บทที่ 29: ชุดเกราะ A1 ผลิตเสร็จสมบูรณ์

วิลเลียม หัวหน้านักออกแบบชุดเกราะเหล็ก รีบออกจากห้องทำงานอุ่นๆ มาต้อนรับทันทีที่เห็นบอสใหญ่อย่างคาร์ลมาเยี่ยมตรวจงาน

เขาพาคาร์ลเดินตรวจสายการผลิตอัจฉริยะของชุดเกราะเหล็ก เหงื่อเย็นๆ ผุดเต็มหน้าผาก เพราะกลัวว่าจะมีอะไรทำให้คาร์ลไม่พอใจ

ผ่านวิลเลียม คาร์ลได้รับรายงานว่า ขั้นตอนการผลิตชุดเกราะเหล็กระดับอุตสาหกรรมกำลังเป็นไปได้อย่างราบรื่น

แม้ชีลด์จะแอบปั่นราคาวัตถุดิบโลหะหายากในตลาดโลกให้พุ่งสูง

แต่เพราะคาร์ลเตรียมการไว้ล่วงหน้าเป็นอย่างดี เลยไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากนัก

จนถึงตอนนี้ ชุดเกราะตำรวจรุ่น C1 ถูกผลิตออกมาแล้วถึง 5,000 ชุด

ในขณะเดียวกัน สายการผลิตอัจฉริยะยังคงเดินเครื่องต่อไปอย่างต่อเนื่อง ถ้าคาร์ลไม่สั่งให้หยุด เสียงเครื่องจักรคำรามในโรงงานนี้ก็จะไม่หยุดแม้แต่วินาทีเดียว

เกราะส่งออก B200 ผลิตไปแล้ว 1 ชุด และเป้าหมายการผลิตทั้งหมดคือ 500 ชุด ตอนนี้ก็ใกล้ถึงเป้าเข้าไปทุกที

ส่วนชุดเกราะรุ่น A1 ซึ่งใช้วัสดุชั้นเยี่ยมและมีสมรรถนะในการรบสูงสุด เดิมทีวางแผนจะผลิตแค่ 20 ชุด และทั้งหมดก็เสร็จก่อนกำหนดเรียบร้อยแล้ว

เกราะ A1 นี้เป็นการรวมเอาจุดเด่นของชุดเกราะซีรีส์ Mark 1 ถึง Mark 6 ไว้ครบถ้วน

สูง 2 เมตร ความเร็วบินสูงสุดที่ 3.6 มัค ระยะการบินขณะบรรทุกเต็มที่ถึง 8 กิโลเมตร พอจะบินรอบโลกได้ถึงสองรอบ

อาวุธติดตั้งประกอบด้วย ปืนพัลส์อาร์ค (จาก Mark I), ปืนคลัสเตอร์ที่หน้าอก, กระสุนเจาะเกราะจิ๋วบริเวณไหล่, ขีปนาวุธหนักที่แขนซ้าย, อาวุธเลเซอร์ที่แขนขวา และขีปนาวุธจิ๋วอากาศสู่อากาศที่ด้านหลัง

ยังมีจอฉายภาพโฮโลแกรม ระบบควบคุมการบินอัจฉริยะ ระบบนำทางด้วยดาวเทียม ระบบป้องกันน้ำแข็งที่ระดับสูง และช่องเก็บอาวุธเสริมติดหลัง

นอกจากนี้ เกราะยังใช้วัสดุผสมเสริมแรง เช่น อัลลอยด์ทองไทเทเนียม เส้นใยแก้ว และวัสดุผสมอื่นๆ ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพด้านการป้องกันอย่างยอดเยี่ยม

เรียกได้ว่าเกราะ A1 นี้คืออาวุธที่คาร์ลจะใช้ต่อกรกับเกราะ Mark VII ของโทนี่โดยตรง

ในด้านค่าพารามิเตอร์ต่างๆ แม้จะยังไม่ล้ำหน้าไปกว่ารุ่น Mark VII แต่ก็ใกล้เคียงจนเทียบชั้นได้

ส่วนเกราะรุ่น B1 และ C1 เป็นเวอร์ชั่นระดับล่างที่คาร์ลผลิตไว้ขายทำกำไรเท่านั้น

แม้ความสามารถในการรบจะไม่เลว แต่ก็เทียบกับเกราะ A1 ไม่ได้เลย

เมื่อเห็นเกราะรบ A1 ทั้ง 20 ชุดตั้งเรียงรายอย่างอลังการ พร้อมโลโก้อัมเบรลล่าสีแดง-ขาวที่ติดตรงเตาปฏิกรณ์อาร์คทรงกลมที่หน้าอก

