บทที่ 14: เพิ่งอิ่มจากข้าวกลางวัน แล้วต้องมาเจอศพ

“สวัสดีครับ ผู้บัญชาการใหญ่!”

พอคลาร์กเดินมาถึงโต๊ะ เด็ก ๆ ทั้งสี่คนก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกันแล้วตะโกนทักทาย แขกในร้านหลายคนหันมามองด้วยความงุนงง

“โอเค ทุกคนนั่งลงเถอะ” คลาร์กนั่งลงแล้วพูดกับทั้งสี่คน

ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่ได้สนใจโต๊ะสามคนนั้นมากนัก แค่เหลือบมองครั้งเดียวตอนเดินเข้ามา

ไม่มองเลยก็อาจทำให้นิค ฟิวรี่สงสัย

เพราะทั้งร้านนี้ มีแค่โต๊ะของนิค ฟิวรี่ที่ดูโดดเด่นแบบสุด ๆ ใส่สูทดำเหมือนกันทั้งสามคน โคตรจะเด่น

แต่ถ้ามองมากเกินไป ก็อาจกระตุ้นให้นิค ฟิวรี่ระแวงอีกเช่นกัน

คลาร์กเลยเลือกมองแวบเดียวตอนเดินเข้ามา

ท่าทีของเขาไม่ได้ต่างอะไรจากเด็กธรรมดาเลย

“ผู้บัญชาการใหญ่?” ฟิวรี่เหลือบมองคลาร์กที่โต๊ะข้าง ๆ จากที่ได้ยินเด็กทั้งสี่เรียกแบบนั้น เขาก็พอจะเดาได้ว่า เด็กผู้ชายที่ดูแข็งแกร่งคนนั้นน่าจะเป็นหัวหน้าแก๊งไฮดราของพวกเด็ก ๆ นั่นเอง

“สั่งอะไรกันหรือยัง?” คลาร์กถามทั้งสี่

ทั้งสี่คนส่ายหัว

“เอานี่” เอียนยื่นเมนูให้คลาร์ก

“กินเผ็ดกันได้มั้ย?” คลาร์กถามหลังรับเมนูมา

“ผมกินเผ็ดได้!” ไคล์พูดเสียงดัง

เอียนกับอีกสามคนส่ายหัว บอกว่าไม่ค่อยชอบเผ็ด

“งั้นเอาเผ็ดน้อยหน่อยแล้วกัน” คลาร์กว่า

หลังจากสั่งอาหาร คลาร์กก็เริ่มชวนพวกเขาคุยเรื่องอนิเมะซูเปอร์แมนเมื่อคืน ปกติแล้วเขาไม่ค่อยพูดเรื่องแบบนี้กับพวกเด็ก ๆ แต่วันนี้เป็นกรณีพิเศษ

ฟิวรี่ยังจับตาดูโต๊ะข้าง ๆ อยู่เป็นระยะ โดยเฉพาะคลาร์ก หัวหน้ากลุ่ม

แต่พอฟังอยู่พักหนึ่ง ก็พบว่าพวกเขาคุยแต่เรื่องการ์ตูน มังงะ อะไรพวกนี้ ไม่มีเนื้อหาอะไรน่าสงสัยเลย ฟิวรี่ก็แอบส่ายหัว

“จริงด้วย เราคงระแวงเกินไปเอง”

จริง ๆ แล้ว เด็ก ๆ เล่นเป็นองค์กรชั่วร้ายอย่างไฮดรา ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย

ก็เด็กน่ะนะ!

ซนบ้าง อยากเท่บ้าง มันก็ธรรมดา

ไม่ใช่แค่ไม่รังเกียจองค์กรอย่างไฮดรา แต่ยังคิดว่าแม่งเท่อีกต่างหาก

ก่อนหน้านี้ ฟิวรี่ก็เคยเจอกลุ่มแบบนี้ในนิวยอร์กอยู่เหมือนกัน ตอนนั้นเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก แต่คราวนี้ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกแปลก ๆ

