บทที่ 41: ยังเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่า?

ตู้ม!

คลื่นพลังมหาศาลระเบิดออกจากเท้าของโกคู พุ่งทะลุหลังคาโถงใหญ่จนปลิวหายไปทั้งแถบ เผยให้เห็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวด้านนอกอย่างชัดเจน

ก่อนหน้านี้ ดวงดาวนับไม่ถ้วนที่เห็นบนเพดานเป็นแค่ภาพลวงตาที่เกิดจากเวทมนตร์ แต่ตอนนี้ ดวงดาวเหล่านั้นคือของจริงทั้งหมด

แรงสะท้อนจากคาเมฮาเมฮาช่วยให้โกคูสลัดพันธนาการของคาถาตีลังกาห้อยหัวกลางอากาศออกได้สำเร็จ เขาพุ่งกระแทกลงพื้นอย่างกับจรวด

โกคูยันมือกับพื้น ลดแรงกระแทกที่น่ากลัวนั้นลงได้ จากนั้นก็หมุนตัวลุกขึ้นมายืนอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งตรงเข้าหาสเนปอย่างไม่ลังเล

"สตูเปฟาย!"

แม้สเนปจะตกใจที่โกคูสามารถหลุดจากคาถาตีลังกาห้อยหัวกลางอากศของเขาได้ แต่ด้วยประสบการณ์การต่อสู้อันโชกโชน ทำให้เขายกไม้กายสิทธิ์ขึ้นอีกครั้งโดยไม่ลังเล

ในเมื่อการพันธนาการทางร่างกายใช้ไม่ได้ผล งั้นก็ต้องโจมตีทางจิตใจแทน

โลกเวทมนตร์มีสัตว์วิเศษมากมายที่ร่างกายแข็งแกร่งและต้านทานเวทมนตร์ได้สูง

กับพวกที่มีร่างกายแข็งแรงแบบนั้น การใช้คาถาพันธนาการหรือคาถาโจมตีแทบไม่มีผล

สิ่งที่มีผลจริงคือคาถาที่โจมตีจิตใจ

และโกคูในสายตาสเนปตอนนี้ ก็เหมือนกับสัตว์วิเศษในร่างคน ประเภทที่ร่างกายอึดมาก

ดังนั้น เขาจึงเลือกใช้คาถาสะกดนิ่ง เพื่อทำให้โกคูหมดฤทธิ์ทันที

"ท่าแยกร่างภาพลวงตา 3 ชั้น!"

แต่พอไม้กายสิทธิ์ของสเนปชี้ไปที่โกคู ร่างของโกคูก็แยกออกมาเป็นแปดร่างในพริบตา ทำให้สเนปเสียเป้าไปทันที

ถึงโกคูจะตอบสนองกับอะไรบางอย่างได้ช้า แต่เขามีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ที่ไม่ธรรมดา

แค่สองวันที่ผ่านมา บวกกับการต่อสู้รอบนี้ เขาก็พอจับทางพวกพ่อมดได้แล้ว

เขารู้ว่าคนเก่งๆ ที่นี่ ต้องพึ่งไม้เล็กๆ ที่ถืออยู่ในมือตลอด

หลายท่าต้องมีไม้กายสิทธิ์ถึงจะใช้ได้

ถึงจะไม่เข้าใจหลักการ แต่เขารู้ว่าแค่ไม่ให้ถูกเล็งด้วยไม้กายสิทธิ์นั่น เขาก็เลี่ยงพวกท่าแปลกๆ ได้ทั้งหมด

พอเห็นโกคูแยกเป็นแปดร่าง สเนปก็มีสีหน้าลังเลขึ้นมาทันที

เพราะในสถานการณ์แบบนี้ คาถาสะกดนิ่งคงใช้ไม่ได้ผลแล้ว เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโกคูตัวจริงอยู่ตรงไหน