คาร์ลก็แสดงสีหน้าพึงพอใจออกมาอย่างชัดเจน

“คุณวิลเลียม ฉันพอใจกับผลงานของคุณมาก”

คาร์ลชมเชยผลงานของวิลเลียมตรงๆ

พอได้ยินคำชม วิลเลียมถึงกับหน้าซีดเหงื่อไหล ไม่กล้ารับเครดิตเลยแม้แต่น้อย กลับโยนความดีความชอบทั้งหมดให้บอสทันที

“ผมแค่ทำตามหน้าที่ครับ ถ้าไม่ใช่เพราะบอสมองการณ์ไกล กักตุนโลหะหายากจากตลาดโลกไว้ก่อนล่วงหน้า...”

“เราคงไม่ได้กำไรจากตลาดล่วงหน้าขนาดนี้ แล้วกระบวนการผลิตชุดเกราะจำนวนมากก็คงไม่ราบรื่นแบบนี้แน่ๆ ครับ”

ได้ยินคำประจบที่ฟังแล้วแข็งๆ ของวิลเลียม คาร์ลก็ไม่หัวเราะเยาะอะไร

เขาคิดว่าตัวเองคงเข้มงวดกับลูกน้องมากไปจริงๆ ดูสิ พอแค่ชมไปหน่อยก็กลัวจนตัวสั่น

ท่าทางระวังขนาดนี้ ไม่เหมือนคนอเมริกันที่ชอบพูดเรื่อง “เสรีภาพ” หรืออะไรแบบนั้นเลย

แต่กลับดูคล้ายทาสโบราณในโลกเผด็จการเสียมากกว่า

คาร์ลคิดว่า ต่อไปควรจะใจดีกับลูกน้องมากกว่านี้ อย่าเอาแต่วิธีมืดๆ และบีบคั้นตลอดเวลา

ถึงแม้เขาจะควบคุมความคิดของลูกน้องได้ทั้งหมด แต่ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นล่ะ?

แม้ลูกน้องที่ถูกปลดล็อกความคิดจะไม่สามารถคุกคามชีวิตเขาได้ แต่ก็ยังอาจสร้าง “แรงต่อต้าน” ที่น่าอับอายขึ้นมาได้อยู่ดี

คิดไปไกล คาร์ลกลับมาโฟกัสกับแผนการจัดสรรเกราะรบ A1 จำนวน 20 ชุดในตอนนี้

“เรดควีน, สำนักงานใหญ่โซโคเวียต้องใช้เกราะรบ A1 จำนวน 3 ชุด ฐานใหม่ที่กำลังก่อสร้างอีก 7 แห่ง ให้แต่ละแห่งรับไป 2 ชุด”

“เหลืออีก 3 ชุด ให้ฉัน, วานด้า และปิเอโตร คนละชุด”

“อีกอย่างนะ เกราะ A1 อนุญาตให้ใช้งานเฉพาะเจ้าหน้าที่ที่มีสิทธิ์ระดับ A1 ขึ้นไปเท่านั้น”

สิทธิ์ระดับ A1 เป็นส่วนหนึ่งในระบบการจัดการสิทธิ์แบบ D3-A1 ที่คาร์ลออกแบบไว้ให้กับกลุ่มอัมเบรลล่าโดยเฉพาะ

ตัวอย่างเช่น: A1 คือผู้บริหารระดับสูง, A2 คือหัวหน้านักวิทยาศาสตร์กับนักวิจัย – ซึ่งวิลเลียมเองก็เป็น A2

ระดับ A3 คือหัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยและเจ้าหน้าที่ภาคสนาม เอด้า คือ A3

ส่วนระดับ B1 คือผู้บริหารระดับกลาง ไล่ลงไปตามลำดับ

คาร์ลเป็นผู้เดียวที่มีสิทธิ์ระดับ S ส่วนวานด้าและปิเอโตร เขาให้แค่ระดับ A1 เพราะบางความลับของกลุ่มอัมเบรลล่า ก็ไม่เหมาะที่พี่น้องคู่นี้จะรู้

ระบบสิทธิ์นี้มีโครงสร้างที่เข้มงวดมาก ระดับสูงต่ำถูกแบ่งไว้อย่างชัดเจนและไม่มีทางข้ามขั้นได้

หลังจากได้รับคำสั่ง เสียงของเรดควีนก็ดังขึ้นในหูฟังคาร์ลทันที

【แผนการจัดเกราะ A1 บันทึกเรียบร้อยแล้ว】

【ตั้งค่าระดับสิทธิ์เสร็จสมบูรณ์】

【บอส ต้องการให้เราส่งเครื่องบินลำเลียงเพื่อส่งเกราะไปยังฐานต่างๆ เลยมั้ยคะ?】

คาร์ลครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะเสริมว่า: “ทำให้การขนส่งดูเงียบที่สุด อย่าไปกระตุกเส้นประสาทของชีลด์เข้าใจมั้ย?”

