บทที่ 11 มีเพียงเธอเท่านั้น

ทันทีที่โม่ซืออวี่และเซี่ยหยวนก้าวออกจากวิทยาลัย รถหรูประจำตระกูลโม่พร้อมคนขับก็จอดรออยู่แล้ว

เมื่อขึ้นรถ ยานพาหนะคันหรูก็แล่นฉิวไปตามท้องถนนอันพลุกพล่านและเจริญหูเจริญตาของเมือง

เซี่ยหยวนเอนหลังพิงเบาะอย่างเกียจคร้าน มือหนึ่งเท้าคาง ทอดสายตามองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ออกมาเปิดหูเปิดตาโลกภายนอกวิทยาลัย

ดูเหมือนว่าระดับเทคโนโลยีของโลกนี้จะไม่ต่างจากโลกก่อนของเขามากนัก

ตึกระฟ้า ถนนหนทางที่คึกคัก ทุกอย่างมีครบครัน

การรักษาสภาพเมืองให้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้ในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายและความวุ่นวาย ถือว่ายอดเยี่ยมมากทีเดียว

ยี่สิบนาทีต่อมา รถก็แล่นเข้าสู่คฤหาสน์หลังใหญ่โตอันเป็นที่ตั้งของตระกูลโม่

สมาชิกตระกูลโม่ต่างมายืนรอต้อนรับกันที่ประตูใหญ่ สีหน้าของแต่ละคนปิดบังความตื่นเต้นไว้ไม่อยาก ไม่ว่าจะเป็นหญิงชาย เด็กหรือผู้ใหญ่ ทุกคนล้วนอยากเห็นกับตาว่าภูตระดับ SSR หน้าตาเป็นอย่างไร

ทันทีที่เซี่ยหยวนก้าวลงจากรถ เขาก็กลายเป็นจุดศูนย์รวมสายตาทันที

เขาอยู่ในชุดลำลอง สวมแว่นกันแดด ด้วยความสูงถึง 190 เซนติเมตร เขาแผ่รังสีความหล่อเหลาและเท่ระเบิดออกมาอย่างบอกไม่ถูก

ลูกหลานรุ่นเยาว์บางคนของตระกูลโม่ถึงกับกรี๊ดกร๊าดด้วยความตื่นเต้น หลงเสน่ห์รูปลักษณ์ของเซี่ยหยวนเข้าอย่างจัง

เมื่อเห็นดังนั้น เซี่ยหยวนก็โบกมือทักทาย "สวัสดีครับ!"

โม่ซืออวี่มองด้วยสายตาเอือมระอา เมื่อก่อนเธอก็เคยเป็นแบบนั้นแหละ แต่หลังจากคลุกคลีกันมาหลายวัน เธอก็ตาสว่างและเลิกเห่อเซี่ยหยวนไปนานแล้ว

ตระกูลโม่ต้อนรับเซี่ยหยวน ภูตระดับ SSR อย่างอบอุ่นและยิ่งใหญ่ ดูแลเอาใจใส่เขาสารพัด ประหนึ่งกำลังกราบไหว้บรรพบุรุษ!

วีรกรรมของเซี่ยหยวนในวิทยาลัยล่วงรู้ไปถึงหูคนในตระกูลโม่หมดแล้ว

โซโล่ดันเจี้ยน 2 ดาว!

สังหารโหดภูตระดับ B เลเวล 70 ในพริบตา!

แค่นี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเขาแข็งแกร่งเพียงใด แน่นอนว่าเขาต้องเป็นภูตสายดาเมจในหมู่ SSR อย่างไม่ต้องสงสัย!

การมาถึงของเซี่ยหยวนมอบโอกาสให้ตระกูลโม่ได้ก้าวขึ้นไปท้าชิงตำแหน่งตระกูลชั้นนำระดับท็อปของต้าเซี่ย

ตราบใดที่พวกเขาฟูมฟักเขาอย่างเต็มที่จนกลายเป็นอาวุธยุทธศาสตร์ระดับชาติได้ ตระกูลโม่ก็จะผงาดง้ำค้ำฟ้า!

ณ โถงใหญ่ของตระกูลโม่ เซี่ยหยวนทำตัวราวกับเป็นท่านลอร์ด นั่งไขว่ห้างจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยให้ลูกหลานตระกูลโม่คอยปรนนิบัติพัดวี

โม่ซืออวี่ยืนมองอยู่ห่างๆ ด้วยความหมั่นไส้ แอบคิดในใจว่าทำไมเธอถึงไม่เคยได้รับการปฏิบัติแบบนี้บ้าง...

ผู้นำตระกูลโม่คนปัจจุบันไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นลุงของโม่ซืออวี่ 'โม่เฉิง' นั่นเอง!

เขากล่าวด้วยรอยยิ้มแย้ม

"ท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวน นับจากนี้ไป ตระกูลโม่ก็คือบ้านของท่าน หากท่านต้องการสิ่งใด ขอเพียงเอ่ยปาก ตระกูลโม่ของเราจะจัดหามาให้อย่างสุดความสามารถ!"

เซี่ยหยวนไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย เขาหัวเราะหึๆ แล้วเอ่ย

"ดีเลย!"

"ฉันอยากกินโต๊ะจีนจักรพรรดิ เพิ่งมาถึงโลกนี้ก็อยากลองชิมดูหน่อยว่าอาหารที่นี่รสชาติเป็นยังไง"

โม่ซืออวี่กำหมัดแน่น "เซี่ยหยวน..."

โม่เฉิงตบมือฉาดใหญ่ สั่งให้คนไปจัดการเตรียมการทันที

ไม่นานนัก โต๊ะยาวที่เต็มไปด้วยอาหารเลิศรสนานาชนิดก็ถูกยกมาวางตรงหน้าเซี่ยหยวน มีทั้งของแปลกของหายากและอาหารทะเลชั้นเลิศ พร้อมด้วยสาวใช้หน้าตาสะสวยคอยคีบอาหารและป้อนให้ถึงปาก

เน้นเสพสุขเป็นหลัก

หลังจากจัดการให้เซี่ยหยวนอิ่มหนำสำราญแล้ว โม่เฉิงก็หันความสนใจมาที่โม่ซืออวี่ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นเล็กน้อย

"ซืออวี่ ทำไมหลานถึงไม่รีบรายงานเรื่องทำสัญญากับท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวนให้ตระกูลรู้ทันที?"

โม่ซืออวี่เบือนหน้าหนี "ไม่มีอะไรค่ะ ก็แค่ไม่อยากบอก"

โม่เฉิงแค่นเสียงเย็นชา แล้วตำหนิอย่างหนักแน่น

"นี่มันเรื่องใหญ่นะ! หลานรู้ไหมว่ามีคนข้างนอกตั้งกี่คนที่จ้องตาเป็นมันอยากได้ภูตระดับ SSR?!"

"ก่อนหน้านี้ คนของตระกูลเจียงก็มาโวยวาย โชคดีที่เราไล่ตะเพิดกลับไปได้"

"ด้วยความสามารถของหลานในตอนนี้ หลานไม่มีปัญญาปกป้องท่านผู้อาวุโสได้หรอก"

"ถ้าท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวนไม่แข็งแกร่งพอ ป่านนี้หลานคงกลายเป็นผีเฝ้าดันเจี้ยนไปแล้ว!"

โม่ซืออวี่แอบแค่นยิ้มเยาะในใจ ลุงไม่ได้เป็นห่วงเธอเลยสักนิด ที่แท้ก็กลัวว่าภูตระดับ SSR จะโดนคนอื่นฉกไปต่างหาก!

โม่เฉิงถอนหายใจแล้วโบกมือ

"ช่างเถอะ ครั้งนี้หลานทำความดีความชอบใหญ่หลวงให้ตระกูลโม่ ลุงจะไม่ถือสากับเรื่องพวกนี้"

"หลานจงยกเลิกสัญญากับท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวนซะ"

"ด้วยพลังวิญญาณของหลานในตอนนี้ หลานไม่มีทางซัพพอร์ตให้ท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวนแสดงพลังได้เต็มที่หรอก"

"เราจะมอบหน้าที่ดูแลท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวนให้ 'โม่อู๋ซวง' เป็นคนจัดการแทน"

ชายหนุ่มผมสั้นสวมแว่นตากรอบดำ นัยน์ตาคมกริบ ในชุดเครื่องแบบนักเรียนหรูหราก้าวออกมาข้างหน้า เขาคือโม่อู๋ซวง

เขาจ้องมองไปทางเซี่ยหยวนเขม็ง "พี่ซืออวี่ บุญคุณครั้งนี้ผมจะจดจำไปตลอดชีวิต ผมจะเอาภูตระดับ SR ของผมแลกกับพี่ และในอนาคตพี่จะได้รับการชดเชยอย่างงามแน่นอน"

โม่อู๋ซวงดันแว่นตาขึ้น แล้วพูดด้วยความมั่นใจ

"ด้วยพลังต่อสู้ของท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวน ผมมั่นใจว่าจะสามารถนำพายกระดับตระกูลโม่ให้กลายเป็นตระกูลชั้นนำระดับท็อปได้อย่างแน่นอน!"

โม่ซืออวี่คาดเดาเรื่องนี้ไว้แล้ว สีหน้าของเธอเย็นชาลงทันทีและปฏิเสธเสียงแข็ง

"ไม่!"

"ภูตของฉัน ฉันไม่ยอมยกให้ใครทั้งนั้น"

อีกด้านหนึ่ง เซี่ยหยวนที่กำลังเพลิดเพลินกับอาหาร พอได้ยินบทสนทนาก็ชะงักมือลง

มิน่าล่ะ โม่ซืออวี่ถึงได้ดูกังวลนัก ที่แท้คนในตระกูลก็บีบให้เธอยกเลิกสัญญากับเขานี่เอง

โม่เฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเอ่ยเสียงเข้ม

"ซืออวี่ นี่เป็นเรื่องใหญ่ระดับชี้ชะตาความรุ่งโรจน์ของตระกูลนะ หลานจะมาเอาแต่ใจไม่ได้!"

"อู๋ซวงคืออัจฉริยะด้านพลังวิญญาณอันดับหนึ่งของตระกูลโม่เราในตอนนี้ แถมยังสอบติดสถาบันเทียนฉยง ซึ่งเป็นหนึ่งในสามวิทยาลัยผู้ใช้ภูตระดับท็อปของต้าเซี่ย มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะดึงศักยภาพสูงสุดของภูตระดับ SSR ออกมาได้!"

"หลานจะเห็นแก่ตัวแบบนี้ไม่ได้ หลานต้องเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมเป็นหลักสิ!"

โม่อู๋ซวงก็ช่วยผสมโรงอยู่ด้านข้าง

"ที่ผ่านมาท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวนต้องถูกจำกัดด้วยพลังวิญญาณอันน้อยนิดของพี่ ทำให้ไม่สามารถแสดงพลังที่แท้จริงออกมาได้ พี่อยากให้เป็นแบบนั้นเหรอ?"

โม่ซืออวี่ไม่แสดงท่าทีอ่อนข้อ แววตาของเธอแน่วแน่ "ก็แค่วิทยาลัยระดับท็อปไม่ใช่หรือไง? ขอเวลาฉันอย่างมากก็ปีเดียว พลังวิญญาณของฉันก็ต้องพัฒนาขึ้น ฉันจะสอบเทียบเข้าหนึ่งในสามวิทยาลัยระดับท็อปให้ดู!"

โม่เฉิงตบโต๊ะดังปัง "นี่หลาน!"

เขาสูดหายใจลึก พยายามระงับอารมณ์โกรธ "ซืออวี่ ตั้งแต่พ่อแม่หลานตายด้วยน้ำมือของบอสระดับโลก ลุงเคยเลี้ยงดูหลานไม่ดีตรงไหน? เรื่องนี้ไม่มีการต่อรอง หลานต้องยกเลิกสัญญา!"

โม่ซืออวี่ตอบกลับอย่างเด็ดเดี่ยว "ก็บอกแล้วไงคะ เว้นแต่หนูจะตาย!"

บรรยากาศในโถงใหญ่ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก

ลูกหลานตระกูลโม่คนอื่นๆ ไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรแทรก

ทั้งโม่ซืออวี่และโม่อู๋ซวงต่างก็เป็นอัจฉริยะด้านการฝึกฝนพลังวิญญาณของตระกูลโม่ ทั้งคู่มีสถานะในตระกูลสูงมาก

อย่างไรก็ตาม หากวัดกันที่พลังวิญญาณล้วนๆ เนื่องจากโม่ซืออวี่เพิ่งเข้าเรียนชั้นมัธยมปลายสายผู้ใช้ภูต และอายุน้อยกว่า เธอจึงยังสู้โม่อู๋ซวงที่สอบติดวิทยาลัยผู้ใช้ภูตระดับท็อปไปแล้วไม่ได้จริงๆ

ขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากันอย่างตึงเครียด เสียงยืดยาดก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

"ขอโทษนะครับ... ในฐานะที่ผมเป็นหัวข้อสนทนา ผมขอนุญาตพูดอะไรหน่อยได้ไหม!"

เซี่ยหยวนดึงผ้าปิดตาเล่นอย่างสบายอารมณ์ รอยยิ้มประดับบนมุมปาก "คนเดียวที่มีคุณสมบัติพอจะทำสัญญากับฉัน และเป็นเจ้านายของฉันได้... มีแค่โม่ซืออวี่คนเดียวเท่านั้น คนอื่นฉันไม่รับรู้!"

ทุกสายตาในห้องหันขวับไปมองเขาเป็นตาเดียว

โม่เฉิงเองก็ดูประหลาดใจ ไม่คิดว่าเซี่ยหยวนจะออกโรงปกป้องโม่ซืออวี่

โดยทั่วไปแล้ว ภูตมักจะอยากทำสัญญากับผู้ใช้ภูตที่มีพลังวิญญาณสูงกว่าอยู่แล้ว!

เพราะนั่นหมายความว่าพวกเขาจะสามารถใช้พลังได้เต็มที่ และเส้นทางการอัปเลเวลก็จะราบรื่นขึ้น

โม่อู๋ซวงเองก็อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเสนอตัวอย่างไม่ยอมแพ้

"ท่านผู้อาวุโสเซี่ยหยวน!"

"มีเพียงพลังวิญญาณของผมเท่านั้นที่จะช่วยให้ท่านปลดปล่อยพลังที่แท้จริงออกมาได้เต็มที่!"

"ยิ่งไปกว่านั้น ความรู้ความสามารถในการดูแลภูต ไม่ว่าจะเป็นการวางแผนกลยุทธ์ หรือข้อมูลดันเจี้ยน ผมก็เชี่ยวชาญกว่าเด็กน้อยอย่างซืออวี่อย่างแน่นอน!"

เซี่ยหยวนยิ้มแล้วโบกมือปฏิเสธ

"โทษที โทษที ฉันถูกใจแต่เจ้าอ้วนอวี่เท่านั้น ฉันต้องการแค่เธอ คนอื่นไม่รับพิจารณา"

"และถ้าใครหน้าไหนคิดจะมาฉีกสัญญาของฉันกับเธอละก็..."

"อืม... คนๆ นั้นก็ถือว่าเป็นศัตรูของฉัน"

ถึงเซี่ยหยวนจะไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นคนดีเด่อะไร แต่เขาจะไม่มีวันทำเรื่องเนรคุณเด็ดขาด

โม่ซืออวี่เป็นคนช่วยชีวิตเขาไว้

ดังนั้น เขาจึงตั้งปณิธานว่าจะปกป้องเธอให้ถึงที่สุด