ตอนที่ 38: สมาคมปราชญ์โบราณ (กู่เสียนฮุ่ย)

ติ๊งต่อง!

ทันใดนั้น ลูกปัดโลหะสีทองลูกหนึ่งก็ตกลงมาจากอากาศภายในถ้ำ

โจวไท่หมายเลขสองลุกขึ้นยืนทันที ทำท่าทางป้องกัน

โจวไท่คนอื่นๆ ต่างก็เข้ามาบังอยู่หน้าโจวไท่หมายเลขสอง เพราะร่างกายที่โจวไท่หมายเลขสองกำลังใช้อยู่นั้นคือร่างหลัก

ลูกปัดโลหะกลิ้งอยู่บนพื้น ทันใดนั้นก็มีเส้นสีทองจำนวนมากปรากฏขึ้นบนผิวของมัน จากนั้นลูกปัดก็เปิดออกทีละชั้นตามแนวเส้นสีทอง กลายเป็นดอกบัวสีทองดอกหนึ่ง

เส้นสีทองนับไม่ถ้วนเริ่มแผ่ขยายออกจากดอกบัว แบ่งทั้งถ้ำออกเป็นช่องเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วน

“อรุณสวัสดิ์ทุกท่าน”

ในขณะนั้น ชายหนุ่มชาวต่างชาติผมทองคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังโจวไท่หมายเลขสอง ใช้มือแตะไหล่ของโจวไท่หมายเลขสองแล้วเอ่ยขึ้น

โจวไท่หมายเลขสองกลับสงบลง เอ่ยปากว่า “ท่านคงไม่ใช่คนของทางการใช่ไหม? ถ้าหากคิดว่าพวกเรายังมีประโยชน์อยู่ ก็พูดมาตรงๆ ได้เลย พวกเรายินดีให้ความร่วมมืออย่างแน่นอน”

“ผมชอบคุยกับคนฉลาด เขตแดนบัวทองคำของอาเบะโนะ เซย์เมย์สามารถคงอยู่ได้เพียงห้านาที ผมขอพูดสั้นๆ เลยแล้วกัน ผมคือเพลโต ผู้ครองบัลลังก์อันดับที่สิบสองแห่งสมาคมปราชญ์โบราณ เป้าหมายของพวกเราคือการเป็นเทพที่แท้จริง ไม่ใช่เทพจอมปลอมที่มีแต่ชื่อ ดังนั้น... พวกท่านสนใจที่จะเข้าร่วมกับพวกเราไหม?” ชายผมทองถาม

โจวไท่หมายเลขสองยิ้มแล้วพูดว่า “แน่นอนว่าสนใจ ความเป็นและความตาย ไม่ได้ตัดสินใจยากอะไร”

“ดีมาก งั้นก็ไปกับผมเถอะ!” เพลโตยิ้ม

โจวไท่หมายเลขสามเห็นทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้ ก็กลับมาร่าเริงอีกครั้ง ยิ้มแล้วพูดว่า “เดี๋ยวก่อน ให้หมายเลขสองไปกับคุณก็พอแล้ว แต่พวกเราที่เหลือจะอยู่ที่นี่ เกมนี้ยังไม่เริ่มเลยนะ”

“เป็นอย่างนี้นี่เอง งั้นผมขอช่วยพวกคุณเล็กน้อยก็แล้วกัน พอดีว่าผานกู่,หนี่วา,แผนที่เหอและอักษรลั่ว รวมถึงแผนภูมิโป๊ยก่วยฟ้าของจีน ล้วนเป็นเป้าหมายของสมาคมปราชญ์โบราณของพวกเรา ถ้าหากสามารถสร้างปัญหาให้พวกเขาได้บ้างเล็กน้อย ก็ดูเหมือนจะไม่เลว” เพลโตมองโจวไท่หมายเลขสาม ค่อยๆ หยิบถ้วยสีทองออกมาจากความว่างเปล่า

เขาถือถ้วยแล้วเขย่าเบาๆ เลือดสีแดงคาวในถ้วยเปล่งแสงสีแดงอ่อนๆ ออกมา เขาแนะนำว่า “นี่คือโลหิตคำสาปมรณะ ผู้ใช้ที่ดื่มด้วยความเต็มใจ จะได้รับพลังปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แต่อายุขัยจะสั้นลงเหลือเพียงวันเดียว ข่าวดีคือ... มันส่งผลต่อร่างกายเท่านั้น ไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ต่อจิตวิญญาณและความนึกคิด ไม่รู้ว่าจะเหมาะกับพวกคุณหรือเปล่า?”

โจวไท่หมายเลขสามมองเลือดในถ้วยแล้วยิ้มอย่างตื่นเต้น “ฉันบอกได้คำเดียวว่า ของสิ่งนี้สุดยอดมาก ฉันชอบ!”

“งั้นก็ดี เวลาใกล้จะหมดแล้ว รีบดื่มเถอะ” เพลโตมองโจวไท่ที่เหลืออีกสองสามคนแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

มีหนูทดลองที่เต็มใจดื่มโลหิตคำสาปมรณะมากมายขนาดนี้ เขาสงสัยมากว่าต่อไปจะได้พบกับความประหลาดใจแบบไหน การเสี่ยงอยู่ต่ออีกสักหน่อยก็คุ้มค่าอย่างยิ่ง

โจวไท่หมายเลขสามรับถ้วยมาดื่มอึกใหญ่ จากนั้นก็ส่งถ้วยให้โจวไท่หมายเลขสี่ ในพริบตาเดียวนอกจากโจวไท่หมายเลขสองที่กำลังใช้ร่างหลักอยู่ บุคลิกโจวไท่ที่เหลืออีกสองสามคนต่างก็ดื่มโลหิตคำสาปมรณะเข้าไป

ที่พวกเขาเชื่อเพลโตนั้น เป็นเพราะพวกเขารู้ดีว่าเพลโตสามารถหาพวกเขาเจอได้ การจะฆ่าพวกเขาทั้งหมดก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ยิ่งไปกว่านั้น หากเพลโตไม่ลงมือ พวกเขาก็คงจะเจอเรื่องร้ายมากกว่าดี ไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาเพิ่มเลย

แกร๊ก!

ร่างกายที่โจวไท่หมายเลขสามกำลังใช้อยู่นั้นเกิดจากหนอนกลายพันธุ์ที่ปรสิตคนขับรถวัยกลางคนคนหนึ่ง ในขณะนี้หนอนกลายพันธุ์ก็ฉีกผิวหนังของชายคนนั้นออก หนวดจำนวนนับไม่ถ้วนพันกันยุ่งเหยิง ก่อตัวเป็นร่างมนุษย์ที่ไม่ชัดเจน

แสงสีแดงจำนวนมากส่องสว่างอยู่ระหว่างหนวด จากนั้นหนวดทั้งหมดของมันก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เขาปีศาจขนาดใหญ่คู่หนึ่งงอกออกมาจากหัว เกล็ดไคตินจำนวนนับไม่ถ้วนปกคลุมทั่วทั้งตัว กลายเป็นขุนพลปีศาจร่างกำยำ

“ความรู้สึกนี้มันสุดยอดมาก พลัง ความเร็วของฉัน แล้วก็... ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่าโลกนี้จะมีความรู้สึกถึงมิติขั้นสูงแบบนี้ด้วย” โจวไท่หมายเลขสามเบิกตาที่เปล่งแสงสีแดงออกมา สังเกตทุกสิ่งทุกอย่างในถ้ำแล้วพูดอย่างตื่นเต้น

ดวงตาของเขามีเพียงสีแดงล้วน ไม่มีรูม่านตา แต่เขากลับสามารถมองเห็นโลกที่มีมิติซับซ้อนยิ่งขึ้น และมองเห็นภาพมากมายที่คนทั่วไปไม่สามารถเข้าใจได้

“ดูเหมือนว่าคุณจะได้รับความสามารถที่ดีทีเดียว” เพลโตยิ้ม

โจวไท่หมายเลขสามมองไปที่เพลโต ในสายตาของเขา ด้านหลังของเพลโตราวกับมีนรกที่เลือนรางอยู่ วิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนกำลังดิ้นรนและโหยหวนอยู่ในนรก เขาฉีกยิ้มเผยให้เห็นฟันแหลมคมจำนวนนับไม่ถ้วนแล้วพูดว่า “เป็นความสามารถที่ดีจริงๆ เสียดาย... มีเวลาแค่วันเดียว”

“ผมจะพัฒนายาโลหิตคำสาปมรณะต่อไป ในอนาคตอาจจะไม่ได้มีผลแค่วันเดียวก็ได้ โปรดติดตาม!” เพลโตยิ้ม

ในขณะนั้น โจวไท่คนอื่นๆ ก็ทยอยกันเปลี่ยนแปลงร่างจนเสร็จสิ้น แต่ละคนมีรูปร่างแตกต่างกันไป มีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอ แต่ทุกคนต่างก็มีความสามารถพิเศษบางอย่าง

“เวลาใกล้จะหมดแล้ว หยดเลือดลงตรงนี้หนึ่งหยด พวกเราควรจะไปได้แล้ว!” เพลโตมองนาฬิกาข้อมือ หันไปเก็บดอกบัวโลหะบนพื้นแล้วพูดกับโจวไท่หมายเลขสอง

โจวไท่หมายเลขสองพยักหน้า มองโจวไท่คนอื่นๆ แวบหนึ่ง จากนั้นจึงเดินไปหาเพลโต หลังจากหยดเลือดแล้ว เพลโตก็วางดอกบัวลงบนพื้นแล้วพูดกับคนอื่นๆ ว่า “ดอกบัวดอกนี้จะถูกแผนที่เหอและอักษรลั่วของทางการหัวเซี่ยล็อกเป้าหมายแทนเขา หากไม่อยากตายเร็วขนาดนั้นก็อยู่ให้ห่างๆ หน่อยนะ”

จากนั้นเพลโตก็จูงแขนโจวไท่หมายเลขสอง พาเขาเข้าไปในความว่างเปล่าด้วยกัน

จากมุมมองของโจวไท่หมายเลขสอง เขารู้สึกเพียงว่าตัวเองเหมือนกับเดินผ่านเยื่อบางๆ ชั้นหนึ่ง แล้วก็มาถึงโลกที่เต็มไปด้วยเสียงนกร้องและกลิ่นดอกไม้หอม ท้องฟ้ามีแสงแดดสดใส รอบๆ เป็นทะเลดอกไม้ที่สวยงาม และยังมีเอลฟ์จำนวนมากกำลังบินเล่นกันอย่างสนุกสนานในอากาศ

“คุณเพลโต สมาชิกของสมาคมปราชญ์โบราณ ทุกคนแข็งแกร่งเหมือนคุณหรือเปล่า?” โจวไท่หมายเลขสองถาม

เพลโตยิ้มแล้วตอบว่า “แน่นอนว่ามีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอ แต่คนที่แข็งแกร่งกว่าผมมีเพียงสิบห้าคน ที่เหลืออาจจะใกล้เคียงกับผม หรืออาจจะด้อยกว่าผม”

“แล้วสมาคมปราชญ์โบราณเห็นอะไรในตัวพวกเรา?” โจวไท่หมายเลขสองถามต่อ

เพลโตตอบว่า “อันที่จริง ตั้งแต่ครั้งแรกที่พวกคุณปรากฏตัว พวกคุณก็อยู่ในสายตาของสมาคมปราชญ์โบราณของพวกเราแล้ว แต่ตอนนั้นพวกคุณยังไม่มีคุณค่าใดๆ ที่ควรค่าแก่การได้รับเชิญ รัฐโบราณทางตะวันออกมีคำกล่าวที่ดีว่า โชคและเคราะห์มักมาคู่กัน การแสดงที่สนามประลองอินเจียงนั้นยอดเยี่ยมมาก และยังทำให้พวกเราได้เห็นศักยภาพของพวกคุณด้วย ดังนั้น... ผมจึงมา”

“เป็นอย่างนี้นี่เอง”

โจวไท่หมายเลขสองเข้าใจแล้ว สมาคมปราชญ์โบราณเห็นคุณค่าในความสามารถของพวกเขาที่จะสามารถปลุกสายเลือดเหนือธรรมชาติในร่างกายของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติได้อย่างล้ำลึก

นี่เป็นความสามารถที่ทรงพลังมากจริงๆ หากพวกเขาปลุกสายเลือดในร่างกายของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติเหล่านั้น อีกฝ่ายก็จะสามารถเก็บเลือดเพื่อผลิตสัตว์ประหลาดระดับเดียวกันจำนวนมากได้

แต่โจวไท่หมายเลขสองไม่กลัวที่จะถูกใช้ประโยชน์ เขากลัวมากกว่าว่าพวกเขาจะไม่มีคุณค่าให้ใช้ประโยชน์ นั่นต่างหากคือสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด

หากมีคุณค่าให้ใช้ประโยชน์ นั่นก็คือพวกเดียวกัน

ไม่มีคุณค่าให้ใช้ประโยชน์?

ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็อาจจะเป็นเพียงหนูทดลองบนโต๊ะทดลองเท่านั้น

อีกด้านหนึ่ง โจวไท่หมายเลขสามที่อยู่ในถ้ำมองดูเพลโตและโจวไท่หมายเลขสองค่อยๆ เดินห่างออกไปในนรก รอบๆ ตัวคนทั้งสองเป็นขุมเข็มแดนกระทะทองแดง ศพที่น่าขยะแขยงและน่าสะพรึงกลัวต่างๆ กำลังคลานไปมา หรือกระทั่งมีผู้หญิงคนหนึ่งพยายามจะคว้าขาของโจวไท่หมายเลขสอง แต่กลับถูกดาบฟันแขนขาด เธอทำได้เพียงกลิ้งตัวและกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

“เพลโต... นั่นคือประเทศในอุดมคติของคุณหรือ?”

“น่าสนใจ น่าสนใจ สนุกมากจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ!”

โจวไท่หมายเลขสามมองดูเพลโตและโจวไท่หมายเลขสองหายลับไปจากสายตา ในใจคิดอย่างเงียบๆ จากนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะห้าวๆ ออกมาเป็นชุด

โลกนี้มันสนุกจริงๆ เขายังเล่นไม่พอเลยด้วยซ้ำ