บทที่ 32: เครื่องมือมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ

คาร์ลถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะพูดขอโทษด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ขอโทษนะที่รัก เอียนเป็นผู้จัดการมืออาชีพที่ฉันไปดึงตัวมาจากกลุ่มออสบอร์นไบโอโลจิคอล

เดี๋ยวฉันอาจต้องไปคุยงานกับเขายาวหน่อย ต้องคุยทั้งเรื่องสาขาย่อย แล้วก็แผน ‘โปรโมชั่นขั้นเทพ’ ด้วย”

โชคดีที่เรดควีนโผล่มาได้ทันเวลา ไม่งั้นคาร์ลคงไม่รู้จะหาทางออกจากสถานการณ์อึดอัดเมื่อกี้ยังไงดี

วานด้าลุกออกจากตักของคาร์ลด้วยท่าทีผิดหวังเล็กน้อย แต่เธอก็ยังมีเหตุผล เข้าใจว่าคาร์ลกำลังคิดเรื่องงานอยู่เลยไม่ได้โกรธ

หลังจากนั่งเครื่องบินส่วนตัวยาวนานกว่า 10 ชั่วโมง เครื่องก็ลงจอดที่สนามบินเคนเนดี้ นิวยอร์ก เวลาตีสองพอดี

แม้จะเป็นกลางดึก แต่สนามบินเคนเนดี้ก็ยังคึกคักอยู่ตลอดเวลา เครื่องบินโดยสารขนาดใหญ่ยังคงทะยานขึ้นลงแทบทุกนาที

แสงนีออนจากตึกระฟ้าในระยะไกลทำให้นิวยอร์กดูมีสีสันยิ่งกว่าภาพฝัน

เมืองที่ได้ชื่อว่าใหญ่ที่สุดในโลกยังคงเต็มไปด้วยแสง สี เสียง แม้ยามค่ำคืน และบางทีอาจจะคึกคักกว่าตอนกลางวันเสียอีก

นี่แหละ นิวยอร์ก... เมืองที่ไม่เคยหลับใหล

คาร์ลในชุดสูทสุดเนี้ยบ ใบหน้าหล่อเหลาเรียวคมแม้จะดูแข็งเล็กน้อยเพราะลมหนาว แต่เขาก็ยังฝืนยิ้มแล้วเดินออกจากประตูเครื่องบินอย่างสง่างาม

เดินตามมาติด ๆ คือวานด้าที่ผมยาวสลวยสีเขียวมรกต ใส่เดรสสายเดี่ยวสีเขียวอ่อน ขาเรียวยาวก้าวเดินอย่างมีสไตล์ ยังคงยึดมั่นกับลุคธรรมชาติสีเขียวของเธอ

ส่วนปิเอโตรก็เข็นชารอน คาร์เตอร์ลงจากเครื่องด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

แน่นอนว่ามีเจ้าหน้าที่อีกเป็นสิบช่วยกันแบกกล่องขนาดใหญ่สามใบลงมาจากประตูด้านหลังของเครื่อง

สิ่งที่อยู่ในกล่องก็คือเกราะรุ่น A1 นั่นเอง

หลังจากลงเครื่องได้ไม่นาน คาร์ลก็เห็นรถเมย์บัค W223 ขับตรงดิ่งเข้ามาในลานบินแล้วจอดตรงหน้าเขาพอดี

ชายวัยกลางคนเปิดประตูลงจากเมย์บัค เดินตรงเข้ามาหาคาร์ลกับวานด้าด้วยท่าทีสุภาพนอบน้อม

“บอส, คุณผู้หญิง ยินดีต้อนรับสู่มหานครนิวยอร์กครับ ผมเอียน เด ลา โรซ่า หัวหน้าสาขาภาคพื้นอเมริกาเหนือของเรา

ดึกขนาดนี้แล้ว พวกคุณคงเหนื่อยจากการนั่งเครื่องยาวนาน ผมจัดที่พักไว้ให้เรียบร้อยแล้ว เชิญตามผมไปที่รถครับ”

เอียน เด ลา โรซ่า อายุ 45 ปี มาจากครอบครัวชนชั้นกลางของอเมริกา เป็นเอลีตผิวขาวคลาสสิกในชุดสูทสีดำสุดเนี้ยบ

ผู้จัดการระดับสูงคนนี้มีเรซูเม่ที่ไม่ธรรมดา ตอนวัยกลางคนเขาก็เป็น COO ของกลุ่มออสบอร์นที่มีชื่อเสียงแล้ว

