บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 79 จินตนาการถึงจตุรเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์!

บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 79 จินตนาการถึงจตุรเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์!

จตุรเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์!

ฟังดูน่าดึงดูดใจมาก

ฟางเย่ยิ้มและพูดว่า “อย่าพูดไป เราอาจทำอะไรสักอย่างได้จริง ๆ นะ! บางทีอาจมีนักท่องเที่ยวมาเพื่อเช็คอินโดยเฉพาะก็ได้”

มังกรเขียว ก็แค่งูเขียว เราหาส่วนจัดแสดงสัตว์เลื้อยคลานแล้วเลี้ยงงูเขียวตัวใหญ่ ๆ สักตัว หงส์แดง ตอนนี้มักปรากฏคู่กับจตุรเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ และเมื่อพูดถึงเดี่ยว ๆ คนมักนึกถึงฟีนิกซ์มากกว่า แม้ว่ารูปลักษณ์ทั้งสองจะคล้ายกันมาก

นกที่มีลักษณะใกล้เคียงกับภาพลักษณ์ในตำนานของฟีนิกซ์ที่สุด รวมถึงนกแก้วมาคอว์ นกยูง ไก่ฟ้าสีทอง ฯลฯ ก็มีอยู่ในสวนสัตว์แล้ว หมายความว่าเราทำจตุรเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สำเร็จไปครึ่งทางแล้ว

. . .

กลับมาที่สวนสัตว์ ฟางเย่เรียกหลินอิงมาตรวจสุขภาพเต่าหก

ตอนนั้นหัวของเจ้าเต่ายังหดอยู่ในกระดอง ดวงตาจ้องมองหลินอิงและฟางเย่อย่างระมัดระวังจากข้างใน แต่ดูจะผ่อนคลายกว่าตอนโดนรุมล้อมที่ตลาดสด

แม้เต่าหกจะตัวใหญ่ แต่นิสัยค่อนข้างขี้อายและขี้กลัว!

บางคนเข้าใจผิดเกี่ยวกับเต่า คิดว่าถ้าเอานิ้วไปจ่อหน้ามัน มันจะกัด เพราะนึกถึงความเจ็บปวด แต่จริง ๆ แล้วพวกตะพาบหรือเต่าสแนปปิ้งที่นิสัยดุต่างหากที่จะกัดทันทีที่เห็นนิ้ว

ในกรณีของเต่าหก ถ้าคุณเอานิ้วไปจ่อหน้ามัน มันจะไม่กัด แต่จะหดหัวหนีด้วยความกลัว

หลินอิงสวมถุงมือสีฟ้าแบบใช้แล้วทิ้ง นั่งยอง ๆ และชื่นชมกระดองสีดำสนิทของเต่า อุทาน “ว้าว ผู้อำนวยการ คุณออกไปซื้อผักแต่ดันเก็บเต่าตัวเบ้อเริ่มกลับมาได้ ดวงดีจริง ๆ ค่ะ!”

“วันโชคดีของเจ้าเต่าต่างหากที่มาเจอผม! มีเถ้าแก่คนนึงพร้อมจะซื้อแล้ว บอกว่าจะเอาไปเลี้ยงในตู้ปลากับปลาทอง ตลกไหมล่ะ?”

หลินอิงหัวเราะจนตัวงอ น้ำตาเล็ด “เจ้าเต่าโชคดีจริง ๆ! มาชั่งน้ำหนักกันก่อนเถอะ”

เมิ่งสือกลับไปดูแลอัลปากาแล้ว เต่าหนัก 25 กก. ก็หนักเอาเรื่องอยู่ ฟางเย่กับหลินอิงเลยช่วยกันยกคนละข้างวางบนตาชั่ง

ตัวเลขบนตาชั่งแสดง 25.63 กก.!

จากนั้นหลินอิงก็หยิบสายวัดมา และถามขณะวัด “ผู้อำนวยการคะ ตั้งชื่อให้เจ้าเต่าหรือยัง?”

ฟางเย่ลูบคาง “ชื่อ เจ้าดำ เป็นไง?”

“ว้าว ตั้งชื่อเต่าตัวเบ้อเริ่มว่าเจ้าดำ ไม่ดูไม่เข้ากันไปหน่อยเหรอคะ?”

“ใน DOTA ฮีโร่ตัวหินยักษ์ ยังชื่อเสี่ยวเสี่ยวเลย น่าเอ็นดูจะตาย ความแตกต่างที่ลงตัวใช่ไหมล่ะ? หรือจะให้ชื่อ ดำมี่, บู้ทตี้, แลนดี้, ทอร์ทอยส์? อืม . . . เอาเจ้าดำนี่แหละ”

และแล้วชื่อของเต่าหกตัวนี้ก็ถูกตัดสินอย่างมีความสุข

หลังจากวัดตัวและตรวจสุขภาพ ฟางเย่เปิดใช้งานสกิล ‘เป็นมิตร’ หยิบแครอทมาแกว่งหน้าเจ้าดำ “เจ้าดำ หิวไหม? กินแครอทหน่อย~”

ความสามารถในการอดอาหารของเต่าขึ้นอยู่กับสถานการณ์!

เต่าบางชนิดอดอาหารได้เป็นเดือนระหว่างจำศีล แต่เต่าหกเป็นสัตว์เขตร้อน ซึ่งไม่จำศีลเลย โดยเฉพาะตอนนี้ฤดูร้อนอุณหภูมิสูงและเมตาบอลิซึมทำงานเร็ว ถ้ากินน้อยต้องกินทุกวัน ถ้ากินเยอะกินทีเดียวอยู่ได้หลายวัน

เจ้าดำหิวนิดหน่อยจริง ๆ และเมื่อสัมผัสได้ถึงออร่าใจดีของมนุษย์คนนี้ ก็ยื่นหัวและขาออกมา อ้าปากกว้างและงับแครอท เสียงดัง “กรุบ”

หลังจากเคี้ยวไปไม่กี่คำ ปากของมันก็เลอะเศษแครอท ดูอวบอ้วนและน่ารัก

ตอนนั้นเองฟางเย่ตบหัวมัน และเจ้าดำไม่หลบ แต่กลับเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาเป็นประกายและดันหัวเกล็ดสีดำเข้าหาฝ่ามือเขาเพื่อให้ลูบ

หลังจากปล่อยสกิลเป็นมิตร มันก็ขี้อ้อนขึ้นเยอะ!

หลินอิงฉวยโอกาสหยิบไฟฉายเล็กออกมาและเริ่มส่องตรวจ เดาะลิ้น “ว้าว มีเห็บตรงนี้ด้วย ดูดเลือดจนตัวเป่งเลย”

ฟางเย่มองไปและเห็นเห็บตัวกลมใต้รอยพับหนังที่คอของเจ้าดำจริง ๆ บวมเป่งเท่าเม็ดถั่วเหลืองเพราะเลือด นอกจากเห็บตัวนี้ ยังมีปรสิตอื่นอีกเพียบใต้คอและรักแร้

เป็นไปไม่ได้ที่สัตว์ป่าจะไม่มีปรสิต อยู่ที่ว่ามากหรือน้อยเท่านั้น

เขาลูบหัวเจ้าดำ “เจ้าดำ เดี๋ยวฉันจะช่วยเอาเห็บออกให้นะ อยู่นิ่ง ๆ ให้ความร่วมมือหน่อย เข้าใจไหม?”

ถ้าดึงเห็บออกแรง ๆ มันจะฝังหัวลึกเข้าไปในผิวหนัง พอดึงตัวออก หัวอาจขาดและฝังอยู่ข้างใน ทำให้เกิดการอักเสบและติดเชื้อ แต่ด้วยการปลอบโยนของฟางเย่ เจ้าดำให้ความร่วมมือดีมาก หลินอิงเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดที่ตัวเห็บที่เกาะคออยู่

รอไม่กี่นาทีให้หัวเห็บคลายตัว เธอค่อย ๆ ใช้แหนบคีบมันออกและใส่ขวดที่เตรียมไว้

ขณะปลอบเจ้าดำ ฟางเย่เริ่มคิดเรื่องที่อยู่ให้เจ้าเต่า

อุณหภูมิ ความชื้น!

แค่เอาไปปล่อยในกรงเฉย ๆ ไม่ได้ ถ้าไม่มีร่มเงาไม้และลำธารเย็น ๆ แสงแดดโดยตรงจะแรงเกินไปสำหรับเจ้าเต่า

อาจจะให้อยู่ในส่วนจัดแสดงแพนด้าแดงชั่วคราว? แต่เจ้าดำมีปรสิตเพียบ ต้องแยกไปรักษาให้หายก่อนถึงจะอยู่ร่วมกันได้ ยิ่งไปกว่านั้นคูน้ำในส่วนจัดแสดงแพนด้าแดงตื้นเกินไปสำหรับเจ้าเต่าจะลงไปแช่ ซึ่งไม่ตอบโจทย์สัตว์ตัวใหญ่ขนาดนี้

เก็บไว้ในร่มก่อนดีกว่า แล้วจับแช่น้ำอุ่นทุกวัน และเดี๋ยวค่อยสร้างส่วนจัดแสดงเฉพาะให้ทีหลัง

ใช้เวลานานพอสมควร แต่พวกเขาก็อดทนกำจัดปรสิตภายนอกจนหมดเกลี้ยง!

ฟางเย่ต้องรักษาพลังงานเพื่อคงสภาพสกิลเป็นมิตรไว้ เลยจิบน้ำพุวิญญาณเป็นระยะ เห็นเจ้าดำชะโงกหัวมาดูเหมือนสงสัย เขาเลยแบ่งให้มันกินด้วย

หลังจากกำจัดปรสิตภายนอกเสร็จ พวกเขาก็ล้างแผลให้สะอาด หลินอิงหยิบยาป้ายตาอีริโทรมัยซินมาทาให้ทั่ว เป็นอันเสร็จสิ้นการรักษา ทั้งคู่ถอนหายใจโล่งอก ฟางเย่กุมขมับ รู้สึกวิงเวียน

ต่อให้มีน้ำพุวิญญาณช่วยฟื้นฟู การคงสภาพสกิลนานขนาดนี้ก็เป็นภาระหนักหนาสำหรับเขาอยู่ดี

หลินอิงปาดเหงื่อและหัวเราะ “ฟู่ว เสร็จซะที! สำหรับพยาธิภายใน เดี๋ยวค่อย ๆ ให้ยากินไปเรื่อย ๆ ค่ะ”

‘จริงสิ!’ ฟางเย่นึกขึ้นได้ว่าเขาได้ยาถ่ายพยาธิมาจากรางวัลภารกิจ [สวนสัตว์ที่ก้าวหน้า 1] ซึ่งจะใช้ได้พอดีเลย

ยาถ่ายพยาธิจากระบบมีประสิทธิภาพสูงแต่อ่อนโยนต่อสัตว์ สามารถกำจัดพยาธิได้ในเวลาสั้น ๆ โดยไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ตอนแรกเขานึกว่าไร้ประโยชน์ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะมีค่ามาก

เดี๋ยวเขาจะหาเวลาป้อนให้เจ้าดำ

พูดถึงเรื่องนี้ หลังจากช่วยเจ้าดำ ภารกิจ [สวนสัตว์ที่ก้าวหน้า 3] ก็ถูกปล่อยออกมาด้วย

[ภารกิจ: สวนสัตว์ที่ก้าวหน้า 3

รายละเอียด: แค่มีผู้เข้าชมยังไม่พอ พวกเขาต้องสัมผัสถึงเสน่ห์ของสัตว์ด้วย!

ข้อกำหนด: ผู้เข้าชมรู้สึกประทับใจสัตว์ 30,000 ครั้ง (0/30,000)

รางวัล: 1,000 เหรียญใบไม้เขียว, กล่องรับบริจาค*1]

สามหมื่นครั้งอาจดูเยอะ แต่ผู้เข้าชมหนึ่งคนต้องประทับใจมากกว่าหนึ่งครั้งแน่นอนในการเที่ยวสวนสัตว์หนึ่งรอบ อาจประทับใจหลายครั้งแค่ดูส่วนจัดแสดงเดียวก็ได้ ทำให้ด้วยผู้เข้าชมหลักร้อยต่อวัน ไม่น่าใช้เวลานานในการทำภารกิจให้สำเร็จ

และกล่องรับบริจาคเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่สำคัญมากใน แพลเน็ตซู! ในเกมรายได้ส่วนใหญ่มาจากเงินบริจาคของผู้เข้าชม ดังนั้นกล่องรับบริจาคที่ระบบสร้างขึ้นย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน

กล่องรับบริจาค: บริจาคสิ บริจาคสิ คุณต้องบริจาค ถ้าไม่บริจาค สัตว์จะหิวโหย คนดูแลสัตว์จะไม่มีเงินเดือน แล้วสวนสัตว์จะมีอนาคตได้ยังไง?

ผลลัพธ์: ทำให้ผู้เข้าชมรู้สึกอยากบริจาคอย่างต้านทานไม่ได้

ของดี!

พูดถึงเรื่องนี้ พรุ่งนี้วันหยุดสุดสัปดาห์ สงสัยจังว่าจะมีคนมาเที่ยวเยอะแค่ไหน? ฟางเย่อดไม่ได้ที่จะตั้งตารอ