- หน้าแรก
- โคโนฮะ ชั้นมีร่างแยกในโลกวันพีซ
- บทที่ 25 จุดประสงค์ที่แท้จริง
บทที่ 25 จุดประสงค์ที่แท้จริง
บทที่ 25 จุดประสงค์ที่แท้จริง
บทที่ 25 จุดประสงค์ที่แท้จริง
ซูซูกิวางแผนการเติบโตของร่างแยกในอนาคตไว้เรียบร้อยแล้ว
ผลจอมเขมือบ มีไว้ให้ร่างแยกใช้ ซูซูกิเลี้ยงดูเจ้าจอมตะกละนี่ในโลกนินจาไม่ไหวหรอก
กลับกัน ผลจอมเขมือบเหมาะกับร่างแยกมาก
ในช่วง 3 เดือนก่อนกลับมารวมร่าง ร่างแยกสามารถใช้ผลปีศาจนี้พัฒนาสมรรถภาพร่างกายได้อย่างรวดเร็ว
และเมื่อกลับมารวมร่าง ยิ่งค่าสถานะของร่างแยกสูงขึ้นเท่าไหร่ ผลประโยชน์ที่ซูซูกิจะได้รับก็ยิ่งมากเท่านั้น
เหมือนกับครั้งนี้ การเติบโตที่ได้จากการรวมร่างครั้งที่ 2 มากกว่าครั้งแรกมหาศาล
ซูซูกิหลับตาลง สัมผัสสภาพจักระของตัวเองอย่างละเอียด
ตอนนี้จักระของเขาเพิ่มขึ้นเกือบ 4 เท่าเมื่อเทียบกับครึ่งปีก่อน!
ซูซูกิมั่นใจว่าความแข็งแกร่งปัจจุบันของเขาอยู่ในระดับ จูนิน แล้ว และถ้าบวกพลังผลจอมเขมือบเข้าไป เขาก็พอฟัดพอเหวี่ยงกับ โจนินพิเศษ ได้เลย
ผลประโยชน์จากการรวมร่างครั้งแรก เพิ่มปริมาณจักระและสมรรถภาพทางกายของเขาประมาณ 2 เท่า
ตามตรรกะแล้ว หลังผ่านไป 3 เดือน การรวมร่างครั้งที่ 2 ก็น่าจะเพิ่มขึ้นประมาณ 3 เท่า
แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นอย่างชัดเจน
ตลอด 3 เดือนนี้ ทั้งซูซูกิและร่างแยกต่างก็เติบโตขึ้น
ซูซูกิฝึกฝนทุกวันในโลกนินจา แต่การเติบโตหลักมาจากร่างแยก
อัตราการเติบโตของร่างแยกในโลกวันพีซตลอด 3 เดือนที่ผ่านมา เร็วกว่าซูซูกิมาก!
ตอนแรก ซูซูกิแบ่งพลังให้ร่างแยกครึ่งหนึ่ง ทำให้ทั้งคู่มีความแข็งแกร่งเป็น 1.5 เท่าของร่างต้นฉบับ
แต่ตอนนี้ ความแข็งแกร่งของซูซูกิในโลกนินจาเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากก็แค่ 1.7 เท่า
ทว่าร่างแยกในโลกวันพีซ ความแข็งแกร่งพุ่งทะยานไปถึงอย่างน้อย 2 เท่าในช่วง 3 เดือนนี้!
โดยเฉพาะในช่วง 10 กว่าวันหลังจากกินผลจอมเขมือบเข้าไป สมรรถภาพทางกายของร่างแยกพัฒนาเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ!
การพัฒนามากมายขนาดนี้เกิดขึ้นในเวลาแค่ครึ่งปี
จากนักเรียนนินจาที่แทบจะเรียนไม่จบ กลายเป็นเกือบเทียบเท่าโจนินพิเศษ และนี่เพิ่งผ่านการรวมร่างแค่ 2 ครั้งเท่านั้น
การรวมร่างครั้งต่อไปต้องรออีก 3 เดือน
ดังนั้น จึงจำเป็นต้องใช้ช่วงเวลา 3 เดือนนี้ให้คุ้มค่าเพื่อให้ร่างแยกเติบโตเร็วขึ้น
ขอแค่ร่างแยกพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดและกลับมาได้อย่างปลอดภัย การลงทุนของซูซูกิก็จะไม่สูญเปล่า
เพราะถ้าร่างแยกตายจากอุบัติเหตุ ซูซูกิจะไม่ได้รับผลการเติบโตจากการรวมร่าง
เขาต้องรอให้คูลดาวน์ความตายหมดลง แล้วสร้างไอดีรองใหม่ขึ้นมา
แต่ซูซูกิร่างต้นฉบับที่สร้างขึ้นใหม่จะไม่มีความสามารถพิเศษอะไรเลย
นั่นหมายความว่า ถ้าร่างแยกตายในโลกวันพีซ แม้แต่ผลจอมเขมือบก็จะถูกทิ้งไว้ที่โลกวันพีซด้วย
ในจุดนี้ ซูซูกิจำเป็นต้องยอมเสี่ยงบ้าง
แต่มันเป็นความเสี่ยงที่จำเป็น
ถ้าหวังพึ่งแค่ค่าสถานะของไอดีรองต้นฉบับ หลังผ่านไป 3 เดือน มันก็น่าจะย่ำอยู่กับที่ และนำกลับมาให้ซูซูกิได้แค่ค่าสถานะพื้นฐานที่สุดเท่านั้น
ซึ่งไม่สอดคล้องกับแผนการเติบโตของซูซูกิ
ดังนั้น ครั้งนี้ซูซูกิจึงยังคงเลือกที่จะแบ่งพลังส่วนหนึ่งให้ร่างแยก และทิ้งผลจอมเขมือบไว้กับเขาด้วย
ตอนนี้เขายังอยู่ในโคโนฮะ เรียนที่โรงเรียนนินจา อันตรายไม่ได้มากนัก
แต่ร่างแยกจำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งเพียงพอเพื่อบรรลุเป้าหมายของการเดินทางครั้งนี้
ไม่รอช้า ขณะมองดูรอยแยกมิติที่ค่อย ๆ ปิดลง ซูซูกิยื่นมือเข้าไปในรอยแยกและสร้างไอดีรองต้นฉบับขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
จากนั้นซูซูกิก็ตั้งสมาธิ ถ่ายโอนความแข็งแกร่งประมาณ 1.8 เท่า จากทั้งหมด 3.8 เท่าของเขาไปให้ร่างแยก
ในเวลาเดียวกัน เขาก็โอนย้ายพลังของผลจอมเขมือบไปด้วย
ตอนนี้ความแข็งแกร่งของซูซูกิเหลือแค่ 2 เท่า ซึ่งนับว่าเป็นจูนินระดับเริ่มต้นแบบคาบเส้น แต่ก็ยังถือว่าพัฒนาขึ้นมากเมื่อเทียบกับ 1.5 เท่าก่อนการรวมร่าง
และการพัฒนาของร่างแยกนั้นยิ่งใหญ่กว่า!
ความแข็งแกร่งปัจจุบันของร่างแยกคือ ซูซูกิร่างต้นฉบับ + ค่าสถานะที่ซูซูกิโอนให้ = 1 + 1.8 เท่า
ตอนนี้ค่าสถานะของร่างแยกเกือบจะเป็น 3 เท่าของซูซูกิร่างต้นฉบับแล้ว
บวกกับพลังมหัศจรรย์ของผลจอมเขมือบสายพารามีเซีย ด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้ ถ้าไปเป็นโจรสลัด ค่าหัวของเขาน่าจะอย่างต่ำ 30 ล้านเบรี
ไม่เกินจริงเลยที่จะบอกว่าร่างแยกกำลังรุ่งโรจน์ในโลกวันพีซ อย่างน้อยในทะเลทั้งสี่และครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ ความปลอดภัยและการเอาชีวิตรอดไม่ใช่เรื่องน่าห่วงอีกต่อไป
ไม่นาน เมื่อซูซูกิจัดการทุกอย่างเสร็จ รอยแยกก็ปิดสนิท และการรวมร่างครั้งที่ 2 ก็สิ้นสุดลง
“หวังว่า 3 เดือนข้างหน้าจะไปถึง เวสต์บลู ได้อย่างราบรื่นนะ”
ซูซูกิถอนหายใจด้วยความคาดหวัง
หลังจากออกจากอาณาจักรดรัม เป้าหมายหลักของร่างแยกในการมุ่งหน้าสู่เวสต์บลู ก็เพื่อตัวซูซูกิในโลกนินจานั่นแหละ
ความจริงแล้ว ซูซูกิวางแผนจะไปเวสต์บลูตั้งแต่แรกแล้ว
ส่วนการได้ผลจอมเขมือบที่อาณาจักรดรัม เป็นเพียงผลพลอยได้ที่น่ายินดีเท่านั้น
เป้าหมายเดิมของซูซูกิคือ ผลโกโร โกโร สายโลเกียต่างหาก!
นี่คือผลปีศาจที่เขาปรารถนาที่สุด
ไม่เหมือนกับร่างแยก ที่ถ้าตายก็แค่ตาย สร้างไอดีใหม่ได้ง่าย ๆ
แต่ซูซูกิในโลกนินจานั้นต่างออกไป ถ้าเขาตาย คือตายจริง ๆ ฟื้นไม่ได้ และเป็นไปได้ว่าร่างแยกจะตายตามไปด้วย
ดังนั้น เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง ซูซูกิจึงเล็งเป้าไปที่ผลโกโร โกโร สายโลเกีย ซึ่งยังอยู่บน เกาะแห่งท้องฟ้า
แต่การจะไปเกาะแห่งท้องฟ้า โดยขึ้นจากทะเลแถวเกาะจายา เหมือนกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางในต้นฉบับที่ขี่น็อคอัพสตรีม ขึ้นไปนั้น เป็นไปไม่ได้แน่นอน
ขนาด หนวดดำ ที่ไล่ตามไปยังทำได้แค่มองกลุ่มหมวกฟางตาละห้อยไม่ใช่เหรอ?
เส้นทางนั้นไม่ได้มีไว้สำหรับคนปกติ!
ดวงแข็งโป๊กของลูฟี่ที่ทำยังไงก็ไม่ตาย ไม่เหมาะกับซูซูกิอย่างแรง
ต่อให้ร่างแยกไม่กลัวตาย แต่เขากลัวว่าถ้าร่างแยกตาย 10 ครั้ง ก็เท่ากับล้มเหลว 10 ครั้ง ซึ่งคงจะดูไม่จืดเลยทีเดียว
ดังนั้น ซูซูกิจึงเลือกวิธีที่เป็นไปได้มากกว่า
ในต้นฉบับระบุว่าคนปกติจะไปเกาะแห่งท้องฟ้าผ่านทาง “ยอดเขาแห่งทิศประจิม”
แล้วยอดเขาแห่งทิศประจิมอยู่ที่ไหน?
จริง ๆ แค่ดูชื่อก็รู้แล้วว่าต้องอยู่ที่ เวสต์บลู!
แม้ซูซูกิจะยังไม่เคยไปและยังไม่ได้ยินข่าวคราวเกี่ยวกับยอดเขาแห่งทิศประจิมเลย
แต่ข้อเท็จจริงที่ว่ายอดเขาแห่งทิศประจิมอยู่ที่เวสต์บลูนั่นถูกต้องแน่นอน!
เป็นไปไม่ได้หรอกที่ชื่อยอดเขาแห่งทิศประจิมจะไปอยู่ที่ อีสต์บลู หรือที่อื่น ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ซูซูกิคงกลายร่างเป็นจอมมารล้างโลกเดี๋ยวนั้นเลย และโลกวันพีซคงถึงคราวอวสาน... แน่นอนว่าด้วยความแม่นยำในการวิเคราะห์ข้อมูลที่ผ่านมาของซูซูกิ โอกาสผิดพลาดแทบเป็นศูนย์
ดังนั้น ร่างแยกต้องไปที่หมู่เกาะชาบอนดี้ก่อน แล้วค่อยข้ามไปเวสต์บลูผ่านทางช่องทางพิเศษที่แมรี่จัวส์
เมื่อถึงเวสต์บลู ร่างแยกต้องสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับยอดเขาแห่งทิศประจิมเพื่อขึ้นไปเกาะแห่งท้องฟ้า
ภารกิจนี้ไม่ยากเกินมือร่างแยกในตอนนี้
ขอแค่หาเจอยอดเขาแห่งทิศประจิมได้สำเร็จ ร่างแยกก็สามารถใช้มันเดินทางไปเกาะแห่งท้องฟ้าได้
จากนั้น บนเกาะแห่งท้องฟ้า เขาจะสืบหาต่อไปจนเจอ บิรุกะ บ้านเกิดของ เอเนล
เมื่อถึงบิรุกะ ร่างแยกจะขุดดินพลิกแผ่นดินหาผลโกโร โกโร สายโลเกีย ให้เจอ
พอเจอแล้ว ก็แค่รอรอบการกลับมาครั้งต่อไปเพื่อนำผลปีศาจทรงพลังนี้กลับมา
ถึงตอนนั้น ซูซูกิในโลกนินจาก็จะมีหลักประกันความปลอดภัย
การเปลี่ยนร่างเป็นธาตุสายฟ้าและความเร็วแสงของผลโกโร โกโร ล้วนเป็นความสามารถที่ยอดเยี่ยม
แม้แต่พลังโจมตีและความสนุกในการพลิกแพลงความสามารถก็สูงมาก ทุกอย่างตอบโจทย์ซูซูกิได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ยิ่งไปกว่านั้น ทองคำบนเกาะแห่งท้องฟ้าก็มีประโยชน์มหาศาล ทองคำหลายร้อยหลายพันตัน เพียงพอให้ทั้งซูซูกิและร่างแยกใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายไร้กังวลเรื่องเงินทอง
ไม่ว่าจะมองมุมไหน การไปเกาะแห่งท้องฟ้าคือทางเลือกที่ดีที่สุด
ยังเหลือเวลาอีกปีกว่า ๆ กว่าจะจบการศึกษา ซึ่งเพียงพอแล้ว...
ดึกมากแล้ว ซูซูกินอนลงบนเตียง เฝ้ารอให้ร่างแยกทำภารกิจการเดินทางครั้งนี้ให้สำเร็จลุล่วง...
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน