บทที่ 5: อสังหาริมทรัพย์แห่งแรก

บทที่ 5: อสังหาริมทรัพย์แห่งแรก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

ณ ท่าเรือเกาะโอนิงะชิมะ เรือเสบียงของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรค่อยๆ แล่นออกจากท่า มุ่งหน้าสู่ใจกลางแคว้นวาโนคุนิ

บนดาดฟ้าเรือ... ไดจินั่งขัดสมาธิอยู่ที่โคนเสากระโดง สองมือประสานกันรองใต้คาง กำลังใช้ความคิดอย่างหนักเกี่ยวกับการซื้อบ้านในนครหลวงบุปผา เขาอดทนเก็บหอมรอมริบมานานถึงสองเดือนครึ่ง... ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง! วันที่เขาจะมีโฉนดใบแรกเป็นของตัวเอง! แค่คิดหัวใจก็เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

ขณะที่ไดจิกำลังฝันหวานถึงการเก็บค่าเช่า หญิงสาวคนหนึ่งแบกธนูยาวไว้ด้านหลังก็เดินตรงเข้ามาหา “ไง แขกหายากนะเนี่ย!”

“.....” สายตาของไดจิเลื่อนขึ้นมองสำรวจโดยอัตโนมัติ ขายาว... เอวคอด... อู้ววว... ติ๊ง! โหมดล็อกเป้าหมายอัตโนมัติทำงาน!

หญิงสาวสวมเสื้อรัดรูปครึ่งขาวครึ่งฟ้า ซิปด้านหน้าถูกรูดลงมาจนถึงสะดือ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนและเนินเนื้อคู่งามที่อัดแน่น อุดมสมบูรณ์ดีแท้

หลังจากพินิจพิเคราะห์ด้วยสายตาวิจารณ์อย่างถี่ถ้วนอยู่นานกว่าสิบวินาที ไดจิก็ยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวที่กำลังทำหน้าขยะแขยงนิดๆ

“ไม่ได้เจอกันนานนะ สปีด” “นานจริง ช่วงนี้ทำตัวลึกลับเหลือเกินนะ ไม่รู้ไปมุดหัวทำอะไรอยู่” สปีดเบะปาก เธอรับหน้าที่จัดซื้อเสบียง ส่วนไดจิมักจะฝากเธอซื้อหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดเป็นประจำ ทั้งสองจึงสนิทสนมกันในระดับหนึ่ง

สปีดดึงหนังสือพิมพ์ออกมาจากอกเสื้อแล้วโยนให้ไดจิ “เอ้า ของที่สั่ง” “ขอบใจ” ไดจิรับหนังสือพิมพ์ที่ยังอุ่นๆ มาถือไว้

เจ้านายของเขา (อุลติ) สนใจข่าวสารบันเทิงและต้องอ่านหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ หน้าที่ซื้อหนังสือพิมพ์จึงตกเป็นของเขา และนั่นทำให้เขาได้รับรู้ความเคลื่อนไหวของโลกภายนอกไปด้วย ไดจิคลี่หนังสือพิมพ์ออกอ่านผ่านๆ แล้วก็เลิกคิ้วเมื่อเห็นพาดหัวข่าว

“นี่มัน?” “มีอะไรเหรอ?” สปีดชะโงกหน้าเข้ามาดู “เปล่า ไม่มีอะไร” ไดจิส่ายหน้าแล้วพับหนังสือพิมพ์เก็บ

พาดหัวข่าวเกี่ยวกับ ‘หมัดอัคคี’ เอส ที่เพิ่งเข้าสู่แกรนด์ไลน์และยังเป็นหน้าใหม่ไฟแรง กะดูจากเวลาแล้ว... อีกประมาณครึ่งปีเอสคงเดินทางมาถึงวาโนคุนิ ถึงตอนนั้นคงมีเรื่องวุ่นวายตามมาอีกเพียบ

“นี่ ไดจิ” สปีดทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เอาศอกกระทุ้งเอวเขาแล้วกระซิบถาม “ได้ข่าวว่านายเป็นคนจับท่านยามาโตะได้เหรอ?”

“ใช่” ไดจิเหลือบมองหญิงสาว เพียะ! สปีดตบหลังไดจิเสียงดังสนั่น “ดังใหญ่แล้วนะยะพ่อคุณ!”