แต่พอสังเกตอยู่สักพัก ก็พบว่าไม่ได้มีอะไรผิดปกติจริง ๆ

ก็แค่เด็กเล่นกัน เหมือนทุกครั้งนั่นแหละ

ฟิวรี่เลยเลิกให้ความสนใจกับโต๊ะของคลาร์กและพวก

แต่คลาร์กไม่รู้ว่าฟิวรี่คิดแบบไหน

สำหรับคลาร์ก มื้อนี้ไม่มีความสุขเอาซะเลย

พอฟิวรี่กับพรรคพวกกินเสร็จแล้วลุกออกจากร้าน คลาร์กก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

“นิค ฟิวรี่มาที่ลอสแองเจลิสทำไมวะเนี่ย?” คลาร์กคิดในใจ

เขาไม่รู้เลยว่า เหตุผลที่ฟิวรี่มานั้น ทั้งหมดก็เพราะตัวเขาเองทั้งนั้น ถ้าเขาไม่ปั่นป่วนหนักขนาดนี้ ฟิวรี่ก็คงไม่ต้องบินข้ามประเทศมาถึงนี่.............

หลังจากกินข้าวเสร็จ ฟิวรี่และพวกก็เดินทางไปยังห้องเก็บศพ เพื่อตรวจสอบศพพวกเหยื่อ

ถึงจะเพิ่งอิ่มจากข้าวกลางวัน แล้วต้องมาเจอศพเละ ๆ ก็ดูจะหนักหนาอยู่หน่อย แต่สำหรับคนในสายงานนี้ พวกเขาชินแล้ว จะให้ไม่ชินก็คงยาก

ในห้องเก็บศพ ศพถูกจัดเรียงเป็นแถว ๆ

ฟิวรี่กับโคลสันเดินดูทีละศพ

ตอนนี้พวกเขาแทบจะแน่ใจแล้วว่า คดีนี้เป็นฝีมือของอาชญากรที่มีพลังเหนือมนุษย์

ยกเว้นบางศพที่ถูกยิงตาย ส่วนใหญ่แล้วถูกฆ่าด้วยของมีคม แถมยังเป็นของมีคมแบบเดียวกัน ใช้เทคนิคเดียวกันแทบทั้งหมด น่าจะเป็นฝีมือของคนคนเดียว

แต่มองจากหลักฐานในที่เกิดเหตุ เหยื่อพวกนี้ไม่ได้ถูกฆ่าตายภายในเวลาอันสั้น พวกเขาต่อสู้อยู่ก่อน ร่องรอยกระสุนที่ระดมยิงในที่เกิดเหตุ เป็นหลักฐานที่ชัดเจน

ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วคนร้ายจัดการกับคนมากมาย ท่ามกลางห่ากระสุนได้ยังไง?

คำตอบมีแค่ข้อเดียว!

มันต้องมีความสามารถพิเศษเกินกว่าที่วิทยาศาสตร์ปัจจุบันจะอธิบายได้แน่นอน!

องค์กรที่เรารู้จักในชื่อ ชีลด์ ก็คือองค์กรพิเศษที่เกิดมาเพื่อจัดการกับเหตุการณ์แบบนี้โดยเฉพาะ

จะให้ตำรวจธรรมดาจัดการน่ะ ไม่มีทาง

อีกฝ่ายเป็นพวกที่มีพลังพิเศษ ตำรวจไม่มีทางรับมือไหวหรอก

มีแต่พวกเจ้าหน้าที่ที่ฝึกมาโดยเฉพาะเท่านั้น ที่จะรับมือเหตุการณ์แบบนี้ได้............

ตกกลางคืน

สิ่งที่เกิดขึ้นตอนกลางวัน ทำให้คลาร์กเริ่มลังเลว่าจะออกปฏิบัติการคืนนี้ดีมั้ย

แต่หลังจากคิดอย่างรอบคอบ คลาร์กก็ตัดสินใจ คืนนี้ ต้องลุยต่อ

จะให้กลัวนิค ฟิวรี่จนไม่กล้าออกไปเนี่ยนะ?

ไม่เข้ากับสถานะ “หัวหน้าไฮดรา” ของเขาเลย!

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีความสามารถแปลงร่างจะกลัวเปิดเผยตัวจริงไปทำไม?

“หรือว่า...ฉันอาจจะได้อะไรดี ๆ จากนิค ฟิวรี่ด้วยก็ได้นะ?”

จู่ ๆ คลาร์กก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา......

……….