บทที่ 2 : นักฆ่าผู้(ไม่)ไร้เดียงสา

ในตอนนี้ ลูค่ามองดูคู่หู "คนดีเหยียบฟ้า" ที่กำลังส่งยิ้มระรื่นให้เขา ด้วยความรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ไอ้สองคนนี้มันพวกไร้ศีลธรรมและตัวปัญหาชัดๆ

ตามเนื้อเรื่องเดิม "เฮนรี่" ถูกตำรวจรวบข้อหาค้ายา และเพื่อหนีคุก มันยอมเป็นพยานให้ตำรวจ หักหลังทั้งเจ้านายและพี่น้องทุกคนจนหมดเปลือก

ส่วน "จิมมี่" ก็พาสมัครพรรคพวกไปปล้นสนามบิน แต่ด้วยความโลภ มันไม่อยากแบ่งเงินให้ใคร แถมลูกน้องก็ดันทำตัวเด่นสะดุดตาเกินไป สุดท้ายมันเลยเก็บเรียบ ฆ่าปิดปากพวกเดียวกันจนเกลี้ยง

จริงๆ ยังมีอีกคนชื่อ "ทอมมี่" ไอ้หมอนี่ก็โหดเหี้ยมใช่ย่อย ไปฆ่าสมาชิกเต็มตัวของแฟมิลี่เข้า สุดท้ายเลยโดนแฟมิลี่สั่งเก็บไปตามระเบียบ

สามหน่อรวมกันเป็น "แก๊งคนดีเหยียบฟ้า"

แล้วทำไมโผล่มาแค่สอง?

"เอาล่ะ เดี๋ยวข้าจะแนะนำให้รู้จัก"

เมาริซิโอผายมือให้ทั้งสองนั่งลง แล้วแนะนำทีละคนให้ลูค่ารู้จัก จากนั้นก็ชี้ไปที่รูปถ่ายในมือลูค่า

"ลูค่า เฮนรี่กับจิมมี่รู้จักขานดี พวกมันรู้แหล่งกบดานของหมอนั่น ถ้าเอ็งอยากได้ข้อมูลอะไรเจาะจง ก็คุยกับพวกมันได้เลย"

แล้วหันไปสั่งสองหน่อนั้น "พวกเอ็งสองคนให้ความร่วมมือกับลูค่า ทุกอย่างต้องฟังคำสั่งเขานะ"

จิมมี่ซึ่งอายุอานามปาเข้าไป 40 กว่า แก่กว่าลูค่าตั้งเยอะ กลับแสดงท่าทีนอบน้อมถ่อมตนต่อหน้าเด็กรุ่นลูกอย่างลูค่าสุดๆ "ผมได้ยินชื่อเสียงคุณลูค่ามานานแล้ว ใครในย่านบรอนซ์บ้างจะไม่รู้จักฉายา 'ทูตสันติภาพ' ของคุณ ผมยินดีรับใช้เต็มที่ครับ"

เขาหรี่ตาลง ยิ้มร่าราวกับจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์

ต่างจากตัวเขาเองที่เป็นแค่ลูกกระจ๊อก แต่ลูค่าน่ะเป็นสายเลือดซิซิเลียนแท้ๆ ดูทรงแล้วไม่ช้าก็เร็วต้องได้ขึ้นเป็นสมาชิกเต็มตัวแน่ๆ ถ้าผูกมิตรไว้ได้ละก็...

คิดได้ดังนั้น สายตาที่จิมมี่มองลูค่าก็ยิ่งทวีความ "สนิทสนมกลมเกลียว" ขึ้นไปอีก

เฮนรี่เองก็ไม่น้อยหน้า รีบแสดงจุดยืนพร้อมชูแก้วขอลูค่าชน "เป็นเกียรติของผมจริงๆ ครับที่จะได้รับใช้คุณ"

ลูค่ายกแก้วชนตอบตามมารยาท

แต่ในใจกลับบ่นอุบ "โธ่เอ๊ย หวังพึ่งพวกแกมารับใช้เรอะ? แค่อย่าแทงข้างหลังฉันก็บุญโขแล้ว"

ระหว่างที่คุยสัพเพเหระ ลูค่าเปิดหน้าต่างระบบเช็กสกิลของทั้งคู่

อย่างน้อยก็น่าจะเป็นการ์ดระดับ C แหละนะ

【การ์ดตัวละคร : เฮนรี่】

【สกิล : สารเลว】

(เมื่อสื่อสารกับตำรวจ ความเชื่อใจ +10%; เมื่อหักหลังและให้การเป็นพยานแก่ตำรวจ ความเชื่อใจเพิ่มขึ้นอีก +40%)

【เงื่อนไขการเรียนรู้ : 1. ความสัมพันธ์ระดับ 'เพื่อน' ขึ้นไป; 2. ชิ้นส่วนทักษะ x20】

ลูค่า : "..."

แกเป็นมาเฟียนะเฮ้ย ทำไมมีสกิลแบบนี้ฟะ?

【การ์ดตัวละคร : จิมมี่】

【สกิล : ไอ้โลภมาก】

(ทุกครั้งที่ได้รับเงินผิดกฎหมาย อัตราการฟอกเงิน +5% และโอกาสถูกตำรวจค้นตัว -10%; หลังจากฆ่าเพื่อนร่วมทีม อัตราการฟอกเงินเพิ่มขึ้นอีก +15%)

【เงื่อนไขการเรียนรู้ : 1. ความสัมพันธ์ระดับ 'เพื่อน' ขึ้นไป; 2. ชิ้นส่วนทักษะ x20】

ลูค่า : "..."

Goodfellas! ลูค่าอุทานในใจ "คนดีจริงๆ พับผ่าสิ!"

ถึงจะเตรียมใจไว้แล้วว่าไอ้สองคนนี้มันไว้ใจไม่ได้ แต่สกิลพวกนี้ก็ทำเอาลูค่าตาพร่าเลยทีเดียว

มีแต่สกิลแทงข้างหลังเพื่อนทั้งนั้น

สมกับเป็น "คนดี" จริงๆ

แต่สกิลพวกนี้ก็ไม่เลว... ลูค่าขอจองไว้ก่อนละกัน!

หลังจากซัดไวน์กันไปหลายขวด ความสัมพันธ์ของทั้งสามก็ดูจะแน่นแฟ้นขึ้นมาก

ต่างก็เป็นสมาชิกวงนอกของแฟมิลี่เดียวกัน แถมลูค่ายังเป็นซิซิเลียนสายเลือดบริสุทธิ์ พ่อก็เป็น "วีรบุรุษสงคราม" ของแก๊ง ฝีไม้ลายมือก็โดดเด่น เป็นที่โปรดปรานของเมาริซิโอ การจะได้เป็นสมาชิกเต็มตัวนั้นก็แค่เรื่องของเวลา

โดยที่ลูค่าแทบไม่ต้องพยายามผูกมิตร จิมมี่กับเฮนรี่ก็แทบจะถวายหัว พยายามตีซี้และดึงลูค่าเข้ามาเป็น "พวกเดียวกัน" เต็มที่

ถ้าในอนาคตมีคนของตัวเองได้ดิบได้ดีในแฟมิลี่ ชีวิตพวกมันคงสบายขึ้นเยอะ

"ผมเคยได้ยินเรื่องพวกคุณสองคนมาก่อน เคยอยู่กับ 'พอลลี่' ใช่ไหม?" ลูค่าแกล้งถามลอยๆ "พอลลี่เป็นลูกพี่ที่ใช้ได้เลยนะ ดูแลลูกน้องดีด้วย"

พอลลี่ เป็นหัวหน้าอีกคนในแฟมิลี่ ดูแลคนละเขตกับเมาริซิโอ ลูค่าเลยไม่ค่อยได้สุงสิงกับพวกนี้มาก่อน และก่อนที่จะระลึกชาติได้ เขาก็ไม่ได้สนใจวีรกรรมของเจ้าพวกนี้เท่าไหร่

แต่ตอนนี้มันคนละเรื่องกันแล้ว

พอได้ยินลูค่าพูดถึงพอลลี่ เฮนรี่ก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆ พอลลี่ก็นิสัยดีแหละ แต่แกขี้ขลาดเกินไป ไม่ยอมให้ลูกน้องค้ายา

คิดแล้วเขาก็แอบชำเลืองมองจิมมี่ที่นั่งสูบบุหรี่อยู่ข้างๆ จำได้ว่าตอนที่พอลลี่เตือนไม่ให้ยุ่งเรื่องยา แกยังกำชับให้เขาอยู่ห่างๆ จิมมี่ไว้ด้วย... จิมมี่หาเงินเก่งก็จริง แต่มันบ้าระห่ำ ชอบเสี่ยง และอยู่นิ่งไม่เป็น

จิมมี่อัดควันเข้าปอดลึก แววตาไหววูบ เขาอยู่กับพอลลี่มา 20 กว่าปี ส่งส่วยให้มันไปตั้งเท่าไหร่ แต่แล้วได้อะไรกลับมา? เพราะเชื้อสายที่ไม่บริสุทธิ์ เขาเลยเป็นได้แค่สมาชิกวงนอก ไม่มีวันได้เชิดหน้าชูตาเป็นสมาชิกเต็มตัว

คำพูดลอยๆ ของลูค่า สะกิดต่อมความคิดของทั้งคู่เข้าอย่างจัง

"อ้อ จริงสิ ผมจำได้ว่าพวกคุณมีเพื่อนอีกคนชื่อทอมมี่ไม่ใช่เหรอ?" ลูค่าแสร้งทำเป็นจำได้ลางๆ "เขาไม่ได้มาด้วยเหรอครับ?"

แก๊งสามเกลอ ทำไมโผล่มาแค่สอง?

"ทอมมี่... เสียใจด้วยครับ เขาเพิ่งจากไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเอง" สีหน้าจิมมี่ดูซับซ้อน ตอนรู้ข่าว เขาโกรธจัดจนแทบจะพังรถตัวเองทิ้ง

นึกว่าจะได้เกาะแข้งเกาะขาคนใหญ่คนโต สุดท้ายก็แค่ฝันกลางวัน

ลูค่าอึ้งไปเล็กน้อย อ้อ... โดนแฟมิลี่เก็บไปแล้วสินะ

—นี่คือจุดจบของการบังอาจไปฆ่าสมาชิกเต็มตัวของมาเฟีย

เสียดายชะมัด ทอมมี่ก็น่าจะเป็นการ์ดระดับ C เหมือนกัน เผลอๆ อาจจะมีสกิลดีๆ ให้เรียนรู้ก็ได้

จากสามเกลอเหลือแค่สองหน่อ

"โอ้ น่าเสียดายจริงๆ ครับ" ลูค่าถอนหายใจ ยกแก้วขึ้น "ขอให้เขาไปสู่สุคติ"

ทั้งสองยกแก้วขึ้นดื่มไว้อาลัยตาม

จากนั้นลูค่าก็วกเข้าเรื่องภารกิจ สอบถามข้อมูลเกี่ยวกับ ขาน โจนส์

จิมมี่กับเฮนรี่คร่ำหวอดในวงการค้ายามานาน ย่อมรู้ดีว่ามีขาใหญ่รายใหม่เข้ามาแย่งตลาด ทำให้รายได้หดหาย ทั้งคู่พยายามทุกวิถีทางเพื่อไล่ตะเพิดมันไป แต่ก็คว้าน้ำเหลว

ขานมีกองกำลังมือปืนคุ้มกันแน่นหนา จิมมี่กับเฮนรี่ที่เป็นแค่นักเลงกระจอก ไม่มีปัญญาไปงัดข้อกับพ่อค้ายาระดับนั้นได้หรอก

"ทุกวันอังคาร มันจะเอาของเข้ามาส่งที่บรอนซ์"

จิมมี่สาธยายยาวเหยียด รวมถึงรายชื่อคู่ค้าของขาน อย่างพวกแก๊งรัสเซีย แก๊งญี่ปุ่น และอีกสารพัด

แต่สายตาของลูค่ากลับเหม่อลอยเล็กน้อย

เขาจ้องมองรูปถ่ายของขาน... ทำไมรู้สึกคุ้นหน้าหมอนี่ชอบกล?

ตัวละครจากหนังเรื่องไหนกันนะ?

วันอังคารต่อมา ณ โรงแรมแห่งหนึ่งในย่านบรอนซ์

"ยินดีต้อนรับครับ คุณโจนส์"

ท่ามกลางคำทักทายอย่างกระตือรือร้นของพนักงานยกกระเป๋า ขาน โจนส์ ชายร่างอ้วนฉุ แวดล้อมด้วยกลุ่มมือปืน เดินเข้าลิฟต์ไป

เขาทิ้งลูกน้องไว้เฝ้าต้นทางข้างล่างส่วนหนึ่ง ที่เหลือตามขึ้นไปบนห้อง

ในเวลาเดียวกัน ฝั่งตรงข้ามโรงแรม รถเก๋งสีดำคันหนึ่งจอดซุ่มอยู่ ลูค่าที่นั่งเบาะหลังจ้องมองทางเข้าโรงแรมเงียบๆ สีหน้าครุ่นคิดกลับมาอีกครั้ง

พอเห็นตัวจริงของเจ้าอ้วนแล้ว ความรู้สึกคุ้นเคยยิ่งชัดเจนขึ้น

แต่แปลกที่ไม่มีข้อมูลการ์ดตัวละครเด้งขึ้นมา

หรือจะไม่ใช่ตัวละครสำคัญ?

ในระบบ "ทูตสันติภาพ" ปกติแล้วต้องเป็นตัวละครที่มีบทบาทพอสมควรถึงจะมีการ์ดปรากฏ

จิมมี่ที่นั่งเบาะข้างคนขับหันมาถาม "เอาไงต่อดีครับ?"

ลูค่าหยิบกระบอกเก็บเสียงออกมา บรรจงสวมเข้ากับปลายกระบอกปืนอย่างใจเย็น "พวกคุณสองคนดูต้นทางอยู่ข้างล่าง เดี๋ยวที่เหลือผมจัดการเอง"

เฮนรี่ตกใจ "จะขึ้นไปคนเดียวเหรอครับ? คนของมันเพียบเลยนะ..."

"คนเยอะแล้วไง?" ลูค่ายิ้มมุมปาก "ความสงบสุขคือสิ่งล้ำค่าที่สุด ความปรองดองนำมาซึ่งความมั่งคั่ง ผมเชื่อว่าคุณโจนส์คงไม่ทำอะไรผมหรอก"

เฮนรี่ : "..."

ความสงบสุขล้ำค่าที่สุด? แล้วที่พี่เล่นใส่ที่เก็บเสียงคล่องปรื๋อขนาดนั้นคืออะไรครับลูกพี่?

จิมมี่ ผู้มีความกล้าบ้าบิ่นและชอบเสี่ยงเป็นทุนเดิม—ไม่งั้นคงไม่กล้าไปปล้นสนามบิน—รีบเสนอตัวหวังทำคะแนนกับลูค่า "ผมไปกับคุณด้วย ผมช่วยได้นะ"

แกมันพวกไก่อ่อน เก่งแต่กับชาวบ้านตาดำๆ ลูค่าไม่อยากให้มันตาย อย่างน้อยก็ไม่ใช่ก่อนที่เขาจะได้เรียนสกิล จิมมี่กับเฮนรี่ห้ามตายเด็ดขาด

"ไม่เป็นไร ขึ้นไปก็เกะกะเปล่าๆ" ลูค่าส่ายหน้าเรียบๆ "พวกคุณเฝ้าต้นทางให้ดีก็พอ ถ้าตำรวจมาก็โทรบอกผมด้วย"

พูดจบ ลูค่าก็สวมแว่นดำ ซ่อนปืนและมีดสั้น เปิดประตูรถแล้วหายวับไปจากสายตาของทั้งคู่

เฮนรี่กลืนน้ำลายด้วยความกังวล "จิมมี่ ลูค่าเขาจะเป็นอะไรไหมวะ?"

กว่าจะหาคนมีอิทธิพลพึ่งใบบุญได้สักคน อย่าเพิ่งรีบตายตั้งแต่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่วันสิ

จิมมี่ส่ายหน้า "ด้วยฝีมือลูค่า คงไม่เป็นไรหรอก ข้าเคยได้ยินมาบ้าง... เอ็งรู้ไหมว่าในโลกใต้ดินเขาดังเรื่องอะไร?"

"ทูตสันติภาพเหรอ?"

"..." จิมมี่มุมปากกระตุก ทำหน้าบอกบุญไม่รับ "ข้าหมายถึงก่อนที่เขาจะมาเป็นทูตสันติภาพโว้ย เขาเคยเป็นนักฆ่า ฉายา 'ไอ้คนขายเนื้อ' (The Butcher) คนรู้จักกันเพียบ"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

หน้าห้องสวีทในโรงแรม ศพนอนเกลื่อนกลาด มือปืนทั้งหมดถูกเก็บเรียบ

ลูค่ายืนอยู่ข้างขาน มือข้างหนึ่งเอาปืนจ่อขมับเจ้าอ้วน อีกมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาลูกพี่

ขานยกมือขึ้นเหนือหัว ตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับ "พี่ชาย ใจเย็นๆ นะ ในห้องมีของอยู่กล่องนึง ของแท้ไม่ผสม บริสุทธิ์ผุดผ่อง! ปล่อยผมไปเถอะ แล้วของทั้งหมดเป็นของคุณเลย"

น้ำเสียงลูค่านุ่มนวล "คุณโจนส์ คุณเป็นคนเริ่มก่อนนะ ผมบอกแล้วว่าผมแค่มาส่งข่าว ทำไมเราไม่นั่งคุยกันดีๆ ล่ะครับ? จะรบราฆ่าฟันกันทำไม? เราอยู่กันอย่างสงบสุขไม่ได้เหรอ?"

"..." ขานอยากจะสบถออกมาดังๆ แกเล่นฆ่าลูกน้องฉันตายเป็นเบือ แล้วมาพูดเรื่องสงบสุขเนี่ยนะ? ช่วยเอาปืนออกจากหัวกูก่อนได้ไหม!

"ใครส่งแกมา?" ขานถามเสียงสั่น

จังหวะนั้น ปลายสายกดรับพอดี

ลูค่าแนบโทรศัพท์ที่หูขาน "คุยสิ"

"ฮัลโหล?" ขานทำหน้างง

"นี่เมาริซิโอ จำฉันได้ไหม?" เมาริซิโอที่เชื่อใจในฝีมือลูค่าเต็มร้อย เอ่ยเนิบๆ "ฉันเตือนแกแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้ออกไปจากนิวยอร์ก? เห็นแกกลับมาอีกแล้วนี่"

ไอ้สารเลวลูเคเซ่นี่เองเหรอ? ขานจำได้ทันที รีบแก้ตัวพัลวัน "ไม่ๆๆ ผมแค่ผ่านมาทำธุระที่นิวยอร์กเฉยๆ"

"งั้นเหรอ? แสดงว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่แกอยู่ที่นี่ใช่ไหม? และจากนี้ไป ฉันจะไม่เห็นหน้าหมูๆ ของแกในนิวยอร์กอีก?"

"ใช่ครับ ใช่ครับ"

ขานสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของปากกระบอกปืนที่ขมับ จึงรีบรับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะ

เมาริซิโอก็ใช่ว่าจะสบายใจ แต่เขาฆ่าขานไม่ได้ เพราะขานก็เป็นสมาชิกแฟมิลี่เหมือนกัน แค่เป็นหัวหน้าจากเมืองอื่น

เหนือกว่าแฟมิลี่ทั้งปวง ยังมี "คณะกรรมการ" (The Commission) คอยกำกับดูแลกฎระเบียบยุบยับเพื่อรักษาความสงบ... สรุปง่ายๆ คือ ฆ่าพวกลูกกระจ๊อกไม่เป็นไร แต่ถ้าฆ่าระดับหัวหน้าอย่างขาน เรื่องยาวแน่

ถึงตอนนั้นจะไม่ใช่แค่ศึกระหว่างหัวหน้าสองคน แต่จะลุกลามเป็นสงครามระหว่างตระกูล

"ลูค่า" เมาริซิโอสั่งผ่านสาย "ยึดของมันมาให้หมด สั่งสอนมันให้หลาบจำ ให้มันรู้ซึ้งถึงผลของการรุกล้ำถิ่นนิวยอร์ก แล้วปล่อยมันไปซะ!"

ลูค่ามองศพที่นอนเกลื่อนพื้น สัมผัสได้ถึงอาการสั่นเทาของขาน รอยยิ้มเป็นมิตรปรากฏบนใบหน้า

เขาวางสายแล้วถามยิ้มๆ "ได้ยินที่คุณเมาริซิโอพูดชัดเจนแล้วใช่ไหมครับ คุณโจนส์? เรามาปรองดองกันดีกว่าไหม?"

"ปรองดองครับ ปรองดอง!" ขานละล่ำละลัก "ผมสาบานว่าจะไม่เหยียบมาที่นิวยอร์กอีกเลย!"

"หวังว่าคุณจะรักษาคำพูดนะครับ ผมไม่ชอบความขัดแย้งที่ไร้สาระจริงๆ" ลูค่าลดปืนลง โบกมือลา หันหลังเดินจากไป

ขานหันกลับมาพบว่าลูค่าหายตัวไปแล้ว เขารีบวิ่งเข้าไปในห้อง รื้อค้นทุกซอกทุกมุม... กล่องใส่ยาหายไปแล้ว

"ไอ้เวรเอ๊ย!"

ขานเตะโต๊ะคว่ำระบายความแค้น

แต่พอฉุกคิดถึงเงาร่างอันว่องไวของลูค่า ความหวาดกลัวก็แล่นพล่านจับขั้วหัวใจ

ช่างเถอะ... อย่ากลับมาเหยียบนิวยอร์กอีกเลยดีกว่า

【คุณสังหารพ่อค้ายาโหด 9 ราย และข่มขวัญหัวหน้าแก๊งจนไม่กล้ากลับมาปล่อยของที่นิวยอร์กอีก คุณปกป้องความสงบสุขของนิวยอร์กไว้ได้】

【ได้รับแต้มทักษะ x15】

【ได้รับชิ้นส่วนทักษะ x5】

ลูค่าเทแต้มทั้งหมดลงในสกิลความชำนาญอาวุธปืน

【ความชำนาญอาวุธปืน : LV5 (72/100)】

"ตอนนี้มีชิ้นส่วนทักษะ 23 ชิ้นแล้ว แลกสกิลได้แล้วสิ"

ลูค้ายิ้มอย่างพอใจ ขอแค่ปั่นค่าความสัมพันธ์กับไอ้สองเกลอนั่นให้ถึงระดับเพื่อน เขาก็จะแลกสกิลลับพวกนั้นมาครองได้

ลูค่าหิ้วกล่องเดินลงบันไดหนีไฟมาถึงชั้นสอง จังหวะนั้นโทรศัพท์ก็สั่นครืดคราด

"ลูค่า!" เสียงจิมมี่ร้อนรนดังมาตามสาย "พวก ป.ป.ส. (DEA) มา! รีบหนีเร็ว!"

"???"

ป.ป.ส.?

ลูค่ารีบพุ่งไปที่โถงทางเดิน ชะโงกมองผ่านหน้าต่างชั้นสอง เห็นรถตำรวจหลายคันจอดเรียงรายอยู่หน้าโรงแรม ประตูรถเปิดออก ชายผมบลอนด์สวมสูทสีเทา ใส่หูฟังครอบหัว เดินลงมา

หน้าต่างระบบเด้งขึ้นทันที

【ค้นพบการ์ดตัวละคร : สแตนฟิลด์ (ปลดล็อก)】

【สแตน : ระดับ S】

【ที่มา : "ลีออง เพชฌฆาตมหากาฬ" (Leon: The Professional)】

【ทักษะ : ความบ้าคลั่งของเบโธเฟน, จมูกหมาป่า】

【ความสัมพันธ์ : คนแปลกหน้า】

สีหน้าลูค่าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

Leon: The Professional?!

ชิบหาย! ไอ้ตำรวจโรคจิตนั่น?!