขาพอจะประเมินระดับความแข็งแกร่งเฉลี่ยของเวสต์บลูได้คร่าว ๆ แล้วด้วย

แม้ว่าเวสต์บลูจะถือว่าเป็นทะเลที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาทะเลทั้งสี่ แต่ก็ยังห่างไกลจากแกรนด์ไลน์มาก

ปัจจุบัน ผู้ที่มีค่าหัวสูงสุดในเวสต์บลูคือผู้นำกองทัพฮัปโปแห่งประเทศคาโนะ... ชินเจียว  โจรสลัดในตำนานที่ตอนนี้ปลดระวางตัวเองมาใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ที่เวสต์บลู

เนื่องจากชินเจียวเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเวสต์บลู ณ ขณะนี้ และเป็นภัยคุกคามสูงสุดต่อซูซูกิ (เผลอ ๆ อาจโดนตบตายในพริบตาถ้าไปเจอเข้า) ซูซูกิจึงรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับชินเจียวไว้มากที่สุด

ไม่กี่ปีก่อน ชินเจียวเคยประมือกับ การ์ป และผลก็คือหัวแหลม ๆ ของชินเจียวถูกหมัดของการ์ปทุบจนแบนแต๊ดแต๋

นั่นคือสมบัติที่โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ภาคภูมิใจ และสมบัติทั้งหมดของกองทัพฮัปโปก็ถูกเก็บไว้ใต้แผ่นน้ำแข็งหนามาตลอด น้ำแข็งนั้นแข็งแกร่งมาก มีเพียงชินเจียวเท่านั้นที่สามารถใช้หัวแหลม ๆ เจาะเปิดได้

แต่ตอนนี้หัวแหลมของเขาถูกการ์ปทุบจนแบน ซึ่งไม่เพียงแต่ทำลายขวัญกำลังใจ แต่ยังลดทอนความแข็งแกร่งของเขา และทำให้เขาเอาสมบัติออกมาไม่ได้อีกด้วย ตอนนี้ชินเจียวแทบจะไม่ออกไปไหนจากประเทศคาโนะเลย ส่วนใหญ่ก็แค่วนเวียนอยู่แถวนั้น

แน่นอนว่าการ์ปเองก็เอาจริงเอาจังมากในการดวลครั้งนั้น!

คำคุยโตที่การ์ปชอบอ้างบ่อย ๆ ว่า “สมัยหนุ่ม ๆ ฉันเคยต่อยภูเขาพังไปตั้งหลายลูกเพื่อฝึกหมัด” จริง ๆ แล้วก็เกี่ยวข้องกับชินเจียวนี่แหละ

การ์ป “วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือ” ก็เตรียมตัวมาอย่างดีก่อนจะดวลกับโจรสลัดในตำนานอย่างชินเจียว

ดังนั้น ชินเจียว โดยเฉพาะชินเจียวเมื่อไม่กี่ปีก่อน แข็งแกร่งมากจริง ๆ!

แม้อีก 20 กว่าปีข้างหน้า เขาจะแพ้แม้กระทั่งหลานชายของการ์ปอย่าง ลูฟี่ แต่ในเวลานี้ ชินเจียวยังคงครองตำแหน่งอันดับหนึ่งของเวสต์บลูได้อย่างสมศักดิ์ศรี

ไม่ต้องพูดถึงตอนก่อนดวลกับการ์ป ตอนนั้นทั้งขวัญกำลังใจ ฮาคิ และความสามารถของชินเจียวล้วนอยู่ในจุดพีค เขามีแม้กระทั่ง ฮาคิราชันย์ และในแง่ความแข็งแกร่ง เขาสามารถต่อกรกับ จินเบ  สมาชิกกลุ่มหมวกฟางในอนาคตได้สบาย

ในยุคสมัยที่ โรเจอร์ ยังไม่ตาย โจรสลัดระดับนี้ถือเป็นซูเปอร์โจรสลัดที่ติดอันดับท็อป ๆ อย่างแน่นอน!

ถ้าไม่ใช่เพราะชินเจียวเป็นผู้นำกองทัพฮัปโปของประเทศคาโนะ เขาอาจจะโดนกองทัพเรือจับยัดเข้าคุก อิมเพลดาวน์  ไปแล้วก็ได้

นอกจากชินเจียว ยังมียอดฝีมือคนอื่น ๆ ในเวสต์บลูอีกเพียบ แต่ซูซูกิไม่ได้ให้ความสนใจพวกนั้นมากนัก

เพราะความแข็งแกร่งในปัจจุบันของคนพวกนี้ อาจจะไม่ได้เหนือกว่าเขาเท่าไหร่นัก

ตัวอย่างเช่น เก็กโค โมเรีย  เขาก็มาจากเวสต์บลู และจะกลายเป็น เจ็ดเทพโจรสลัด ในอนาคต เป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจ

โมเรียในตอนนี้ยังเป็นแค่มือใหม่ ยังไม่มีประสบการณ์ในแกรนด์ไลน์ เขามีความแข็งแกร่งแค่ระดับค่าหัวหลักสิบล้าน ไม่ถึงร้อยล้านเบรี

ไม่ต้องพูดถึงระดับที่จะไปท้าตีท้าต่อยกับ ไคโด เลย นั่นต้องรอหลังโรเจอร์ตายไปอีก 3-4 ปี

แล้วก็ยังมี ซานฮวน วูล์ฟ  ยักษ์ที่เป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจ และเป็นยอดฝีมือแห่งเวสต์บลู

ซานฮวน วูล์ฟ คนนี้ในอนาคตจะถูก หนวดดำ ช่วยออกมาจากอิมเพลดาวน์ แล้วกลายมาเป็นลูกน้องหนวดดำ รับตำแหน่งกัปตันเรือลำที่ 7 มีฝีมือร้ายกาจพอตัว

ปัจจุบัน “ซานฮวน วูล์ฟ” เพิ่งจะเริ่มมีชื่อเสียง เดินเพ่นพ่านหาของกินไปทั่วเวสต์บลู ตะกละยิ่งกว่าวาโปลเสียอีก

วาโปลกินปราสาท บ้านเรือน และเรือ... แต่ไอ้หมอนี่กินเกาะทั้งเกาะ!

