ตอนที่ 42 ตามหาเจียหยิง [ฟรี]

ตอนที่ 42

ตามหาเจียหยิง

เมื่อซูไป๋ส่งเพ็กกี้กลับไปที่สำนักงานเสร็จเรียบร้อยเขาก็ขับรถจากไป เพราะดูเหมือนว่าเพ็กกี้คืนนี้น่าจะไม่กลับบ้านอย่างแน่นอน ดังนั้นถ้าเขาอยู่รอต่อไปก็ไม่มีประโยชน์

ระหว่างทางกลับบ้านซูไป๋ก็นึกถึงเรื่องที่เพ็กกี้พูดคุยขึ้น

เสาโอเบลิสก์ที่เธอพูดถึงนั้นคือ เทอร์ริเก้น คริสตัล ของชาวครีและชาวครีจะใช้สิ่งนี้ในการเปลี่ยนแปลงและปลุกพลังที่ซ่อนอยู่ภายในตัวให้ตื่นขึ้นมาหรือที่รู้จักกันในชื่อของ อินฮิวแมน และถ้าหากว่าไม่มียีนของชาวครีและแตะเทอร์ริเก้น คริสตัลก็จะกลายเป็นหินและตายในที่สุด ซึ่งหญิงสาวที่เพ็กกี้เจอเธอนั้นซูไป๋ก็รู้ตัวตนของเธอเช่นกัน

เจียหยิง!

เธอคืออินฮิวแมน

เธอสามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างยืนยาว แต่เธอก็จะต้องดูดซับพลังงานอยู่อย่างสม่ำเสมอ และผู้หญิงคนนี้ยังเป็นแม่ของแม่สาวคลื่นไหวสะเทือนในอนาคตนั่นก็คือ สกายหรือเดซี่!

ถึงแม้ว่าการจู่โจมอย่างกะทันหันของเพ็กกี้กับหน่วยคอมมานโดคำรามจะทำให้เธอต้องหลบหนีไปชั่วคราว แต่ไวท์ฮอลล์สมาชิกของไฮดราก็รู้ถึงความสามารถพิเศษของเธออยู่ก่อนแล้ว ไม่งั้นเขาคงไม่ขังเธอเอาไว้ในคุกมานานหลายทศวรรษ ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานเธอจะถูกจับตัวได้อีกครั้งและถูกนำมาผ่าชำแหละร่างกายอย่างโหดร้าย และใช้ความสามารถของเธอในการฟื้นฟูวัยเยาว์ของเธอและทำการรักษาบาดแผล ถึงแม้ว่าเจียหยิงจะสามารถรอดชีวิตมาได้ในที่สุด แต่ค่าใช้จ่ายที่เสียไปก็ไม่น้อยเช่นกัน บุคลิกของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ซึ่งนำไปสู่การเป็นศัตรูกับ SHIELD ในอนาคต

แน่นอนว่าสิ่งที่ต้องทำในตอนนี้ก็คือการตามหาเจียหยิง แต่เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธออยู่ไหน

เพราะว่าความสามารถของเธออาจจะสามารถช่วยในการพัฒนาเซรุ่มต่อต้านริ้วรอยได้ และมันก็คือสิ่งที่ซูไป๋สนใจมากที่สุดในตอนนี้เช่นกัน!

เมื่อเขากลับมาถึงบ้านท้องฟ้าก็มืดเรียบร้อยแล้ว และเขาก็เห็นว่าดอตตี้กำลังมองหาอะไรบางอย่างอยู่ในห้องนั่งเล่น

"นี่คือข้อมูลการจดทะเบียนของบริษัทอย่างงั้นหรอ?" ซูไป๋ถามขึ้นมาอย่างเป็นกันเอง

"ยังไม่ใช่ทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีข้อมูลที่องค์กรส่งมาให้ฉัน พวกเขามอบภารกิจให้ฉันไปรับช่วงต่อภารกิจของคนก่อนหน้านี้และนำสิ่งของต่าง ๆ กลับมา!" ดอตตี้เงยหน้าขึ้นก่อนที่จะถามขึ้นมาต่อว่า "ที่คุณไม่อยู่บ้านก็เพื่อออกไปจับตัวเขา? กับเพ็กกี้?"

"คุณรู้ได้อย่างไรว่ามีเพ็กกี้ด้วย? ทำไมคุณถึงไม่คิดว่าอาจจะเป็นผมคนเดียวก็ได้ที่จับเขา"

"ฉันได้กลิ่นของเธอมาจากตัวคุณ" ดอตตี้พูดขึ้น

ซูไป๋ยักไหล่เล็กน้อยก่อนที่จะพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "จมูกคุณดีมาก ไม่ว่าจะเป็นคุณหรือองค์กรของคุณ ตอนนี้นักฆ่าถูกจับเรียบร้อยแล้วและตอนนี้กำลังถูกสอบปากคำจาก SSR อยู่"

"ภารกิจแรกของฉันก็คือจัดการฆ่าปิดปากเขา" ดอตตี้พูดขึ้น

"มันไม่ง่ายเลยนะ เพราะยังไงเพ็กกี้และคนอื่น ๆ ก็กำลังสอบปากคำเขาอยู่ที่นั่น ดังนั้นมันจึงไม่ง่ายเลยที่คุณจะฆ่าเขาได้"

"ฉันมีวิธีของฉันเอง" ดอตตี้พูดขึ้นมาอย่างมั่นใจ

"โอเค แต่เรื่องนี้คุณสามารถปรึกษากับเพ็กกี้ได้ เพราะว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนฆ่าเพื่อนร่วมห้องของเพ็กกี้ และตอนนี้เธอก็ยังต้องการข้อมูลบางอย่างอยู่ ถ้าเกิดว่าคุณฆ่าเขาไปแบบนี้ เพ็กกี้คงไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน" ซูไป๋พูดขึ้น "นอกจากนี้ผมวางแผนจะออกไปข้างนอกสักพัก และเอาเรเวนไปกับผมด้วย ดังนั้นคุณสามารถใช้ที่นี่ในการพูดคุยเรื่องต่าง ๆ กับเพ็กกี้ได้เลย"

"ไปตามหามนุษย์กลายพันธุ์?"

"ไม่ใช่แต่ก็ไม่เชิง! ตอนที่ผมคุยกับเพ็กกี้เธอบอกว่ามีคน ๆ หนึ่งที่อาจจะช่วยเราพัฒนาเซรุ่มต่อต้านริ้วรอยได้ ดังนั้นผมจึงจะต้องออกไปตามหาเธอ" ซูไป๋พูดขึ้น

"อืม!" ดอตตี้พยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่เธอจะเอามือวางลงบนมือของซูไป๋ "เดี๋ยวฉันช่วยคุณเก็บของ"

เช้าวันรุ่งขึ้นซูไป๋ก็หยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของเขาและเรเวนที่ดอตตี้เตรียมเอาไว้ให้และเดินทางออกจากคฤหาสน์

โดยก่อนหน้านี้เขาได้แจ้งกับริพไทด์เอาไว้ก่อนแล้วว่าให้เตรียมเครื่องบินเอาไว้ให้พร้อม ทำให้เมื่อซูไป๋และเรเวนมาถึงจึงสามารถขึ้นเครื่องบินและมุ่งหน้าไปออสเตเรียได้ทันที

ออสเตเรียถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมัน แต่หลังจากพ่ายแพ้ของพวกนาซี มันจึงถูกยึดครองโดยฝ่ายสัมพันธมิตร เพ็กกี้มุ่งหน้าไปกับหน่วยคอมมานโดคำรามเพื่อกำจัดพวกนาซี และเหตุการณ์ของไวท์ฮอลล์ก็ถือได้ว่าเป็นความโชคดีเท่านั้น ถึงแม้ว่าสงครามจะสิ้นสุดลง แต่ออสเตเรียก็ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของคนต่างชาติอยู่ดี และเนื่องจากมีเศษซากอารยธรรมของพวกนาซีหลงเหลืออยู่ ทำให้สถานการณ์ภายในประเทศในตอนนี้จึงวุ่นวายและปั่นป่วนเป็นอย่างมาก

แน่นอนว่าคนที่มากับเขาอีกคนหนึ่งยังคงเป็นคนรับใช้เจ้าเก่าเจ้าเดิม

เพราะว่าคนที่คุ้นเคยยอมดีกว่าคนไม่รู้จัก

ซูไป๋นั่งอยู่บนเครื่องบินไม่นาน พวกเขาก็มาถึงออสเตเรียโดยสวัสดิภาพ และด้วยสถานการณ์ในออสเตเรียในตอนนี้มันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เจียหยิงจะหลบหนีออกนอกประเทศ แต่ถึงอย่างนั้นออสเตเรียก็ไม่ได้เป็นประเทศเล็ก ๆ ดังนั้นมันจึงไม่ง่ายเลยที่จะตามหาเธอ แต่ถึงอย่างไรก็ตามเธอก็เป็นที่มาจากประเทศจีนดังนั้นเขาจึงสามารถกำหนดวงให้แคบลงมาได้เพื่อให้ง่ายต่อการค้นหา

แน่นอนว่าสิ่งแรกที่ต้องทำหลังจากมาออสเตเรียนั่นก็คือการพักผ่อนที่โรงแรม

"มีแค่สองห้อง?"

เมื่อมาถึงโรงแรมซูไป๋ก็มองไปที่คนรับใช้ด้วยความประหลาดใจ

"ใช่ครับ" คนรับใช้พยักหน้าตอบ

"แต่เรามีกันสามคน!"

"คุณเรเวนก็นอนกับคุณซูไป๋ไงครับ?" คนรับใช้พูดขึ้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้นซูไป๋ก็รู้สึกพูดไม่ออก

เข้าใจผิดกันไปหมดแล้ว!!

ก่อนหน้านี้คนรับใช้คิดว่าซูไป๋มีรสนิยมแบบพิเศษ และการตามหามนุษย์กลายพันธุ์ในครั้งนี้ก็มาพร้อมกับเรเวนเพียงแค่สองคน ดังนั้นเขาจึงคิดว่าซูไป๋จะต้องมีรสนิยมพิเศษและหลงรักเรเวนอย่างแน่นอน ไม่งั้นเขาจะจองเอาไว้เพียงแค่สองห้องทำไม?

"ลืมมันไปเถอะ" เมื่อเห็นสีหน้ามึนงงของคนรับใช้ซูไป๋ก็ไม่สนใจที่จะอธิบายอะไรให้ฟังอีกต่อไป

หนึ่งห้องหรือสองห้องมันก็ไม่ต่างกัน เพราะว่ายังไงตอนนี้เรเวนก็ยังเป็นเด็กอยู่ดี

โปรดติดตามตอนต่อไป …