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่มีทางจัดการสถานการณ์นี้

เช่น ใช้เวทมนตร์สร้างพายุขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่รอบตัว ให้โดนโกคูทั้งแปดในคราวเดียว

หรือจะใช้คาถาระเบิด คาถาเพลิงปีศาจ หรือคาถาอื่นที่เป็นการโจมตีวงกว้างก็ใช้ได้ทั้งหมด

แต่ถ้าใช้ เขาก็กลัวว่าจะเผลอทำร้ายโกคูรุนแรงเกินไป และนักเรียนที่อยู่ใกล้ๆ อาจโดนลูกหลงไปด้วย

และในช่วงที่ลังเลอยู่แบบนั้น โกคูก็โผล่มาข้างหลังเขาอย่างเงียบๆ

รอบนี้โกคูจริงจังแล้ว การเคลื่อนไหวเลยเร็วขึ้นมาก ถึงสเนปจะรู้ตัว แต่ร่างกายก็เร็วไม่พอจะตามทัน

ขณะนั้นเอง ศาสตราจารย์มักกอนนากัล อาจารย์ประจำบ้านกริฟฟินดอร์ที่อยู่ใกล้ที่สุด ก็ลงมือทันที

เธอใช้คาถาแปลงร่างระดับสูงมาก ที่สามารถเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นสัตว์

ก่อนที่คาถาจะถูกแก้ ศัตรูจะมีจิตใจแบบเดียวกับสัตว์ที่ถูกแปลง

อย่างตอนนี้ เธอจะเปลี่ยนโกคูให้กลายเป็นกระต่าย ถ้าสำเร็จ โกคูจะกลายเป็นกระต่ายทันที

แล้วก็กระโดดดึ๋งๆ ไปหาแครอทกิน เหมือนกระต่ายจริงๆ ทุกประการ

โกคูที่กำลังจะเล่นงานสเนป ไม่คิดเลยว่าหญิงชราคนนั้นจะลอบโจมตีมาแบบนี้ เลยโดนคาถาแปลงร่างเข้าไปเต็มๆ แบบไม่มีการป้องกัน

ทันทีที่โดน ร่างของเขาชะงักกลางอากาศ การโจมตีก็เลยสะดุดไป

สเนปฉวยจังหวะนี้รีบถอยห่างทันที

"เกือบไปแล้ว!"

ในฮอกวอตส์หายตัวไม่ได้ และการเจอกับโกคูที่เร็วซะจนตามด้วยตาไม่ทันแบบนี้ มันเสียเปรียบเกินไป

ถ้าไม่มีศาสตราจารย์มักกอนนากัลช่วยไว้ เขาคงโดนเล่นงานไปแล้ว

"ฮ่า!"

โกคูที่โดนคาถาแปลงร่าง ร่วงลงมาที่พื้น รู้สึกว่าร่างกายกำลังหดเล็กลงและเริ่มแปรสภาพ เขาจึงปล่อยพลังฉีจากในตัวออกมาอย่างแรง

ตอนที่สู้กับพวกพ่อมดที่ตรอกน็อกเทิร์นครั้งแรก เขารู้แล้วว่าพลังฉีที่เขามีมันมีผลกับเวทมนตร์ของคนที่นี่

ถ้าปล่อยพลังฉีให้แรงพอ ก็สามารถขับไล่พลังแปลกๆ ที่ส่งผลกับร่างกายได้เลย

และก็จริงอย่างที่คิด เมื่อโกคูปล่อยพลังฉีออกมาเป็นระลอกๆ เวทมนตร์จากคาถาแปลงร่างก็ถูกผลักออกจากร่างเขา

ร่างกายของโกคูกลับคืนสภาพอย่างรวดเร็ว

"พลังดัชนี!"

ลำแสงยิงออกจากมือโกคู พุ่งไปหาศาสตราจารย์มักกอนนากัลทันที ก่อนที่เธอจะร่ายคาถาถัดไป

ไม้กายสิทธิ์ในมือเธอถูกยิงหักกระจายคามือ

ทางด้านสเนป พอเห็นภาพนั้นก็ไม่ออมมืออีกต่อไป

"เซกตัมเซมปรา!"

ใบมีดโปร่งใสพุ่งเข้าใส่แขนขาโกคู

พลังทำลายของโกคูมันบ้าคลั่งเกินไป เวทมนตร์ที่อีกฝ่ายใช้ทำลายคาถาตีลังกาห้อยหัวกลางอากาศก่อนหน้านี้ ถึงขั้นระเบิดหลังคาโถงใหญ่

ตอนนี้ก็โจมตีใส่ศาสตราจารย์มักกอนนากัล จนไม้กายสิทธิ์ของเธอหักอีก

และทั้งสองครั้งก็โจมตีแบบไร้ไม้กายสิทธิ์

ถ้าปล่อยให้โกคูสู้ต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้ อาจจะทำให้พวกนักเรียนที่อยู่ข้างล่างได้รับผลกระทบไปด้วย

เขาเลยตั้งใจจะใช้คาถาเซกตัมเซมปราตัดแขนขาโกคูออกก่อน เพื่อให้ควบคุมสถานการณ์ได้

คาถานี้เป็นเวทมนตร์ศาสตร์มืดที่เขาคิดค้นขึ้นตอนยังเรียนอยู่

ถึงพลังทำลายจะไม่มากพอจะหั่นศัตรูเป็นชิ้นๆ ได้ แต่ก็สามารถสร้างบาดแผลลึกได้

เช่น ถ้าโดนหู หูก็ขาดได้เลย

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคาถานี้อ่อนแอ

ตรงกันข้าม มันคือหนึ่งในเวทมนตร์ศาสตร์มืดระดับสูง

เพราะมันไร้เสียง และตรวจจับหรือป้องกันแทบไม่ได้เลย

ที่สำคัญคือ ทุกแผลที่เกิดจากคาถานี้ จะถูกคำสาปด้วย

หากคาถาอื่น ก็พอรักษาได้ด้วยเวทมนตร์และยา

แต่ถ้าโดนคาถานี้เข้าไป ต่อให้รักษาด้วยเวทมนตร์หรือยาขั้นสูงแค่ไหน ก็ไม่หาย นอกจากเขาจะเป็นคนถอนคำสาปเอง

และเขาไม่ได้คิดจะฆ่าโกคูอยู่แล้ว คาถานี้เลยเหมาะที่สุด

"โอ๊ย! เจ็บนะ!"

ใบมีดโปร่งใสฟันเข้าใส่โกคูเต็มๆ จนเขาร้องออกมา แต่ก็แค่ร้องเท่านั้น

มันไม่ได้หยุดโกคูจากการยิงพลังดัชนีกลับไปหาสเนป จนไม้กายสิทธิ์หักทันที

ส่วนใบมีดโปร่งใสจากคาถาเซกตัมเซมปรา ไม่ได้ทำให้ผิวของโกคูเป็นรอยเลย

ตอนโกคูออกจากภูเขาเปาซู เขาสามารถต้านกระสุนได้ด้วยร่างกายเปล่าๆ แล้ว

และตอนนี้ที่มีพลังฉีอยู่ในร่าง การป้องกันเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก

คาถาเซกตัมเซมปราอาจจะไร้เสียง ยากจะป้องกัน และเต็มไปด้วยคำสาป

แต่พลังของมันเบาเกินไปสำหรับโกคู แค่รู้สึกเจ็บจี๊ดๆ เท่านั้น

"เขายังเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่า?"

มุมปากสเนปกระตุกทันทีที่เห็นภาพนั้น

เขารู้สึกว่าความหนาของผิวหนังโกคูน่าจะพอๆ กับมังกรเลยด้วยซ้ำ...

……….