【ตามที่ท่านสั่ง บอส】

หลังจากตรวจงานโรงงานผลิตอุปกรณ์ความแม่นยำเสร็จ คาร์ลก็กลับมายังฐาน Hive เพื่อไปหาวานด้าที่กำลังฝึกประจำวัน

แสงไฟในสนามทดสอบปฏิกิริยาทางประสาทถูกปิดลงโดยเจตนา ปล่อยให้ภายในมืดสนิท

วานด้าใส่ชุดรัดรูปสีดำ ยืนตั้งสมาธิรับมือกับกระสุนยางความเร็วสูงที่ถูกยิงเข้ามาจากรอบทิศ

“ฟิ้ว! ฟิ้ว...!” “ฟิ้ววว ฟิ้ววว!”

เสียงของกระสุนยางที่แหวกอากาศด้วยความเร็วสูงดังก้องไปทั่ว

ฝ่ามือของวานด้าเรืองแสงสีแดงเลือด พร้อมกับใช้ปฏิกิริยาสุดไวในการปล่อยเวทมนตร์แห่งความโกลาหล ยิงสกัดกระสุนที่พุ่งมาจากทุกทิศทาง

เหงื่อเย็นๆ ผุดบนหน้าผาก แต่เธอก็ยังสามารถเล็งเป้า โต้กลับ และทำทุกขั้นตอนได้อย่างคล่องแคล่ว

ในสนามฝึกที่มืดสนิท แสงสีแดงพุ่งวูบวาบไปทั่ว พุ่งชนกระสุนยางที่ลอยกลางอากาศได้อย่างแม่นยำทุกนัด

การฝึกแบบนี้ใช้พลังและแรงกายมาก แค่ครึ่งชั่วโมง ความเร็วในการตอบสนองของวานด้าก็เริ่มลดลงอย่างเห็นได้ชัด

เธอสามารถสร้างบาเรียเวทมนตร์รอบตัวเพื่อป้องกันได้สบายๆ ก็จริง

แต่การทำแบบนั้นจะทำให้เธอเคยตัวเกินไป ถ้าในอนาคตศัตรูใช้เลเซอร์พลังงานสูงหรือมิสไซล์ความเร็วสูงล่ะ?

การรับการโจมตีตรงๆ เป็นแค่ “มาตรการสุดท้าย”

ถ้าสามารถ “ตอบโต้ด้วยการโจมตี” ได้ ก็จะกำจัดภัยคุกคามได้ก่อนที่ศัตรูจะลงมือจริง

เพราะงั้น การฝึกแบบ “โต้กลับ” นี้จึงกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของวานด้า

“แกร๊ก!”

คาร์ลเดินเข้ามาในสนามฝึก ระบบเปิดไฟโดยอัตโนมัติ

วานด้าในชุดรัดรูปเว้าคอ โดดเด่น แข็งแกร่ง และเฉียบคมในสนามซ้อม ทำให้คาร์ลนึกถึงภาพเธอบนเตียงขึ้นมาทันที

แต่วันนี้เขามีเรื่องสำคัญต้องทำ ถ้าเป็นปกติ คงพุ่งเข้าใส่โดยไม่พูดให้เสียเวลา

“ขอโทษที่รบกวนการฝึกนะที่รัก...ยังจำเรื่องที่ฉันบอกให้เธอเปิดโรงพยาบาลในนิวยอร์กได้มั้ย?”

วานด้ามองเขาเล็กน้อย ตอนนั้นก็เหนื่อยพอดี เธอเลยเดินลงมาจากแท่นฝึกด้วยเรียวขายาว หยิบผ้าขนหนูสะอาดมาเช็ดเหงื่อบนใบหน้า

“โรงพยาบาล? จำได้ว่าเคยพูดเมื่อเดือนก่อน ฉันนึกว่านายเลิกสนใจไปแล้วซะอีก”

“กลุ่มของนายยังขาดทุนอยู่อีกเหรอ?”

คาร์ลอธิบายว่า: “เปล่าเลย ฉันให้คนของฉันเข้าไปซื้อกิจการโรงพยาบาลเอกชนในนิวยอร์กไว้ล่วงหน้าแล้ว ทุกอย่างเตรียมไว้หมด เหลือแค่เธอเท่านั้นแหละ...ผอ.คนใหม่ของโรงพยาบาล”

……….