มันจะกินทุกอย่างบนเกาะ ทั้งดิน บ้าน ป่า ภูเขา สัตว์ และแม้แต่คน!

ซานฮวน วูล์ฟ ไม่ได้ก่อเรื่องในเวสต์บลูบ่อยนัก แต่ทุกครั้งที่ทำ ล้วนเป็นเหตุการณ์สยองขวัญระดับใหญ่โต

ในเวสต์บลูตอนนี้ คนที่แข็งแกร่งกว่าซูซูกิ (แต่ก็ไม่มาก) คือ โมเรีย กับ ซานฮวน วูล์ฟ

ส่วนคนอื่น ๆ อย่าง แชงค์ ก็ยังเป็นเด็กฝึกงานบนเรือโรเจอร์

โจส  ก็เข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวไปแล้ว

ลาฟิต  “ตำรวจปีศาจ” แห่งกลุ่มโจรสลัดหนวดดำ ยังอยู่ในเวสต์บลู แต่ความแข็งแกร่งตอนนี้น่าจะพอ ๆ กับซูซูกิ

แล้วก็ คาโปน เบจ  หนึ่งใน 11 ซูเปอร์โนวาที่เข้าสู่แกรนด์ไลน์ปีเดียวกับลูฟี่ รุ่นที่เรียกว่า “ยุคสมัยที่เลวร้ายที่สุด”

แม้อิทธิพลแก๊งมาเฟียของตระกูลเขาจะดี แต่ฝีมือส่วนตัวอาจจะไม่เหนือกว่าซูซูกิในตอนนี้

ส่วนโครงกระดูก บรู๊ค, โรบิน ผู้ใช้ผลฮานะ ฮานะ, สาวงามกองทัพเรือ ฮินะ และคนอื่น ๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

จริง ๆ แล้วมีโจรสลัดระดับนี้อยู่มากมายในเวสต์บลูตอนนี้ แต่คลื่นลูกใหม่ในอนาคตจะซัดพวกเขาทิ้งไปจนหมด

เทียบกับ อีสต์บลู ที่โจรสลัดค่าหัว 10-20 ล้านเบรีถือว่าเก่งกาจ

ในเวสต์บลู ค่าหัว 10-20 ล้านถือเป็นแค่ระดับเริ่มต้นของยอดฝีมือเท่านั้น

แต่ก็เหมือนกับโจรสลัดผู้ทะเยอทะยานจำนวนมากที่มุ่งหน้าสู่แกรนด์ไลน์ พอถึงระดับหนึ่ง โจรสลัดเหล่านี้ก็จะทิ้งเวสต์บลูไปเหมือนกัน

นอกจากชินเจียว เวสต์บลูในตอนนี้ไม่มีอะไรเป็นภัยต่อซูซูกิเลย

หลังจากเข้าใจสถานการณ์เหล่านี้ การเคลื่อนไหวของซูซูกิในเวสต์บลูก็ไม่จำเป็นต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกต่อไป

จะไปถามข้อมูลที่ไหนดี?

ซูซูกิเลือกผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นรายใหญ่ในเวสต์บลูอย่างไม่ลังเล

ตอนนี้เขากำลังเป็น “แขก” อยู่ที่บริษัทขนส่งแห่งหนึ่งในเวสต์บลู ซึ่งทำธุรกิจขนส่งทางทะเลเป็นหลัก

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก เพราะไม่ได้ทำธุรกิจข้ามไปยังน่านน้ำอื่น

แต่ในระดับท้องถิ่นของเวสต์บลู บริษัทขนส่งแห่งนี้ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว มีขอบเขตการดำเนินงานครอบคลุมเกือบทั้งเวสต์บลู

แถมไม่ได้ทำแค่ขนส่งทางทะเล แต่ยังมีบริการไปรษณีย์และส่งของด้วย

บริษัทขนส่งแบบนี้รู้ข้อมูลข่าวสารในพื้นที่ให้บริการของตนเยอะมาก รวมถึงข่าวลือข่าวซุบซิบต่าง ๆ ด้วย

ก็พวกเขาเดินทางตลอดเวลา แถมบริษัทก็มีพนักงานเยอะแยะ

ในยุคที่คอมพิวเตอร์ยังไม่แพร่หลาย การจะหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์และแม่นยำอย่างรวดเร็ว ก็ต้องมาหาคนพวกนี้นี่แหละ

ในตึกระฟ้าอันโอ่อ่า บนชั้น 11 ภายในห้องเจ้าของบริษัท

ซูซูกินั่งอยู่บนเก้าอี้ มองชายอ้วนพุงพลุ้ยที่นั่งเหงื่อแตกพลั่กอยู่ตรงข้าม

เมื่อเห็นอีกฝ่ายดูตื่นตระหนก ตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับ ซูซูกิก็พูดปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ท่านครับ อย่าตื่นตกใจไป ผมแค่มาถามทางเฉย ๆ”

“แม้ว่าวิธีเข้ามาของผมอาจจะไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ แต่เชื่อเถอะครับว่าโดยส่วนตัวแล้ว ผมไม่ค่อยชอบฆ่าแกงใครพร่ำเพรื่อหรอก”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน