บทที่ 40: การต่อสู้กลางห้องโถงใหญ่

ในห้องโถงใหญ่สุดหรูหรา เทียนนับพันเล่มลอยละล่องอยู่กลางอากาศ บนมีเพดานสีดำกำมะหยี่ที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ

ใต้เทียนลอยมีโต๊ะยาวสี่ตัว วางเรียงกันตามจำนวนบ้าน โดยมีนักเรียนปีสองถึงปีเจ็ดนั่งอยู่

ตรงทางเดินระหว่างโต๊ะสองตัวนั้น เป็นที่ยืนของนักเรียนใหม่ปีหนึ่งทั้งหมด

ตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนใหม่ หรือนักเรียนเก่าจากทั้งสี่บ้าน ทุกคนต่างตกตะลึงกับการกระโดดขึ้นไปของโกคูเพื่อท้าประลองดัมเบิลดอร์

แล้วหลังจากนั้น… เสียงหัวเราะก็ดังขึ้น

"ฉันหูฝาดไปรึเปล่า? เขาบอกว่าจะท้าประลองกับศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์เหรอ?"

"เด็กปีหนึ่งตัวแค่นี้ ยังไม่ได้เข้าบ้านเลยด้วยซ้ำ จะมาท้าประลองพ่อมดที่เก่งที่สุดในโลกงั้นเหรอ?"

"นี่จะกลายเป็นเรื่องตลกที่สุดของเทอมนี้"

"อย่าหัวเราะสิ เขาอาจเป็นพวกเลือดสีโคลนที่คิดว่าตัวเองเก่ง เพราะร่ายคาถาได้นิดหน่อยก็ได้"

"ถึงจะไม่รู้เรื่อง แต่ฉันก็ชอบความกล้าของเขานะ มาอยู่กริฟฟินดอร์กับเราดีไหม?"

ทางเดินตรงกลาง แฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่ก็ตกใจเหมือนกันกับการกระทำของโกคู แต่พวกเขาไม่ได้หัวเราะหรือดูถูกเขาเลย

เพราะพวกเขาเคยเห็นโกคูร่ายคาถาโดยไม่ใช้ไม้กายสิทธิ์ และทำลายเนินเขาทั้งลูกมาแล้วกับตา

"นายว่าเขาจะชนะได้ไหม?" แฮร์รี่ถามขึ้นหลังจากเริ่มตั้งสติได้

เขายังไม่รู้จักโลกเวทมนตร์มากนัก และแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับดัมเบิลดอร์เลย รู้แค่ทุกคนบอกว่าดัมเบิลดอร์คือพ่อมดที่เก่งที่สุดในโลกนี้

แต่เขาก็เคยเห็นพลังของโกคูกับตาตัวเอง เลยไม่แน่ใจเหมือนกัน

รอนส่ายหัว "ฉันว่าเขาอาจเก่งกว่าพ่อฉันด้วยซ้ำนะ แต่ก็คงสู้ดัมเบิลดอร์ไม่ได้หรอก"

เขาไม่เคยเห็นพ่อร่ายคาถาทำลายเนินเขาได้โดยไม่ใช้ไม้กายสิทธิ์ เเขาเลยคิดว่าโกคูเก่งกว่าพ่อของเขา

แต่สำหรับดัมเบิลดอร์ เขาโตมากับเรื่องเล่าว่าดัมเบิลดอร์เก่งขนาดไหน เขาเลยเชื่อว่าไม่มีใครในโลกสู้ดัมเบิลดอร์ได้

"นี่มันเวลามานั่งถกเถียงกันเหรอ?" เฮอร์ไมโอนี่หันไปจ้องทั้งคู่

"ไม่ว่าเขาจะเก่งแค่ไหน เขาก็ไม่ควรท้าทายอาจารย์ใหญ่นะ เดี๋ยวก็โดนไล่ออกหรอก"

"ทำอะไรน่ะ? รีบลงมาเดี๋ยวนี้นะ!" ศาสตราจารย์มักกอนนากัลที่กำลังเป็นคนจัดพิธีคัดสรรบ้านอยู่ ตะโกนขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

เธอคิดว่าการกระทำของโกคูตอนนี้มันไม่เหมาะสมอย่างแรง

แต่เธอก็ไม่ได้ชักไม้กายสิทธิ์มาร่ายคาถาใส่เด็ก เพราะเธอเชื่อว่า ถึงเด็กจะดื้อแค่ไหน ก็ไม่ควรใช้เวทมนตร์ลงโทษ

โกคูไม่ได้สนใจศาสตราจารย์มักกอนนากัลที่อยู่ข้างหลังเลย เขาหันไปถามดัมเบิลดอร์ด้วยความไม่แน่ใจ

"คุณไม่ใช่ดัมเบิลดอร์เหรอครับ?"

"ใช่แล้ว ฉันคือดัมเบิลดอร์" ดัมเบิลดอร์ตอบพร้อมรอยยิ้ม

"งั้นผมขอประลองด้วยได้มั้ยครับ?" โกคูพนมมือแล้วตัวโค้งให้ดัมเบิลดอร์ด้วยความสุภาพ

ดัมเบิลดอร์ยังไม่ตอบตกลงในทันที แต่ถามกลับด้วยความสนใจ "ทำไมถึงอยากประลองกับฉันล่ะ?"

ตอนที่เด็กตรงหน้าบอกชื่อ ดัมเบิลดอร์ก็นึกออกทันที

เพราะเมื่อวานเขาเพิ่งได้รับจดหมายจากรูฟัส สคริมเจอร์ หัวหน้าสำนักงานมือปราบมาร และเขาได้สั่งให้ศาสตราจารย์มักกอนนากัลส่งจดหมายรับเข้าเรียนเพิ่มแบบเร่งด่วน

พูดตรงๆ หลังจากอ่านจดหมายนั้น เขาก็รู้สึกสนใจเด็กชื่อ "ซุนโกคู" คนนี้มาก

เพราะสามารถชกทะลุโล่เวทมนตร์ของพ่อมดศาสตร์มืดได้ด้วยกำลังกายล้วนๆ แบบนี้ มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย

แม้แต่แฮกริด ซึ่งมีสายเลือดยักษ์ ก็ยังทำไม่ได้

เว้นแต่จะเป็นยักษ์จริงๆ แบบเต็มตัว ถึงจะเป็นไปได้

"เพราะผมต้องสู้กับคนที่เก่งกว่า เพื่อจะได้พัฒนาฝีมือ และนั่นก็คือจุดประสงค์ของการฝึกฝนของผมด้วย"

"ทุกคนบอกว่าคุณคือพ่อมดที่เก่งที่สุด ผมก็เลยอยากประลองกับคุณ"

โกคูพูดเหตุผลของตัวเองตรงๆ

สีหน้าดัมเบิลดอร์ประหลาดใจเล็กน้อย เพราะเขามองจากสายตาของโกคูก็รู้ว่าเด็กคนนี้ไม่ได้โกหก

"การต่อสู้ช่วยให้เก่งขึ้นได้จริง แต่ถ้าอยากเป็นพ่อมดที่เก่งจริงๆ สิ่งสำคัญกว่าคือการตั้งใจเรียน หาความรู้"

"ต้องมีความรู้มากพอ ถึงจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งได้"

"ดังนั้น ถ้าเธออยากเก่ง เธอไม่ควรมาท้าประลองกับฉัน แต่ควรตั้งใจเรียนที่ฮอกวอตส์มากกว่า"

เขาเชื่อว่าแนวคิดแบบนี้ของเด็กคนนี้น่าจะมาจากการขาดความรู้พื้นฐานทางเวทมนตร์

"การต่อสู้คือการฝึกที่ดีที่สุดแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก แค่ประลองเฉยๆ ผมจะไม่ออกแรงมากหรอก"

โกคูมีแนวคิดของตัวเอง

ฝึกฝนทุกวันก็สำคัญ แต่การต่อสู้กับคนเก่งๆ ต่างหากที่ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นได้เร็วที่สุด

พอได้ยินแบบนั้น ดัมเบิลดอร์ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

"ลงมาเดี๋ยวนี้!"

เสียงดุดันดังขึ้นจากศาสตราจารย์สเนป อาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินที่นั่งอยู่ข้างดัมเบิลดอร์

เขาลุกขึ้นพร้อมโบกไม้กายสิทธิ์โดยไม่แสดงสีหน้า

เขาไม่ใช่คนใจดีแบบดัมเบิลดอร์

"หือ? ร่างกายของฉัน…"

พอถูกคาถาของสเนป โกคูก็รู้สึกว่ามีแรงลึกลับดึงแขนขาเขาให้ขยับเอง กำลังจะบังคับให้เขาหันกลับไปเข้าแถวกับนักเรียนปีหนึ่ง

"ฮ่า!"

โกคูสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วออกแรงฝืนทันที ใช้พละกำลังของตัวเองดึงร่างให้หลุดจากการควบคุมของเวทมนตร์

"คุณลอบโจมตีใส่ผม!"

พอหลุดจากคาถาได้ สีหน้าโกคูก็เริ่มโกรธขึ้นมา

"ท่าแยกร่างภาพลวงตา 3 ชั้น!"

เขาทิ้งภาพลวงตาไว้ตรงที่เดิม แล้วพริบตาเดียวก็ไปโผล่ข้างหลังสเนป ตั้งใจจะฟาดมือลงไปทีเดียวให้อีกฝ่ายสลบ

แต่สเนปไม่ใช่พ่อมดธรรมดา

เขาเป็นพ่อมดที่เก่งที่สุดอันดับต้นๆ เป็นรองแค่ดัมเบิลดอร์กับโวลเดอมอร์ แถมยังเชี่ยวชาญศาสตร์มืดและศาสตร์การสกัดใจ

ทันทีที่โกคูโผล่มาข้างหลัง เขาก็รู้สึกได้ถึงอันตรายและความเป็นศัตรู

เขาจึงร่ายคาถาเกราะวิเศษโดยไม่ต้องใช้ไม้กายสิทธิ์ ป้องกันไว้ด้านหลังตัวเอง ก่อนจะถอยหลังทันทีราวกับค้างคาวตัวใหญ่

"แคร๊ก!"

เสียงโล่เวทมนตร์แตกดังลั่นห้องโถง โล่เวทมนตร์ของเขาถูกหมัดของโกคูซัดจนแตกกระจาย

"แข็งแกร่งกว่าคนที่แล้วเยอะเลยแฮะ…"

"เลวิคอร์พัส!"

สเนปเห็นว่าโกคูต่อยโล่เวทมนตร์แตกด้วยหมัดเดียว ก็ตกใจเล็กน้อย แต่เขาก็ตอบโต้ได้อย่างรวดเร็ว

ขณะที่ร่างถอยหลังอยู่ เขาก็โบกไม้กายสิทธิ์แล้วร่ายคาถาควบคุมที่ตัวเองเป็นคนคิดค้น

จริงๆ ตอนแรกเขากะจะใช้คาถาผูกมัด แต่ดูจากแรงของโกคูเมื่อกี้ เขาคิดว่าเชือกธรรมดาคงมัดไม่อยู่

แต่คาถาตีลังกาห้อยหัวกลางอากาศสามารถแขวนคนไว้กลางอากาศได้ ต่อให้แรงเยอะแค่ไหน ถ้าไม่มีที่ยันก็ทำอะไรไม่ได้

โกคูที่เพิ่งทำลายโล่เวทมนตร์เสร็จกำลังจะพุ่งตามไป แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกเหมือนข้อเท้าโดนบางอย่างที่มองไม่เห็นจับไว้ เขาสะดุ้งทันที

พอพยายามดิ้น เขาก็พบว่ากลางอากาศแบบนี้เขาใช้แรงขัดขืนไม่ได้เลย เลยรีบประกบเท้าสองข้างเข้าด้วยกัน

"คาเมฮาเมฮา!!!"

ใช่แล้ว! เขาใช้คาเมฮาเมฮาจากเท้า!

เพื่อใช้แรงอันมหาศาลของคาเมฮาเมฮาเพื่อสลัดการควบคุม แล้วพุ่งตัวกลับลงพื้นให้ได้!

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >>Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🐒โกคูทะลุมิติ เริ่มต้นที่จักรวาลมาร์เวล

🐙มาร์เวล: เริ่มต้นด้วยการก่อตั้งองค์กรไฮดรา

🔫มาร์เวล: เส้นทางพ่อค้าอาวุธเถื่อน

👻ใครปล่อยผู้คุมวิญญาณเข้ามาในฮอกวอตส์?

🏗️วันสิ้นโลก: ป้อมปราการของฉันสามารถอัปเกรดได้แบบไร้ขีดจำกัด

🍜เกิดใหม่เป็นนารูโตะพร้อมระบบผลตอบแทนความขยัน

❄️วันสิ้นโลกหายนะเยือกแข็ง: ทรัพยากรของฉันไร้ขีดจำกัด เมื่อมีสาวสวยมากมาย

🦁ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับพระเจ้า

💸ฮอกวอตส์: ระบบยิ่งจ่ายยิ่งเก่ง(จบแล้ว)

⚙️เกิดใหม่ ในปี 1943 พร้อมระบบพ่อค้าข้ามมิติ(จบแล้ว)

🐛เกิดใหม่เป็นก็อบลินพร้อมระบบจำลองชีวิต(จบแล้ว)

🏪ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

💂ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ(จบแล้ว)

📀มาร์เวล: ระบบโหลดเทมเพลตตัวเอกแบบสุ่ม(จบแล้ว)

🔮จ้าวแห่งเวทมนตร์ในจักรวาลมาร์เวล

🃏ฮอกวอตส์: ระบบสุ่มกาชา(จบแล้ว)

🎁วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

🔯พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

🍻ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม(จบแล้ว)

🐉ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ(จบแล้ว)

💰เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก(จบแล้ว)

🎭ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

🍁ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก(จบแล้ว)

🏰เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์(จบแล้ว)

🍀ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

🌟ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

🍥ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

😈จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

🦸สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์(จบแล้ว)

🎀วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน(จบแล้ว)

🍄วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น(จบแล้ว)

🎮อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน(จบแล้ว)

🌞เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ(จบแล้ว)

💥มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์(จบแล้ว)

💫คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส(จบแล้ว)

🧙จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

--------------------