วีรกรรมเมื่อวานนี้แพร่สะพัดไปทั่วเกาะโอนิงะชิมะ ไม่มีใครคาดคิดว่าแม้แต่เพจวันและอุลติที่เป็นถึงดาราเด่นยังพ่ายแพ้ แต่ไดจิที่เป็นแค่ลูกกระจ๊อกโนเนมกลับจับกุมท่านยามาโตะได้สำเร็จ เรื่องนี้ทำเอาทุกคนช็อกตาตั้ง

ถึงจะมีลูกตุกติกผสมอยู่บ้าง แต่ถ้าฝีมือไม่ถึงจริงๆ ก็คงไม่มีทางจับ ‘ธิดาอสูร’ ได้หรอก แจ้งเกิดในการรบเดียวชัดๆ แถมยังได้ฉายาใหม่ว่า ‘ปีศาจกล้ามเนื้อ’ อีกต่างหาก

ไดจิ (ที่ยังไม่รู้เรื่องฉายา) รีบเปลี่ยนเรื่องคุย “ช่างเรื่องนั้นเถอะ ว่าแต่เธอเป็นไงบ้าง ใกล้ได้เลื่อนเป็นดาราเด่นรึยัง?”

“อีกนิดเดียว!” สปีดกำหมัดแน่นแล้วชกเบาๆ ที่อกไดจิ

“ซูู้ดดด...เจ็บแฮะ” ไดจิลูบกล้ามอกตัวเอง เข้าใจความนัยที่สปีดสื่อทันที หมัดเมื่อกี้เคลือบฮาคิ!

แม้จะไม่มีกฎตายตัว แต่การใช้ ฮาคิเกราะ เป็นได้คือคุณสมบัติพื้นฐานของการเลื่อนขั้นเป็นดาราเด่น ด้วยพลังฮาคิ สายตาอันเฉียบคม และทักษะการยิงธนู... หญิงสาวคนนี้ขาดแค่ผลงานอีกชิ้นเดียวก็ได้เป็นดาราเด่นแล้ว

ส่วนตัวเขาเอง... “ฮาคิสินะ...” ไดจิลูบหัวล้านเลี่ยนของตัวเอง เขารู้จักฮาคิและเข้าใจทฤษฎีดี แต่หลังจากมาอยู่โลกนี้ได้สองเดือนกว่า เขาก็ยังจับจุดไม่ได้สักที จิตสังหาร, จิตวิญญาณการต่อสู้, ออร่า... การเปลี่ยนเจตจำนงให้เป็นอาวุธ... ฟังดูง่าย แต่ปฏิบัติจริงยากฉิบหาย เมื่อไหร่จะใช้เป็นกับเขาสักทีนะ

ตาสปีดลุกวาว “ไดจิ รู้ข่าวยัง? ท่านไคโดกำลังเตรียมการออกเดินเรือทางไกล นี่เป็นโอกาสทองของพวกเราเลยนะ!” “ฮะๆ ยังเร็วไปน่า” ไดจิหัวเราะแล้วส่ายหน้า

เขาได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกัน สำหรับเขาและสปีด นี่คือโอกาสสร้างผลงานชิ้นโบแดงเพื่อเลื่อนขั้น แต่กว่าจะเตรียมการเสร็จก็คงอีกสองสามเดือน อีกอย่าง... เขาไม่ได้กระหายยศถาบรรดาศักดิ์ขนาดนั้น เขาอยากรีบเก็บเงินซื้อบ้านแล้วเกษียณตัวเองไวๆ มากกว่า

“แหม ทำเป็นพูดดี!” สปีดเบะปากอย่างหมั่นไส้ แล้วจู่ๆ เธอก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่าไดจิเพิ่งสร้างความดีความชอบมา หมาดๆ เงินในกระเป๋าคงตุงน่าดู... สายตาของเธอเปลี่ยนไปทันที ตามนิสัยโจรสลัด พอได้เงินมาแล้วก็ต้อง...

สปีดหรี่ตามองจับผิด “ไดจิ นายจะเข้าเมืองหลวงไปทำอะไรยะ? อย่าบอกนะว่าจะไปย่านโคมแดงหาผู้หญิง?”

“จะบ้าเหรอ... ชั้นเป็นพวกรักสะอาดนะ ถึงจะหาผู้หญิง ชั้นก็ต้องหาพวกสวยๆ สะอาดๆ แบบเธอสิ” ไดจิส่งสายตารุกฆาต จ้องมองสปีดอย่างเปิดเผย เป็นโจรสลัดแล้วจะมาแอ๊บสุภาพบุรุษทำไม? อยากได้ก็ต้องบอก ไม่บอกใครจะไปรู้ เผื่อแม่สาวนี่จะมี ‘ความต้องการ’ เหมือนกัน น้ำมันใกล้กองไฟ เดี๋ยวก็ได้จุดติดพรึ่บพรั่บ ผู้หญิงที่เป็นโจรสลัดน่ะ... ความต้องการทางเพศสูงไม่แพ้ผู้ชายหรอกบอกให้

สปีดกรอกตามองบนแล้วพูดขำๆ “เอาไว้ถ้านายได้เป็นผู้บริหารระดับสูงเมื่อไหร่ ชั้นจะยอมไปอุ่นเตียงให้นายละกัน”

“เฮ้ย~ พูดแล้วนะ! คืนคำเป็นหมานะเว้ย!” ไดจิหัวเราะร่า ผู้บริหารระดับสูงในที่นี้หมายถึงระดับ ‘หกล่องนภา’  ขึ้นไป ซึ่งตอนนี้ในกลุ่มยังมีแค่สามภัยพิบัติ ยังไม่มีการตั้งหกล่องนภาอย่างเป็นทางการ การเป็นภัยพิบัติอาจจะยากเกินเอื้อม แต่ด้วยสูตรโกงของเขา ระดับหกล่องนภาในอนาคตไม่ใช่เรื่องยากแน่นอน

ติดอยู่อย่างเดียว... แม่สาวคนนี้ดันไปกินผลปีศาจเทียมเข้าไปจนกลายเป็น ‘เซนทอร์’ (ครึ่งคนครึ่งม้า) ซึ่งอาจจะทำใจยอมรับยากนิดหน่อย...

เดี๋ยวนะ... จากประสบการณ์การศึกษาวิจัย (หนังโป๊) มาหลายปี... สาวเซนทอร์ก็มีท่วงท่าการขี่ที่หลากหลาย บางทีอาจจะไม่แย่อย่างที่คิดก็ได้...

“ตื่นย่ะ! เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว!” สปีดเห็นไดจิทำหน้าเคลิ้มเหมือนกำลังจินตนาการฉากบนเตียงก็ดุเข้าให้ ถ้าไดจิได้เป็นระดับผู้บริหารจริง เธอก็ไม่รังเกียจที่จะเกาะเขาหรอก แต่เป็นไปได้เหรอ? ด้วยฝีมือระดับพวกเธอ ได้เป็นแค่ดาราเด่นก็บุญโขแล้ว ระดับผู้บริหารนั่นมันเรื่องเพ้อฝันชัดๆ

“สรุปยังไม่บอกเลยว่าจะเข้าเมืองไปทำไม?” “อ๋อ... จะไปซื้อบ้านน่ะ” ไดจิไม่ปิดบัง ซื้อบ้านเป็นแค่ก้าวแรก เขาต้องปล่อยเช่าโก่งราคาเพื่อทำกำไร ซึ่งคนในโลกนี้ยังไม่มีใครรู้วิธีหาเงินแบบนี้

“ซื้อบ้าน???” สปีดหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ซื้อบ้านเนี่ยนะ? โจรสลัดบ้าบอที่ไหนเขาซื้อบ้านกัน?! ปกติเห็นแต่เผาบ้านชาวบ้านไม่ใช่เรอะ!

สปีดกลั้นใจถามด้วยความงุนงง “ซื้อไปทำไมยะ?” “มันเป็นงี้...”

ไดจิกระตือรือร้นเล่าแผนธุรกิจสุดยิ่งใหญ่ทันที: ซื้อบ้าน → ปล่อยเช่า → เอาเงินมาซื้อบ้านเพิ่ม → ปล่อยเช่าอีก พูดจบเขายังรู้สึกว่าเล่ายังไม่สะใจเลยด้วยซ้ำ บ้าจริง... นิสัยชอบแบ่งปันความรู้นี่มันแก้ไม่หาย

หญิงสาวฟังจนจบด้วยสีหน้าว่างเปล่า ผ่านไปสักพักเธอถึงเค้นคำพูดออกมาได้ประโยคหนึ่ง “สมองนายกลับด้านไปแล้วเหรอ?”

“เปล่าสักหน่อย ชั้นสติดีที่สุดในโลกแล้วต่างหาก” ไดจิเชิดคาง เด็กสาวอ่อนต่อโลกจะไปเข้าใจ ‘ความสุขของการเก็บค่าเช่า’ ได้ยังไง? รายได้มั่นคง, ความเสี่ยงต่ำ, ชนะเงินเฟ้อ, แถมมูลค่าสินทรัพย์ยังเพิ่มขึ้น... ข้อดีเพียบขนาดนี้ ดีกว่าไปไล่ฆ่าฟันกันตั้งเยอะไม่ใช่รึไง?

“เออ... ตามใจนายละกัน” สปีดจนปัญญาจะเถียง “ยังไงก็ระวังตัวด้วยล่ะ ช่วงนี้พวกซามูไรเริ่มก่อความไม่สงบ พี่น้องเราที่ออกไปเดินเพ่นพ่านคนเดียวโดนเล่นงานไปหลายคนแล้ว”

“ไม่ต้องห่วง” ไดจิหรี่ตาลง แววตาคมกริบ ใครหน้าไหนกล้ามาขวางทางซื้อบ้านของชั้น... พ่อจะเชือดทิ้งให้หมด!

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═