ต้องเข้าใจก่อนว่า นอร์แมน ออสบอร์น น่ะตอนนี้แก่ตัวและอ่อนแอเต็มที แม้จะยังนั่งเก้าอี้ CEO อยู่

แต่คนที่แบกรับงานหนักเกือบทั้งหมดของกลุ่มออสบอร์นจริง ๆ ก็คือเอียนนี่แหละ

ลุงนอร์แมนในตอนนั้นทำได้แค่เป็นที่ปรึกษาเชิงยุทธศาสตร์ กับลงชื่อประทับตราเอกสารต่าง ๆ เท่านั้นเอง

ดังนั้นความสามารถของเอียนจึงชัดเจนมาก   เขาคุมกลุ่มใหญ่อย่างออสบอร์นได้สบาย ๆ

และด้วยเหตุนี้ เรดควีนเลยสะดุดตาผู้จัดการระดับท็อปคนนี้เข้า

ตอนคัดเลือกหัวหน้าสาขาอัมเบรลล่าภาคพื้นอเมริกาเหนือ คาร์ลก็เลยฟังคำแนะนำของเรดควีน จ้างเฮดฮันเตอร์ให้ไปดึงตัวเอียนจากออสบอร์นมาด้วยค่าจ้างมหาศาล

ตอนนี้ฐานสาขาอเมริกาเหนือก่อสร้างคืบหน้าอย่างราบรื่น ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าคาร์ลตัดสินใจไม่ผิดเลย

“ดีเลย แต่ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย งั้นขึ้นรถกันก่อน”

คาร์ลอยากพักผ่อนสักวันสองวัน เลยเริ่มหาเหตุผลให้ตัวเองหลีกออกไปจากกลุ่ม

หลังจากขึ้นรถได้ คาร์ลก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ รีบหันไปบอกปิเอโตรที่อยู่นอกรถว่า “อ้อ ปล่อยเธอไปได้แล้วนะ”

ปิเอโตรพูดด้วยความงุนงงและไม่ค่อยเต็มใจว่า “ปล่อยไปเหรอ? แต่เธอเป็นสายลับไม่ใช่เหรอ? งั้นให้ฉันเล่นด้วยสักสองวันก่อนแล้วค่อยปล่อยดีไหม?”

คาร์ลไม่ได้ตอบอะไรกับคำพูดเล่นลามกแบบนั้น

วานด้าที่กำลังจะขึ้นรถถึงกับขมวดคิ้ว หันกลับไปเตะพี่ชายตัวเองอย่างแรงแล้วด่าไม่ไว้หน้า

“ปิเอโตร นายพูดบ้าอะไรน่ะ? คิดว่ามีเงินแล้วจะเป็นคนเลวได้รึไง? ฉันไม่อยากให้นายกลายเป็นเพลย์บอยที่เอาแต่เที่ยวเล่นกับผู้หญิงนะ ปล่อยเธอไปเดี๋ยวนี้เลย!”

หลังโดนน้องสาวสวดยับเพราะปากเสีย ปิเอโตรก็รีบอธิบาย “ล้อเล่นเฉย ๆ เอง ปล่อยก็ได้ ๆ”

พูดจบ ปิเอโตรก็หยิบมีดพับสวิสออกมา รีบช่วยแก้มัดให้ชารอน คาร์เตอร์ที่โดนจับตัวมา

ชารอนไม่ได้พูดอะไรระหว่างนั้นเลย ทำหน้าเศร้า ๆ เพื่อเรียกความเห็นใจ

ช่วงหลายเดือนที่ถูกกักตัวโดยอัมเบรลล่า เธอมีเรื่องสงสัยเต็มไปหมดที่อยากหาคำตอบ แต่ถ้าจะหาคำตอบพวกนั้นให้ได้ เธอก็ต้องเป็นอิสระก่อน

เธอเลยจับตาดูพี่น้องวานด้าอย่างใกล้ชิด และตอนทั้งสองทะเลาะกัน เธอก็ยิ่งกลัวมากขึ้น

พอได้รับการปล่อยตัวในที่สุด ชารอน คาร์เตอร์ก็ถอนหายใจเบา ๆ พูดว่า “ขอบคุณนะ” แล้วรีบเดินจากไปทันที

พอคนนอกออกไปหมด วานด้าก็ยังไม่ยอมจบ เริ่มสั่งสอนพี่ชายขณะขึ้นรถไปด้วย

“นายห้ามเรียนพฤติกรรมแย่ ๆ เด็ดขาด ห้ามแตะยาเสพติด ไม่งั้นถ้าติดขึ้นมา ชีวิตพังหมดแน่!”

ปิเอโตรที่นั่งในรถแล้ว ก็ทำหน้าบึ้งฟังน้องสาวด่าจากหูข้างหนึ่งแล้วทะลุออกอีกข้าง ตอบไปเรื่อย “โอเค เข้าใจแล้ว”

คาร์ลหัวเราะเบา ๆ แล้วสั่งคนขับว่า “ไปได้เลย” ถือเป็นการปิดฉากละครพี่น้องปะทะกันไปอีกหนึ่งรอบ

ช่วงเช้ามืด การจราจรบนทางด่วนสนามบินเคนเนดี้ก็ยังคงหนาแน่น

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เมย์บัค W223 ก็แล่นเข้าสู่คฤหาสน์หรูในย่านไฮโซของแมนฮัตตันอย่างช้า ๆ

สไตล์สถาปัตยกรรมของคฤหาสน์นี้เป็นแบบยุโรปคลาสสิก ตัวอาคารหลักตั้งอยู่บนสนามหญ้ากว้าง และสามารถชมวิวโดยรอบผ่านหน้าต่างได้

ภายในยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกสุดหรูมากมาย เช่น ห้องสมุด ห้องจัดเลี้ยง ห้องฟิตเนส สระว่ายน้ำกลางแจ้งสุดอลังการ และสนามเทนนิสในร่มที่มีไฟส่องสว่างครบครัน เรียกได้ว่าครบทุกความต้องการของคาร์ล

การตกแต่งด้วยหินทั้งหลัง เป็นสัญลักษณ์ของพลังการเงินที่แข็งแกร่งของเจ้าของคฤหาสน์

เมื่อคาร์ลกับพรรคพวกเดินเข้าอาคารหลัก สิ่งแรกที่เห็นก็คือบันไดวนไม้สักที่ทอดขึ้นไปด้านบน

วานด้าขึ้นลิฟต์ส่วนตัวที่ตกแต่งด้วยไม้โอ๊คขึ้นไปชั้นสอง เพื่อเลือกห้องนอนที่ถูกใจ

ปิเอโตรไปยังอาคารเสริมในคฤหาสน์ เพราะคาร์ลไม่อยากให้เขาได้ยินเสียงวานด้ากับเขาทำอะไรกันตอนกลางคืน

พวกคนรับใช้ในคฤหาสน์นี้ล้วนเป็นโคลนของอัมเบรลล่าทั้งหมด เพื่อรับประกันความภักดีต่อคาร์ลแบบไร้ข้อกังขา

เมดสาวสุดสวยในชุดเมดนำกาแฟสองแก้วมาเสิร์ฟ แล้วคาร์ลกับเอียนก็เข้าไปนั่งคุยงานกันในห้องประชุม

“เอียน เด ลา โรซ่า... นี่ใช่ชื่อนายรึเปล่า? ตีสามกว่าแล้วยังต้องมานั่งคุยงานกันแบบนี้ ขอโทษที่รบกวนนะ”

“ไม่เป็นไรเลยครับ บอส ผมต้องขอบคุณคุณมากกว่า ที่ไว้ใจผมและแต่งตั้งให้ผมเป็นหัวหน้าสาขาภาคพื้นอเมริกาเหนือ โชคดีที่พระเจ้าเข้าข้าง ฐานเราก็เลยพัฒนาไปได้ด้วยดี”

หลังจากเอียนเข้าร่วมกับอัมเบรลล่า เขาในฐานะมนุษย์ธรรมดาก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการฝังชิปในสมองได้

เอียนยังคงมีความทรงจำเดิมทั้งหมด แต่ความคิดหลักในหัวเขาได้ถูกเปลี่ยนแปลงโดยที่เขาไม่รู้ตัว

จากนี้ เขาจะต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของอัมเบรลล่าอย่างสุดใจ!

เรียกได้ว่าเขากลายเป็น “เครื่องมือมนุษย์” ที่สมบูรณ์แบบ ความสามารถเยี่ยม ความภักดีสูงลิ่ว และถึงขั้นยอมสละชีวิตเพื่อคาร์ลได้เลยทีเดียว

……….