บทที่ 4: ท่าแยกร่างภาพลวงตา 3 ชั้นของโกคูตัวน้อย

"ไม่มีปัญหาครับ เชิญเข้าไปได้เลย!"

ทหารตรงด่านชายแดนตรวจเอกสารของกาเบรียลาเสร็จ ก็โบกมือปล่อยให้ผ่านไป

กาเบรียลาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคือทหารอเมริกันที่ด่านชายแดนจะโดนสถาบันวิจัยติดสินบน แล้วควบคุมตัวพวกเธอตั้งแต่ตรงนั้นเลย

แต่ดูเหมือนว่าเธอมาเร็วพอ จนสถาบันวิจัยยังไม่มีเวลาตอบสนอง

"ขอบคุณค่ะ!"

เธอรับเอกสารคืน แล้วเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยัง เอล ปาโซ เคาน์ตี้

เอล ปาโซ เคาน์ตี้ คือพื้นที่ทางตะวันตกสุดของรัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ติดชายแดนชิวาวา ประเทศเม็กซิโก

ตอนนี้วูล์ฟเวอรีนทำงานเป็นคนขับแท็กซี่ธรรมดาในเขตนั้น นี่เป็นข้อมูลที่เธอได้มาจากในสถาบันวิจัย

เมื่อวาน เธอเคยพาลอร่าไปขอความช่วยเหลือจากเขาแล้ว

แม้จะคาดไว้ว่าเขาเป็นคนดีตามข่าวลือ แต่เขากลับปฏิเสธเธออย่างเย็นชา

นั่นทำให้เธอต้องเสี่ยงย้อนกลับไปหาแฟน เพื่อขอยืมเงินจ้างวูล์ฟเวอรีนให้ไปส่งพวกเธอที่นอร์ทดาโคต้า

"เอี๊ยด!"

แต่ขับออกมาจากด่านได้ไม่ถึงสองกิโลเมตร รถ SUV สีดำคันหนึ่งก็พุ่งเข้ามาชนรถของกาเบรียลาทางด้านข้าง

เธอตกใจสุดขีด รีบเหยียบเบรกแล้วหักพวงมาลัยอย่างแรง รอดจากการชนไปได้อย่างหวุดหวิด

แต่รถก็ดับสนิท ต้องจอดอยู่กับที่

ยังไม่ทันได้สตาร์ทรถใหม่ รถ SUV อีกสี่คันก็ขับเข้ามาล้อมรถของเธอไว้ทันที

ตอนนี้เอง กาเบรียลาก็เข้าใจว่า… ชายแดนนี้ โดนสถาบันวิจัยซื้อไปแล้ว

ที่พวกเธอไม่โดนรวบตั้งแต่ตรงด่าน อาจเป็นเพราะคนเยอะเกินไป พวกเขากลัวจะสร้างความวุ่นวาย

ทหารรับจ้างมากกว่า 20 คนกระโดดลงจากรถอย่างเป็นระเบียบ ล้อมรถของกาเบรียลาไว้เต็มที่

พอเห็นแบบนั้น เหงื่อก็ผุดขึ้นเต็มหน้ากาเบรียลา

ก่อนหน้านี้ พวกที่ซุ่มโจมตีในตรอกยังแต่งชุดธรรมดา ใช้แค่ปืนพก เพื่อไม่ให้ดูเด่น

แต่กลุ่มที่มาวันนี้ ใส่เสื้อเกราะกันกระสุน แบกปืนกล พร้อมอาวุธหนักครบมือ ไม่ว่าจะมีด, ระเบิดมือ, หรือระเบิดควัน

พลังรบต่างกันราวฟ้ากับเหว

แม้เธอจะรู้ว่าโกคูกับลอร่าแข็งแกร่ง แต่สถานการณ์แบบนี้ก็หนักหนาเกินไป

"ป้ากาเบรียลา คนพวกนี้ก็เป็นพวกเลวที่ตามล่าเราใช่มั้ย?" โกคูถามพลางมองพวกทหารรับจ้างที่เดินเข้ามาพร้อมปืนกลด้วยความอยากรู้

กาเบรียลาพยักหน้า กัดฟันแน่น แล้วรีบคิดแผนการต่อสู้แบบฉุกเฉิน "อย่าเพิ่งขยับนะ ฉันจะลงไปก่อน แล้วจะดึงความสนใจไว้"

"ลอร่า เธอไปซุ่มด้านขวา"

"แล้วพอทุกคนหันมาทางพวกเรา..."

"โกคูค่อยออกมาจัดการพวกมัน!"

แผนคือ เธอจะลงจากรถแกล้งทำเป็นยอมจำนน เพื่อลดการระวังของศัตรู

เพราะถ้าเกิดพวกมันกราดยิงใส่รถพร้อมกัน พวกเธอไม่มีทางรอดแน่

พอฝ่ายศัตรูผ่อนคลายลง ลอร่าที่ตัวเล็กและเคลื่อนไหวเร็วจะออกมาโจมตีจากข้าง

ทำไมถึงให้ลอร่าออกไป ไม่ใช่โกคู?

เพราะลอร่ามีพลังฟื้นฟู ต่อให้โดนยิงก็ยังรอด

แต่จุดอ่อนของเธอก็ชัดเจน ร่างกายยังเล็กแรงไม่มาก ถ้าไม่มีกรงเล็บอะดาแมนเทียม การโจมตีก็ไม่รุนแรง

และถ้าถูกจับมัดมือเท้า ก็คือจบเกม

แต่จากสองการต่อสู้ที่ผ่านมา กาเบรียลาคาดว่าโกคูน่าจะเป็นสายพลังแท้ๆ แบบเตะทีเดียวผู้ใหญ่กระเด็น

แสดงว่า พลังทำลายของเขามากกว่าลอร่าแน่นอน

พอลอร่าล่อความสนใจได้ โกคูก็จะพุ่งออกมาโจมตี นั่นจะช่วยเพิ่มโอกาสรอด

แม้โกคูจะไม่มีพลังฟื้นฟู แต่ถ้าจับกระสุนปืนพกได้ เขาคงไม่ล้มง่ายๆ จากปืนกลแน่นอน

สุดท้าย ตัวเธอเองก็มีปืนพก น่าจะช่วยซัพพอร์ตได้บ้าง

ต่อให้แผนนี้ล้มศัตรูได้ไม่หมด แต่ถ้ากำจัดได้มากพอ ก็มีโอกาสแย่งรถหนีออกจากวงล้อม

หลังจากอธิบายแผนเสร็จ กาเบรียลาก็หันไปดูลอร่าและโกคูที่เบาะหลัง เตรียมจะลงจากรถตามแผน

เบาะหลังฝั่งซ้าย ลอร่ากางกรงเล็บออกพร้อมลุย

แต่ฝั่งขวา...

"เอ๊ะ? … เขาไปไหนแล้ว?" กาเบรียลากะพริบตาถี่ๆ

เด็กที่เมื่อกี้ยังนั่งถามเธออยู่… หายไปแล้ว?

ประตูรถฝั่งขวาเปิดออกด้วย?

"แย่แล้ว!"

เธอรีบหันไปมองนอกหน้าต่าง และก็เห็นว่า

โกคูตัวน้อยเดินเข้าไปหาทหารรับจ้างที่ยืนอยู่ใกล้รถที่สุด

"เฮ้! ปรมาจารย์ที่เก่งที่สุดของโลกนี้อยู่ไหนเหรอ? ฉันอยากประลองด้วยสักหน่อย!"

"ไอ้เด็กคนนี้มันเป็นใครวะ?"

ทหารรับจ้างคนนั้นงง เด็กหน้าตาเหมือนชาวเอเชียคนนี้ไม่ใช่เป้าหมายที่ต้องจับ

แต่เขาก็เป็นมืออาชีพ ปฏิกิริยาตอบสนองไวมาก

เขาใช้เข่าเตรียมกระแทกท้องของโกคูเต็มแรง

แต่ก่อนที่เข่าจะโดนเป้าหมาย เขาก็ลอยขึ้นฟ้าพร้อมเสียงร้องโหยหวน… แล้วสลบไปทันที

แท้จริงแล้ว โกคูเห็นว่าอีกฝ่ายจะโจมตีก็เลยสวนด้วยหมัดเข้าไปก่อน ส่งร่างปลิวกระเด็นทันที

"มันเป็นมิวแทนท์!"

ทหารรับจ้างคนอื่นเบิกตากว้าง กดไกปืนใส่โกคูไม่ยั้ง

กระสุนถูกรัวเข้าใส่เขาเป็นชุด แต่โกคูก็ยังคงยิ้มกว้าง ไม่สะทกสะท้าน

"ท่าแยกร่างภาพลวงตา 3 ชั้น!"

พอกระสุนเข้าถึงตัว ก็ทะลุผ่านร่างเขาเหมือนผ่านอากาศ

ใช่แล้ว ร่างนั้นเป็นแค่ภาพลวงตาของเขาเท่านั้น!

"หมอนี่สร้างภาพลวงตาได้! ทุกคนระวังตัวด้วย!" หัวหน้าทหารรับจ้างที่มีประสบการณ์รีบตะโกนทันที

เขาเข้าใจผิด คิดว่าโกคูเป็นมิวแทนท์ที่มีพลังด้านภาพลวงตา

แต่ก็ช้าเกินไปแล้ว...

เพราะขณะที่ภาพลวงตายืนยิ้มอยู่ที่เดิม โกคูตัวจริงได้พุ่งเข้าไปกลางวงทหารแบบเร็วมาก

จากนั้น...

เขาอัดพวกทหารทีละคน หมัดเดียวร่วงทั้งหมด ไม่ถึงพริบตา ทุกคนก็ลงไปนอนกองกับพื้น

"อ่อนแอจริงๆ… ดูเหมือนปรมาจารย์ที่เก่งที่สุดในโลกของพวกนายไม่ได้มาด้วยสินะ" โกคูยืนมองศัตรูที่นอนเรียงราย แล้วพูดด้วยสีหน้าเสียดาย

ศัตรูอ่อนเกินไปแบบนี้… ก็ฝึกฝนอะไรไม่ได้เลยสิ…

ในตอนนั้นเอง วิทยุสื่อสารที่ติดอยู่กับเข็มขัดของหัวหน้าทหารรับจ้างก็ดังขึ้น

"บิล สถานการณ์เป็นยังไง? จับพวกมันได้มั้ย?"

โกคูหยิบวิทยุขึ้นมาด้วยความอยากรู้ แล้วตะโกนกลับไปทันที

"เฮ้! พวกที่นายส่งมามันอ่อนเกินไป! รอบหน้า ส่งนักสู้อันดับหนึ่งของโลกมาด้วยนะ!"

พูดจบก็โยนวิทยุทิ้งไปเลย

ในตอนนั้น กาเบรียลาที่ยังอึ้งอยู่ก็ได้สติ รีบลากโกคูกลับขึ้นรถแล้วเหยียบคันเร่งหนีไปทันที

"เด็กคนนี้จะไปยั่วโมโหทำไมเนี่ย?"

"ถ้าพวกเขาส่ง X-24 มาจริงๆ ล่ะก็… เราจบเห่แน่"

แต่ในอีกใจหนึ่ง กาเบรียลาก็โล่งใจ

เพราะโกคูแข็งแกร่งยิ่งกว่าที่เธอคาดไว้มาก นั่นหมายความว่าโอกาสรอดของพวกเธอระหว่างทางไปอีเดน ก็เพิ่มขึ้นอีกขั้น

ถ้าได้วูล์ฟเวอรีนมาช่วยอีกคน… พวกเธอก็จะกลายเป็นทีมที่ไม่มีอะไรต้องกลัวเลยจริงๆ

……….