บทที่ 10 การหวนคืนของร่างแยก

บทที่ 10 การหวนคืนของร่างแยก

โลกนินจา เวลาเย็น

ในบ้านหลังหนึ่งใกล้ ๆ ถนนร้านขนมหวานในหมู่บ้านโคโนฮะ ซูซูกิกำลังเตรียมอาหารเย็นอย่างไม่รีบร้อน

ดีใจสุดขีดหรือเสียใจสุดขั้วเป็นนิสัยที่ไม่ดี และเขาไม่มีสิ่งเหล่านั้น เขาเป็นคนที่สงบนิ่งเสมอเมื่อเผชิญกับเรื่องราวต่าง ๆ

แม้จะเหลือเวลาอีกเพียง 1 ชั่วโมงก่อนที่ร่างแยกแรกจะกลับมา ซูซูกิก็ยังยากที่จะแสดงอาการตื่นเต้นหรือดีใจจนออกนอกหน้าอย่างการตะโกนโหวกเหวก อย่างมากเขาก็แค่รู้สึกยินดีเล็กน้อยเท่านั้น

หลังจากผ่านไป 3 เดือน เขาเตรียมใจสำหรับช่วงเวลานั้นมานานแล้ว

ซูซูกิล้างผักอย่างพิถีพิถัน จากนั้นใส่น้ำมันลงในกระทะแล้วผัดผักอย่างคล่องแคล่ว ไม่นานเขาก็มานั่งที่โต๊ะอาหาร และตั้งหน้าตั้งตากินข้าวสวยร้อน ๆ หอมกรุ่นอย่างจริงจัง

เมื่อทานเสร็จ เขาล้างจาน ทำความสะอาดครัว และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ซูซูกิก็หรี่ตาลงเล็กน้อยเพื่อจับเวลา... เหลืออีก 10 นาที

ซูซูกิเดินกลับไปที่ห้องนอนอย่างใจเย็น นั่งลงบนเตียงอย่างสงบนิ่ง และรอคอยอย่างเงียบเชียบ

3 นาที... 1 นาที... 10 วินาที...

ในเวลาเดียวกัน ร่างแยกที่อยู่ในโลกวันพีซยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลางทะเลทรายอันเวิ้งว้าง

ในมือของเขาถือถุงใบใหญ่ที่บรรจุเนื้อจ้าวทะเลและเนื้อเยื่อสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดต่าง ๆ จากโลกวันพีซ

มีทั้งแมงมุมทะเลทรายอลาบาสตา เป็ดวิ่งเร็ว พะยูนกังฟู และพืชพันธุ์แปลก ๆ บางชนิด

นอกจากนี้ ในกระเป๋าของเขายังมีทองคำหนักประมาณ 2 กิโลกรัม ซึ่งเขาซื้อมาจากร้านทองที่ท่าเรือด้วยเงิน 20 ล้านเบรี

ที่เอวคาดมีดสั้นงานประณีตราคา 5 ล้านเบรี

เนื้อสัตว์มีไว้สำหรับเอากลับไปกินที่บ้าน และเพื่อทดสอบดูว่ามันจะมีประโยชน์ในโลกนินจาหรือไม่

ส่วนเนื้อเยื่อสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดต่าง ๆ จากโลกวันพีซ มีไว้เพื่อการวิจัยและทดลอง

หากมีโอกาสในอนาคต บางทีเขาอาจจะลองโคลนนิ่งพวกมันขึ้นมาในโคโนฮะ

ส่วนเรื่องทองคำ พูดตามตรง ร่างแยกไม่คิดว่าราคาทองในโลกวันพีซจะแพงขนาดนี้ เงินหลายสิบล้านเบรีของเขาซื้อทองได้แค่นิดเดียว

ในโลกวันพีซ ราคาทองคำอยู่ที่ประมาณกรัมละ 10,000 เบรี และทองคำ 1 กิโลกรัมมีราคา 10 ล้านเบรี ซึ่งค่าเงินคล้ายกับเงินเยนญี่ปุ่น

ตัวอย่างเช่น ในต้นฉบับ ตอนที่นามิซื้อหนังสือพิมพ์ราคา 100 เบรี จริง ๆ แล้วมันก็แค่ประมาณ 5 หยวนเท่านั้น

หน่วยเงินในโลกนินจาคือ “เรียว” (Ryo) และมูลค่าของมันมากกว่าโลกวันพีซ 10 เท่าพอดี หมายความว่า 10,000 เบรีในโลกวันพีซ มีค่าเท่ากับ 1,000 เรียวในโลกนินจา

ถ้าร่างแยกนี้สามารถนำทองคำกลับไปได้ ซูซูกิในโลกนินจาก็จะมีทรัพย์สินเพิ่มขึ้น 2 ล้านเรียว

อันที่จริง ถ้าลองคิดคำนวณดูสักหน่อย ก็จะเข้าใจแง่มุมที่น่าสนใจของโลกวันพีซและโลกนินจา

ยกตัวอย่างเช่น อาซึมะ ลูกชายของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น มีค่าหัว 30 ล้านเรียวในตลาดมืดของโลกนินจา หากแปลงเป็นค่าเงินโลกวันพีซ ก็จะเท่ากับ 300 ล้านเบรี

น่าสนใจที่ด้วยความแข็งแกร่งระดับอาซึมะ ถ้าเขามาอยู่ที่โลกวันพีซจริง ๆ จากผลงานของเขา ก็น่าจะอยู่ในระดับโจรสลัดค่าหัว 300 ล้านเบรี หรือเทียบเท่าพลเรือตรี  ของกองทัพเรือ

หากไม่นับ การ์ป และว่าที่พลเรือเอกไม่กี่คน พลเรือโทระดับแนวหน้าคนอื่น ๆ จากมารีนฟอร์ด หรือพลเรือตรีระดับแนวหน้าจากมารีนฟอร์ด และพลเรือโททั่วไปจากสาขาทะเลทั้งสี่...

ถ้าคนพวกนี้กลายเป็นโจรสลัด ค่าหัวของพวกเขาก็น่าจะอยู่ระดับกลาง ๆ ของหลักล้าน

ใครก็ตามที่ค่าหัวต่ำกว่าร้อยล้านถือเป็นปลาซิวปลาสร้อยและคงสร้างชื่อในโลกใหม่ไม่ได้ ส่วนพวกที่ค่าหัวเกินพันล้าน โดยทั่วไปแล้วจะอยู่ในระดับผู้บริหารจักรพรรดิ

คิดในแง่นี้ ระดับพลังในโลกวันพีซและโลกนินจาจริง ๆ แล้วค่อนข้างชัดเจน พลเรือตรีและโจนินของโคโนฮะนั้นใกล้เคียงกัน

ตั้งแต่พวกที่สูสีกับปลาซิวปลาสร้อย ไปจนถึงพวกที่การต่อสู้สามารถทำลายล้างโลกได้ ต่างก็ถูกเรียกว่าพลเรือตรีและโจนินเหมือนกัน

แน่นอนว่า เกะนิน บางคนเป็นข้อยกเว้น!

ร่างแยกเข้าใจความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างชัดเจน ก่อนหน้านี้เขาเป็นเกะนินที่แทบจะเรียนไม่จบ แต่ตอนนี้เขาเป็นเกะนินระดับที่จบการศึกษามาแล้ว 1-2 ปี

และในโลกวันพีซ ถ้าเขาเป็นโจรสลัดมาก่อน ค่าหัวของเขาน่าจะอยู่ที่ประมาณ 5 ล้าน แต่ตอนนี้ อย่างน้อยก็น่าจะ 6 ล้าน!

ร่างแยกพอใจมากกับค่าหัวที่เพิ่มขึ้น 1 ล้านในเวลา 3 เดือน

การฝึกฝนในโลกวันพีซตลอด 3 เดือนที่ผ่านมา ประกอบกับการกินของขึ้นชื่อต่าง ๆ ของโลกวันพีซทุกวัน ให้ผลลัพธ์ที่ดียิ่งกว่าการฝึก 1 ปีในโลกนินจาก่อนหน้านี้เสียอีก

หลังจากผ่านการฝึกฝนช่วงนี้ ร่างกายของเขา โดยเฉพาะสมรรถภาพทางกาย ดูเหมือนจะค่อย ๆ ปรับสภาพให้เข้ากับคนพื้นเมืองของโลกวันพีซ

ตอนนี้ ความแข็งแกร่งของร่างแยกได้ก้าวข้ามร่างต้นอย่างซูซูกิในโลกนินจาไปแล้ว

จักระเกิดจากการผสานพลังกายและพลังใจ เมื่อร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ปริมาณจักระก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย สักวันหนึ่ง จักระของเขาก็คงจะกลายเป็น “จักระมหาศาล”  เหมือนกัน!

ไม่นาน ในโลกนินจา ซูซูกิสัมผัสได้ว่าความเชื่อมโยงระหว่างเขากับร่างแยกเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้นเรื่อย ๆ

จนกระทั่งถึงจุดหนึ่ง ระยะห่างระหว่างสองโลกดูเหมือนจะหายวับไปในทันที

เหมือนกับการมองในกระจกเงา ซูซูกิสามารถเห็นรูปร่างหน้าตาของร่างแยกได้ชัดเจนแบบเผชิญหน้า

จากนั้น ซูซูกิทั้งสองก็ยื่นแขนออกมาพร้อมกัน และในวินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน กระจกก็แตกกระจาย และร่างแยกก็ไหลเข้ามาในตัวเขาราวกับสายน้ำ

ข้าวของบางอย่างที่ร่างแยกพกติดตัวมาร่วงหล่นกระจายเต็มพื้น แต่ซูซูกิยังไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจมันในตอนนี้

เขาสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย รู้สึกประหลาดใจที่พบว่าปริมาณจักระของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่าทันที และยังมีส่วนเกินเพิ่มมาอีกนิดหน่อยอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

พละกำลัง สมรรถภาพทางกาย และทุกด้านของร่างกายเขาพัฒนาขึ้นอย่างมาก

ซูซูกิลองสัมผัสและทดสอบดูอย่างละเอียด

เขาพบว่าค่าสถานะโดยรวมของเขาดูเหมือนจะเป็นผลรวมของค่าสถานะของร่างแยกกับของตัวเขาเอง!

พูดอีกอย่างก็คือ การกลับมาของร่างแยกได้นำเอาค่าสถานะทั้งหมดของมันกลับมาด้วยจริง ๆ

“งั้นถ้าชั้นแยกร่างอีกครั้งจะเป็นยังไงนะ?” ซูซูกิสงสัย

เขายื่นแขนออกไปเหมือนที่เคยทำ

คราวนี้เขามีความรู้สึกใหม่เกิดขึ้น เขาสามารถปรับระดับความแข็งแกร่งของร่างแยกที่จะสร้างขึ้นใหม่ได้ด้วย

หลังจากการรวมร่างครั้งนี้ แม้ความแข็งแกร่งของซูซูกิจะเพิ่มขึ้น แต่ร่างแยกก็หายไปแล้ว

ซูซูกิต้องสร้าง “ไอดีรอง”  ที่ว่างเปล่าแบบดั้งเดิมขึ้นมาใหม่ ซึ่งก็คือซูซูกิคนที่ไปโผล่ที่เกาะร้างในตอนแรกนั่นเอง

หลังจากสร้างไอดีรองเสร็จ ซูซูกิสามารถแบ่งค่าสถานะส่วนหนึ่งของเขาให้กับร่างแยกได้ วิธีนี้จะทำให้ความแข็งแกร่งของร่างแยกเพิ่มขึ้น แต่ความแข็งแกร่งของตัวเขาเองจะลดลง

ร่างแยกจะกลับมาทุก ๆ 3 เดือน และทุกครั้งจะต้องสร้างไอดีรองใหม่

นั่นหมายความว่า ซูซูกิจะได้รับความแข็งแกร่งอย่างน้อยเท่ากับ “ซูซูกิร่างต้นฉบับ” เพิ่มเข้ามาทุก ๆ 3 เดือน

เมื่อได้สติ ซูซูกิก็เริ่มคำนวณอีกครั้ง

1 ปีมี 12 เดือน ได้รับความแข็งแกร่งเท่าซูซูกิร่างต้นฉบับอย่างน้อย 4 ครั้งต่อปี 2 ปีก็ 8 ครั้ง และ 10 ปีก็ประมาณ 40 ครั้ง การเลือกแบ่งความแข็งแกร่งออกไปก็จะให้ผลลัพธ์เดียวกันหลังจากผ่านไป 10 ปี

ด้วยความแข็งแกร่งของซูซูกิร่างต้นฉบับที่เพิ่งจะแตะระดับเกะนิน ต่อให้คูณไป 40 เท่า ก็คงทำให้เขาเป็นได้แค่โจนินเท่านั้น

คิดได้ดังนั้น ซูซูกิก็รู้ทันทีว่าสูตรโกงนี้ไม่ได้ทรงพลังเว่อร์วังอะไรนัก เขาและร่างแยกยังคงต้องพึ่งพาความพยายามของตัวเองเป็นหลัก

แต่ถ้าวันหนึ่ง ซูซูกิหาวิธีที่จะทำให้ร่างแยกพัฒนาแบบก้าวกระโดด จากระดับเกะนินร่างต้นฉบับไปสู่ระดับคาเงะได้ภายในเวลาแค่ 3 เดือนล่ะก็...

สุดท้าย ซูซูกิเลือกที่จะไม่ส่งร่างแยกกลับไปโลกวันพีซในสภาพร่างต้นฉบับ แต่แบ่งความแข็งแกร่งของเขาให้ครึ่งหนึ่ง เพื่อให้มั่นใจว่าร่างแยกจะมีโอกาสรอดชีวิตและเติบโตได้ดีกว่า

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ซูซูกิก็เริ่มจัดข้าวของที่ร่างแยกนำกลับมาจากโลกวันพีซ พลางครุ่นคิดในใจอย่างเงียบงัน

จะทำยังไงให้เกะนินเติบโตไปเป็นคาเงะได้ภายใน 3 เดือนนะ...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน