บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 78 เต่าหก

บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 78 เต่าหก

สายตาของทุกคนดูแปลก ๆ ไป

“เมื่อกี้เอ็งเพิ่งบอกว่าได้มาจากชาวบ้าน แล้วตอนนี้มาปฏิเสธหน้าด้าน ๆ เลยเรอะ!”

ฟางเย่แบมือ “เท่าที่ผมรู้ การเพาะพันธุ์เต่าหกในประเทศเรายังไม่ถูกกฎหมายนะครับ คุณมีใบรับรองสำหรับตัวที่คุณอ้างว่าเป็นเต่าเลี้ยงไหมล่ะ?”

ในต่างประเทศ เขาแยกกันระหว่าง WC[1] และ CB[2] แต่สำหรับการเพาะพันธุ์เต่าหกในประเทศ มันยังคลุมเครือ ไม่มีกฎระเบียบชัดเจน บางทีก็อนุญาต บางทีก็ไม่ อย่างน้อยก่อนเขาข้ามมิติมา เต่าหกทั้งหมดในประเทศ ไม่ว่าจะเลี้ยงหรือป่า ล้วนเป็นสัตว์คุ้มครอง

สมมติฐานเริ่มต้นคือไม่อนุญาตไว้ก่อน!

เถ้าแก่ผิวคล้ำจุกจนพูดไม่ออก!

เงินสามพันหยวนที่จ่ายไป บวกกับหมื่นหยวนที่จะขายได้ รวมกำไรหมื่นสาม ปัดเศษขึ้นก็เหมือนพันล้าน[3] ถ้าสิ่งที่ไอ้หนุ่มนี่พูดเป็นจริง ไม่เท่ากับต้องยกให้ตำรวจฟรี ๆ เหรอ ทำใจลำบากนะเว้ย?

ดังนั้นด้วยสัญชาตญาณ เขาจึงลุกขึ้นเถียง แต่ทันทีที่ทำ เขาก็เริ่มเสียใจ หน้าเปลี่ยนสีไปมาไม่หยุด!

“ผู้ใดจับ ฆ่า ซื้อ ขนส่ง หรือขายสัตว์ป่าคุ้มครองที่สำคัญของชาติและผลิตภัณฑ์ของสัตว์ดังกล่าวโดยผิดกฎหมาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือกักขัง และปรับ ในกรณีร้ายแรง ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงสิบปี และปรับ และในกรณีร้ายแรงเป็นพิเศษ ต้องระวางโทษจำคุกไม่ต่ำกว่าสิบปี และปรับหรือยึดทรัพย์สิน” ฟางเย่ยิ้มและแทงใจดำซ้ำ

คราวที่แล้วที่ปรึกษากับผู้การหวัง เขาได้รับข้อมูลข้อกฎหมายด้านนี้มา เขาจำข้อความได้แม่นและท่องออกมา และวันนี้มันก็ได้ใช้ประโยชน์

เต่าหกเปลี่ยนสถานะจากสมบัติเป็นระเบิดเวลา ชายสวมสร้อยประคำตกใจกลัวกลืนน้ำลายดังเอือก และรีบโบกมือให้เจ้าของร้านผิวคล้ำ “เถ้าแก่ ผมไม่เอาเต่าตัวนี้แล้ว”

อกของเจ้าของร้านผิวคล้ำกระเพื่อม กัดฟันกรอด จ้องเขม็งไปที่ฟางเย่ด้วยความโกรธจัด! ถ้าฟางเย่ไม่สอดมือเข้ามา ป่านนี้เขาคงขายได้แล้ว แกล้งเนียนว่าเป็นเต่าธรรมดาไป แต่ตอนนี้จะแกล้งโง่ก็ทำไม่ได้แล้ว!

ไทยมุงต่างแสดงความประหลาดใจ รู้สึกว่าดราม่าวันนี้น่าสนใจมาก และยุส่ง “เถ้าแก่ ไอ้หนุ่มพูดถูกนะ ไม่คุ้มติดคุกเพราะเงินไม่กี่พันหรอก แจ้งตำรวจแล้วมอบเต่าให้เขาเถอะ”

“วันนี้ได้ความรู้ใหม่จริง ๆ ฉันนึกว่าเต่าทุกตัวอยู่ในน้ำซะอีก ไม่เคยรู้เลยว่ามีของแปลกอย่างเต่าบกด้วย”

ใครบางคนถามด้วยความอยากรู้ “พ่อหนุ่มทำงานอะไรเหรอ? พูดจาฉะฉานเชียว น่าประทับใจมาก”

ฟางเย่ยกมุมปากและโบกมืออย่างไม่ยี่หระ “ไม่มีอะไรมากครับ แค่ผู้อำนวยการสวนสัตว์ธรรมดา ๆ ที่แวะมาซื้อผัก”

ไทยมุงอ้าปากค้าง “ที่แท้ก็เป็นผู้อำนวยการสวนสัตว์! มิน่าถึงมีความรู้เยอะขนาดนี้”

“สวนสัตว์หลินไห่ใกล้ ๆ นี่ใช่ไหม? ฉันเพิ่งเห็นในโซเชียลเมื่อไม่กี่วันก่อนเอง!”

ในตอนนั้นเองร้านอาหารทะเลก็มืดลงกะทันหันเมื่อเงาร่างยักษ์ปรากฏขึ้นที่ประตู บังแสงมิด

ใครบางคนหันไปมองและโพล่งออกมา “เชี่ย ปีศาจหมีควายป่าโผล่มาแล้ว!”

เมิ่งสือเกาหัวอย่างไม่ใส่ใจ “ผู้อำนวยการเรียกผมมา มีอะไรเกิดขึ้นเหรอครับ?”

ฟางเย่จับมือเขาอย่างดีใจ “มาได้จังหวะพอดีเลย!”

เขาไม่ได้เข้าไปขวางตอนแรก แค่ส่งวีแชตหาเมิ่งสือ แล้วรอให้เขามาถึง

ไม่งั้นเกิดเจอพวกเถ้าแก่หัวร้อนเข้ามารุมกระทืบจะทำยังไง?

ตอนแรกเมิ่งสือจะพูดว่า “ผมไม่ได้ชื่อหลี่จื้อ[4]” แต่พอรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ปากเขาก็กระตุก พูดไม่ออก ขณะที่ฟางเย่ขยิบตาให้อย่างผู้ชนะ

จริงดังคาด ทันทีที่เจ้าของร้านผิวคล้ำเห็นเมิ่งสือ เขาก็ฝ่อลงและพูดเสียงอ่อย “วันนี้ถือว่าซวยละกัน! แจ้งตำรวจ แจ้งตำรวจ ให้เขาจัดการตามสมควรเถอะ”

ฟางเย่ตบไหล่เถ้าแก่เพื่อปลอบใจ “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ เดี๋ยวตำรวจมา ผมจะอธิบายให้เอง ผมจะชดเชยเงินที่คุณจ่ายซื้อเต่าหกตัวนี้ให้ ถือว่าคุณได้ร่วมบริจาคเพื่อการปกป้องสัตว์ป่าละกัน”

เจ้าของร้านผิวคล้ำค่อย ๆ สงบลง ไม่ขาดทุนก็เท่ากับกำไร! เขารับได้

ก่อนตำรวจจะมา ฟางเย่ถือโอกาสให้ความรู้ฝูงชน “อย่าคิดว่าสัตว์ป่าจะบำรุงกว่านะครับ จริง ๆ แล้วสัตว์ป่ามักมีพยาธิเยอะมาก เช่น พยาธิไส้เดือน พยาธิตัวกลม และอื่น ๆ กินเข้าไปไม่นานอาจปวดหัวปวดท้อง แล้วพอไปโรงพยาบาลเอกซเรย์ดู โอ้โห มีหนอนในหัวใจ ตับ ม้าม กระเพาะ ลูกตา สมอง ดิ้นกระดึ๊บ ๆ ตัวกลม ตัวยาว สีขาว สีแดง ชอนไชไปทั่วร่างกาย สัตว์เลี้ยงในฟาร์มถูกกว่าและผ่านการตรวจโรคมาแล้ว ทำไมไม่กินพวกนั้นแทนล่ะครับ?”

ไทยมุงจินตนาการตามแล้วขนลุกซู่!

“เชี่ย น่าขยะแขยง!”

“ผู้อำนวยการ หยุดเถอะ! ผมจะอ้วกอาหารเช้าออกมาแล้ว!”

“โชคดีที่ฉันไม่เคยกินอาหารป่า!”

ไม่นานตำรวจก็มาถึง และเป็นคนคุ้นเคยสองคน ชายหนุ่มเสื้อขาวและหญิงสาวชุดแดงที่เคยไปเยี่ยมชมสวนสัตว์หลินไห่กับผู้การหวัง

พวกเขาถามเบื้องบนมาแล้ว และฟางเย่สามารถนำเต่าหกกลับไปที่สวนสัตว์หลินไห่ได้เลย! หลังจากนั้นค่อยทำเรื่องแจ้งกรมป่าไม้และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

จริง ๆ แล้ว เวลาตำรวจเจอสัตว์ป่าลักลอบนำเข้าหรือบาดเจ็บระหว่างการสืบสวน มักจะส่งมอบให้สวนสัตว์ท้องถิ่นหรือสถานีช่วยเหลือสัตว์ แต่สวนสัตว์หลินไห่เมื่อก่อนสภาพแย่เกินไป แค่สัตว์ตัวเองยังดูแลไม่รอด สัตว์คุ้มครองที่ช่วยได้ในเมืองหลินไห่เลยถูกส่งไปให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องในเมืองใกล้เคียงแทน

ขาไป มีแค่เมิ่งสือกับฟางเย่ในรถตู้ แต่ขากลับ มีเต่าหก กุ้งเครย์ฟิชห้าปอนด์ ซี่โครงหมูสองปอนด์ และขาหมูสองขามาเป็นเพื่อนร่วมทาง

เมิ่งสือวางเจ้าเต่าไว้บนตัก ลูบกระดองมันด้วยความสงสัย และถามฟางเย่ “ผู้อำนวยการครับ คุณบอกว่านี่คือเต่าหก ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ?”

ฟางเย่ขับรถชิล ๆ ตอบว่า “ในโลกนี้มีเต่าบกอยู่ 8 สายพันธุ์หลัก ที่ใหญ่ที่สุดคือเต่ายักษ์กาลาปากอส โตเต็มวัยยาวถึง 1.5 เมตร หนักได้ถึง 400 กิโลกรัม! เต่าหกอยู่อันดับห้า และเป็นเต่าบกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย! โตเต็มวัยยาวเกิน 50 เซนติเมตรและหนักได้ถึง 45 กิโลกรัม เป็นรองแค่เต่าซูคาต้า ในบรรดาเต่าบกบนแผ่นดินใหญ่”

“ในประเทศเรา มีตำนานเรื่องเต่าดำ ซึ่งมีรูปร่างผสมระหว่างเต่ากับงู และด้วยกระดองสีดำของเต่าหกบวกกับเกล็ดเหมือนงูที่ขา มันดูเหมือนเต่าดำไหมล่ะ? เพราะเกล็ดปุ่มขนาดใหญ่ที่ต้นขา บางทีมันเลยถูกเรียกว่า ‘เต่าหกขา’”

“เต่าหกอาศัยอยู่ในเขตร้อน! ชอบอากาศอบอุ่นชื้น เลยมักอยู่ใกล้ลำธารหรือแหล่งน้ำ หลีกเลี่ยงความร้อนตอนกลางางวันและออกหากินตอนเช้าและเย็นที่อากาศเย็นสบาย กินอาหารหลากหลาย ตั้งแต่หญ้ายันซากแมลง”

“พบมากในประเทศทางตอนใต้ของเอเชีย เช่น พม่า ไทย และมาเลเซีย ในประเทศเราพบได้แค่ไม่กี่มณฑลที่ติดกับพม่า การที่ตัวนี้โผล่มาที่หลินไห่ น่าจะมีคนเอาไปปล่อยในป่า แล้วโชคดีรอดมาได้”

ขณะพูด ฟางเย่ก็รู้สึกแปลก ๆ หลินไห่มีภูมิอากาศกึ่งเขตร้อนถึงเขตร้อน และแม้อุณหภูมิหน้าหนาวจะไม่ต่ำมาก แต่ก็ยังต่างจากเขตร้อนจริง ๆ ซึ่งน่าจะหนาวไปหน่อยสำหรับเต่าหก

เมิ่งสือไม่ได้คิดมาก พูดติดตลก “ตอนนี้สวนสัตว์เรามีทั้งเสือขาวและเต่าดำ เมื่อไหร่จะได้มังกรเขียวกับหงส์แดงมาให้ครบจตุรเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ครับ?”

[1] Wild Caught - จับจากป่า

[2] Captive Bred - เพาะเลี้ยง

[3] เปรียบเปรยความเสียดาย

[4] ความมีเหตุผล